Скоро веднаш, весниците започнаа да добиваат поплаки за нивното вклучување на ДВД-то, кое беше финансирано од фондот Кларион, група која е создадена за ја победи „најитната закана од радикалниот изламизам“. Блогерите во САД и од странство го изразија својот бес и кон дистрибуцијата на ДВД-то и кон злосторството.

Јорданскиот блогер Али беше разбирливо навреден во тоа време:

Додека ние Арапите и Муслимани бевме зафатени мислејќи на храна за време на Рамазан и гледајќи ги Боб Ал Хара и Асмахан и останатите 120 серии на телевизија, овозможувајќи си го нашето наргиле после Ифтар, некоја мистериозна група или организација го испраќаше ова вознемирувачко ДВД. ДВД-то беше силен удар за исламот и муслиманите и ги предупредува Американците за можни терористички напади.

Јас го гледам ова како типична пропаганда за сеење страв, која секогаш го таргетира американскиот народ околу националните празници и годишнини за да го потсети дека тие необразовани, дивјаци убијци се сè уште таму некаде и се подготвени да нападнат.Дали може да ја замислите направената штета за муслиманите и Арапите и лабавата слика која ние ја имаме во западот и во САД?

Не сите Американци се добро информирани или патуваат често, па дури некои немаат ни запознаено муслиман. Затоа такви ДВДа со омраза ќе направат големо негативно влијание врз начинот на кој тие ги гледаат муслиманите и Средниот исток. Ова нема да биде тешко само за релацијата помеѓу Западот и Истокот, туку ќе биде тешко и за Американците со арапско потекло кои живеаат во Америка, кои може да бидат малтретирани или да бидат жртви на злосторства од омраза.

A Tale of Three Beans, исто така јордански блогер, одговора на постот на Али на нејзинот блог. Таа напиша:

Па, додека сум на темата за погрешно наведување и потполни лаги, сакам да се навратам на пост од Али. Знам дека тој мисли дека сум го пропуштила неговиот коментар, но ова е една од оние конверзации која бара многу размислување. Постот на Али беше за разделувањето на 28 милиони копии од „Опсесија“ на гласачите во неопределените држави во САД. Сега, пред многу време, научив да не коментирам нешто за што немам добро познавање. Затоа, го посетив ЈуТјуб и го гледав филмот. Поделено е на 10 шест-минутни сегменти. Сега ги склопив моите идеи и имам неколку мисли.

Таа потоа се задлабочи во некои од прашањата поврзани со видеото, откривајќи митови и поправајќи ги грешните преводи. Таа исто така наведе дека има неколку точни работи во ДВД-то и напиша:

Една фундаментална порака, која следбениците на Исламот ќе ја добијат, е дека Американците, просечните Американци, се плашат од вас. Не, не само од радикалните муслимани – од сите муслимани. Ова е нормално, природно. Ние скоро секогаш се плашиме од она што е различно. А вие изгледате различно. За жал, и немуслиманите и  оние слични на муслимани се вклучени во овие групи и се сметаат за различни. Наместо да се истакнуваат сличностите помеѓу Рамазан и Големиот пост, за да се помогне во поврзување на разбирливите разлики, пораката која се испраќа е дека христијаните нема да го разберат постењето (што кажува многу повеќе за недостаток од разбирањето на христијанството од било што друго). Исламот и христијанството можеби се разликуваат многу, но исто така имаат и сличности. Доколку можете да им помогнете на Американците да го сфатат тоа, така на сите ќе ни направите услуга. Секој од вас може да игра улога на амбасадор на вашата судбина.

На крај таа заклучува:

Реалноста за Американците е дека можеби ние не сме најсвесните луѓе на светот (но не сме ни најмалку свесните) , но сепак е земја со добри луѓе. Тие стануваат секое утро и појадуваат. Тие напорно работат за ги издржуваат своите фамилии. Тие ги сакаат своите деца и го сакаат најдоброто за нив. Колку повеќе работи се различни, толку повеќе тие се исти. Американците се исти како Јарданците. Тие се луѓе кои се трудат најмногу што можат за да живеат и се грижат за своите фамилии. Разбирањето дека било кои разлики во традицијата се само тоа – разлики во традицијата – може да помогне во поврзувањето на овие разлики. Запомнете дека додека вие можеби се согласувате дека американските жени се неморални, на ист начин Американците се согласуваат дека арапските жени се потчинети и без права. Ниедна слика не е целосно точна. Јас мислам дека доколку сите се обидеме да се разбереме подобро (што не значи дека ќе станеме исти) , нашите дискусии ќе бидат побогати и можеби ќе можеме да го напуштиме стравот и да продолжиме напред со разбирање и почит.

Писателот и блогер Лаила Лалами искажува неколку ставови за ДВД-то, но тврди дека нема да направи некоја значајна разлика:

Јас мислам дека ДВД-то нема да има некакво влијание на државите кои сè уште не се одлучени за претседателските избори. Ние сме толку преплавени со исламофобија со САД што тешко дека некоја гласач ќе се замисли од уште еден празен филм за тоа дека муслимани-еднакво-терористи и веројатно веќе се имаат одлучено за изборите (и сигурно нема да биде за Обама).

Авторот од Мароко на Глобал војсис Лала Лидиа објаснува зошто сите треба да го гледаме видеото:

Забележав дека многумина од вас ја препознаваат оваа слатка и надвор од сезона картичка со љубов (Валентајн картичка) како пропаганда и ја фрлаат во отпад.

Би сакала да не го правите тоа. Гледајте го, како јас што направив. Земајте забелешки.

Јас мислам дека е добро направен. Ја постигна целта да ги исплаши гледачите со зголемувањето на полумесечината, напнатата музика и многуте слики од терористички напади низ светот.

Помалку од една недела откако ДВД-то беше дистрибуирано, деца од џамијата во Дејтон, Охајо беа жртви на злосторство од омраза во кое беше фрлен гас преку прозорец од зградата. Блогерите веднаш ги поврзаа двата настана и покрај демантирањето на традиционалните медиуми.

КАБОБфест, блог кој е пишуван од група најчесто Арапи-Американци, извести за инцидентот:

Дали е само коинциденција што овој напад се случува по дистрибуцијата на „Опсесија“ во регионот? Можеби е и се надеваме дека полицијата ќе го истражи доволно за да ни даде одговор на ова прашање.

Ова алармантно, исламофобично видео беше испратено во неопределените земји од страна на непозната непрофитна организација, фондот Кларион. Се тврди дека има испратено 20 милиони копии. Многумина ќе го препознаат како видео со омраза што навистина е, но други може да ги обезбедат своите домови и да го нападнат непријателот – и овој бесмислен напад може да е еден таков случај.

Интересно, никој од традиционалните медиуми не известуваше за овој настан. Можеби доколку муслиман извршеше паралелен напад на црква или синагога тоа ќе беше топ вест. Што се случи со „маж гризна куче“ теоријата за интересот на медиумите? Можеби треба да ја обновиме изреката за да ја одразува модерната етногеографија на насилството: „Додека некој напаѓа муслиман, тоа не е вест. Но кога муслиман напаѓа белец, тоа е вест!“

A Diamond's Eye View of the World, Американец кој блогира за Либан, не потсетува дека имаме право да протестираме за дистрибуцијата на ДВД-то, споделувајќи ја адресата на фондот Кларион и поттикнувајќи не да напишеме љубезни писма:

Доколку сакате да го контактирате фондот Кларион, адресата која беше дадена на ДВД-то е:

255 W. 36th Street, Ste. 800
New York, NY 10018
(646) 308-1230

Само запомнете: бидете љубезни, професионални и искажете ги вашите ставови користејќи докази, а не лични навреди.

Исто така е формирана група наречена Опсесија со омраза за борба против пропагандата со филмот.

Според Асом:

Многу возрасни ги сметаат неколкуте момчиња од мојата мала заедница за претставници на Арапите-Американци од САД и одлучија дека едноставно нема квалификувани момчиња за нивните ќерки. Тие велат дека е тажно што нивните ќерки ќе се омажат со некој што пораснал во друга земја и не зборува течен англиски, но едноставно нема друга опција бидејќи Арапите Американци се губитници. Тешко е да се најде некој што го применува муслиманството, којшто е образуван, има добра кариера, а израснат во Америка. Културната бариера ќе биде мал компромис, кој брзо ќе го надмине.

Таквата ситуација, вели блогерот, прикажува колку таквите мајки не се во контакт со реалноста.

Тоа е како „Жено дали ти си била во Средниот Исток, неодамна????“ Не е баш земја со млади принцови на бел коњ со дипломи, со многу средства и кои се придржуваат до 5те столба на Исламот и сето тоа го прават додека ја чекаат твојата ќерка да се појави и да им го исполни животот.

Таа објаснува дека проблемот со недостиг на соодветни додворувачи за муслиманските Арабјанки-Американки е поради тоа што девојките се многу поамбициозни и поквалификувани од мажите – наведувајќи дека проблемот не е само во САД туку во целиот арапски свет.

Мажите се генерално помалку амбициозни отколку претходно, а девојките се повеќе. Би рекла дека ова е поистакнато во Средниот Исток отколку во САД. Во Јордан, се шегував со мојата роднина, која е во последната година од нејзините студии по инженерство, дека доколку не побрза да си најде колега за момче пред да дипломира, ќе заврши со некој од војската, кој е пушач и пцуе многу.

Асом исто така наведува искуство со мајка Арабјанка, која ја има испратено својата ќерка во Средниот Исток за да си најде соодветен додворувач.

Беше фрустирачки додека се обидував да го објаснам ова на познајничка на мајка ми, која постојано зборуваше за тоа како се обидувала да ја убеди својата ќерка (која нема ни 20 години) да оди во Средниот Исток и таму да бара додворувач, бидејќи во САД „нема ниеден“. Таа дури призна дека ја испратила ќерка и во Јордан и Дубаи за да го помине летото со роднини, со единствена цел да запознае „квалификувани“ момчиња.

Блогерот застанува на страната на мажите Арапи-Американци. Таа ги опишува мажите Арапи-Американци на следниов начин:

Има многу одлични работи во американската култура и општество, кои не се застапени во Средниот Исток и другите источни земји. Момците кои пораснале во САД, како резултат на изложеноста на разновидност во животот и нормите, знаат да бидам многу помирни, трпеливи и урамнотежени. Борбата да се израсне како малцинство, овозможи развивање на мажи кои се искрени и сензитивни. Оние кои избраа да го практикуваат Исламот имаат многу подлабоко ниво на верба и разбирање од оние кои се израснати во голема муслиманска околина.

Во постот на Асом има и дел за Арабјанките-Американки, каде пишува зошто би му било тешко на Арап израснат во Средниот Исток да се справи со нив:

Заедничко за девојките пораснати во САД, споредено со оние пораснати во Средниот Исток, е тоа што тие се сензитивни, разгалени и љубопитни. Ние сакаме да прашуваме „Зошто?“ и понекогаш се буниме без некоја причина. Девојка со такви квалитети може да претставува голем проблем за момче пораснато на исток. Западните момчиња НЕ СЕ ПОДОБРИ од источните, но генерално се подобри за западните девојки.

Значи колку Курди има на Фејсбук? Всушност нивниот број е значаен. Две Фејсбук групи (членството е само со покани) имаат прилично голем број членови: Колку Курди има на Фејсбук? има 1,367 членови, а Подржете го независен Курдисан има 1,452 членови. Секако ова го повлекува прашањето, со толку многу членови на Фејсбук, зошто нема повеќе Курди блогери? Откако неговата страна беше нападната повеќе пати, Од Холандија до Курдисан го затвори својот блог за регистрирани читатели само; и поради слични прогонувања во Иран, Медја од МедјаДејли беше натеран да запре со блогирање. Како што беше објавено на Фејсбук страницата Јас (срце) Курдисан:

Би сакал да ви кажам дека јас знаев многу курдски блогови, кои беа полни со турски идиоти (не мислам дека сите Турци се идиоти, но тие беа) кои објавуваа навреди на блоговите и секогаш настануваше многу насилно, не постоеше можност за дискусија, а хостинг провајдерот на веб сајтот мораат да ги избрише тие блогови поради ова насилство!
Значи, како може да имаме блогови од Курди, кога други уживаат да ни ги рушат сите надежи за споделување на нашата култура!!?? Секаков тип на луѓе може да оди на интернет и за среќа постојат други начини за да се стане посилен и почитуван!

Како одговор на ова:

Многу е тажно за блоговите и лесното откажување. Луѓето не треба да реагираат на нив и да се повлекуваат и треба да им покажуваат на луѓето какви се всушност. Јас имам блокирано/бришено многу такви луѓе кои доаѓаат и ја навредуваат целата курдска нација, бидејќи не вредат за да си го трошам времето за да им одговорам.

Што може да се направи за поттикне смирување на гласовите во курдската блогосфера? Резан на Фејсбук ја нуди следнава листа:

10 едноставни работи што може да ги направите сега за Курдисан!
1. Создадете блог за Курди. Колку повеќе блогови имаме за Курдисан и курдската култура толку подобро.
2. Биди активен на Википедија, додавај написи и биди активен во промовирање на курдската култура и историја.
3. Креирај групна ИРЛ во својот град, каде ќе се собирате еднаш неделно за да дискутирате за политика. Бидете креативни. Не се плашете да дискутирате за политика. МОРА да научиме да ги дискутираме нашите разлики не нашите сличности. Најдете активности кои може да ги правите, како да креирате група за играње, започнете семинар во вашиот универзитет или училиште.
4. Креирајте веб сајт со фотографии од вашите курдски патувања. Пополнете ги Гугл фотографиите со Курди и Курдисан.
5. Промовирајте го курдскиот јазик. Одете на курсеви или побарајте помош од пријателите и училиштата за да го научите вашиот мајчин јазик. Ако сте добри во тоа, понудете ја вашата помош на оние млади Курди кои не можат да говорат курдски.
6. Напишете напис за Курдисан во вашиот локален весник. Дадете ги вашата надеж и соништа на земјата како нашата. Промовирајте го големиот Курдисан.
7. Донирајте пари на неколку курдски организации. Доколку немате пари, најдете спонзори од компании кои може да донираат пари за курдските млади невладини организации.
8. Станете активен во вашата локална некурдска политичка партија. Имањето Курди во американските или европските политички партии има значајни резултати во надворешните односи.
9. Испратете писмо до вашите локални политичари за да ја вклучат курдската борба во нивните настани и дискусии.
10. Бидете пример за другите млади Курди. Бидете активен. Станете продуктивен. Промовирајте го Курдисан и курдската култура. Уверете се дека ги следите важите чекори!

Доколку сте заинтересирани да видите други Курди онлајн, еве неколку од курдските сајтови на Фејсбук:

Колку Курди има на Фејсбук? (How Many Kurds are on Facebook?)
Керкук- Срцето на Курдисан (Kerkuk-The Heart of Kurdistan)
Јас (срце) Курдисан (I (heart) Kurdistan)
Јас сум Курд (I am a Kurd)
Пријатели на Курдисан (Friends of Kurdistan)
Собирање средства за курдските права (Fundraising for Kurdish Rights)
Asimilasyon bir insanlık suçudur…
Слободен Курдисан (Free Kurdistan)
Среќен е оној што вели, „Јас сум КУРД“ (Happy is the one who says, “I'm a KURD”)
Подржете го независен Курдисан (Support an Independent Kurdistan)

Подоцна каналот стана недостапен за поголем дел од Соединетите Држави. За пристап до каналот од повеќе места во државата, Американците мора да платат дополнителни 45 долари на месец на нивната месечна претплата (за ДишТВ мрежата) – претерано скапо за многумина.

Од неодамна, меѓу другото, Телекомот Бурлингтон, сопственост на мал град од Бурлингтон, Вермонт (население 39 000), одлучи да ја прикажува Ал Џезира на англиски, предизвикувајќи дебата помеѓу своите жители и доведе до протест од некои групи за нејзино отстранување. Блогерите од градот и од светот се вклучија во приказната. КАБОБфест Вил (Палестина/САД) ја објаснува дебатата и заклучува:

Како што се доближуваме до крајот на мандатот на Буш, ќе им стане јасно на сите дека старото сфаќање дека „ние сме добри, тие лоши“ е неуспешно и има деструктивни последици. Време е Американците да се вклучат во светот и да се изложат себеси на гласовите надвор од нашите граници. Ал Џезира на англиски го претставува токму тоа. Бурлингтон, ВТ е исклучително прогресивна, но овие прашања треба да се поткренат во секоја заедница низ земјата – повеќето од нив немаат телевизиски пристап до Ал Џезира на англиски.

Ханан, исто така до КАБОБфест, претставува видео (од Ал Џезира на англиски) за веста, велејќи:

И покрај нивната репутација за отворени сфаќања, има повеќе од неколку идиоти во Бурлингтон, а водат Израелскиот центар од Вермонт и Комората на бранители од Вермонт.

Од Бурлингтон, двајца писатели на писма се цитирани во блогот на Слободниот печат на Бурлингтон. Првиот, Скот Бекер, тврди дека за да се отфрли Ал Џезира од Бурликом телеком потребно е да се изврши цензура:

Дел од големиот проблем во односите на САД и Средниот Исток е тоа што нивните граѓани не се доволно запознаени за другите. Нашите односи се дефинирани од владини полиси, не од отворена комуникација и разбирање на различните перспективи. Да, Ал Џезира ја дискутира Ал Каеда, бидејќи тоа е многу реално прашање во нејзината домашна територија. Меѓутоа, доколку читате и слушате внимателно, повеќето Арапи и Муслимани се исто толку лути на Ал Каеда колку што се и Американците.

Во истиот пост Стив Флемер дискутира против изборот на Бурлингтон Телеком да ја прикажува Ал Џезира на англиски:

…Мене ми изгледа дека оваа недоразвиена екипа сопственост на градот, која веќе се бори со претплатата на клиентите која е далеку помала од очекувањата, би сакала да понуди различно мени без да има потреба да се чувствува како да заземаат потенцијално штетен политички став.

Коментар на веб сајтот Седум дена, популарен локален весник, најдобро ги сумира чувствата, велејќи:

Заборавете го конзервативно наспроти либерално – реалната дебата околу Ал Џезира во Бурлингтон и насекаде се повеќе се претвора во дебата помеѓу оние кои го гледаат каналот и оние кои не го гледаат. Оние кои ја гледаат Ал Џезира имаат корист од нејзината силна глобална перспектива за интернационалите вести и афери. Од друга страна, повеќето од општеството кои инсистираат на исклучување на Ал Џезира никогаш ја немаат гледано. Дури и кога ќе се тргне на страна фактот дека една група не смее да се наметнува на друга, прашањето за чии гледишта се поверодостојни е многу лесно да се одговори.

Овој неделен избор доаѓа од блогот Западна Сахара, кој пишува за новата ТВ станица во Сахрави, Р.А.С.Д ТВ (Демократска Сахрави Арапска Национална Телевизија):

Морам да ви кажам колку долго чекав, како и многу други во окупираните области, за ова новороденче да го види светлото. И после долго чекање, да, ние сега имаме наша сателитска телевизиска станица.

Блогерот вели дека најважната мисија за станицата треба да биде да го промовира случајот на Сахрави помеѓу другите арапски држави:

Најважната улога [за станицата] е да ја пренесува нашата национална цел на нашите арапски браќа. Бидејќи Арапската Лига остана тивка за ова прашање, ние се надеваме дека станицата ќе ги урне овие бариери на молк и дека ќе биде форум за конструктивни и интерактивни дискусии со нашите арапски браќа, што ќе биде најголемиот предизвик со кој ќе се соочува каналот, со оглед на тоа што Арапскиот ТВ Сателитс одби да го хостира каналот на нивните фреквенции.

Тој додава:

Конечно, се надеваме дека каналот исто така ќе ја открие реалноста во окупираните области со прикажување на Сахара од внатрешноста и ќе ја документира оваа ера и овој важен момент од историјата или нашата национална цел.

Блогосфера на Мадагаскар имаше измешани реакции за оваа донација, иако сите едногласно ја признаа тагата поради огромната катастрофа, тврдејќи дека 70% од населението сѐ уште живее под линијата на сиромаштија, постои глобален недостиг на храна, а некои региони од Мадагаскар сѐ уште се обидуваат да закрепнат од уништувањата предизвикани од сезоната на урагани.

Томавана, кој исто така преведува за ГВ на малгашки јазик, објави на својот блог, Малагаси Мирај:

Луѓето од Мадагаскар секојдневно се борат за да преживеат кога станува збор за трошоците за живеење: зголемувањето на цената на маслото за готвење, цената на горивата, дневните прекини на електричната енергија и циклоните. Контрастот е очигледен кога ќе се увиде дека изговорот за недостигот на ефективен одговор на овие проблеми е недостигот на средства, а потоа ние ја покажуваме нашата интернационална солидарност кон Кина [со финансиска помош]. Колку што знам јас, оваа донација не доаѓа од Рањева [министерот за надворешни работи] или лични пари на претседателот Раваломанана, туку од даночни пари, така?

Постот на Томавана предизвика неколку реакции во делот за коментари. Маналина се согласува со Томавана (fr):

Ако ти си нечувствителен, тогаш и јас сум… Сите ние знаеме за што станува збор.

Владата на Мадагаскар работи напорно за да ги зајакне односите со Кина. Според неодамнешните вести, претседателот Раваломанана во мај патувал за Шангај и се чека на „проширување на соработката со Кина“. Владата на Мадагаскар исто така ја поддржуваше Кина во справувањето со немирите во март во Ласа и изјави дека тие ќе учествуваат на олимписките игри во Пекинг без разлика дали ќе има бојкотирање или не.

Татум верува дека добротворноста мора да започне дома и Маинтикели вели дека неговата баба сѐ уште чека да бидат сменети покривот и ѕидовите на нејзината куќа, уништени од последниот циклон. Маинтикели исто така напиша на својот блог дека претседателот бил виновен за бесрамен конфликт на интереси кога го заштитил зголемувањето на цената на маслото со државни субвенции, бидејќи тој е сопственик на компанијата која го произведува поголемиот дел од маслото за готвење во Мадагаскар.

Дотмг, од друга страна, не ги разбира негативните реакции на овој акт на солидарност од страна на влада на Мадагаскар (mg):

Кога луѓето од твојот регион ќе ги погоди катастрофа, дали ти не ги посетуваш со цел да ја покажеш својата солидарност и кога ќе го направиш тоа, дали им оставаш само мали суми на пари бидејќи се побогати од тебе и секако нема да ја забележат разликата?

Вола мисли дека делот што шокира е фактот дека 100 000 долари всушност не се доволни кога се зема во предвид дека 70 000 луѓе загинаа и многу повеќе сѐ уште се исчезнати. Доколку беше само симболичен гест на солидарност, таа прашува, нели симболична сума би била посоодветна?

Многу блогери од Мадагаскар преку Фејсбук активно собираат средства за жртвите од земјотресот во Кина и жртвите од циклонот во Мјанмар.

Друга тема за интернационална солидарност која што ја натера блогосфера на Мадагаскар да коментира, беше повикот за помош од Диана, средношколка во Махаџанга, која сака да му помогне на бебе родено со деформација и на неговите родители за да добие соодветна медицинска грижа. Дијаспората на Мадагаскар во Италија, Франција, Канада и Јужна Африка заедно донираа средства за операцијата и транспортот за бебето до главниот град, Антананариво.

Минатата недела известивме дека Еквадорскиот претседател Рафаел Кореа беше топло примен во Шпанија и се покажа дека има различна врска со шпанскиот крал, и дека не мора да значи дека го следел Венецуелскиот претседател Хуго Чавез, како што се известуваше. Сепак, Кореа наиде на многу критики од толпите против неговото бездејствување по барањата на емигрантската заедница и поради неговата анти-колумбиска реторика. Еден од инцидентите беше снимен по состанокот во Домот на Северна и Јужна Америка во Шпанија во присуство на 1500 лица. Кореа беше јавно критикуван од еквадорски емигрант, кој тврдеше дека претседателот не обрнал внимание на барањата на емигрантската заедница. Додека претседателот заминуваше, му се обрати на човекот и рече, „целата еквадорска заедница има лош углед поради идиоти како тебе“.

Ова непрофесионално однесување беше причина за критиките од еквадорските медиуми и блогерите, како и членовите на Основачкото собрание. Дионисио Кандо [es], член на Основачкото собрание за провинцијата Морона Сантијаго се осврнува на статија напишана од добро познатиот еквадорски новинар Карлос Вера, кој прашува кој ќе го затвори Кореа за таквата навреда на емигрантот.

Мнозинството од популацијата во земјата издржува сè друго освен понижување. Еквадорецот никогаш нема да заборави на својата гордост. Ќе видите како еден непристоен гест на еден претседател е првиот чекор кон тоталитаризам на кој што Еквадор се противи. Деспотот го знае тоа. Токму затоа еден „идиот“ го доведува до очајување. Тукушто му падна маската.

Ла Алхарака [es], блог од Гвајаквил пишува дека Кореа се осврнал на темата миграција за време на посетите на Мадрид, Брисел и Франција и побарал да не се криминализира миграцијата. Сепак, темата за Колумбија исто така излезе на површина кога еден колумбиски студент го критикуваше анти-колумбискиот став на Кореа. [es]

Алекс Анацко од Камбиемос Еквадор [es] објавува видеозаписи и смета дека Кореа треба да ги научи лекциите од Колумбискиот Урибе, наместо да користи погрдни имиња.

Додека во земјата има сè поголем број вознемирувачки економски показатели, Кореа наместо да поттикнува и да бара инвестиции, ја помина барата мрморејќи, за разлика од неговиот колега Урибе, кој освен што добиваше предлози од Бил Гејтс [http://el-federalista.blogspot.com – Федералистот] отиде во Европа да бара уште инвеститори. Но нашиот детинест и вулгарен претседател не може да каже нешто подобро од „Поради идиоти како тебе!“ …каква штета. Дали некој има некакви конструктивни предлози?

Ова е само едно од многуте прашања кои влијаат на популарноста на Кореа. Конфедерацијата на еквадорски домородни националности (КОНАИЕ) сега е против Кореа поради „продолжувањето со десните неолиберални економски и расистички општествени политики.“ Освен тоа, лаптоп-компјутерот најден кај Раул Рејес, водачот на герилската група ФАРК кој беше убиен во пограничен спор покажа поврзаност меѓу Кореа и групата. Сепак, Корија рече дека ќе се повлече доколку се докаже дека Владата ја поддржувала лево-ориентираната ФАРК.

Погледнете го видеозаписот на Јутјуб од инцидентот меѓу претседателот и еквадорскиот емигрант.

Прво, од јужен Судан, Видео Новинар, зборува за предизвиците со кои се соочува проектот Вода за Судан, со цел да изгради и одржува бунари во руралните средини од оваа сиромашна област и како не е важно колку е тешко да се започне и одржува, бидејќи на крај вреди да се посвети внимание за решавање на овој проблем.

Потоа, од Пакистан, Акцијата Против Гладот решава да им помогне на заедниците, кои изгубиле апсолутно се, полека да ја добијат нивната доверба за подобра иднина со вклучување на чиста вода во нивните планови. Следново видео е од Dogooder.tv:

Неколку проекти кои им помагаат на луѓето полесно да ја транспортираат водата од една област до друга. Прво, Q-резервоарот, кој е шише што се тркала кое може да се води со јаже. Второ, пумпа за играње, која пумпа вода од подземните извори до резервоар со вода додека деца си играат и прототип од велосипед кој прочистува вода додека се вози.

Прототипот од велосипед со кој се прочистува/транспортира вода може да се види во една минута.

Во областите каде е потребно прочистување на водата може да го видиме био-песочниот филтер во акција, исто така од Акцијата Против Гладот:

Уште еден сличен глинен лонец за прочистување е промовиран од Лонци за Мир, кои тренираат локални занаетчии да произведуваат глинени лонци кои можат да се користат за прочистување на вода. Комплетни инструкции за изработка на лонците и филтрите може да се видат следејќи го овој линк. Следново видео е од презентацијата на Рон Ривера на симпозиумот Дизајнирање за другите 90 проценти:

Фотографија од класична капка од вода од Ренди син на Алберт.