Центалната комисија за дисциплинска инспекција, агенција одговорна за борба против корупцијата во континентална Кина, објави дека на 19 септември сите владини службеници ќе бидат обврзани да ги пријават нивните имоти, од недвижности до инвестиции, како оние на име на децата така и вработувањето на брачниот партнер. Овој „Сончев чин“ е дел од поширока кампања против корупцијата, скоро предложена од Комунистичката партија.

Како и да е, поголемиот дел од владините службеници се опираат на ова. Southern Weekend објави дека 97% oд службениците се против политиката на анкетирање. Наспроти 90% oд јавноста, која се надева дека оваа политика ќе биде спроведена најбрзо што е можно.

Соочени со фактот дека само 3% oд испитаните службеници ја поддржуваат анти-корупциската политика, Southern Weekend прашува дали јавноста и службениците можат да направат компромис? Има три можни начини за имплементирање на Сончевиот чин.

Написот истражува три можности (цитирано од англиската верзија на написот во Southern weekend ):

Првиот метод е „железна тупаница“, фаворизирана од оние кои ја трпат корупцијата веќе долго време. Од највисокиот во центарот, до најнискиот јавен службеник, секој мора јавно да го објави својот целосен имот до последниот цент, во одреден рок. Оние кои извршиле злодела ќе бидат соодветно казнети. Оние кои не се обвинети за нешто ќе добијат пофалба, а оние кои не се сомнителни ќе бидат унапредени.

Вториот метод е прилично смешен… ако некој сака јавно да ja објави својата финансиска состојба, тоа зависи од него, но тие може да се извлечат.

Третиот е за оние кои сè уште не си ја изгубиле целосно совеста.. Тие можат да ја објават финансиската состојба и ако е стекната незаконски, ќе оди во државниот трезор. Ова под услов да не биде казнет и може да продолжи да работи за партијата и земјата.

Првите две опции подеднакво ги претставуваат и јавност и власта, додека третата се смета за компромис. Написот завршува со поставување на прашање:

Се додека има амнестија за оние со нелегален имот и средства, а ние само го ставаме настрана овој проблем, ќе биде комплексен политички процес.. Ако јавноста веќе ја виде големата слика и не инсистира на методот железна тупаница, дали се подготвени службениците да владеат чесно отсега па натаму?

Во делот за коментари, некои се согласуваат на компромис:

wunanwunan 28-9-2009: 我很愿意妥协,希望将来的官是清官.我们不必亡党，更不会亡国.问题是民众能妥协的标准是什么,如何知道民众那一天已经能妥协了,然后党中央开始实施阳光法.要不然就说民众一直不能妥协,阳光法也一直不必实施了!

ruolanhuakai 26-9-2009: 为了国家的前途命运着想我支持妥协方案,我们老百姓宁愿再作出一次巨大的牺牲!只是我们作出这个巨大牺牲之后真的就能换来财产公示制度的建立吗???

Сепак, се чини дека повеќето мислења го поддржуваат методот на железна тупаница:

hualinplant 26-9-2009: 不敢对贪污腐败讲认真，是对历史的不负责。旧中国都能改造成新中国，贪官问题就大的很吗？

tanzi2287216 25-9-2009: “反腐，亡党；不反腐，亡国”这话说得太对了，那么，是亡党恐怖，还是亡国恐怖。

yippee 25-9-2009: 现在正是考验我们党的政治智慧的时候啊。我支持铁腕方案。因为这是民意。中国共产裆一直以来的宗旨就是为人民服务，如果主子要求了，人民公仆又凭什么不同意，又怎么好意思不同意，以后还敢说“为人民服务”这五个字吗

buyongzhenmingz 25-9-2009: 共 产 党要抓紧治疗自己身上的毒瘤了，不然我们只能面临再次亡国。

Освен оние кои бираат меѓу компромисот и железната тупаница, некои поставуваат фундаментални прашања за институционални реформи:

tiger7428 25-9-2009: …我敢断言，没有真正的政治民主，既便实施，所谓的官员财产申报就只能像其它反贪招数一样是个花瓶。道理很简单“申报、公示、监督、问责这四个重要环节， 最终都要靠官员来执行”，仍然是左手打右手。指望这样的一个技术性招数就能治疗“贪腐”，不过是异想天开。而官员在没有外在民众监督的情况下，在不需要向 民众负责的前提下，铁腕执行，不过是回到“包青天”时代的政治理想，而这一点，历史上的“明君”已经多次证明了它的失败！

919938075 25-9-2009: 古代皇帝为了让江山永固，靠多生儿子。中共为了维持执政地位，靠党员数量多。如果说党内的民主程度都不高，整个国家的民主程度会有多高？没有民主为基础， 再好的想法，也只能是一厢情愿的梦话。官员们不愿为人民服务，因为人民对官员没有制约力；官员们喜欢选择性地听党的话，因为作为“家法”的党纪常常会网开 一面。而在现实中，党纪比国法更全能些。所以要纠正戴志勇的说法，民众一直都在妥协，何来愿意、不愿意的选择？

Овие мислења се ехо на коментарот на кинескиот интелектуалец Ран Јун Феи:

但最重要的问题是，权力的来源、构架与运营、官员的筛选机制以及他们的权力受监督的问题，如何真正得到良好的解决。如果不 能实现民众对官员真正的选举，实行民主自由的制度，那么任何官员与民众达成的妥协，都是治标不治本的暂时策略，无助于整个社会朝向可以期待的良性的发展。

Во чест на славењето на претстојната 60 годишнина од формирањето на Народна Република Кина на 1 октомври, најдобрата епопеја „Основањето на Републиката“ ќе се прикажува утре, на 17-ти септември. Филмот предизвика една жешка дискусија на интернет - не за самиот филм, туку за националноста на ѕвездите во филмот.

Некои извештаи во месец август покажуваат дека од 172 познати актери/актерки и режисери кои се инволвирани во филмот, 21 од нив се со странска национална припадност.

Познат кинески писател Хан Хан (韩寒) го дискутира ова на неговиот блог :

我认为，一个国家，能让这么多艺人转变国籍，这个国家一定是有他的责任的。

他们变换了国籍，是他们的选择，这个选择就像离婚一样，可能是感情破裂了，可能是遇见了更好的，在道德层面上是可以谴责的，但是在人格层面上是没有任何问题的。

对于普通老百姓来说，也就是吃不起住不起玩不起结不起生不起病不起死不起，但最关键的是，还移民不起，所以，看见你们跑了，不爽是肯定的。

Овој блог продуцираше  многубројни збунувачки одговори. Некои од нив беа доста критички:

徐然 2009-08-12 04:56:26: 既然是外国人为什么不在外国发展，跑到中国来碍眼

Totiliy 2009-08-12 08:29:07: 这个名单还只是艺人，要把什么科学家等等的都列出来估计更震撼，不知道商人爱不爱换国籍，估计有能力的都愿意吧

新浪网友 2009-09-10 08:32:04: … 居然可以让这样一群外国人演建国大业，说明国家相应的管理者既没有原则又没有自尊心，没皮没脸，连累着国家被人看低…

Има исто и варијации од алтернативнии, понекогаш подсмејувачки гледишта:

新浪网友 2009-08-13 15:55:58: 外国明星,演中国电影,而且是<建国大业>,辛苦他们了.人家千里迢迢来为我们国家拍<建国大业>,我们中国人要感谢他们啊.

妮娜 2009-08-27 16:58:07: … 不要太极端了。入籍并不是卖国投敌。明星回来拍的是中国电影，参加世界影展代表中国，是为祖国作贡献…

飞翔 2009-09-03 12:57:59: 不是不爱这个国家，只是不爱这个制度！

春雪 2009-09-09 21:17:01: 我们无权力去责备批评别人，每个人都会有不同的选择，拥有他国之籍并非不热爱吴中华之民族

Според магазинот Тајм, политиката за едно дете, камен темелник на современа Кина, ќе биде сменета кога доцна минатата недела се рашири веста дека Шангај ги охрабрува двојките да имаат уште по еден потомок.

Три декади, милиони кинески родители ги одгледуваа своите единствени деца според строгите одредби на правилата за планирање на кинеското семејство. Сега, соочени со кризата на стареење, авторитетите во Шангај за прв пат започнаа да ги охрабруваат младите двојки да имаат по две деца, потег кој претставува прв чекор на кинеската влада кон оддалечување од оваа интервентна политика.

Велат дека и Пекинг ја преиспитува оваа контроверзна политика на едно дете која помогна да се поттикне економскиот пораст од времето на економската реформа и отварањето - но проследена со тешка социјална цена.

Кога вестите насекаде се дискутираа од кинеските весници и магазини, тоа го поттикна и интересот на нетизените и покренаа многу аргументи. Англиски блогер смета дека најголема промена ќе се случи во големите  кинески градови:

Да се покрене ваквата иницијатива во еден од најголемите кинески градови е голем чекор, и ќе биде интересно да се  види колку Кина ќе ја олабави оваа политика.

Поради политиката на едно дете, постои дебаланс на популацијата во Шангај. Блогерот Брендон Малоун вели дека товарот врз младите луѓе е многу тежок:

Сепак малкуте бројки се точно она од што го загрижи Шангај, бидејќи градот се соочува со недостаток на млади мажи и жени за одржување на неговата популација која старее.

Друг блогер вели дека  промената на политиката на едно дете има подлабока смисла, не само поврзана со развојот туку е поврзана и со потребите на самата политика:

计划生育政策是我们的国策，但不是永远的办法。在上个世纪70年代推行计划生育政策时，中央和国务院的许诺是30年，现在30年已经到了，就应该承诺。

Поради ова некои се прашуваат зошто само луѓето во Шангај да ја имаат привилегијата да имаат повеќе деца. Читател се жали дека тоа не е фер: [кинески]

凭什么上海想生二胎就可以生，难道上海不属于中国，上海经济有特权，难道人也有特权吗？老龄化可以放开户口限制，坚决抗议。

Жена во Сичуан [кинески] која е единствено дете на нејзините родители се жали дека е тешко за неа и нејзиниот сопруг да имаат повеќе деца само затоа што не се од Шангај:

如果准许生二胎 那么任何夫妇都应该可以生 为什么要有那么多条条框框呀？不成了特殊群体的特殊权利了吗？我老公有个哥哥 我是独生子女 我们都在外地工作 家也安在外地 有个儿子 我还想着生个女儿呢！

Но ако на сите Кинези им се дозволи да имаат второ дете тогаш резултатот ќе биде страшен. Блогер коментира: [кинески]

中国这个世界人口大国，难道还嫌人口不够多？事实上，鼓励二胎的努力，主要目的是为了平衡劳动力的变少和老龄人口的增多。多年来，中国的计划生育政策一方面取得了巨大的成功，另一方面似乎又非常失败。它有效控制了人口，但却又导致了强制堕胎现象出现。

Chen Jibing [кинески], новинар во Шангај, пишува на својот блог дека напуштањето на политиката на едно дете ја рефлектира културната вознемиреност кај родените Шангајци:

我个人认为，这里还有更深层次的心理原因——“你想不想生二胎”这个问题背后，隐含的其实是上海乃至整个中国东南沿海发达地区的一种文化焦虑。

在上海，我相信每个像我这样年龄的中青年父母都会有一个不大不小的烦恼——孩子不愿也不会说上海话。按照目前的这种趋势，恐怕不需要再过30年，曾一度被全国人民拿来作为讽刺小品素材的上海方言将会基本消失。

来的高举冲锋枪的警察高喊“把手举起来，原地不要动”这个只有大片中才有的场景让我有些不知所措

На неговито блог, Ли Пеифенг се присеќава на својата средба со полицијата во Сичуан. Немаше шверц, немаше кражба, се што имаше направено беше тоа што волонтирал. Но, оваа приказна не е ништо помалку возбудлива ниту помалку ќе ви ја крене косата од било кој трилер. Тој беше гонет од кинеската полиција.

Сигурни факти

Како се наближуваше годишнината од замјотресот во Сичуан, страшната катастрофа која одзема преку 80000 животи на 12 мај минатата година, Кина мораше повторно да ја покрене тешката тема. Но, за многуте родители чии што деца беа затрупани во рушевините, нивниот кошмар не престана низ целата целата година.

Владата на успеа да објави комплетна листа на жртвите од земјотресот во Сичуан. Има само бројки на загинати, но нивните имиња, возраст и причина за смртта остануваат непознати. Посебно, имињата на учениците жртви се врвна тајна.

Los Angles Times објасни:

The possibility that corruption might have been involved in the building of schools is the most politically sensitive aspect of the earthquake post-mortem.

Според официјалните извештаи минатата година, над 6000 ученици загинале во земјотресот. Училиштата колабрираа во неверојатно висок степен споредено со градбите во близина. Во Беичуан, два ката од средното училиште пропаднаа во земјата.

Нетизените и блогерите, по внимателното испитување на сликите од остатоците, открија дека парчињата го откриваат недостатокот на челичните греди, кои би требало да се главниот потпорен елемент.

Премиерот Вен Џиабао, кои ги прегледуваше опустошените предели, јавно изјави кој ќе биде одговорен за лошата работа. Но ветувањето се уште не е исполнето. Иако неодамнешниот акционен план на National Human Rights ги истакнува напорите на државата за регистрирање на имињата на жртвите, блогерот Ai Xaoming се чувствува фрустриран,

5·12地震过去即将一周年，人们遗憾地看到，到目前为止，尚未有任何一份有关灾区垮塌学校建筑质量的专家调查报告得到公布；公众不仅难以查询到某一学校垮塌原因的详细信息和鉴定结论，而且也不了解这一调查过程到底持续了多久、经过了怎样的程序、是由哪些单位以及责任人实施的.

校舍倒塌，除了天災，究竟有沒有”豆腐渣工程”的人禍？哪些有？哪些沒有？遇難學生的家長需要一個答案，但政府卻再三推搪，連最基本的遇難學生確切人數，至今都無法公佈

Исто така блогерот истакнува дека јавната пропаганда веќе е во тонот кој треба да се обвини:

四川地方媒体数家报纸在2008年6月25日同一天登出了同样内容的报道，标题为 《地震是毁房罪魁 幸存者应理性看未来>。

Граѓаните волонтери, нова ранлива сила

江油市局的警察曾拿着打印的我的照片到旅馆，跟老板说“这个人是一个犯人，看见他的话通知我们”，我可不想再被他们连夜送往“到了你就知道了”的地方了。

Онаму каде што владата не успеа , граѓаните превземаат. Ai Weiwei од Пекинг, артист познат како ко-дизајнер на олимпискиот стадион „Птичјо гнездо“, започна мал проект кој испраќа волонтери во Сичуан за истражување. Тие тропаат од врата на врата, ги посетуваат семејствата со жртви и се обидуваат да ги интервјуираат официјалните лица во училиштата.

На овој начин, волонтерите успеаја да детализираат околу 6000 имиња на загинати ученици.

И покрај се, тоа беше многу скап процес. Претходникот на Ai Weiwei, Таn Zouren беше првата жртва на владините напори да се спречат ваквите истраги. Los Angeles Times извести:

Tan Zuoren, a literary editor and environmentalist who was creating an archive of children killed in collapsing schools, was arrested in March 2009 on charges of subverting state authority, according to Amnesty International. It said his dog was stabbed and his computer stolen in a pattern of harassment leading to his arrest.

Проектот на Tan Zouren започна во февруари. Тој ги повика луѓето преку интернет и покрена армија од самоорганизирани волонтери. Asia Тimes извести дека

他的好友、四川作家冉雲飛感慨：”你是一個鬍子拉碴的堂*吉柯德，一些自詡聰明的人甚至不無暗諷你的大戰風車，但你依然故我，做著你的調查與努力。”
他被拘時，只有十五歲的小女兒在家，她說：”四五個人沖進來，有人穿著警服，有人沒有，他們出示了證件，然後抄家，然後帶走爸爸。爸爸一句話都沒有說。”

Подоцна Ai го започна својот долгорочен проект. Тој публикуваше најава за својата кампања на својот блог

2008年12月15日，我们开始了“5.12汶川地震死亡学生”的调查整理工作，在多次向四川省政府民政，公安和教育机构要求公布死亡学生人数及名单,遭到拒绝的情况下，通过网络信息线索，对地震重灾区域进行了实地走访调查。在2009年5月12日的地震周年到来之前，完善这份“汶川地震死亡学生”名单。拒绝死亡，尊重生命，寄托哀思，告慰亡灵。

Дејзи, уредник од Esquire, магазин за животниот стил од медиумската групација на јужна Кина во Хонгконг, објави на нејзиниот блог дека менаџментот во најновото издание ја забранил публикацијата од 15 страници - посебно изданије по повод 4 јуни. Највисокото раководство во компанијата по разгледување на статијата, оценило дека специјалното издание е чин на „подбуцнување“ и им рекле на вработените дека ќе мора да си дадат оставка доколку не се согласуваат. Целиот процес е многу брутален. Подолу е целесниот превод од постот на нејзиниот блог.

(Извинување и исправка: Вчера кога го поставував овој пост ги заменив CS Media Group со СSCMP во насловот. Иако беше поставен помалку од 20 минути, информацијата се прошири и беше пренесена од многу луѓе. Иако Глобал воисес ја избриша и направи корекција, сепак не можеме да  ги контролираме пораките од други луѓе. Затоа, јавно се извинувам уште еднаш. Грешката е моја и ќе бидам повнимателна во иднина)

Специјално издание по повод 4 јуни кое никогаш нема да биде издадено.

前一天還慶幸自己在一家包容性和多元性皆強的雜誌工作。

六四專題難做，lifestyle 雜誌的六四專題更難做，論政治性新聞性，我們不比跟日報比媲，想義正嚴詞大呼平反六四又怕老氣橫秋，經過不斷的推倒重來，我們找到了方向，並實踐了。

文章寫好、相片拍好、layout 砌好，甚至已經送往印刷，但最後，因為大老闆的一個電話，專題被抽掉，同時，有關該期雜誌中所有提及六四字眼的文章，皆要經過修改，三小時之後，這個六四專題真的可以消失得無影無踪，彷彿從未出現過。

然後，一個狐假虎威的公司高層，把我和幾位相關的同事叫到會議室，會議室氣氛很凝重，我們似是犯下彌天大禍。那名高層手拿著那份專輯的 copy，上面的文字被黃色的螢光筆畫得一塌糊塗，然後她將「有問題」的句子逐句讀出，說：「這是煽動。」當然還有一堆不知所謂的說法，包括公司的決定毋須要向員工解釋，若有不滿同事可以隨時離職等屁話，還假猩猩的問大家有何意見。

他媽的我還可以有甚麼意見，你是老闆，你說了算，但她居然還說我像是不認同公司立場，我是打工，但不是你的走狗，無須甚麼屁都要與公司同一立場吧！你有權禁止你認為有損害公司在內地生意利益的東西刊出，你有權炒我，我有權不做，但是你不必像文字獄般逐隻字審查我那一字有煽動成份，這裡是香港，不是大陸，而且即使這份專題寫著我名字去大陸派我也不信有人要捉我去打把，別弄得像是我們犯了殺頭般的大罪似的。

撫心自問，是次六四專題的文字圖片內容，不算處理得特別出色，當中也沒有甚或驚天動地的內幕要爆，但是我不憤。

好可怕。我原本覺得壹傳媒偏激，但我發現，原來香港剩下願意咆哮聲音的，或許只有它了。

好可怕。原來沒有人抹殺香港的新聞和言論自由，是我們的媒體集團為利益甘願放棄。

好可怕。從前覺得內地用強硬的手段，又捉又打又軟禁的，控制人們的言行，好可怕，之後感覺近年好像好了點，到奧運時又好像再好了一點。但現在，我發現，原來軟霸權更可怕，中國強大了，他們不必再用任 physically 的手法打壓人們，只要不讓你回國經商，那麼想賺錢的人們便會乖乖收聲。我感覺如此情況還將繼續發展，中國好野！

2009年5月26日，《君子雜誌》的 143 至 156 頁被他們抽走了，但他們不能在日曆上抽了六月四日。感謝歷史讓我們看清商人的真貌。

Медиумска групација на јужна Кина
Во медиумската групација на јужна Кина спаѓаат бројни магазини како што се: Jessica, marie claire, HIM, Esquire, CarPlus, Xp weekly, 3 weekly, Capital Weekly, Capital Money, Capital, Capital CEO, Capital Entrepreneur и SC kid.
Медиумска групација на јужна Кина е огранок на South China Holding Limited, која е инвестициски холдинг компанија со ограноци инволвирани во инвестици, финансиски сервиси, медиуми и производство на чевли, играчки и микро мотори.

Блогерот Lan Xiaohuan （兰小欢）, во својот пост “Горчлива насмевка”, рефлектира како нацијата исполнета со страв го замолчува гласот на народот. Жалејќи што цената да се бара правото на граѓанинот станува се повисока, тој исто така го сатиризира вдахновениот страв кој ги крши човечката  храброст и љубов, заклучувајќи дека Кинезот никогаш вистински не застанал без страв.

Тој започнува со анегдота од неговото детство:

我小的时候非常胆小。记得五六岁那会儿，有一次姐姐放学回来给我讲了个她听到的鬼故事，非常恐怖。我吓得整晚上都睡不着，一直抱着父亲。他要睡过去，我就叫醒他，让他抱着我。第二天，被折腾了一夜的父亲怒斥我姐：“你看看，你都把他吓成什么样了？！以后再敢这样我就揍你！”

今天收到一封孩子的来信，信中写道：“我最近有件很担心的事情，请您帮帮忙。之前，我在百度BLOG上面发表有关学潮的文章被删除了，之后账号也被锁定。还有在学校校园网屡屡使用翻墙软件看国内禁止浏览的信息。那么，我会不会已经被当成黑名单记录在案了？这些事情会不会影响我出国？我早就计划出国啦…. 希望您能帮我解答下，谢谢啦。”

看完之后我大笑，然后回信用几乎是谐谑的口气安慰了他。但紧接着便有些心酸，想起了我父亲责骂我姐的话：“你看看，你都把他吓成什么样了？！”

制造恐惧并不一定需要暴力，只要处处加大行为的成本就够了，甚至都不用真的加大成本，只要展示一下行为的成本有随时被加大的可能便够了。….看看那些这些日子被请去喝茶的人们的故事，看看那些公民调查者们最近在四川的遭遇，看看这些人心里的担忧，便知道了。

成本弄得那么重，瘦弱的肩膀实在是担不动啊。

如果只是匿名上网牢骚几句都被噤声，即便远渡重洋都还要为自己的“错误言论”惴惴不安，只是说几句话都要心头挣扎半天，又如何能抱怨面对恶徒的拳头和匕首时，人们不见义勇为呢？更别说我们还曾经真的把最容易站立的青春用坦克履带压成了扁平。

49 年的时候，有人说：“中国人民从此站起来了。”可从那以后，每隔一段时间，我们都要重新站起来一回。香港回归，站；卫星上天，站；奥运开幕，又站。外国人有时候不解：“你们不是早就站起来了么？怎么还反复站了又站，有完没完啊？”看到这样的误解我就很愤怒：“妈的，平时都爬着，怎么还不让人动不动站起来伸伸懒腰啦？我们对自己人忍气吞声，自然就要对你们外国人扬眉吐气，否则不他妈憋死啦！”

是啊，我们自己都要爬着活，又如何敢腆颜教育下一代“勇气”和“爱”呢？我们能做的，不过是在他们小时候讲讲勇气和爱的童话，然后在他们长大了真正要展示勇气和爱的时候，大喝一声：“快！趴下！”

也许下次回国的时候，我该去拜会一下那具广场上从未谋面的尸体，调侃着说：“你看看，你都把他吓成什么样了？”

Ланецот на малолетна проституција кој неодамна беше откриен во округот Xi-Shui, Guizhou, предизвика национален бес. Ланецот вклучуваше неколку владини членови и наставници како клиенти и подведени млади девојки, вклучувајќи и девојчиња од основно училиште како проститутки.

Случајот најпрво бил истражуван минатата година кога мајка на една од жртвите пријавила дека нејзината ќерка била вовлечена во ланецот и силувана. По осумдневна тајна истрага провинциски полицаец го открил ланецот на проституција, кој бил воден од тројца вклучувајќи и 14 годишно девојче кое е избркано од училиште и нејзиното 15 годишно момче. Изненадувачки, местото на сексуалните услуги кое го дал друг криминалец било всушност во зградата во која се наоѓа и судскиот отсек.

Повеќе од 10 ученички, некои од нив на возраст под 14 години, биле примамени или под присила вовлечени во ланецот. Netease.com известува како 30 годишен наставник ја одзема невиноста на девојка со име Wang Qing. Wang била наведена од нејзините пријателки да се сретне до организаторите на проституцијата.

“当时我很怕，被他们逼着进了一家旅馆，一个30来岁的男人锁上门后就动手脱我的衣服，我吓得直哭。事后‘结拜姐姐’威胁我不能把事说出去，否则要叫人打我。”在这里，王清被一个叫冯支洋的教师夺走了第一次。“我后来才知道他是习水县第一职业高级中学的老师。他很变态，玩了许多花样。

Но, подоцна Wnag вовлече друго 13 годишно девојче во ланецот. Организацијата се ширеше чекор по чекор, со се повеќе невини млади девојки кои паѓаат во стапицата.

Листата на редовни клиенти која ја објави полицијата ги вклучува и:
Li Shoumin, државен службеник во локалната кланцеларија за имиграција, Chen Mengran од канцеларијата за земја и ресурси, Huang Yonglieng - социално осигурување, Chen Cun - правни работи, локалниот агент за недвижнини и претставник во локалното право Mu Mingzhong, наставникот Feng Zhiylang и таксистот Feng Yong.

Дегенерација, од врвот надолу

Јавноста беше шокирана бидејќи службеници од правниот систем не го почитуваат законот и обесчестиле девојки на возраст на нивните ќерки. Уште повеќе, наставниците кои треба да ги едуцираат и заштитуваат учениците го праваеле спротивното. Што не е во ред со овие јавни службеници?

Блогерот Yang Genshen го покажа својот бес на својот блог:

当悲剧以一种令人发指的方式呈现出来，留给人们的却是一种从未有过的荒凉与寒冷。习水县多名公职人员嫖宿年幼女生案不只是一场人伦悲剧，更像是一场恶魔的狂欢。

Секретарот за право и политика на Комунистичката партија во областа Xishui каде што се случи настанот во интервју за China Youth Daily вели:

“我们都是为人之父，如果我们的女儿被别人这么搞，我们的感受会怎么样？

Тој понатаму коментира, ‘чинот е понепростувачки од убиството'.

Но, со откривањето на ланецот приказната само што започна. Кога службениците беа изведени пред суд, под кое обвиенение треба да бидат осудени стана контроверзно прашање.

Судењето започна на 8 Април. Стотици луѓе стоеја надвор од судот чекајќи на пресудата, како и бројни новинари, но тие беа држени надвор од судницата со цел да се заштити приватноста на жртвите. На членовите на семејствата на жртвите исто така им беше забранет пристапот во судницата.

Адвокатот назначен за одбраната не се појави. Подоцна тој објави дека одбил да ги брани обвинетите бидејќи смета дека тоа е срамно. Затоа им беше назначен друг адвокат.

Но следеа и уште драматични сцени. Кога јавноста дозна дека обвинителот сака да покрене обвинение за „посета на малолетна проститутка“, наместо посериозно обвинение „силување“ многумина се посомневаа дека обвинетите тајно се штитат.

Адвокатот Luo на својот блог ги објасни своите сомневања:

习水县人民检察院撒了个弥天大谎，以最低刑的起点来认为嫖宿幼女罪比强奸罪高为由，表白自己是在从严打击，可是稍有点法律常识的人都知道我国《刑法》中嫖宿幼女罪的处罚程度远低于强奸罪，因为强奸罪最高刑是死刑，而嫖宿幼女罪最高刑期是有期徒刑十五年，孰轻孰重我想地球人都知道。

Адвокатот Yao во својот блог го обвини обвинителот дека манипулира со јавноста:

虽然大多数法律人倾向于以强奸罪定罪，但公诉机关仍然坚持以嫖宿幼女罪起诉，….当记者问到为什么不以强奸罪起诉时，习水县检察院检察长是这样回答的：嫖宿幼女罪的起刑点是五年以上有期徒刑，强奸罪是三年以上，嫖宿幼女罪的起刑点高，因此有利于打击犯罪。这样一个回答，如果不是出于无知，那就一定是别有用心，是欺侮民众的智商。嫖宿幼女罪的起刑点固然高过强奸罪，但最高刑期不过是15年，而强奸罪却是可以判无期乃至于死刑的.

Наспроти сомнителното објаснување за изборот на полесно обвинение, луѓето се запрашуваа како злочинот воопшто може да се интерпретира како ‘посета на малолетна проститутка' , а не како силување.

Во Jinghua Daily, пекингшки весник, познатиот блогер Wuyuesanren смета дека обвинението значи:

那是说当事的女孩子是自愿出卖自己的，只是因为没有到岁数，所以有此规定。在嫖宿幼女的场合，多是幼女“自愿”，甚至是在幼女主动纠缠的情况下进行的。换言之，犯罪行为的实施，受害幼女本人也有一定的过错。相比（奸淫幼女）而言，行为人的主观恶性也较小….就是说，这么一个罪名不但开脱了侵害人，还把受害人给描绘成了有一定自愿情节的卖淫者。

И адвокатот Yao коментира за тоа дали тоа може да се смета за силување:

按媒体的报道，这些可怜的孩子是在被殴打之后，是在被“打毒针，拍裸照”的威胁之下屈服的，与这些“公职禽兽”发生性关系不是出于她们的自愿，追求钱财也不是她们的目的，这难道还不算强奸吗？也许，在这位检察长的眼里，只要给钱了，就没有强奸罪了，那我看强奸罪也就可以取消了。

Судењето е одложено. Без разлика дали обвинетите ќе бидат прогласени за виновни и по кое обвинение, жртвите се непоправливо оштетени. Но дали ќе добијат некаква утеха од семејствата или од заедницата? Според она што мајката на една од жртвите го изјавила на репортер не гледаме никакви знаци за олеснување:

“那个案子发生后，只有14岁的康倩和她的女朋友一起跑到深圳去打工。后来，公安局让我去把她找回家来，辨认那些嫖客。可她一句话都不肯说，就是不肯承认被男人欺负过。从深圳回来后，本来读初二的她就不再愿意去上学了，而是天天在外面混。有时一跑就是一两个月不回家，被我抓到后，痛打一顿，然后把她的头发剪得乱乱的，这样她才老老实实地在家里待上一阵。可过不了多久，又是经常不回家过夜，后来我干脆就买了条锁狗的铁链，把她锁在家里。”

Фејсбук, Твитер, блог, Фејсбук, имејл, онлајн игра, пак блог… колку време останувате онлајн? Доколку вие останувате пред вашиот монитор и го држите глувчето повеќе од 6.13 часови дневно, тогаш вие, извинете но, сте личност со ментално нарушување според последните официјални  дефинирања во Кина.

Кина ќе биде првата земја која ќе ја дефинира интернет зависноста како ментално нарушување. Националното Министерство за здравство прифати упатство од кинески психолог со кое се категоризира опсесијата од интернет како ментална болест и се очекува наскоро да се претвори во водич за сите болници во Кина.

Симптомите од интернет зависноста, како што наведува водичот, вклучуваат импулсивно користење на интернет, иритација и неразбирлив стрес кога е офлајн и недостаток на концентрација.

Според водечкиот експерт д-р Тао во првиот центар за зависност во земјата, помеѓу 253те милиони нетизени во Кина, околу 10% се заразени со зависноста, повеќето од нив мажи на возраст помеѓу 18 и 30 години. Неговото истражување на 3000 пациенти покажало дека тие може да имаат силна психолошка  зависност од интернетот, со што се нарушуваат нивните нормални социјални активности и секојдневен живот. Тој истакнува дека онлајн игрите, кои сега имаат повеќе од 4800 милиони корисници во Кина, како што се World of Warcraft, се голем проблем бидејќи тие ја ослабуваат способноста на корисниците за разликување на виртуелниот свет од реалниот.

Исто така, интернетот може да придонесе до покачување на криминалот. 76% од малолетничките прекршоци во главниот град се поврзани со интернетот, вели д-р Тао.

Меѓутоа ова не е првпат кинеската влада да го регулира растењето на онлајн индустријата. Има наредено да се инсталира „анти-опсесиски“ систем на јавните компјутери со кој насилно ќе се лимитира онлајн времето на  играчите.

Реакција на нетизените

Голем број од интернет корисниците се возбудени од првиот поглед на дефиницијата, потсетувајќи се на ноќите онлајн.

Дали таквата категоризација е смешна? Некои мислат дека не е. Едно мислење, кое го оправдува правилото, е објавено пред неколку дена на New Beijing Daily:

Во овие години, бројот на деца кои се зависни од интернет е огромен… зависностите од работа, шопинг, храна, секс и цигари, сите тие се третираат како болести. Затоа, ставањето на зависноста од интернет во категорија не е со понижувачка цел, туку е за да се креира научна класификација.

Потоа тој истакнува зошто треба да се смета за болест:

Да се потврди зависноста како психоза, професионални медицински методи ќе се применат на неколку луѓе кои ги играат онлајн игрите со цел да му одолеат на интернет искушението. Психијатријата покажа дека нарушувањето е излечиво. 80% од пациентите може да се излечат за 3 месеци.

На bullog.cn, блогерот Ксаојао го цитираше мислењето погоре со наслов:

Бизарен напис: зависниот од интернет=психоза

Нетизенот „Cold“ одговори:

Сите ние сме психотични

Баијонгбинг рече:

Хомосексуалноста треба да се излечи, останувањето долго време онлајн треба да се излечи, јадењето премногу треба да се излечи, јадењето премалку треба да се излечи…

Ли кингшен се спротивстави на новата категоризација бидејќи обележувањето може да биде траума за децата:

Откако дете ќе отиде во тоа место (центарот за третман), тоа е обележано. Степенот на ментална траума која детето ќе ја преживее од тоа ќе биде огромна.

4тата конференција на кинеските блогери ќе се одржи на 15-16ти ноември 2008 во Гуангџоу, Кина.

Меѓутоа, во последната година постојано се води дискусија во кинеската блогосфера за тоа дали блог културата се намалува.  Освен тоа, од неодамна bokee.com и blogchina.com, првите провајдери на блог сервиси во Кина основани од Fang dong-xing (прекар татко на блоговите), се во финансиска криза. Fang бара начини за инвестирање со цел да го претвори сајтот во мултимедијална платформа.

Во Јули, Маитиан, доста активен блогер изјави дека блогирањето е застарено и реши да се префрли на социјалните мрежи за интеракција со пријателите.

Како активен блогер, во последниве три години, настојував да го обновувам мојот блог „Maitians’s reading life“, скоро секоја недела. Го прифатив моделот „јас медиумот“ и продолжив да пишувам за интернет заедницата и бизнисот. Овој блог ми овозможи некаква репутација и голема посетеност. Меѓутоа, јас сериозно размислувам за дали да го затворам блогот.

Бидејќи блоговите стануваат застарени.

Покрај фактот дека повеќето независни блогерски платформи се победени од големите интернет компании, како SINA, интерактивниот аспект на блогирањето не може да се замени со други алатки, како на пример QQ. Меѓутоа најголемиот предизвик е растењето на популарноста на сајтовите за социјални мрежи.

Сега чувствувам дека социјалните мрежи, претставувани од Фејсбук ќе го уништат блогот – социјалните мрежи кога се разгледуваат од аспект на функцијата како медиум и интерактивноста се многу поефективни од блоговите. Ако кажеме дека блоговите им овозможуваат на нетизените да го искажат своето мислење, социјалните мрежи ќе постигнат интер-субјективност помеѓу нетизените.

Освен овој пост, блогерот престана да пишува на неговите блог и се префрли на три сајтови за социјални мрежи. Меѓутоа, неговиот напис често се цитира како објаснување за неодамнешната бизнис криза на провајдерите на блог услуги во Кина.

Вилијам Лонг, уште еден познат кинески блогер за технологија, исто така се навраќа на написот за да го коментира неодамнешното исклучување на многу сервиси поврзани со блоговите во Кина.

Она што го гледаме е: провајдерите на блог сервиси и сите сервиси поврзани со блогови полека исчезнуваат, блоговите ги поминаа своите златни денови и започнаа да чекорат кон темната иднина. Главната причина поради тоа е дека сервисите за блоговите не можат да заработат.

Зошто не можат да заработат? Содржината на блоговите е поквалитетна од онаа на социјалните мрежи, Твитер, Диг. Тие би требало да добиваат приход од огласи. Меѓутоа, во моментов, приходот на блогерите е премногу мал. Во основа, тие зависат од Google AdSense. Што значи нивниот профит зависи од Google.
Кога Google настапи на сцената, создаде огромен број на алатки за блогирање, како што се google reader, feedburner, blogsearch итн… кои го уништија сонот на другите провајдери на блогерски сервиси за профит додека Google имаше монопол на пазарот.

Меѓутоа, тој е пооптимистичен за иднината на блогот и не се согласува дека социјалните мрежи ќе го заменат:

Блогот е поотворен и поиндивидуален, а неговата содржина е многу поквалитетна. Социјалните мрежи се позатворени, особено кон пребарувачите. Тоа е спротивно на отвореноста на блоговите и го попречува ширењето на информациите. Многу е тешко да се рашири добар напис преку социјалните мрежи. Сега повеќето мрежи во Кина го копираат Фејсбук, што е ќорсокак. Најдобрата социјална мрежа е QQ од Tencent, но нема да најдете сличности помеѓу Фејсбук и QQ. Најсмешно е што Tencent никогаш не де декларирал како социјална мрежа.

Блогерот заклучува дека неуспехот на провајдерите за блогерски сервиси и другите сервиси поврзани со блоговите не е крај за блогот, бидејќи од друга страна блогерите можат да започнат свои сопствени блогови.

Да почекаме и да видиме што ќе кажат кинеските блогери на кинеската блогерска конференција.

Контроверзното лансирање на софтверот Windows Genuine Advantage (WGA) од страна на Мајкрософт во Кина предизвика паника кај огромниот број корисници на нелегален софтвер во земјата.

Во Кина лиценциран Виндоус чини 1000 јени, што е околу просечен бруто приход. Од друга страна, било кој пиратски Виндоус може да се најде насекаде по само 5 јени, што е помалку од 1 долар. Друга причина е тоа што пиратскиот Виндоус е идентичен со лиценцираниот во скоро сите можности, меѓу кои и ажурирање преку интернет, има подобар изглед (на пример познатата пиратска верзија „градина од домати“) и токму затоа не е по никоја основа со помала вредност. Овие причини водат до очигледната предност на пиратската верзија врз лиценцираната. На Tencent.com една онлајн анкета покажува дека 74.28% од 440711 гласачи користат пиратски Виндоус (до 21 октомври).

Сега со WGA, плус OGA наменет за пиратски Мајкрософт Офис, вашиот компјутер ќе се однесува како да е нападнат од хакери: прво вашиот екран ќе се исклучува секои 60 минути. Второ, потсетник ќе ви се појавува постојано за да ве предупреди дека користите пиратски софтвер. Звучи многу слично на големиот брат ве гледа.

Паниката беше првата реакција на корисниците на компјутери во Кина. Во градот Шенгјанг, северна Кина, новинарите дознаа дека продажбата на лиценцираниот Виндоус се зголемила за 50% уште пред да појават WGA и OGA. Во Пекинг, еден продавач кажа дека сопствениците на бизниси кои своите зделки ги вршат онлајн побрзале да купат лиценциран Виндоус во случај тоа да влијае на нивните бизниси.

Всушност WGA не може да биде имплементиран додека Виндоус автоматски не симне од интернет специфичен пакет за таа функција. Покрај неупатените корисници, повеќето луѓе решаваат да ја исклучат можноста за ажурирање на Виндоусот преку интернет (Windows Update) со цел да го избегнат WGA. Многу гикови се обидуваат да најдат начин за да ја пробијат WGA блокадата.

Покрај паниката, кинеските корисници го насочија својот гнев кон Мајкрософт, со илјадници реакции за да го оправдаат своето незадоволство околу авторското право. Во анкета на Tencent.com, 77.48% од 459944 луѓе гласале против WGA. На форумите и блоговите не е несекојдневно да се види како нетизените го навредуваат Мајкрософт.

Блогерот Лианг Динг напиша на регионалниот портал Џингчу:

Планот на Мајкрософт со исклучувањето е без врска.

Фактот дека Кина е рај за пиратски Виндоус е тесно поврзан со Мајкрософт. На самиот почеток кога се обидување да го заземе кинескиот пазар, Мајкрософт се помири со постоењето на пиратството. Денес, бидејќи има доминација на пазарот, Мајкрософт реши да го искорени пиратството и да ја скрши скалата по која се искачи на власт. Во меѓувреме го продава Виндоус по екстремно висока цена, скоро приближно на нашиот годишен приход за една копија. Со таква ценовна стратегија, како може да ги повикува нетизените да купат лиценциран Виндоус?

Тој потоа истакнува:

Користењето на нелегален софтвер може да се интерпретира како борба против нелегитимната хегемонија бидејќи Мајкрософт се држи до својата стратегија со високи цени поради тоа што е монопол. Освен тоа, Мајкрософт не може да ги отфрли многуте крајни корисници во Кина, бидејќи тие се многу распространети.

Порадикално мислење доаѓа од одговор на написот на Лианг Динг:

Сосема се согласувам со тебе! Мајкрософт подобро да не се вовлекува во неволји! Бил Гејтс, ти правиш само во јавност добро за сиромашните во светот! Зошто ти заработуваш толку многу пари?…. доаѓа време на спорелување на знаењето и затоа подобро да придонесеш повеќе за градење на хармоничен свет! Американците од една страна го напаѓаат светот со оружје, а од друга страна го мамат светот со шпекулации, измами и интернационална размена. Во размената вие добивате два билиона производи од Кина, но враќате назад само куп хартија – чија вредност опаѓа секој ден. Срам да ви е!…

Неколку луѓе мислат дека Мајкрософт може да ја добие војната покрај целиот тој гнев. Постои ли некаков начин Мајкрософт да се извлече од ова?

Playin’ with IT објави свој онлајн квиз за да покаже што луѓето преферираат да видат од Мајкрософт.

1 прифаќање на пиратството, да им дозволи на сите они со мали примања да уживаат во технологијата
2 прифаќање на пиратството, засекогаш да притисне на кинеската софтверска индустрија
3 Виндоус засекогаш бесплатен, но да ја направи Кина специјална зона за развивање нови бизнис методи
4 Да престане да развива кинески производи. Да се откаже од Кина
5 Напад врз пиратството со цел да се врати нормалниот развој во софтверската индустрија и да се овозможи простор за конкуренција.

Резултатот е дека изборот 3 има убедлива поддршка.

Сепак, Мајкрософт тешко дека ќе го прифати овој совет. Следува тешка битка. Мајкрософт наспроти милиони нелегални корисници, интернационална корпорација наспроти земја во развој, кој ќе победи на крај?