Ветувањата од придобивките на ИКТ за човековиот развој се одлични. Некои велат дека мобилните телефони ги олеснуваат и прошируваат пазарите каде што претходно не постоеше можност. Мобилните навлегоа во домените на банкарството (мобилни банкомати во некои земји), медицината (овозможувајќи им жители од рурални средини да ја добијат потребната информација од специјалисти) и јавните сервиси.

Интернет конекцијата им овозможува на учениците од руралните средини да го прошират знаењето преку истражување. Академиците можат да ги задржат врските со колегите од светот. Социјалните медиуми им овозможуваат на луѓето полесно да се организираат и да им го олеснат начинот на испраќање на парични пратки на имигрантите.

Улогата која ИКТ ја игра во човековиот развој се дебатираше и дискутираше на 23-24 септември на форумот на Универзитетот Харвард, ИКТ, човеков развој, растење и намалување на сиромаштијата.

Што со отпорот за користење на компјутерите и стравот од технолошките уреди? Дали ветувањата на ИКТ ќе водат до намалување на сиромаштијата, како технофобијата ќе влијае на оваа мисија? Технофобијата со сигурност останува глобален проблем. Меѓутоа, со влијанието на ИКТ во развојот, дали стравот од технологија и погрешните сфаќања за нејзиното користење непропорционално влијаат врз светот во развој? Ако е така, што прават луѓето во врска со таа ситуација?

Следуваат неколку примери за борба против и разбирање на технофобијата во Африка. (Доколку имате други примери би сакале да ги слушнеме. Би сакале да напишеме примери за оваа ситуација и од други делови на светот, па затоа пратете ни ги и тие идеи.)

Технофобијата во Африка, како и на многу други места, зазема многу форми. Отпорот против технологијата од наставниците е наведена (.pdf) како проблем во компјутерската експанзија во училниците во Кенија. И персоналот во болниците и пациентите во Уганда ја наведуваат „културната прилагодливост“ како пречка во имплементирање на ИКТ во здравствените центри. Девојките од целиот свет ги гледаат интернет кафињата – во многу места единствените места со пристап до интернет – како територии на момчињата.

Џејмс Кариуки, како специјалист за е-учење од Кејптаун, Јужна Африка известува за приказна на добро образуван пријател кој имал потешкотии во прифаќање на новите технологии. Ова е од неговиот блог Elearning in Africa (Е-учење во Африка):

Се сретнав со еден пријател денес и тој се жалеше за брзината со која технологијата се развива. Можев да ја видам агонијата на неговото лице кога ми кажа дека треба да направи презентација во сала и единственото нешто во таа сала за визуелна помош е компјутер и проектор. Старомодните графоскопи се заменети од овие нови технологии. Маката за преработка на неговата презентација и скенирањето на неговите слики за да може да се користат на компјутер беше голема. Го прашав дали размислува да присуствува на некои образовни курсеви:

Повеќето од нас имаат фобија од технологијата и поголем дел од жаргонот користен во обуките не остава позбунети од пред да почнеме. Знам неколку професори од мојот одел кои го имаат истото чувство за технологијата и не може да присуствуваат на обуки.

Го прашав, дали ова се причините поради кои некои предавачи не користат технологија во предавалните? Тој рече:

Да, но дополнително на тоа тука се културните карактеристики. Тие требале да вклучат антрополог да ја изучува културата на потенцијалните корисници на технологијата, за тие да можат да ги советуваат за што треба прво да се смени [во однос на културата] за технологијата да биде успешно користена.

Тука гледам проблем со тоа што технологијата е достапна, но заедницата која треба да има придобивки од неа не е. Не сум сигурен за најдобриот пристап за справување со технофобијата, особено во ситуации каде индивидуалците [со фобијата] ги имаат сите ресурси и поддршка и обука, но тие сепак не може да ги користат достапните технологии. Доколку имате решение, слободно кажете.

Како коментар, Неил Ј вели сите ние треба да ја прошириме нашата дефиниција за технофобија – бидејќи секој од нас ја има по малку.

Претпоставувам, како што кажа, дека обуките се најдобриот начин за справување со ова. Моментално работам на обврска од универзитетот за технофобијата. Мислам дека сите имаме елементи на технофобија:

- гневот кој го покажуваме кога компјутерот ќе ни се сруши

- стравот дека компјутерите ќе не заменат на нашите работни места

- стравот дека сме набљудувани!

Дигиталниот јаз не е само рурално наспроти урбано и богати земји наспроти сиромашни. Родовите прашања остануваат важен фактор, вели Оре Сомолу, пишувајќи во The Networking Success Project од Нигерија.

Жените се справуваат со голем број на лимитации за да може слободно да ја користат технологијата, продолжува Оре, меѓу кои ниски примања, ограничено време за користење на технологијата, ниско ниво на писменост. Едно решение е да се започне со обуки за технологија на девојки уште од рана возраст.

Младите жени мора да се вклучат повеќе во науката и технологијата уште од рана возраст. Ова може да биде и формално (основно или средно школо, компјутерски училишта, програма после часови). Тимот за родови прашања од KnowledgeHouseAfrica организира работилници за обука на млади жени за добивање на вештини за користење на слободен софтвер. Фондацијата Фантсум нуди школарини за квалификувани и заинтересирани жени за ИКТ обуки.

Мајките исто така влијаат на своите ќерки и ако тие искажат чувства на технофобија, некои девојки можат несвесно да прифатат слични чувства. Многу е важно да има охрабрување од домот, преку запознавање од млада возраст до понатамошно надградување со покомплексни форми на технологија.

Лорен Слифорд-Холмс, студент на Универзитетот Родес во Јужна Африка, во едно време почувствувала дека ИКТ не ги исполнува своите ветувања бидејќи неколку проекти дале многу лоши резултати. Таа наведува неколку примери за добри практики за користење на ИКТ за да се зголеми развојот. Од нејзиниот блог, The Soap Box:

Она што најмногу ме зачуди со оваа приказна беа две работи: Прво дека вметнувањето на технологија во заедница е бескорисно доколку тие не се учат да ја употребуваат и користат за продуктивни цели. Второ, овој случај ја истакнува потребата од фокусирање на училиштата и запознавањето на учениците со технологијата која може да им помогне во нивното учење и да ги научи вештини кои им се потребно за да се вклучат во економското/информатичко општество.

Таа известува за пример кој го промовира вистинскиот тип на присвојување на технологија, проектот за обука на Интел.

Пред неколку години средното училиште Мхебула доби донација од компјутери од Телекомот, но ниеден од наставниците не ја применуваше технологијата во нивните часови. Учителот Мерси Нлемо ова го препишува на недостигот на учителите на „специфично знаење и обука за интегрирање на технологијата на било каков начин“. Ова значи дека компјутерите собираат прашина, одвај користени за добивање на основни информации и пишување документи.

Овој пример допринесува за пошироката дебата за ИКТ и развојот: развојот мора да се случи на повеќе различни нивоа. Нема логика да се мисли дека се допринесува во развој со донирање на технологија како компјутери на оние кои немаат вештини да ја искористат технологијата ефективно.

Во овој случај, Нлемо ја помина програмата на обука на Интел, професионална програма која е дизајнирана да им помогне на наставниците во ефективно интегрирање на технологијата во часовите, со цел да им се помогне на учениците да добијат вештини од 21 век. Нлемо се чувствуваше како навистина да имаше корист од обуката и по нејзиниот успех, многу други наставници се вклучија во програмата, со цел да ја „победат нивната технофобија“.

Оваа обука ги запозна наставниците со нови приоди кон оценувањето и подобрување на лекциите со образовни цели и стандарди. Дополнително тие открија нови начини да ги вклучат користењето на интернетот, веб-дизајнот и проектите на студентите за подобро учење.

Како резултат на програмата за обука на Интел, Нлемо вели дека технологијата сега е составен дел од наставниот план на средното училиште Мхебула, а учењето базирано на проекти е норма. Програмата го револуционираше начинот на кој наставниците ги користеа компјутерите – одличен ресурс кој дотогаш беше комплетно неискористен. Нлемо вели дека програмата „го револуционираше начинот на кој предаваме“.

Значи што ни покажува една ваква приказна? Ни кажува дека треба да имаме холистички пристап кон развојот и дека развојот се случува во одреден контекст – како на пример недостаток на компјутерска писменост. Треба да го разбереме контекстот на заедниците кои имаат потреба од развој во ИКТ за развојот да не стане безвреден обид, туку значаен процес на промена.

„Можеби сум 100% слеп, но интернетот ми одзема 50% од мојот хендикеп“, Силатул Рахим Даман и рече на Синди Там од Nut Graph, независен новински сајт од Малезија.

За време на мојата непосредна посета на неговата канцеларија во Брикфилдс, Куала Лумпур, тој со леснотија разговараше на Skype со уште еден слеп пријател, кој присуствуваше  на конференција во Лос Анџелес. Кога тој отвора имејл, JAWS софтверот (софтвер за работење преку говор) инсталиран на неговиот Lenovo лаптоп, ја вчитува содржината во роботски глас, на кој тој изгледа многу навикнат. Кога му беше кажано дека Nut Graph работи на инкорпорирање на карактеристики на нивниот веб сајт за полесен пристап од страна на лицата со хендикеп, тој го посети веб сајтот за да дознае  колку е достапен на неговиот читач од екран и навигација на тастатурата и овозможи корисен фидбек. Рахим се потпира на интернетот за имејл, за да разговара со пријатели и контакти на Yahoo месинџер и Skype, што е многу поевтино од  телефонот, и за да дознае што се случува во остатокот од нацијата и светот. Тој истото така планира да направи и веб сајт за промоција на центарот за масажи на тело и релаксација на нозе, кој е воден од слепи лица, во Пенанг.

Светската организација за здравје проценува дека 600 милиони луѓе живеат со инвалидитет – од што произлегува дека секој десетти човек на планетата живее со некој хендикеп. Светската банка тврди дека три од четири лица со инвалидитет живеат во земјите во развој. Во секој дел од светот, сиромаштијата и хендикепот се често поврзани. На пример, повеќе од 18 проценти од возрасните луѓе со хендикеп во САД живеат под линијата на сиромаштија. Во Канада, стапката на невработеност кај лицата  кои живеат со некој хендикеп неодамна порасна до речиси 15%.

Затоа што технологијата и средствата за комуникација помогнаа да се намали физичката бариера, ИКТ обезбедува модел кој овозможува хендикепираните лица социјално и економски подобро да се интегрираат во нивните заедници, тврди Депак Батиа од Светската банка. Друго ветување на ИКТ е тоа што тие обезбедуваат пристап до знаењето, способноста да организира и поврзува. Можеби најважно, секторот за едукација полека се трансформира од технологијата, што овозможува поголем пристап до најразлични материјали за учење.

Човечкиот развој и употребата на ИКТ беа дискутирани во општи црти на неодамнешната конференција на Универзитетот  Харвард . На претстојната конференција ITU Telecom World 2009 која ќе се  одржи во Женева, Швајцарија, УНЕСКО ќе демонстрираат напредни ИКТ апликации за хендикепирани лица.

Јам Тв е автомобилски инженер од Малезија кој го изгуби својот вид мината година. На неговиот блог, My Blind sight, тој пишува за важноста на техничкиот напредок за помош на хендикепираните.

Малезија о Малезија… Брзиот технолошки напредок денеска, го смени и влијаеше на животот на многу луѓе меѓу кои и на хендикепираните. За слепите и за лицата со оштетен вид, медицинските научници и истражувачи, особено од запад, се возбудени околу големите можности што можат да бидат истражувани за да им се помогне на слепите лица да повратат некое ниво на видот. Важно да се создаде свест за спречување на губење на видот меѓу луѓето, но исто така подеднакво е важно да биде вршена повеќе истражувачка работа во помагање на оние кај кои веќе е предизвикано губењето на видот, поради разни медицински болести и причини. Добро е да се има модерна помош, и физички и ИКТ алатки, кои несомнено ќе ја зголемат независноста на оние кои се засегнати за нивниот секојдневен живот.

Уште неколку примери за соодветна технологија кои доаѓаат од блогот Јавни соништа на слеп ИКТ корисник.

Понекогаш соновите стануваат реалност, но тие прво мораат да бидат сонувани. Се надевам дека ќе  можам да најдам други активни сонувачи во ЕвропаЈас сонувам за целосно достапна и употреблива Википедија за сите. Јас работам на проект за пристапност на германската Википедија или поточно, на страницата за помош наменета за слепи корисници. Википедија е важен дел од информатичкото општество и треба да е подржувана:
http://www.epractice.eu/blog/154
Јас сонувам за независна и мулти-јазична Википедија за слепи со оптимизиран кориснички интерфејс за слепи читатели  и соработници:
http://blind.wikia.com/wiki/Blind_Wiki:About
Јас сонувам за достапен и прифатлив ИКТ мобилен уред за потребите на слепите лица. Во последните 8 месеци, имам напишано стотици директни мејлови и имам напишано многу блог коментари за да ги информирам донесувачите на одлуки во врска со оваа тема, но тоа е тешка, а понекогаш и демотивирачка работа:
http://blind.wikia.com/wiki/Open_Letter_Initiative

Листата продолжува.

Од САД, Wheel Chair Kamikaze ја објаснува важноста на алатките за препознавање на гласот кои му помагаат да пишува на компјутер и на блоговите.

Мултиплекс склерозата е крадец. Тој не прави разлика во својата кражба, ограбувајќи ги неговите жртви целосно и елементарно. Оваа болест од мене ги украде елементите кои некогаш беа темелите на мојот живот (мојата кариера, мојот социјален живот, очекувањата дека еден ден ќе научам да жонглирам) и работи кои во споредба со нешто изгледаат мали, како што е способноста да пишувам на компјутер. Откако во мојата десна рака нема сила и умешност за ништо, можам да пишувам само со едната рака. Никогаш не ни бев
толку добар во пишување на компјутер……

Кога мултиплекс склерозата ми ја одзеде силата во десната рака, направи пишувањето на компјутер, кое и онака ми беше тешко пишувајќи со два прста, да постане во кошмар бидејќи морав да пишувам само со еден. Мојата способност да комуницирам преку QWERTY беше практично елиминиран, што претставуваше голем хендикеп во ова време на интернет огласни табли, имејл и инстант пораки. Некој остроумен читател може да праша, како сум успеал да го напишам ова дрдорење на блогот?

Одговорот е во парче неверојатна технологија софтвер за препознавање на глас наречен „Dragon Naturallyspeaking“. Ова чудо ми дозволува едноставно да си ги искажувам мислите и истото да го видам магично транскрибирано на мојот екран. Тоа е како нешто излезено од филмовите со Хари Потер, но без лудите протестанти кои тврдат дека тоа го промовира Сатаната.

Без софтверот, јас ќе останев нем во светот на интернетот и наместо тоа ќе бев оставен да водам патетични говори со Мелвин, џиновско шамиче кое е мојот замислен пријател. Програмот целосно ме ослободи од пишувањето на тастатура, па дури и утре да бидам 100% здрав и понатаму ќе продолжам да ја користам.

Заедниците за глуви лица во земјите во развој се соочуваат со слични проблеми, пишува Лурд Питерсемоли. Еден од нив е немањето на програми, специјално дизајнирани за локалните јазици за глуви (знаковни јазици).

Во Венецуела на пример, иако во Уставот се наведува правото за јазичните малцинства (и заедницата на глувите на глобално ниво спаѓа во нив)  да добијат образование на нивниот мајчин јазик, во практика тоа скоро и не се оствари затоа што, од една страна, не постојат професионалци кои соодветно можат да се справат со два јазика одеднаш: шпански и венецуелски јазик за глуви, а од друга страна, не постојат наставни планови кои се прилагодени на потребите на глувите.

Како и да е Питерсемоли опишува како шест глуви учесници, учествуваат на  основната обука на ИТ од страна на Cisco Networking академијата во Мерида, Венецуела. Пројде толку добро, што Питерсемоли вели дека идејата треба да се пренесе и во странство.

Овој курс беше пресвртница во нашиот град, кој не само што им обезбеди основни алатки за нивниот индивидуален развој, туку создаде и механизам преку кој ќе се пренесува стекнатото знаење на други глуви луѓе во заедницата. За време на овој извештај, глуви студенти кои добија сертификат се многу посветени на проектот за пренесување на знаењето на другите глуви во заедницата и обуката за стекнување на потребните средства за пренесување на  основите на ИТ во заедницата е веќе закажана. Во овој последен чекор, потенцијалните идни проблеми со интерпретери ќе бидат надминати. Исто така, истражувачите од проектот за оштетување и комуницирање имаат испланирано работилница за употреба на гласовно синтезиски софтвер, која би се случила наредната недела. Накусо, ова искуство претставува пример за што служи човечкото вмрежување. Подобро од среќен крај, е одличен почеток.

Морен Де Ла Круз, кој блогира на Law and ICT известува за тоа колку се почесто луѓето кои живеат со хендикеп се запознаваат со технологија, овозможувајќи им полесно да го премостат дигиталниот јаз.

Моите пријатели Џеј и Рене се типични гикови, со една интересна разлика: тие сурфаат на интернет, ги користат компјутерите и имаат пристап до сите опции преку посебен текст во говор софтвер. Со нивните виртуелни вештини за пишување преку допир понекогаш и со исклучен монитор (тие немаат потреба од него) тие станаа одлични програмери и имаат експериментирано со веб дизајнирање и со адаптација на компатибилен софтвер со отворен код за употреба во програми кои го претвораат текстот во говор. Џеј е првиот тотално слеп дипломиран компјутерски научник на Филипините и работи од дома како создавач на веб содржини, а Рене сега подучува студенти со оштетен вид, како член од персоналот на ATRIEV (Адаптивна технологија за рехабилитација, интеграција и вработување на лица со оштетен вид). И двајцата имаат присуствувано и одржувано обуки и специјализирани курсеви за адаптивни технологии локално и во странство.

….Училиштата и компаниите често мислат дека мораат да купат скапа опрема или да направат опширни технички и логистички прилагодувања за лицата со хендикеп. Како што истакна слепиот архитект Џејми Силва, зградите и установите за јавен транспорт не ги ни исполнуваат основните правни услови, како што се да се обезбедат рампи за инвалидски колички или добивање на намалена цела за луѓето со хендикеп. Како и да е, технологијата постојано отвора нови врати за луѓе како моите кул и талентирани пријатели со оштетен вид. Јас несомнено се надевам дека дигиталната јаз може уште да се премостува, не само за економските послабите, туку дека ИКТ исто така може  да помогне да се срушат бариерите, предизвикани од физичките ограничувања.

Од ICTDev Dot Org блогот доаѓа приказна за Дипендра Маноча, софтверски програмер, кој создаде слободен софтвер за екранско читање за хинди и други јазици од југоисточна Азија.

Врз основа на помислата дека компјутерската технологија не е создадена само за богатите, Дипендра го промени начинот за читање и пишување за лицата што не можат да читаат на стандарден начин. Пристапната мултимедија е идеална за лицата со хендикеп како и за пошироката јавност за да се разменат информации и знаења насекаде низ светот. Технологијата сега се воведува и во Шри Ланка, Бангладеш, Пакистан и Непал, како и во Индија, која дава возбудлив предизвик за работа со 22 јазика, како и во големи географски и културни разлики. Дипендра е целосно посветен да продолжи да користи технологија како катализатор за да го поддржи глобалното споделување на човекови знаења во информатичкото општество и поради неговото фокусирање на поевтините технологии и технологиите со отворен код, неговата работа лесно може да се преработи.

За сите анегдоти и блог постови за улогата што ја игра ИКТ во обезбедување на повеќе пристап до технологијата за лицата со хендикеп, не успеав да најдам детални статистички податоци за пенетрација на ИКТ во ова глобална заедница. Учесниците на конференцијата во Харвард дебатираа за главната цел на приватните претпријатија, владите и меѓународните организации за поттикнувањето на развојот на ИКТ да оди по нагорна линија. Сепак ние сè уште не знаеме кој го развива ИКТ во ова поле или нивната ефикасност во зголемувањето на економскиот и човековиот развој за луѓето со хендикеп. Ако вие знаете. Ние би сакале да чуеме од вас.

Нов блог спонзориран од Фондот за население на Обединетите нации (UNFPA) наречен Конерзации за подобар свет ги ангажираше блогерите од Global Voices да му помогнат да започне онлајн конверзација за популацијата и развојот низ светот.

Најмалку дванаесетмина блогери од Global Voices во следните шест месеци на Конверзации за подобар свет ќе ги споделат своите приказни од нивната блогосфера за околината и климатските промени, младите и сексуалноста, мајчинството, репродуктивните права и уште повеќе.

Секој месец има нова тема и ќе ја предводат двајца нови блогери. Аиша Салдана (Бархан) и Резван (Бангладеш) беа коедитори на написите во август и по нив продолжуваат Ндесањо Мача (Танзанија) и Џери Вангари (Кенија) во септември.

Досега, слушнавме за ХИВ позитивните блогери од Африка и Азија, ставовите околу Сидата во Средниот Исток и индиските блогери за фармерите кои соочувајќи се со екстремната сиромаштија извршуваат самоубиства.

Ова за нас е огромна можност да се претставиме пред невладините организации и Обединетите нации, но за Global Voices како целина исто така претставува добредојден алтернативен извор на приходи. Написите од Конверзации за подобар свет ги објавуваме и на Global Voices на посебна страница на овој веб сајт и испраќаме линкови до сите преведени верзии од Лингва сајтовите.

Конверзации за подобар свет сè уште се развива и бара уште придонесувачи - волонтери. Ја охрабруваме нашата заедница да земе учество преку поставување на нивните приказни, а за останатите, многу е едноставно да се регистрираш и да ги споделуваш написите или коментарите.

Се уште имаме многу работа околу рушењето на бариерите на развојот предизвикани од игнорирањето или недостатокот на свест. Преку отворено читање и зборување за се она што блогерите секојдневно го гледаат во светот ние можеме да направиме мала промена.

Телевизиските гледачи низ целиот арапски свет можеа да уживаат овој Рамазан во емитувањето на една  специјална програма за Јапонија. За својата петта сезона, Khawater (Мисли) ја посети Јапонија, каде што еден млад саудиски проповедник, Ахмед aл Шугери, им ја објаснуваше на арапските и муслиманските гледачи приказната за успехот на Јапонците.

Едномесечната емисија го објасни искуството на Јапонците во однос на напредокот, како и причините за тој успех. Ал Шугери се обиде да објасни како Јапонците ги почитуваат принципите на исламот во нивните секојдневни навики, без при тоа да бидат муслимани.

Многу арапски блогери, мислители, писатели и проповедници ја фалеа програмата, велејќи дека се надеваат дека некогаш ќе ги видат нивните земји развиени како Јапонија.

Labeeb од Саудиска Арабија напиша блог пост со наслов „Ахмед Ал Шугери, големиот визионер“.

Ахмед aл Шугери е еден од најинспиративните луѓе што сум ги слушал. Тој силно верува дека еден ден ќе ги промени работите на некој начин.
[…]
За оние кои не го знаат! Тој има серија наречена “Khawater خواطر”, која се емитува секој ден за време на Рамазан. Кажано со неколку зборови, Шугари ги споделува неговите мисли и идеи со целиот муслимански свет, а понекогаш особено со арапскиот свет. Овие мисли се претставени во стил на докумтарен филм преку кратки и јасни пораки.

Илустрација од Labeed во знак на благодарност на Шугери за неговата работа

Саудискиот блогер Самјах го споменува новиот проект за преведување на петте дела на Khawater на англиски, започнат од група доброволци. Првата сезона со превод можете да ја најдете тука. Таа додава :

كلكم عارفين انو أتعرض أ/أحمــد لكثير من النقد العنيف
انو بيطلع فضايح و و و الخ
لكن انا ضد هادي الافتراآتهوا قال من أول حلقه أستحملوا الجاي والمطلـــــوب رفع المـــعـــــــــــايـــــيـــــــــر !! ياناس
أول خطوه لتصحيح الخطأ هو الإعتراف به

Моханад ел Тајеб од Обединетите Арапски Емирати го цитира Aл Шугари, велејќи:

„До сите млади мажи и жени, вие не сте одговорни што Арапите се поназад денес и никој нема право да ве обвинува вас за тоа!! Но, младите мажи и жени денес се одговорни за иднината на арапските земји, вие сте одговорни за нашата иднина по 25 години, што значи дека „НИЕ“ ја одредуваме состојбата на исламскиот свет во 2030.“

Моханад коментираше на ова:

Годинава се емитува Khawater 5. Ахмед aл Шугери патуваше до Јапонија и таму ја сними сезоната. Тој покажува дека Јапонците си ги имаат зачувано традициите и обичаите, истовремено развивајќи се многу брзо. Навистина е неверојатно. Мора да го гледате.

Вафа од Тунис остави напис со наслов „Khawater… во помалку од 15 минути, многу лекции!!“.  Таму, таа вели:

Годинава, „Khawater 5“ нè носи до Јапонија и назад! Ал Шугери прави спредба на работите во Јапонија и арапскиот свет, кој го нарекува „друга планета“! Гледаме колку се Јапонците организирани, чисти и точни. Гледаме како се почитуваат меѓусебно, ги почитуваат постарите, границите и како се почитуваат самите себе! Зарем не треба сите да бидеме такви? Без разлика која е нашата религија, зарем не треба секој добар човек да биде баш таков? Зарем не се ова моралните обврски и услови што го прават светот поубаво место за живеење?

N_spirit од Алжир пишува на “I love khawater” (Го сакам Khawater) :

Pour ce Ramadan 1430, et d’après la bande d’annonce Khawater 5, Ahmad Al Shukairy a choisi de voyager vers le Japon, et en retirer des leçons du peuple Japonais qui a pu se relever et s’est reconstruit en un temps record après les bombardements atomiques de Hiroshima et Nagasaki.

Ахмед Амр од Саудиска Арабија остави кометар со наслов „Помеѓу вредностите и реалноста“ за луѓето кои го критикуваат Ал Шугери и неговата програма. Понатаму, Нахар од Обединетите Арапски Емирати, Џидо, јордански блогер кој живее во САД и египетскиот блогер Ахмед Басиони, имаат пишувано колку добар впечаток им оставила програмата и како би сакале некој ден нивните земји да бидат како Јапонија. Тие рекоа и дека би сакале еден ден да ја посетат Јапонија.

Мислам дека Ахмед Шугери беше одличен на Khawater годинава. Споменувањето на искуството на Јапонците за да изведе морални лекции е навистина генијално. Коментар на Reem од Јордан на Twitter.

Богерот Рим aл Салех од Саудиска Арабија пишува:

أحمد الشقيري في خواطره نجح في استقطاب المشاهدين من جميع الأعمار،ونجاحه لم يكن مصادفة فقد اختارالمواضيع التي تمثل جوهرالاسلام: القراءة حيث أول كلمة نزلت في القرآن هي اقرأ،النظافة(النظافة من الإيمان )،المعاملة (الدين المعاملة )،الحفاظ على البيئة والأرض ..
[…]
أحمد الشقيري يقول كلمته كل يوم ويمشي، ويتركنا نفخربشاب سعودي استطاع أن يقدم صورة جميلة للدين بعيدا عن الصورة المشوهة التي ينقلها لنا المتطرفون أو أولئك الذين لديهم حساسية من كلمة دين أو إسلام.

Од друга страна, Subzero, Тунижанец којшто живее со неговата жена Bluerose и планира да се запише на мастер студии по електронско инженерство во Токио, пишува за едно негово разочарување, покрај фактот што е целосно восхитен од емисијата:

Начинот на кој Ахмед-сан зборува за Јапонија е одличен! Јас на многу сличен начин зборувам за земјата, а во некои случаи тој ги има дури и употребено истите зборови! Сепак, да бидам искрен, иако го сакам многу човекот, бев малку разочаран, па дури и лут, кога дознав дека бил во Токио и не се ни обидол да стапи во контакт со муслиманите што живеат таму. Навистина ќе направев сè за да зборувам со него и да му помогнам во шетањето низ Токио, како и да му дадам неколку предлози за програмата.

И на крај, саудискиот блогер Masha’al ги критикува луѓето што изразуваат восхит за програмата, а сепак не практуваат тоа што се проповеда и додава:

لنكف عن عقد المقارانات الفارغة إذا أعجبتنا طريقة الشعب الياباني لنبدأ بخلق مجتمع حضاري يناسبنا و نفصله على مقاس ثقافتنا وطريقتنا لنكوّن مجتمع إسلامي حضاري راقٍ لأن أغلب المحاور التي عرّج عليها البرنامج من القيم التي من المفترض ان نملكها كمجتمع مسلم , فــ النظافة من الإيمان والعمل المتقن شيء يحثنا عليه الدين والعلم رفع الإسلام مراتبه النظر للغييّر بإحترام وعدم إستحقار المهن شيء من صميم تعاملنا مع بعضنا البعض في الإسلام وغيرها الكثير يعني أننا لم نستورد شيء من الخارج نحن فقط لو أردنا التغييّر نصحح في موروثنا الذي غيّر فينا الكثير !

„Треба да му се јавиме на Нимаи да ја погледне електричната инсталација во кујната. Те молам оди и викни го.“ Во 90тите тоа би било мојата мајка кој му вика на татко ми да го викне електричарот од неговата куќа, за да дојде и да ја провери електричната инсталација. Не постоеше друг начин да се контактира Нимаи.

Денес, мојот електричар Барун има мобилен телефон со две SIM картички – тој ми вели дека едниот број е за неговиот шеф и продавницата за електроника која го ангажира, а вториот е за неговите „лични клиенти“ за кои компанијата не знае. Вториот бизнис се проширува, ме информираше тој со гордост, и наскоро нема да мора да работи за продавницата за електроника. Неговата фамилија, нормално, може да го контактира на било кој број.

Мобилната технологија и ниската цена на мобилните можности им овозможија на понудувачите на сервиси, како Барун, да нудат подобри сервиси и да го зголемат нивните бизниси. Приказната е слична насекаде низ земјите во развој. Коментар на читател на постот на Броуг Турнер, Во Пакистан прифаќањето на мобилните телефони станува лудо ја прикажува оваа реалност уште во 2005:

Уште еден фактор …беше претставувањето на режимот Calling Party Pays (Страната којашто се јавува плаќа) во крајот на 2000 и почетокот на 2001. Пред претставувањето на CPP, двете страни од телефонскиот повик и оној кој го воспоставува повикот и оној кој го прима плаќаа. Откако е во сила CPP, само оној што се јавува плаќа. Затоа трговците на мало и понудувачи на услуги, како водоводџии, поправачи на телевизори и електричари (чии сервиси секогаш се многу барани), закупија мобилна врска и беа достапни преку целиот ден.

Меѓутоа, влијанието на мобилните телефони не е веќе ограничено само на конекција. Тие прераснаа во алатка која овозможува фармерите, трговците на мало и понудувачите на услуги да донесуваат одлуки базирани на информација и со тоа да се движат кон нивен економски развој.

Од рибар во Керала кој ги следи цените на пазарот и преговара за најдобрите понуди за продажба на пленот од следниот ден, до фармери во Андра Падеш кои ги користат мобилните телефони како помош во бизнисот за да добијат корисни информации за развој на бизнисот, трговците на мало насекаде стануваат свесни за потенцијалот на мобилната технологија во подобрување на нивните животи. И тие не се единствени. Како што Мартине Копман истакнува на нејзиниот блог ICT4D (ИКТ за развој) во Замбија и Гана, приказната е слична на места како Гана. На едно патување со цел да се посетат фармерски заедници кои живеат 6км од Салага, таа забележува:

Сега откако ги видоа предностите на мобилните телефони секој од нив сака да поседува еден. Тие ги користат не само за да дојдат до информации за пазарот, туку и сите нивни приноси (компир, пченка, зеленчуци итн.) се во системот. Ако трговците го посетат селото тие имаат подобра позиција во преговарањето. Тие исто така имаат контакт со трговците од Акра и Кумаси преку телефон.

Покрај важната информација за бизнисот/пазарот, влијанието на мобилните телефони може да се осети кога зголеменото користење на мобилните помага да се подобри ефективната дистрибуција и намалување во трошоците за барање на информација, како и справување на разликите во цените низ локалните пазари, како што беше видено во во ова истражување направено во Нигерија.

Во сето ова, крајниот корисник исто така има корист. Ние ја добиваме придобивката на удобноста – од олеснувањето со имање на понудувач на сервиси достапен на повик со цел да се порача свеж плен од трговецот на риби на неговиот мобилен, па до користењето на виртуелниот пазар на нашите мобилни телефони за да се купат свежи производи директно од локалните фармери – и дополнително да уживаме во конкурентни цени на стоки и производи и услуги на подолг рок.

„Нимаи“, викна мајка ми, „земи си мобилен телефон. Во спротивно нареден пат го викам Барун“.

Имав можност да го интервјуирам г-дин Мајкл Боампонг, извршниот директор на Young people we care (Млади луѓе ние се грижиме), чие седиште е во Кумаси, Гана. Од секој поглед, YPWC не е обична невладина организација и Мајкл не е обичен млад човек. Управувана од млади, за млади, YPWC се пoврзува преку медиумите со истомисленици и организации ширум светот за да ги подобри можностите за младите луѓе во Гана.

Добредојде Мајкл. Можеш ли да ни кажеш нешто повеќе за себе?

Јас сум основачот и во моментов работам како извршен директор на Young people we care (YPWC). Имам завршено четиригодишни додипломски студии на Универзитетот на Кејп Коуст. Главни предмети ми беа економија и географија и имам диплома по општествени науки. Страсно верувам во еманципацијата и мислам дека младите луѓе треба сега да се еманципираат за да обезбедат посвелтла иднина за сите.

Јас сум исто така член на советодавниот одбор на Парламентот на млади во Бангладеш и претставник на земјата во Рурални гласови на младината на УНИЦЕФ. Во моментов работам и на Програмата на Обединетите Нации за развој во Гана.

Па, кажи ми нешто повеќе за YPWC?

YPWC е создадена во 2005 година и е организација предводена од млади, за млади. Седиштето се наоѓа во Гана, а има сателит канцеларии во Велика Британија и Канада. Организацијата е управувана од млади луѓе, од десет до триесет и пет годишна воздраст, како и од возрасни партнери ширум светот кои работат на проблеми поврзани со млади и со развој.

Кажи ми, те молам, кои се главните цели на YPWC?

Во основа, нашата цел е да образоваме, информираме и инспирираме млади учесници за глобални прашања, да изградиме одржливи партнерства насочени кон развој на младите и да им обезбедиме средства и извори на младите луѓе за да можат самите да преземат акции.

Веруваме дека преку информирање и вклучување на младите, тие ќе бидат испирирани да учествуваат и да дејствуваат за подобрување на нивните локални заедници. На пример, ние, со спонзорство од Дизни, отворивме работилници за подобрување на комуникациските способнисти и за пишување на извештаи за младите во зафрлените региони на Гана, што може да изгледа необично, но всушност е прекрасно да се видат младите од тие области како се организираат сами и како реагираат на овој поттик.

И веруваме дека на овој начин можеме да го промениме светот. Така, се обидуваме да создадеме платформа на која младите ќе можат да го преобразат наученото во акција и да ги вклучиме во донесувањето одлуки на клучни глобални прашања и прашања за развој.

Знам дека имате волонтерска онлајн програма која е во подем. Како функционира таа?

Онлајн волонтерската програма им дава можност на доброволците „виртуелно“ да дадат поддршка и помош, или, со други зборови, тие волонтираат преку интернет. Виртуелната интернет програма е иновативна и, се разбира, рентабилна за сите кои се вклучени. Волонтерите можат да работат од секаде и не мораат да патуваат дури до Гана за да помогнат; тие можат да волонтираат во пижами во својот дом или пак на кое било место од светот.

Кога почна програмата?

Нашата онлајн волонтерска програма започна преку UN Online Volunteering (Програма за онлајн волонтирње на ОН) во 2006. Можете на видите дека страницата е поделена на два дела: еден за доброволците и друг за организациите.

Што ве мотивираше да почнете со онлајн волонтерска програма?

Кога почнав со  YPWC, тешко им беше на патнерите да ни веруваат бидејќи немавме досиe на успешен проект менаџмент на кое можевме да се потпреме. Сфатив дека ќе биде тешко да се мобилизараат средства за организацијата да почне со работа и решив да побарам помош од онлајн екперти за работи како што се дизајн на веб страница и на брошурата. Ова нормално би чинело значителна сума на пари. Тогаш наидов на програмата UN Online Volunteering која ни беше од голема помош. Сега, месечните писма, како и ажурирањето на веб страницата на YPWC се вршат од онлајн доброволци на ОН. Во август 2008 година, како признание на помошта на UN Online Volunteering, билтенот на оваа програма посвети место и за YPWC. Искрено, помошта и знаењето кое ни го дадоа виртуалните доброволци го промени ликот на YPWC. Тоа ни обезбеди поголеми можности и беше корисно за нас и за оние со кои работиме, и покрај ограничената парична помош која ја добивме од оранизациите донатори и од поединци. Денес, ние сè уште работиме со онлајн доброволци.

На кој начин работи тоа?

Повремено објавуваме можности за волонтирање на официјалната страница на YPWC или на странцита на UN Online Volunteer. Стапуваме во контакт со заинтерсираните доброволци кои ги исполнуваат критериумите за одреден проект или задача и им давамe конечен распоред на работа како и секаков вид на поддршка што би им притребала. Одлично е што тие можат да бидат во секој мал или голем град низ светот и да помагаат. Можете да работите како виртуелен доброволец без да излезете од вашиот дом; сè што ви е потребно е интернет врска на вашиот компјутер. Имамe онлајн група на доброволците и таму дискутираме, повторно проверуваме работи и планираме.

Што работат тие?

Во изминативе месеци, нашите доброволци помогнаа во создавањето на двомесечни билтени, во одржување на онлајн дискусии на темата миграција, коригирање на документи, како и помош со создавањето на веб страницата и нејзино управување. Во моментов тие помагаат и во создавањето на водич на Младинска акција.

Ако некој сака да знае повеќе околу ова, може да стапат во контакт со Шимрит Џејнс, еден од главните доброволци на оваа адреса Janes@ypwc.org

Како комуницирате меѓусебно?

Комуницираме преку е-пошта, како и преку општествени мрежи. Кога има нешто итно, се јавуваме преку скајп или пак си праќаме инстант пораки.

Која е твојата улога во онлајн групата?

Работам со персоналот на YPWC за да отворам можности за онлајн доброволците. Им помагам на онлајн доборволците кога ќе имаат потреба од дополнителни детали за волонтерските можности. Обезбедувам инпут за да се осигураме дека алатките и материјалите  кои се изработуваат ќе бидат во согласност со целите на проектот за кој тие се создаваат.

Од кои земји доаѓаат доброволците?

Тие доаѓаат од сите страни на светот: Велика Британија, Канада, Камерун, Филипините, Бангладеш, Нигерија, Бугарија, Индија и од САД.

Спомена дека создаваш блог; можеш ли да ни кажеш нешто околу тоа?

Знаеме дека блогот е многу ефикасно средство за споделување и ширење на знаења и идеи, особено за оние кои по традиција немаат „глас“- а тоа обично е младината. Така, нашиот YPWC блог е создаден за да исполнува една од нашите главни цели: да им обезбеди на идните водачи „млад глас“.

Го охрабруваме персоналот на YPWC, доброволците и пријателите да пишуваат и да учествуваат во дискусиите кои се однесуваат на тематски области од работата на YPWC како што се на пример младата генерација и миграцијата. Се надеваме дека тоа ќе создаде постојана платформа преку која ќе ја изложуваме работата на YPWC, како и оние што се поврзани со неа.

Во моментов покануваме писатели да нè посетат и да напишат нешто. Ако сте заинтересирани, ве молам посетете ја нашата инфо страница за повеќе детали.

На кој начин ќе фунционира? Што се надевате да добиете од ова?

Бараме оригинални содржини. Имаме водич за тоа како треба да се оставаат коментари кој се доделува штом прифатите да оставите коментар, заедно со дозвола од сопствениците на авторски права пред поставување на материјали заштитени со авторски права, како и проверување на факти пред нивно поставување на страницата- сите вообичаени предуслови. Дозволуваме поставување на коментарите  од нашиот блог на друго место, доколку за тоа YPWC ги добие заслугите и се постви линкот на нашиот блог.

Блогот е управуван од онлајн менаџерот на заедницата на YPWC кој можете да го добиете на адресата Oluwakorede.Asuni@ypwc.org

Дали се поврзувате мрежно со други блогери од Гана ?

Засега не сме поврзани со ниеден гански блогер, што се надеваме дека ќе го промениме. Примивме барање за поврзување од нигериски блогери, што е одлично.

Дали користите алатки на општествените медиуми како што е Твитер или некој друг? Доколку тоа е случајот, кои се тие?

Во моментов, нашата најактивна општествена мрежа е Фејсбук. Можете да ја погледнете нашата страница овде.

Што е со твојата иднина Мајкл?

Се надевам дека ќе се специјализирам за миграциски прашања во иднина и дека ќе продолжам да се поврзувам со младите луѓе насекаде низ светот за да преземаме акции за промена.

Ти благодарам за времето што го помина со нас, за фантастичните искуства што ги сподели со нас за работата со младите луѓе во Гана и што ни кажа како ги користиш новите медиуми.

Според магазинот Тајм, политиката за едно дете, камен темелник на современа Кина, ќе биде сменета кога доцна минатата недела се рашири веста дека Шангај ги охрабрува двојките да имаат уште по еден потомок.

Три декади, милиони кинески родители ги одгледуваа своите единствени деца според строгите одредби на правилата за планирање на кинеското семејство. Сега, соочени со кризата на стареење, авторитетите во Шангај за прв пат започнаа да ги охрабруваат младите двојки да имаат по две деца, потег кој претставува прв чекор на кинеската влада кон оддалечување од оваа интервентна политика.

Велат дека и Пекинг ја преиспитува оваа контроверзна политика на едно дете која помогна да се поттикне економскиот пораст од времето на економската реформа и отварањето - но проследена со тешка социјална цена.

Кога вестите насекаде се дискутираа од кинеските весници и магазини, тоа го поттикна и интересот на нетизените и покренаа многу аргументи. Англиски блогер смета дека најголема промена ќе се случи во големите  кинески градови:

Да се покрене ваквата иницијатива во еден од најголемите кинески градови е голем чекор, и ќе биде интересно да се  види колку Кина ќе ја олабави оваа политика.

Поради политиката на едно дете, постои дебаланс на популацијата во Шангај. Блогерот Брендон Малоун вели дека товарот врз младите луѓе е многу тежок:

Сепак малкуте бројки се точно она од што го загрижи Шангај, бидејќи градот се соочува со недостаток на млади мажи и жени за одржување на неговата популација која старее.

Друг блогер вели дека  промената на политиката на едно дете има подлабока смисла, не само поврзана со развојот туку е поврзана и со потребите на самата политика:

计划生育政策是我们的国策，但不是永远的办法。在上个世纪70年代推行计划生育政策时，中央和国务院的许诺是30年，现在30年已经到了，就应该承诺。

Поради ова некои се прашуваат зошто само луѓето во Шангај да ја имаат привилегијата да имаат повеќе деца. Читател се жали дека тоа не е фер: [кинески]

凭什么上海想生二胎就可以生，难道上海不属于中国，上海经济有特权，难道人也有特权吗？老龄化可以放开户口限制，坚决抗议。

Жена во Сичуан [кинески] која е единствено дете на нејзините родители се жали дека е тешко за неа и нејзиниот сопруг да имаат повеќе деца само затоа што не се од Шангај:

如果准许生二胎 那么任何夫妇都应该可以生 为什么要有那么多条条框框呀？不成了特殊群体的特殊权利了吗？我老公有个哥哥 我是独生子女 我们都在外地工作 家也安在外地 有个儿子 我还想着生个女儿呢！

Но ако на сите Кинези им се дозволи да имаат второ дете тогаш резултатот ќе биде страшен. Блогер коментира: [кинески]

中国这个世界人口大国，难道还嫌人口不够多？事实上，鼓励二胎的努力，主要目的是为了平衡劳动力的变少和老龄人口的增多。多年来，中国的计划生育政策一方面取得了巨大的成功，另一方面似乎又非常失败。它有效控制了人口，但却又导致了强制堕胎现象出现。

Chen Jibing [кинески], новинар во Шангај, пишува на својот блог дека напуштањето на политиката на едно дете ја рефлектира културната вознемиреност кај родените Шангајци:

我个人认为，这里还有更深层次的心理原因——“你想不想生二胎”这个问题背后，隐含的其实是上海乃至整个中国东南沿海发达地区的一种文化焦虑。

在上海，我相信每个像我这样年龄的中青年父母都会有一个不大不小的烦恼——孩子不愿也不会说上海话。按照目前的这种趋势，恐怕不需要再过30年，曾一度被全国人民拿来作为讽刺小品素材的上海方言将会基本消失。

Разводот секогаш претставувал срам во египетското општество. Денес, ветерот на  промена дува наваму.

Болгерката Шајма Ел Гамал пишуваше за онлајн-радио посветено на разведените жени. Цитирајќи ја Махасен Сабер, сопственикот на Сакам блог и радио за разводот, таа напиша:

“بعد تجربة المدونة، وصلت إلى التفكير فى عمل إذاعة على النت، أولا لأننا نسمع أكثر ما نقرأ، وهذا معناه أننى سأصل بذلك إلى فئة أكبر عددياً، وشرائح عمرية وطبقية أوسع، والآن حان الوقت لتنفيذ الفكرة وسأبدأ بـ4 برامج رئيسية، هى: برنامج اسمه “يا مفهومين بالغلط يا إحنا” ويناقش أبرز ما تعانيه المطلقة مع الرجال فى المجتمع، سواء كانوا زملاء العمل أو الجيران، أو الأقارب ، فقد لاحظت أن الجميع وبدون فوارق علمية أو اجتماعية يشترك فى نظرة مفادها أن المطلقة سهلة، والطمع فيها كثير، ومن الممكن أن تسقط أخلاقياً بسهولة، كما أن الكلام عليها سهل وكثير، وبالتالى لابد من أن تضع رقيبا على نفسها، وتبقى دائماً فى موقف المدافع عن نفسه والمبرئ لساحته.

Цитирајќи ги блоговите на  Youm7 Newspaper, Hayat за втората програма вели:

أما البرنامج الثانى فعنوانه “من تحت سريرى” ويناقش المشكلات العاطفية التى تتعرض لها المطلقة، وذلك بالاشتراك مع نخبة من الاختصاصيين النفسيين.

За третата програма таа пишува:

أما برنامج” طليقك على ما تعوديه” فسيكون بمثابة المرشد الأمين للمطلقة لكى تتعامل مع طليقها بما هو لائق لها أولا ثم لأولادها ولطليقها، باعتبار الجميع أطراف فى التجربة، سنقول لها كيف تتعامل مع الطليق الشرس الذى منعها ومنع أولادها من حقوقهم، ومع الذى اتقى الله فيها وفى أولادها ولم يبخسها حقوقها بعد الطلاق، ومع الطليق المراوغ.. وهكذا، وكل هدفى أن نصل بالمطلقة إلى علاقة محترمة مع الطليق.

Додека четвртата е за:

وأخيراً برنامج “ابنك على ما تربيه” وهو عن أبناء الطلاق ومشكلاتهم الخاصة، وهذه قضية كبيرة تحتاج للكثير من الضبط والترشيد الدائم، فهؤلاء الأبناء لا ذنب لهم ولا ينبغى أن يترتب على انفصال والديهم معاناة من جراء ذلك.

Блогерката Eman Hashim напиша сличен  пост насловен „Ние сме виновни“:

اللى بتخاف من الارملة لتخطف جوزها الست
و اللى بتخبى حملها على صحبتها العانس الست
و اللى بتفكر فى الحسد و الأر و النبر و تعمله الف حساب عادة الست

اللى ربى الراجل على ان المطلقة دى واحدة هاتموت و تبقى مع اى راجل و لو نص ساعة الست
و اللى قبلت انها عشان كبرت فى السن فمش من حقها تطلب اى طلبات و عادى انها تتجوز متجوز عشان تشتغ له شغالة ست
اللى ربت بنتها انها تقبل اى اهانة فى الخطوبة عشان تتجوز لحسن ده خلاص مفيش عرسان ست

و اللى انضربت قدام ابنها و بنتها و ما قالتش حاجة لحست تتطلق و المطلقة دى سبة … برضه ست

И конечно Asser Yasser ги споделува последните статистички податоци (септември 2008) за египетската жена да не биде во состојба на паника за пронаоѓање на маж:

بلغت نسبة الذكور 51,1% فى تعداد 2006 من عدد السكان ونسبة الإناث 48,88%

Претходно беше кажано дека било на 1 маж: 4 жени.

Корисникот на LJ rusanalit, популарен руски блогер кој најчесто објавува провокативни постови за економијата во Русија, го објави овој потсмеjувачки проглас (руски) на својот блог на 10ти Јуни, забележувајќи со иронија дека оние кои се обидуваат да го критикуваат минатото и иднината на Русија често се нарекувани русофобични од страна оние кои себеси се сметаа за патриоти, а всушност обратното може да е точно во многу случаи:

И јас сум русофобичен, исто така.

Тоа е затоа што јас пишувам дека Сталин отворено посака да виде корисен за неговата земја, но проценувајќи според резултатите од неговите грешки, плодовите од неговата работа – и оние на државната – пред-воена работна сила беа загубени. Така што, доколку не го воздигнувате Сталин туку се обидувате да ја оценувате неговата работа објективно – ова ве прави русофобичен.

Затоа што, иако јас го сметам Путин заслужен за огромната улога што тој ја одигра во спречување на откривањето на 20те Чеченци во Русија како резултат на чеченското официјално отцепување од Русија, јас го сметам Путин  НЕКОРИСЕН ПОСЛЕ ЧЕЧЕНИЈА ВО СИТЕ ДРУГИ АСПЕКТИ. Така што, доколку не му го лижете задникот на Путин, туку се обидувате, повторно да ја оценувате неговата работа објективно – вие сте русофобичен.

Затоа што мене не ми се допаѓа Михаил Ковалчук [Mikhail Kovalchuk] и Генади Тимченко [Gennady Timchenko] – претходниот буквално ограби [Gazprom], додека вториот само одзеде неколку билиони долари од државните компании [Sibneft] и [Rosneft] додека работеше како посредник во нивната купопродажба на нафта. Така што, доколку вие отворено ги наречете билионерските крадци блиску до поредокот “крадци“ – вие сте русофобични.

Ако мене не ми се допаѓа фактот дека економијата на мојата земја е економија базирана на природни богатства и дека владата навистина не сака да промени ништо, и се противам на се – тогаш јас сум русофобичен.

Доколку мислите дека државата е должна да спасува животи на руски деца […], и не да ги намалува загубите на пазарот на акции од странски инвеститори – тогаш вие сте русофобичен.

Во ред, се согласувам. Ако вака стојат работите, тогаш јас сум русофобичен. Затоа што во овој случај, русофобијата е угледна титула.

А кој сте вие тогаш?

На почетокот на овој месец, рускиот портал за социјално вмрежување Habrahabr.ru објави фотографии и преведен текст (руски) од изданието на 30 мај на Wall Street Journal за онлајн присутноста на американските бездомници - На улица и на Фејсбук: Бездомниците остануваат поврзани.

Оригиналната англиски приказна поттикна 93 коментари. На Habrahabr.ru, моментално има 183 реакции – и подолу се наведени некои од нив:

kakains:

Wow!!! 0_0
Тука не може да наидете на бездомници со лаптоп […]

isnotme:

Тука дури и да наидете на некој, не би помислиле дека тој го купил.

Unechka:

Тука бездомникот ќе биде убиен за тој лаптоп. И многу веројатно од полицијата.

Sigurd:

Тука дури и обичен човек кој би го понел својот лаптоп надвор не би преживеал многу долго …

crazysiemens:

Тука не е ни честа случката да наидете на обичен човек со Macintosh )

jeje:

Ако беше 1 април, никогаш немаше да поверувам. Но, по ѓаволите, ние сме дури посиромашни и во споредба со бездомниците од Соединетите Држави.

dymdym:

Ова се поединечни случаи. Ние исто така имаме многу паметни деца помеѓу бездомниците. Едно дури создава филмови и добива награди на фестивали. Но, повеќето се алкохоличари.

r_p:

Тука некои студенти не можат да си дозволат лаптоп. […]. Тоа ме прави тажен

Inskin:

Постојат неколку разлики – колку што знам јас, во Калифорнија е лето преку целата година. Претпоставувам дека таму постојат многу слободни безжични мрежи. Тука во (Санкт Петербург), доколку си бездомник, девет месеци во годината лаптоп и интернет ти се последното нешто за кое размислуваш.

Petrucha:

Тука вотката е најдобар лаптоп.

hypercom:

Таму, бездомниците не може да живеат без интернет, додека тука образованите и вработените луѓе не знаат за што користи интернетот. Оваа разлика повеќе вознемирува од онаа за стандардот.

big_jump:

Некои луѓе не можат да разберат зошто им е потребен компјутер и за нив интернетот претставува комплетно друга димензија.