Дебелината и телесниот изглед се две теми за кои ретко се разговара во Мароко. Се чини дека земјата што се уште се развива на многу начини, отсекогаш имала здрав однос со храната; Мароканската кујна, добро позната низ светот, користи многу свежо месо, овошје, зеленчук и маслиново масло. Се чини дека овој здрав однос се менува како и на многу други места во светот, бидејќи во Мароко има прилив на синџири од ресторани за брза храна и пакувани производи. Иако беа спроведени неколку студии, досега ретко се разговараше за ова во блогосферата.

Маргот д Маракеш Мистик размислува на кој начин се менуваат телата на Мароканците (следствено и телесниот изглед). Во Дел 1, блогерот размислува за дебелината и сè поголемата присутност на дијабетес во Мароко:

Според Глобалната база на податоци на Светската здравствена организација за развој и неухранетост на деца, „процентот на деца со прекумерна тежина во Мароко се зголемил за повеќе од три пати во периодот од 1987 до 2004 г.“ Тоа се должи на трендот на намалување на нивото на физичка активност и исхраната со повеќе масти и шеќери. Трендот на дебели деца се јавува многу почесто во градовите и најчесто кај децата од средните и повисоките одделенија.

Имам еден пријател од Мароко кој работи како асистент во едно од одделенијата во локалното американско училиште. Најголем дел од децата во ова училиште се од средните и повисоките одделенија. Го запрашав: „Од 21 мароканско дете во твоето одделение (странците се исклучени од броењето), колку од нив имаа прекумерна тежина?“.

Тој ми одговори, „пет се прилично дебели, седум се доста буцкасти, но сè уште не се дебели; додека преостанатите деветмина имаат нормална тежина.“ Тоа значи дека 57 проценти од одделението се ученици со прекумерна тежина, или дебели; додека 43 проценти имаат нормална тежина.

Додека деловите два и три се занимаваат со слични прашања (имено, зголемувањето на бројот на супермаркети и модерни апарати во Мароко), четвртиот дел се справува со интересна тема: желбата на младите Мароканки да ја зголемат својата тежина. Во овој напис, блогерот споделува една случка со нејзината помлада сестра:

Мојата помала сестра МИСЛИ дека е премногу слаба (бидејќи ја задеваат девојчињата од училиштето кои најверојатно се љубоморни затоа што се полнички). Затоа, таа носи четири пара гаќички под фармерките. Ја прашав зошто го прави тоа, особено кога надвор температурата е нешто под 50 степени Целзиусови! Таа вели дека така делот на бутините во џинсот нема да изгледа лабаво, туку пополнет, и насекаде стегнат, како што изгледаат нејзините пријателки кога носат џинс. Се сеќавам дека некогаш и јас бев на таа возраст (четиринаесет години) и знам колку е важно на таа возраст да се облекувате како вашите пријатели.

Петтиот дел е посветен на рестораните за брза храна во Мароко. Заклучокот на блогерот е мошне интересен:

До неодамна немаше ресторани за брза храна. Но според мене, тие НЕ придонесуваат за проблемот со дебелината во Мароко. Наместо тоа, тие значајно го подобрија нашиот начин на живеење. Сакаме овие опции да бидат достапни и кај нас, бидејќи се достапни во поразвиените земји.

Шестиот дел кој сè уште не е објавен, ќе биде посветен на проблемот со дијабетесот во Мароко - нешто што иако не е новина, претставува сè поголем проблем во земјата.

Сирискиот комитет за човекови права (SHRC) објави дека се случил масакр на 5 јули во воениот затвор Саднаја, западен Дамаск. Најмалку 25 затвореници беа убиени од сириската полиција, според Комитетот кој прими телефонски повици од затворот за време на масакрот. Затворениците започнаа протест во седум часот наутро за да побараат подобрување на условите но сириската полиција реагираше со пукање врз невооружените затвореници предизвикувајќи непотврдена бројка на жртви и повредени. Во меѓувреме, Сириската новинска агенција, SANA, објави изјава од властите во која вели дека го вратила мирот во затворот откако биле предизвикани немири од терористи и екстремисти.

Сириските блогери од земјата, но и од дијаспората, ги изнесоа своите ставови за овој трагичен инцидент. Започнуваме со Ахмад (Ар) кој блогира од Сирија и ги наведува имињата на сириските затвореници кои ги загубија животите кога во нив, невооружени, пукаше Сириската полиција:

1 – Закарија Афаш
2 – Мохамед Маџавиш
3 – Абделбаки Катаб
4 – Ахмад Шалак
5 – Калед Билал
6 – Моахад ал Али
7 – Муханад ал Омар
8 – Кодар Алуш
9 – Махмуд Абу Рашед

Ахмад ги уверува своите читатели дека затворениците не користеле оружје кога ја презела контролата врз затворот, туку дека се предале по преговорите со сириската полиција. Тој исто така спомнува дека се шират вести за можноста за посета на родителите на затворениците на нивните синови, сопрузи и роднини во затворот минатата ноќ, но Ахмад вели дека тоа досега не е потврдено.

Спротивно на она што веб-сајтовите за човекови права го велат за протестот одржан од политички причини, Ахмад го завршува својот напис објаснувајќи ги вистинските причини зад овој втор протест во сирискиот затвор:

“ الهدف منها تحسين الخدمات و الحد من الاكظاظ المفرط ، و تقليل جولات التعذيب الذي يعاني منه السجناء الإسلاميون بكثرة كما يُشاع في الفترة الأخيرة. بالمناسبة : المدوّن السوري طارق بياسي معتقل في هذا السجن ، سجن صيدنايا ، نسأل الله أن يحميه و يحفظه.“

Нашиот следен блогер Готфрид Штуц бара од сирискиот режим да прекине со „брзото убивање“ на невооружени затвореници и бара ослободување на сите затвореници и затвореници на совеста:

„Наместо да ги испраќа претседателот и министерот на сончање заедно со Никола Саркози во Плас де ла Конкорд за време на парадата по повод Денот на Бастиља, сирискиот режим е должен да го информира својот народ за тој затвор, веднаш да прекине со убиствата, да држи фер судења и да ги ослободи сите затвореници што се затворени поради нивната политичка определеност или поради искажување на своето мислење.“

Дисафекшн е уште еден сириски блогер, всушност еден од новите гласови на сирискиот агрегатор, Сирија Планет, чијшто прв коментар за масакрот беше: „нема чад без оган“, тој вели:

„Овој инцидент бил предизвикан, излегол од контрола, додека безбедносните сили кои го предизвикале поради нивната неспособност изгубиле контрола по што било повикано засилување кое требало да ја смири состојбата по секоја цена. Вообичаената цена.“

Конечно завршуваме со цитат од друг анонимен нов сириски блогер, Џебз, кој го обвинува режимот за неговите постојани „неуспеси“:

Ова е ужасно, срамно за владата. Ова не е прв пат годинава владата да не успее да го направи тоа што треба да го направи, ако се сеќавате на борбите меѓу две секти во Хама годинава“.

Вреди да се спомне дека ова е вториот пат во два месеци затворениците на затворот Седнаја да протестираат против ужасните услови во затворот.

Семејствата на затворениците побараа од сирискиот претседател да прекине со овој грозен третман на невооружените граѓани и побараа да дознаат што се случило со нивните роднини.

Овој втор масакр ја означи 27-та годишнина на затворскиот масакр во Тадмур (Палмира). Кликнете овде за повеќе информации.

Нека почиваат во мир.

Мобилните телефони стануваат важна алатка за екологистите низ светот. Овие активисти развиваат нови технолошки стратегии со цел да ги едуцираат потрошувачите за влијанието на нивните одлуки при купување, да го набљудуваат животинскиот свет и нивото на загадување, и да се залагаат за заштита на шумите.

Извештајот од Технолошкото партнерство на Фондацијата на Обединетите Нации и Фондацијата на групацијата Водафон објавен во април ги опишува многуте различни начини на кои се користат мобилните телефони за вршење општествени промени низ светот. Насловен е како „Безжична технологија за општествена промена: Трендови во користењето на мобилните уреди од страна на НВОи“ [ПДФ].

Подолу, ги наведов еколошките иницијативи нагласени од авторите на извештајот, Шила Кинкејд (шерајдија.орг) и Кетрин Врклас (мобајлектив.орг). Исто така наведов некои нови проекти кои се појавиле оттогаш.

Аргентина

Користејќи мобилни телефони, Гринпис во Аргентина можеа да соберат приврзаници и успешно да го донесат првиот сојузен закон за заштита на шумите во Аргентина. Блогот МобајлЕктив пишуваше за нивните заложби за спасување на дрвата овој месец:

Мобилните телефони не се ништо ново за Гринпис Аргентина. Организацијата користеше мобилни телефони повеќепати за да го мобилизира својот список од 350.000 лица корисници на мобилни уреди за успешно да лобираат за битното еколошко законодавство. Едно од значајните достигнувања на Гринпис беше усвојувањето на Леи де боск, односно Законот за шумите.

Според извештајот „Безжична технологија за општествени промени“, Гринпис го постигна ова преку создавање на голема база на податоци која содржи имејл адреси и телефонски броеви од мобилни телефони на луѓето кои потпишаа петиција со која го поддржуваат Законот за шумите. Освен тоа, тие испратија предупредувања во вид на текстуални пораки за време на критичните сослушувања, и пред гласањата на градскиот совет. Тие исто така ги координираа демонстрациите и состаноците користејќи текстуални пораки.

Гана

Во Гана, еден проект покажа дека мобилните телефони може да се трансформираат од типична алатка за комуникација присутна насекаде, во супер-чувствителна алатка за прибирање на податоци за околината. Ова се постигнува преку поврзување на специјален сензор со еден мобилен телефон. Сензорот прибира научни информации за квалитетот на воздухот или урбаните сообраќајни шеми, кои подоцна може да се проучуваат или да се претстават на Гугл мапа.

Корин Рејми пишуваше за оваа иницијатива на блогот МобајлЕктив во април:

Во рамките на студијата Акра, седум таксисти добија џи-пи-ес уреди на нивните шал-табли и цевка која виси од прозорецот на совозачот и содржи сензор за јаглерод моноксид. Слично на тоа, на тројца студенти им беше даден мобилен уред со сензор за јаглерод диоксид и џи-пи-ес систем. Од таксистите и студентите беше побарано да ги носат нивните сензори колку што е можно повеќе за време на нивните нормални секојдневни активности. Сензорскиот систем автоматски запишуваше податоци во текот на денот. На крајот на секој ден, пробните учесници ги оставаа нивните сензори на една централна локација каде што се вадеа податоците, а се полнеа сензорите. Боите го претставуваат поединечното исчитување на јаглерод моноксид за време на 24 часа низ градот. Црвените кругови се всушност местата на исчитување.

Кениа

Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“ ја опишува тензијата во областа Лаикипија, Кенија помеѓу сопствениците на земјиште и животинскиот свет. Животните ги убиваат земјоделците и ги уништуваат нивните посеви. Се убиваат слоновите и другите животни. Програмата за спречување на конфликт која користи технологија на мобилни телефони, овозможува комуникација помеѓу локалната заедница, персоналот одговорен за животинскиот свет и сопствениците на земјиште.

Пилот проектот користеше технологија „Притисни за да зборуваш на мобилен (телефон)“, која ја комбинира функционалноста на воки-токи или двонасочно радио со мобилен телефон. Оваа технологија овозможува комуникација помеѓу двајца поединци, или група луѓе, и е особено корисна во поврзувањето на корисничката група од време на време во одреден период (на пример еден работен ден).

Јужна Африка

ФишМС е СМС услуга од Одржливата иницијатива Јужноафриканска морска храна која ги информира потрошувачите за статусот на глобалните рибни резерви. Корисниците го испраќаат текстот со називот на рибата која сакаат да ја купат на +44 (0) 79 499 8795, и веднаш добиваат совет дали рибата била добро одгледувана, и дали треба да подразмислат пред да ја купат. Следува видеозапис кој ја прикажува оваа алатка во акција (краткиот филм беше снимен на мобилен телефон – Нокиа Н93).

Обединето Кралство, САД

ЕрТекст е систем кој испраќа СМС порака, гласовна пошта или имејл кој содржи информации за нивоата на загадување во одредена област на Лондон. Услугата е наменета за лица со кардиоваскуларни и болести на дишните патишта. Постојат слични услуги за специфични локации во САД, вклучувајќи го Ерго (разни поштенски кодови) и АДЕК (во Аризона).

МобГесПипл кои би сакале да знаат колку изнесуваат нивните емисии на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, може да ја симнат апликацијата МобГес на нивниот телефон, со што им се овозможува да известуваат за сопствените активности, на пример готвење, гледање телевизија или возење.

Од Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“:

Со помагањето на корисниците да ги поврзат нивните дневни активности и испуштањето на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, МобГес се надева дека ќе ги охрабри поединците да го променат својот стил на живеење. Апликацијата исто така нуди совети околу тоа како да ги менувате активностите за намалување на емисиите на гас.

Џош Катоун на Ред Рајт Веб блогот го истакнува ФјулФрог – кој е сличен проект. Тоа е апликација која го користи Твитер за следење на потрошувачката на гориво од страна на корисниците:

Фјуел Фрог е исклучително едноставен, и навистина корисен. По секое полнење, корисниците ги внесуваат пропатуваните милји од последното полнење, платениот износ, и износот на бензин во галони. Со тек на време, ФјуелФрог ќе ја следи и графира вашата потрошувачка на гориво за да можете, на пример, да ги идентификувате трендовите на цените на гориво во вашата област, да видите колку гориво троши вашето возило (можеби е време да се напумпаат гумите?), колку возите и колку трошите.

ГлобалВојсис инвајронмент им се заблагодарува на МобајлЕктив и Шерајдиас за извештајот, и би бил заинтересиран за други примери од читателите за користењето на мобилни телефони за еколошки активизам.

Погледнете го и нашиот последен напис околу тоа како ГлобалВојсис ја истакнува употребата на технологиите Веб 2.0 за еколошки активизам.

Либанскиот новинар и блогер Лејла Межер беше еден од неколкуте Либански блогери кои работеа деноноќно за да го информираат светот за кризата која ја тресеше нивната земја кога различни фракции се судрија во Бејрут. Глобал војсис онлајн направи интервју со Межер, која работи со Њуз Лаб.

Која е Лејла Межер? Професија? Искуство? Интереси? Стравувања? Надежи?

Јас сум либански новинар во Лориан л Жур, Либански дневен весник на француски јазик. Всушност тоа е единствениот француски дневен весник во Либан. Студирав право и специјализирав на интернет право, а потоа политички науки. Бев на правни студии во Либан и се преселив во Париз за студиите по интернет право (Парис I – Сорбона) и политички науки (Парис 2 – Асас).

По многубројните стажирања во Париз меѓу 2003 и 2006 (во правната служба на Министерството за економија, во агенцијата за е-Власт блиска до канцеларијата на премиерот и стажирање во адвокатската компанија Клифорд Ченс), Не најдов работа таму, па аплицирав за стажант во Лориан л Жур. Започнав во јули 2006, неколку дена пред војната меѓу Хезболах и Израел. Го добив работното место во август, 2006 г.

Она од што во моментот најмногу се плашам е недостигот на слобода. Како што Хезболах се наметнува сè повеќе и повеќе, се плашам дека слободата на печатот ќе се намали драматично, како и слободата на жените. Навистина се надевам дека жените ќе дојдат до степен кога ќе учат од сопствените грешки и барем одвреме-навреме ќе престанат да ги повторуваат. Ниедна верска заедница не може да ја надвладее другата – Либан е земја на разноликост. На лично ниво, се надевам дека ќе можам да еволуирам во својата кариера и дека еден ден ќе се гордеам со мојата земја, и дека ќе исчезне тоа чувство дека владата никогаш не се грижи за своите граѓани.

Што е Њуз Лаб?

Њуз Лаб беше заедничка иницијатива на фондацијата Ана Линд и Канал Френс Интернешнл. Тоа ми го кажа главниот и одговорен уредник Нагиб Аун. Всушност, десетдневна средба во Александрија за креирање блогови. Кога се запознавме, 20 различни жени од 10 различни земји, не ни одеше баш лесно. Но денес можам да кажам дека успеавме и знаеме за што служат блоговите. Тие ни овозможуваат да останеме слободни, особено во Арапскиот свет. Во Либан, ја имаме слободата да кажеме или напишеме што сакаме, за разлика од блогерите во Египет или Сирија. Така што, според мене овој блог мораше да биде прв и најважен за арапските жени. Но, не сите од нив пишуваат. Некои сосема го напуштија блогирањето.

Каков придонес имаа Либанските блогери со пренесувањето на стравувањата на граѓаните за време на тековната криза?

Во Либан, блогерите ни даваат независна гледна точка на ситуацијата бидејќи секоја политичка партија тука има свои медиуми. Освен Лориан л Жур, нема ниту еден друг независен весник или телевизија. Блоговите најпрвин се сметаа за закана за весниците. Денес, тие се надополнуваат едни со други, а блоговите станаа извори на информации на кои можете да им верувате.

На кој начин либанските медиуми се справија со покривањето на тековната криза и колку се разликуваше тоа покривање на настаните од она што граѓаните-новинари го напишаа на нивните блогови?

Чудно, но овој пат не беа сите медиуми пристрасни додека известуваа за овие настани. Новинарите во многу случаи навистина беа гласот на народот. Насекаде владееше еден ист впечаток на разочарување и тага. Голем број на новинари успеаја да ги изразат чувствата на народот, за разлика од претходно. Можеби стравот од нова граѓанска војна беше виновникот за ваквата реакција на новинарите.

По скорешните извештаи за наводните заговорници на државен удар, полицијата вчера го уапси поранешниот претседател на Малави - Бакили Мулузи, и го стави во домашен притвор. Новинарот од Лилонгве Брајт Сонани сведочи за настаните на Меѓународниот аеродром Камузу во Лилонгве каде што беше уапсен Мулузи при пристигнувањето од Велика Британија.

По драматичното апсење на Меѓународниот аеродром во Камузу околу 14:45 часот, Претседавачот на УДФ триесетина минути подоцна беше одвлечкан до воен авион Дорние на вооружените сили на Малави со 16 седишта кој го однесе директно до Блантир.
Атупеле, синот на Мулузи потврди дека неговиот татко бил обвинет за предавство.

Сепак, Владата вчера одби да коментира веднаш за апсењето што предизвика тензија во градот Лилонгве додека траеја битките меѓу полицијата и поддржувачите на УДФ кои, разгневени од настаните, ги блокираа патиштата, а особено оние кои водат до КИА…..

„Наводно го уапсија поранешниот претседател поради обвинение за предавство. Немаат налог, го одбија неговото барање да го напушти аеродромот, сакаат да го однесат до непозната локација во војнички авион,“ изјави Атупеле, кој беше единствениот политичар од УДФ и најблискиот сојузник на Мулузи на кој му беше дозволен пристап до аеродромот по апсењето.

Полицијата веднаш по апсењето го разоружа поранешниот шеф на владината служба за обезбедување.

Мулузи беше уапсен по осумте високи лица од опозицијата и службите за безбедност кои оттогаш беа пуштени со кауција.

Во меѓувреме, претседателот на Малави Бингу ва Мутарика е во Јапонија на состанок со Африканските лидери.

Има различни реакции на скорешните апсења. Додека сето ова се случува, еден Малависки блогер спроведува анкета за тоа како граѓаните на Малави гледаат на неодамнешните апсења.

Кореа за време на маршот во Гвајкил на 19 Јануари, 2008 г. – фотографија на Чарли Перез лиценцирана под Криејтив комонс.

Минатата недела известивме дека Еквадорскиот претседател Рафаел Кореа беше топло примен во Шпанија и се покажа дека има различна врска со шпанскиот крал, и дека не мора да значи дека го следел Венецуелскиот претседател Хуго Чавез, како што се известуваше. Сепак, Кореа наиде на многу критики од толпите против неговото бездејствување по барањата на емигрантската заедница и поради неговата анти-колумбиска реторика. Еден од инцидентите беше снимен по состанокот во Домот на Северна и Јужна Америка во Шпанија во присуство на 1500 лица. Кореа беше јавно критикуван од еквадорски емигрант, кој тврдеше дека претседателот не обрнал внимание на барањата на емигрантската заедница. Додека претседателот заминуваше, му се обрати на човекот и рече, „целата еквадорска заедница има лош углед поради идиоти како тебе“.

Ова непрофесионално однесување беше причина за критиките од еквадорските медиуми и блогерите, како и членовите на Основачкото собрание. Дионисио Кандо [es], член на Основачкото собрание за провинцијата Морона Сантијаго се осврнува на статија напишана од добро познатиот еквадорски новинар Карлос Вера, кој прашува кој ќе го затвори Кореа за таквата навреда на емигрантот.

Мнозинството од популацијата во земјата издржува сè друго освен понижување. Еквадорецот никогаш нема да заборави на својата гордост. Ќе видите како еден непристоен гест на еден претседател е првиот чекор кон тоталитаризам на кој што Еквадор се противи. Деспотот го знае тоа. Токму затоа еден „идиот“ го доведува до очајување. Тукушто му падна маската.

Ла Алхарака [es], блог од Гвајаквил пишува дека Кореа се осврнал на темата миграција за време на посетите на Мадрид, Брисел и Франција и побарал да не се криминализира миграцијата. Сепак, темата за Колумбија исто така излезе на површина кога еден колумбиски студент го критикуваше анти-колумбискиот став на Кореа. [es]

Алекс Анацко од Камбиемос Еквадор [es] објавува видеозаписи и смета дека Кореа треба да ги научи лекциите од Колумбискиот Урибе, наместо да користи погрдни имиња.

Додека во земјата има сè поголем број вознемирувачки економски показатели, Кореа наместо да поттикнува и да бара инвестиции, ја помина барата мрморејќи, за разлика од неговиот колега Урибе, кој освен што добиваше предлози од Бил Гејтс [http://el-federalista.blogspot.com – Федералистот] отиде во Европа да бара уште инвеститори. Но нашиот детинест и вулгарен претседател не може да каже нешто подобро од „Поради идиоти како тебе!“ …каква штета. Дали некој има некакви конструктивни предлози?

Ова е само едно од многуте прашања кои влијаат на популарноста на Кореа. Конфедерацијата на еквадорски домородни националности (КОНАИЕ) сега е против Кореа поради „продолжувањето со десните неолиберални економски и расистички општествени политики.“ Освен тоа, лаптоп-компјутерот најден кај Раул Рејес, водачот на герилската група ФАРК кој беше убиен во пограничен спор покажа поврзаност меѓу Кореа и групата. Сепак, Корија рече дека ќе се повлече доколку се докаже дека Владата ја поддржувала лево-ориентираната ФАРК.

Погледнете го видеозаписот на Јутјуб од инцидентот меѓу претседателот и еквадорскиот емигрант.

Во екот на внатрешните превирања предизвикани од грчката кампања за блокирање на пристапувањето на Македонија кон НАТО и Европската унија, и сè поголемиот број на извештаи за напади врз македонските камионџии (официјална реакција) од националистички толпи во Грција, многу македонски блогери се обидуваат да го премостат јазот на глупоста меѓу двете нации. Од една страна, тие ја идентификуваа потребата за пренесување на информации за Македонците и Грците, а од друга страна, некои од нив си земаа за задача да споделат информации од грчките медиуми со нивните сонародници - Македонци.

Голем број блогери реагираа на изјавата на грчкиот министер за надворешни работи дека спомнувањето на македонскиот јазик и етничко потекло „не помага“ во разрешување на спорот за името, гледајќи на тоа како на продолжување на политиката на етноцид. Жарко Трајановски се осврна на (најинтересните делови од) соодветниот извештај од Стејт Департментот на САД.

Во иста насока, многумина блогери го промовираа видеозаписот за песната „Постојам“ вметнувајќи го во сопствените написи и објавувајќи го на Јутјуб. Видеозаписот содржи сцени од документарни филмови за етничкото чистење на Македонците за време на Граѓанската војна во Грција од 1946 до 1949 г., проткаени со хуманистички стихови: Постојам… Простено ти е, и твојта желба да ме нема веќе..“

Авторот на блогот Агнес напиша:

По својата промоција, видеозаписот за песната „Постојам” на Мијата доби медиумска поддршка и стана тема на разговор кај македонското население ширум светот.

Се појави интерес за преводот на текстот на песната на англиски јазик и нејзино пласирање надвор од Македонија. Без разлика на контекстот во кој беше спомнат, спотот се покажа како вреден за коментар. Оние кои претходно биле запознаени со тој дел од историјата на Македонија и честитаа на Мијата за реализацијата на еден ваков аудио визуелен израз. Оние кои ги видоа снимките за прв пат рекоа дека се премногу болни за да се вистинити. Некои веруваат дека ова е само начин да се привлече внимание. Допрва ќе се чујат уште многу позитивни и негативни коментари. Среќна сум што бројот на луѓето рамнодушни кон „Постојам” е мал.

Сликите на тага и прогон од една страна и сликите на единство и гордост од друга даваат автентична слика за Македонија.

Минатото не треба да се оживува, треба да се надживее.

Да го надживееме, но најпрво,

Да го запознаеме!

Македонија постои.

Од друга страна, блогот Другарче објави преводи на статии од грчкиот печат, како и цртани филмови. Неколку блогери исто така го пофалија интервјуто на македонскиот режисер Милчо Манчевски [грчки], дадено за грчкиот весник Елефтеротипија, и поставија линкови до преводите на англиски. Некои пак, понудија повеќе историски информации од древните книги и архивите на западните весници, како и информации за можното потекло на грчкото знаме.

Но, што е најважно, блоговите се покажаа како примарно средство за распространување на информации за масовното миротворство. Веста за претстојната посета на македонскиот главен град Скопје на околу педесетина грчки мировни активисти закажана за 17 мај, 2008 г., најпрво се појави на влијателниот блог Вуна:

Ова не е обид за разгорување на македонските националистички чувства. Ова не е повик за каменување на амбасади, супермаркети итн.

Напротив, ова е повик за учествување во настан замислен како противтежа на сето ова лудило. Грчките граѓани се пред сè човечки суштества, и повеќето од нив немаат никаква врска со ретроградната и фашизоидна државна политика, ниту со моронските орди кои малтретираат луѓе по автопатите. Исто така, не се сите македонски граѓани вжештени глави кои „мразат сè што е грчко“ и кои едвај чекаат да ја каменуваат Канцеларијата за врски.

[…]

Мир, љубов, емпатија!

Серија експлозии го потресоа Џајпур на 13-ти мај. Според извештаите, има повеќе од шеесет жртви и 150 повредени. МајЗоун пишува за Џајпур, кој беше релативно мирен град, како и за општата паника која ја предизвикаа експлозиите.

Неверувањето се претвори во шок кога во рок од петнаесетина минути двете експлозии станаа пет, и почна да се чувствува ужасот од тоа што се случи. За прв пат во својата речиси тривековна историја, Џајпур беше цел на терористички напади. Загрижените родители и роднини започнаа да ѕвонат по мобилните телефони, прашуваа каде сме и бараа веднаш да се вратиме дома. Ние бевме само неколку од среќниците кои беа достапни на телефон. По извесно време, мрежите беа блокирани. Кафулето, кое претходно вриеше од млади се испразни за неколку минути.

Тероризмот не е нешто невидено во Индија, различни градови досега биле цел на терористички напади, но Џајпур никогаш не бил нападнат на овој начин. Експлозиите ја издадоа ранливоста на градовите и граѓаните кои живеат во нив, како и неуспехот на разузнавачките служби. Има некои гласини дека нападите биле организирани од „други земји“. Еден блогер од Пакистан ја изрази својата солидарност и надеж дека индиската влада нема да избрза и да го обвини Пакистан.

Блогот на Ха изрази загриженост за членовите на својот тим од Џајпур.

Имаше некои знаци дека нашите колеги се плашеле дека ние од холандската страна би го сметале Џајпур за помалку безбеден поради целава ситуација. Но чувствувам одговорност да му покажам на нашиот тим од Џајпур дека ние сакаме да им ја дадеме нашата поддршка, бидејќи тие се дел од нас!

Хиндустанијат анализира зошто Џајпур беше цел на нападите.

Џајпур е еден од симболите на Индиското културно наследство. Реки од туристи доаѓаат во Розовиот Град секоја година, а Раџастан е заштитен знак на индискиот туризам низ светот, заедно со Агра. Анти-државните сили најверојатно биле очајни поради фактот што немаше некој поголем проблем во заедницата или со кастите во земјата веќе долго време.

Индиски муслимани пишува за неуспехот на Владата да ги расветли претходните терористички напади.

Една од причините зошто Владата е толку неподготвена да ги спречи или разоткрие сторителите на терористичките напади е тоа што не се надоврзува на претходните напади. Пример: Експлозиите во Мека Масџид. Властите во Андра Прадеш формираа истражна комисија во рамки на Министерството за правда на Башкара Рао во јуни 2007 г, а својот извештај за инцидентот го поднесе по три месеци. Поминаа повеќе од 11 месеци оттогаш и не дознавме ништо друго за случајот.

Оф стампд изразува слична загриженост околу владината пасивност и апатија. Циничен Индиец потенцира дека луѓето треба да бидат повнимателни.

Диџеј Фадру поставува новости за Џајпур на твитер. Една група на Фејсбук дискутира за моменталните настани.

На другата страна од солидарноста која се изразува низ блогосферата се крие гневот кој ги обзема некои луѓе. Некои од пораките во главните медиуми се полни со наводи против муслиманите.

Денот Пангеа беше организиран во саботата и луѓе од различни краишта на светот се собраа да гледаат филмови и да бидат дел од светскиот настан на кој филмовите, говорниците и музиката ни покажаа нешто повеќе од животот на другата страна од земјината топка, обединувајќи луѓе од сите области на животот во верувањето дека не сме толку различни колку што мислиме. Настанот опфати и натпревар за видеозаписи од мобилни телефони, кој имаше победници од разни земји.

Од Кигали во Руанда, една од петте главни локации на снимање, следи слајдшоу од фотографии од настанот качени на ОВИ, платформата за видеозаписи и фотографии која се користеше за промоција на содржини од денот Пангеа:

Од Хаифа во Израел, друго слајдшоу од собирот за следење на настанот близу пристаништето Цезареја:

За време на настанот, пријателите на веб-сајтот на Пангеа имаа пренос во живо од различни места низ светот меѓу кои САД, Колумбија, Италија, Јапонија, Нов Зеланд. Другите настани, како на пример Колумбискиот ден Пангеа во Меделин имаа свој веб-сајт на кој во текот на настанот беа објавувани блогирањето во живо, стриминг видеозаписите и фотографиите.

Нокиа, партнерот на денот Пангеа го организираше Натпреварот на Нокиа за најдобри видеозаписи од мобилни уреди 2008 паралелно со останатите настани, а петтемина финалисти беа внесени во секоја од петте различни локации на снимање. Можете да ги погледнете победничките видеозаписи на веб-сајтот ОВИ за денот Пангеа. Финалистите беа: „Кругови насекаде околу нас“ од кајум – Индија, „Насмевка“ од гуфилопез - Индонезија, „Чудесни виножита! снимени и монтирани на мојата Нокиа Н93“ од рупертоу – Обединетото Кралство, „Играта“ – Јужноафрикански деца се забавуваат во просторија за видеоигри“ од екачучо и „Облаци во движење“ од пјерба – Италија.

Добитникот на Големата награда на веб-сајтот на ОВИ за Пангеа/Нокиа е екачучо и неговиот видеозапис со Јужноафриканските деца како играат видеоигри, кој доби патување во Резерватот на горилите во Руанда, во придружба на цела екипа која ќе му помогне на победникот да го сними своето патување.

Од извлекувањето организирано од Нокиа и Вомворлд, чиишто резултати беа објавени од Продукцијата на Дејвид Хауел, креаторот на победничкиот видеозапис би добил Нокиа Н82, футрола, триножник, мемориска картичка, слушалки и звучници. Избраниот видеозапис беше „Чудесни виножита“, и во своето соопштение тој спомна тој бил избран за победникот бидејќи тој најдобро го отсликувал духот на мобилниот видеозапис: снимајќи ги оние ретки моменти кои би можеле да исчезнат и никогаш да не се повторат.

Руската опозиција требаше да одржи протестен собир на 6 мај во Москва, на вечерта на инаугурацијата на Дмитри Медведев кој ќе го замени Владимир Путин на претседателското место, но градските службеници не го дозволија тоа – па водачите на опозициската коалиција, Другата Русија, на крајот го откажаа Маршот на дисидентите во последен момент. Полицијата и онака задржа голем број од протестантите.

Корисникот на ЛајвЏурнал, другој - кој е врвен руски блогер, објави слики и опис на овој „некаков марш“ (на руски):

Вечерва, до споменикот на Грибоедов на Кристи Пруди, 4.625 новинари и 8.416 полицајци ги чекаа учесниците во Маршот на дисидентите, кои сепак се појавија од спротивната страна.

Мала група од 15-20 лица се собраа на Покровка и се движеа по Чистие Пруди кон подземната метро-станица, придружувани од неколку фотографи и камермани.

Полицијата ја забележа групата од далеку и ја запре блиску споменикот на еден Казакстански фолк пејач. Само што слушнав „гррр… самоконтрола и смиреност… грхм-хм-гр…“ звуци кои доаѓаа од радиостаницата на еден полицаец, опозициските протестанти кои одеа надолу по патот беа нападнати од сите страни.

Корисник на ЛајвЏурнал козенко објави епитаф (на руски) за Другата Русија:ж

Немаше Марш на дисиденти. Лидерите исчезнаа, а активистите предизвикаа неколку кратки немири во градот.

Ви честитаме на вашиот неуспех, Друга Русијо. Минатата година беше забавно, па дури и интересно со Вас. На почетокот дури се чинеше дека има иднина за вас, но на крајот сето тоа се покажа– ќе ми простите – досадно и срамно.
Амин.

Еве една размена од делот за коментари на овој напис:

марченк:

Овој напис изгледа како да го пишувал некој навреден и разочаран човек кој купил билет за претставата, но актерите избегале со неговите пари.

козенко:

Овој напис изгледа како да го пишувал некој навреден и разочаран човек.
Многу разочаран, бидејќи ниеден од политичарите во неговата земја не ги застапува неговите интереси. […]