На први ноември 2009 година беше првата годишнина од затворањето на иранскиот блогер, Хусеин „Ходер“ Деракшан.

Кирус Фаривар, новинар и блогер кој живее и работи во САД, известува дека се сретнал со братот на Деракшан, Хамед, којшто го информирал дека:

Неговите родители имале состанок со новиот јавен обвинител, кој им дозволил да вечераат со нивниот син Хусеин Деракшан во затворот Евин, на четвртокот на 29 октомври 2009. Ова, иако потврдува дека тој се наоѓа во затворот Евин, сепак неговото семејство не знае кога повторно ќе го види.

Иранскиот блогер Џуја, пишува дека Деракшан сè уште е во одделот бр. 325 во затворот на Револуционерната гарда. Според активистите за човекови права, додава Џуја, тој е во самица веќе една година.

Група на ирански блогери реши да додаде „Ослободете го Хусеин Деракшан“ на името на нивниот блог во период од една недела. Фанус Азад вели (фарси):

И јас додадов „Ослободете го Хусеин Деракшан“ на името на мојот блог.

Тој додава:

. . . кога Хусеин почна да ги обвинува другите, престанав да го читам неговиот блог, но сега ги бранам неговите права без да мислам кој е . . . .Хусеин, како и другите човечки суштества, има право на слобода на говорот и мислата.

Парсаневешт бара од блогерите да дејствуваат заедно за да се постигне максимален притисок.

Демонстрантите против иранската влада и прекршувањето на човековите права во Иран го одржаа своето ветување и протестираа против иранскиот претседател, Maхмуд Ахмадинеџад во Њујорк, за време на неговото обраќање на Генералното собрание на Обединети нации, во средата на 23 септември. Демонстрантите дојдоа од четирите страни на светот вклучително и Торонто, Токио и Техеран. Иранското опозициско движење („зелено движење“) беше добро претставено.

Има голем број на видеа на YouTube, кои ги прикажуваат демонстрантите во Њујорк. Еве неколку:

Ние ја имаме моќта

Ахмадинеџад е лажго

Сите сме Неда и еден глас

Ослободете ги политичките затвореници

Голем број на дизајни, постери, песни и филмови се создадени од страна на иранските граѓани, како и од странци од целиот свет, во знак на поддршка на иранското протестантско „зелено“ движење, насочено против резулатите од претседателскиот избори од 12 јуни. И аниматорите имаат објавено војна на диктатурата во Иран.

Зелени луѓе е анимација инспирирана од Ганди

Махмуд Ахмадинеџад во изборната дебата во 2009 година

Човековите права според Бахаи верата

Друга анимација нè потсетува дека исламскиот режим има угнетувано луѓе години пред изборите. MindeastYouth.com ни покажува една анимација за гонењето на следбениците на Бахаи верата во Иран. Приказната е долга 30 години.

Иранци и странци и понатаму создаваат онлајн уметнички дела за поддршка на Иранците кои протестираа на 12 јуни против резултатите од иранските претседателски избори.

Минатата недела издадовме повеќе примери во кои „уметноста и протестот се соединуваат“.

Тим Рејнс, американски уметник, создаде еден дизајн во кој искажува солидарност со протестантите.

Дизајнот на Хамед Пурабедин се однесува на загинатите ирански протестанти од минативе две недели. Тој упатува на тоа дека убивањето на протестанти само го зацвстува движењето.

Иранскиот блогер Елика Хeдaјат ги споделува своите уметнички дела на нејзината лична Фејсбук страница.

И овој дизајн е од Елика Хедајат. На персиски е напишан еден протестантски слоган: „Не плашете се, сите сме заедно.“

Нико споделува еден оригинален дизајн од неговиот пријател Патрик:

Ирански уметник свири на пијано и пее во чест на Неда Ага Солтан, млада девојка која беше погодена и убиена за време на постизборните демонстрации во Техеран на 20 јуни. Повеќе од 36 900 посетители ја имаат видено оваа снимка:

Погледнете го специјалната страница на Глобал Војсес за иранските избори од 2009.

Иранските власти беа обвинети од опозицијата и од експерите на ОН за малтретирање на затворениците кои протестираа против резултатите од претседателските избори од 12 јуни. Мехди Каруби, водач на опозицијата и поранешен спикер на иранскиот парламент, тврди дека притворените мажи и жени биле силувани во затворите „ Евин“ и „Кахризак“ во Техеран и дека политичките з�твореници се измачуваат до смрт.

Силувањето и малтретирањето не се нови појави во иранските затвори, но скорешните настани го свртија повеќе вниманието кон затворите од исламскиот режим. Ирански активисти од граѓанското општество, меѓу кои и Реза Аламехзадех, водечки филмски режисер,користат граѓански медиуми за да ги нагласат сведоштвата за иранската трагедија.

Поранешна политичка затвореничка го раскажува своето искуство од 1980-тите година, кога била заробена, измачувана и силувана во еден ирански затвор. Таа тогаш имала само 17 години и не ја знаела причината за нејзиното апсење. Повеќе од 84 000 луѓе го имаат гледано нејзиното сведоштво на YouTube.

Кахризак

Илјадници протестанти, меѓу кои дел беа повредени, беа уапсени за време на јулските демострации, а стотици беа испратени или во затвор или во куќа за измачување наречена „Кахризак“.

Еве сведоштво на еден од преживеаните кое е објавено на неколку блога:

Нè одведоа, заедно со уште десетина други луѓе, во „Кахризак“ логорот. Во собата кај што бев јас држен имаше уште барем 200 луѓе. Сите беа повредени; тепани со палки. Се слушаа пискотници од луѓе од некоја друга просторија… Едноставно облечени полицајци влегоа во собата, тепајќи кој ќе стигнат. Го правеа тоа половина час. Потоа, ни светеа во очи со џебна ламба и рекоа дека секој што ќе писне, ќе добие палка во задникот … за да не умреме од глад, секој ден ни даваа ќеса со остатоци од храна.

Во ова интервју, еден преживеан објаснува како затворениците во „Кахризак“ биле принудувани да лижат вода од подот.

Ајатхолах Али Хаменеи, Врховниот водач на Иран, нареди затворање на „Кахризак“. Пратеници изјавија дека  била покрената постапка против 12 полицајци и судии заради инцидентите во „Кахризак“.

Тепан со кабел, без испрашување

Сепак, куќите за измачување во Иран постојат веќе 30 години и „Кахризак“ не е единствената. Еве уште едно сведоштво на еден ирански граѓанин кој бил уапсен и измачуван во „Евин“ затворот само бидејќи се наоѓал во близина на местото на протестите.

Немав намера да учествувам во протест и само, сосема норлмално, одев по улицата. Сепак, ме зграпчија и ме внесоа во една кола, каде што ме оставија до 21 часот. Сите во колата беа со врзани очи и нè одведоа некаде. По три дена, дознав дека нè одвеле до улицата „Мотахари“. На сите ни доделија испитувач, избран случајно. Моето испрашување траеше до 1 часот по полноќ, но не ми поставија ни едно прашање. Ме тепаа со кабел и други работи без да ми постават ниту едно прашање.

Во саботата, на 26 јули 2009 Ирачаните, но и други нации се одзваа на иницијативата на  United4Iran (Обединти за Иран) преку учеството во настанот за поддршка на иранската борба за слобода и човекови права.

Преносот од овие настани вклучува и бројни видеа од граѓаните и фотографии.

Хамбург/Германија:

Вашингтон/САД

Лондон/Велика Британија

Протест пред амбасадата на Исламската република во Лондон:

Saharlar пишува [фарси] дека полицијата го растурила собирот во Дубаи после 30 минути, дури им ги запленила нивните зелени балони. Блогерот исто така публикуваше фотографии од овој настан.

Иранското движење на протест сега има симбол и лице: Неда.

Неда беше Иранка којашто беше застрелана од Басиџ полицијата во саботата за време на протест во којшто учествуваа илјадници против резултатите од претседателските избори одржани во Иран и коишто го прогласија Махмуд Ахмадинеџад за претседател. Нејзината смрт беше снимена на видео од страна на набљудувачи и ставена на интернет. Умре со очите широко отворени, а последните моменти од нејзиниот живот ги надминуваат границите на граѓанските медиуми и стигнуваат до светските и така до очите на милиони луѓе.

Веб страница со име „We are all Neda“ (Сите ние сме Неда) е посветена на Неда. Порака на домашната страница вели „Ние не фрлавме камења по нив, извикуваме „бараме слобода“. Тие не застрелаа.” На страницата и Иранци и оние кои не се Иранци оставаат коментари во спомен на Неда. Досега има приближно 3,500 коментари и бројката брзо расте.

Махиар вели: „Посакувам моите очи да можат да научат од твоите да бидат храбро отворени!!!“

Реза вели: „Од твоите очи научив „да не ги затворам очите пред неправдата“.

Мојтаба вели: „Неда никогаш нема да умре. Секој од нас би можел еден ден да биде Неда.“

Вида вели: „Твојата светлина го осветлува патот кон слободата. Ти благодарам.“

Ирански блогер Андишех пишува дека иранската национална телевизија се обидува да ги обвини „антиреволуционерите“ за убиството на Неда. Блогерот додава дека ако некој имал некакви сомнежи дека иранската телевизија лаже, овие сомнежи сега може да се разрешат.

Следува видео филм за Неда и за иранското движење на протест (Предупредување: некои слики се премногу сликовити):

За многу кратко време, смртта на Неда стана меѓународна вест и луѓето реагираат на различни начини за да го искажат своето сочувство.

Еве песна за Неда од американски пејач по име Џони Маудлин (Johnny99) поставена на YouTube (персискиот превод е додаден од друг корисник):

…и друга од патувачки американски музичар, Рутхаб:

Блогерот Асад Али Мохамади, пишува [фарси] дека неговите соседи во Копенхаген, Данска, го прашуваат за Неда и дека штом ќе го вклучиш телевизорот или интернетот гледаш вести за Иран и Неда. „Сите зборуваат за мојот Иран, за нашиот Иран. Сите зборуваат за мојата Неда, за нашата Неда.“ - рече тој.

Сесилија Моралес на Twitter напиша: „Не сме родени да бидеме робови. Луѓе сме. Господ да те чува Неда. Господ да ги чува луѓето од Иран коишто сакаат да живеат во слобода.“

Атефех Валтерс на Twitter напиша: „Секогаш ќе се борам за мојата земја! Никогаш нема да ја заборавам Неда!!!“

Заневешт, блогер и новинар, на нејзиниот блог се повикува на смртта на Неда и вели дека храбри жени и девојки од Иран биле присутни во ова движење на протест.

Во многу градови ширум светот беа организирани бдеења во чест на Неда.

Од Њујорк:

До Дубаи:

Повеќе од 100,000 луѓе маршираа во Техран во понеделникот во знак на поддршка на реформистичкиот претседателски кандидат, Мир Хусеин Мусави и неговите барања за поништување на резултатите од изборите кои го прогласија за извршител на должноста претседател Махмуд Амадинеџад како победник на изборите на 12ти јуни. Маршот заврши со крвопролевање. Најмалку 7 луѓе ги загубија животите.

Според извештајот на британската телевизија Канал 4, Channel 4 television, (емитувана и покрај објавената забрана од странство) народот фрлал камења и ја запалил зградата која припаѓала на милицијата Басиџ на привремената влада. Еден полицаец со шлем на кровот пукал со својата AK-47 пушка во воздух пред да се повлече од нападите со камења. На Јутјуб има уште граѓански видео снимки од тоа како се случил овој напад:

Утрото по ова пукање, персоналот на болницата Rasool Akram во Техран демонстрираше против убивањата. Еден демонстратор држи плакат на кој пишува: „8 маченици“

Пукањата или репресијата не го сопреа целото движење на протестите, и илјадници маршираа повторно во Техран во вторникот. Бројот на демонстрациите расте и во други градови исто така. Во Шираз, протестантите прикажани во овој видео клип ја палат фотографијата на Махмуд Амадинеџад.

Илјадници луѓе демонстрираа во Техран, Машад и неколку други поголеми градови во Иран против прогласената победа на претседателот Махмуд Аџмадинеџад на иранските претседателски избори во петокот. Два различни реформаторски ривали и нивните поддржувачи инсистираат дека постоела измама во изборната трка.

Мир Хусеин Мусави, главниот предизвикувач на Ахмадинеџад изјави дека резултатите од „недоверливи набљудувачи“ го рефлектираат „ослабувувањето на столбовите кои го сочинуваат светиот систем“ на Иран и „управувањето на апсолутизмот  и тиранијата“. Неколку сцени на улични тепачки и демонстрации се аплодирани на Јутјуб.

Демонстрација на улицата Валиаср во Техран каде илјадници демонстрираа и кажуваа слогани против владата на Ахмадинеџад.

И овде луѓето повторуваа: „Мусави, врти ми го мојот глас!“.

Безбедносните сили ги совладаа протестантите:

Една друга демонстрација се одржа во Масхрад каде протестантите побараа од безедносните сили да ги подржат [наместо да ги спречуваат].

Ghomar Ashegahne објави неколку фотографии кои прикажуваат претставници на безбедносните сили како тепаат протестанти (погледни ја сликата погоре). Блогерот пишува [фарси] дека репсресијата би била добра причина да не се оди на улиците да се протестира, ама „што можеме да направиме со овој голем јад?“. Тој вели дека Каруби и Мусави [двајцата реформаторски кандидати] кои сакаа да ја променат ситуацијата во државата, би требало да започнат сега.

Belgiran пишува [фарси] дека иранскиот лидер Али Каменеи, го собори Мусави со генијален потег уште пред тој да стане претседател и го замени со Ахмединеџад… Тој пишува, „Овој режим само што ја загуби и малата легитимност што ја имаше досега.“

Mehrdadd пишува на Твитер, дека иранскиот лидер покажува дека е против иранските луѓе. Сега секоја политичка личност треба да завземе позиција за или против луѓето.

Mehri912 вели на Твитер, „Ако Иран спие вечерва, ќе спие засекогаш“.

Дали да се гласа или да не се гласа, со други зборови, дали да се учествува на изборите или да се бојкотираат изборите е една од главните теми за време на иранските претседателски избори. И покрај тоа што неколку опозициони групи повикаа да се бојкотираат претседателските избори на 12-ти јуни, се чини дека бројот на групите за бојкотирање на изборите е многу помал за разлика од претходните четири години. Силната студентска асоцијација како Тахким Вахдат пред четири години повикуваше на бојкот, а сега го подржува кандидатот на реформистите Мехди Кароуби и повикува да се гласа за промена.

Во Холандија веројатно се презеде  најкреативната иницијатива за да се поттикнат луѓето да гласаат. Камран Аштари,блогер и уметник кој живее во Холандија, како и неговите двајца пријатели Фархад Гојарди, уредник на Еутопиа и Шервин Некуе, ирански социолог, креираа страница која се вика  „Гласајте за Иран.“

Камран напиша:

Гласам со надеж дека ќе се промени не само закоравената влада, туку и дека ќе изградиме подемократско општество во кое ќе се оставарат правата на жените, слободниот печат и слободниот говор и човековите права. Во последните четири години  се покажа дека нашето право може да биде во поголема опасност отколку што можеме да замислиме.

Пред четири години за мене беше незамисливо да бидам дел од оваа иницијатива. Четирите години од владеењето на Ахмадинејад, односно десницата, го одведе Иран во лоша насока. Мислам дека иранските иселеници треба да играат поконструктивна улога и не треба да чекаат да се случи магична трансформација на власта.

Ирачаните се собраа во 25 различни градови низ светот и изјавија дека ќе гласаат.

Мухамед Али Абтахи, поранешен заменик претседател напиша:

Во оваа насока, еден од најважните политички настани е намалувањето на бранот на повикувања да се бојкотираат изборите. На претходните избори, бојкотот предизвика тешкотии во последните четири години, а претседателот си доби неверојатен подарок. Пред неколку дена видов една група студенти која на претходните избори собра 500 потписи за да се бојкотираат изборите. Сега повеќето од овие студенти се обидуваат да ги натераат луѓето да гласаат.

Пајкорг напиша [фарси] дека изборите треба да бдат бојкотирани. На блогот се спомнува дека овие избори не се слободни.

Тахримен Еткабат (значи бојкотирање на избори) напиша [фарси] дека Ирачаните со бојкотирањето на изборите уште еднаш му кажуваат на светот дека во  исламската република нема никаква законитост.