Берлинскиот ѕид од Натали Мејнор

Денеска е 20-тата годишнина од паѓањето на берлинскиот ѕид, комплексна безбедносна структура којашто некогаш ги делеше Источен и Западен Берлин во Германија. Денес, ние прикажуваме неколку од видеата кои беа поставени ширум планетата, за да се обележи овој датум и да се покаже што значеа бариерите не само во Германија, туку и низ целиот свет.

Во Германија, серија на гигантски домино парчиња од стиропор беа изградени за да бидат стопени, за да се означи крајот на студената војна. Ова видео од NoCommentTV ги покажува домината кои беа обоени од деца во Германија и од уметници кои живеат во области каде поделбите и ѕидовите беа подигнати. На ова друго видео, чијашто опција за вметнување (embed) беше затворена, може да видите како се топат домината со кликање на овој линк на страната на YouTube.

Во Колумбија, студентите го прикажаа паѓањето на ѕидот, со тоа што се менуваа во кршењето на бетонска плоча:

Од Германија, поддржувачот на топење домина, Annodomino2007 постави видео како негово лично оддолжување за падот на ѕидот и прославата од 10-годишнината по тој повод, што ја започна неговата страст за домина:

Во САД, студентите изградија реплика на берлинскиот ѕид кој може да се опише како начин за подигање на свеста:

Од Мексико, VarinVxx постави видео прикажувајќи друг ѕид кој сè уште стои:Не е Берлин, не е Палестина туку е Ѕидот на срамот на границата меѓу САД и Мексико :

Криста Шилер исто така прави споредба меѓу ѕидот во Мексико и берлинскиот ѕид, но во овој случај, не се задржува само на миграцијата на луѓето туку се осврнува и од гледна точка на зачувувањето на дивиот свет:

Овој обид за документарец од Ziashere ни прикажува како некои ѕидови сè уште стојат. Во овој случај во Ирска:

Последното видео е старо 2 години но е сè уште релевантно: adamfilmaker интервјуира млади луѓе од северот и југот на ѕидот во Никозија на Кипар, кој е зелена зона во која патролираат сини шлемови-сили на ОН; тој ги дели турските и грчките Кипрани и го заслужува името последниот поделен главен град на светот.

Фотографија од Натали Мејнор објавена според дозволата на Криејтив Комонс.

На 24 август, двајца млади љубители на пешачење, 19 годишен Американец и 21 годишен Кинез, беа пронајдени изгубени кај Стампид Трејл, во близина на Фербанкс, Алјаска. Полицајците што ги откриле изјавиле дека тие биле облечени во урбани алишта и дека носеле малку храна со себе. Ова не е прв пат неподготвени патници да бидат пронајдени во оваа дива и негостопримлива област.

Како други пред нив, тие заминале да го видат „Магичниот автобус“, еден од двата главни лика на бестселерот „Во дивината“, од 1996 година. Подоцна, тој беше преработен во сценарио напишано од Шон Пен, кој беше исто така и режисер на филмот што излезе во 2007 година.

Книгата, напишана од Џон Кракојер, раскажува вистинска приказна за Кростофер “Александар Суперскитникот” Мекендлс, дипломец кој ги напуштил своите родители и пријатели за да замине на одисеја низ американските патишта, кои ќе го доведат до неговата судбоносна цел: Алјаска. Тој бил пронајден мртов во 1992 година во јавен автобус, прилагоден да служи како засолниште за ловците.

Сè уште има неодговорени прашања околу вистинската причина за смртта, со мислења кои се движат од прегладнетост до труење или повреда, давајќи ѝ на тој начин една мистериозна страна на приказната.

Кростофер Мекендлс пред „Магичниот автобус“ (Слика пронајдена во неговата камера)

Според весникот The Star, годишно околу 100 луѓе од целиот свет ги следат стапките на Мекендлс, одејќи на аџилак. Тој се смета за симбол на слободата и на враќањето на човекот кон природата.

Аџилак до автобусот

Блогерот и авантурист, Ден од The road chose me (Патот ме избра мене), ги опишува тешкотиите што ги искусил патувајќи до местото кај што умрел Мекендлс.

Запознав двајца интересни Австријци, Томас и (нагласете го р-то) Роланд, на автопатот Далтон и им требаше цели 10 секунди за да ме убедат да им се придружам на патување до „Автобусот“. Можевме да изминеме 12,5 милји со кола по Стампид патот пред да мораме да ги оставиме возилата и да продолжиме пеш. Утредента, првиот час и половина пешачење го минавме по една многу пријатна четириаголна патека, низ едни мали мочуришта, низ неколку премини на реката кои ни беа до колена и излеговме на крај на Теклиника реката.

Тие одеа спротивно од течението на реката и најдоа место каде што можеше да се премине. „Јас бев прилично исплашен кога реката ми стигна до бедрото и почна силно да ме турка“, пишува Ден. Конечно, тие пристигнаа до „Фербенкс автобусот 142“.

Кога се појави автобусот 142 на страната од патеката, кога излезе навидум од никаде, јас бев навистина преплашен. Некако, сè уште не се чувствував спремен да бидам таму. Направив пауза на крајот од чистинката, потоа на вратата, обидувајќи се да примам сè во себе. Иако не сум бил никогаш таму, местото ми беше многу познато- од описите во книгата, од филмот и од сликите што ги имам видено на Интернет.

Мислев дека Магичниот автобус ќе биде некое тивко, тажно место за минување на времето - и бев навистина изненаден кога открив дека вистината е спротивна од тоа.

Сквернавење на автобусот

Изгледа некои посетители не го почитуваат “мавзолејот”. Блогерот Ед Пламб од Фербенкс, Алјаска, го има опишано ова непочитување во неговиот блог The Edventures. За неговата втора посета на автобусот, тој има напишано:

Така ние пристигнавме до автобусот и го најдовме во целосен неред. Неколку прозорци беа искршени, стаклото беше раштркано наоколу и најголемиот дел од деловите на автобусот беа превртени. Ѓубрето беше расфрлано по должината на периметарот и во соседниот ред од смреки.

Се разбира автобусот не ги привлекува само бестрашните авантуристи и крадци. Хедер Хортон, сликарка и блогер, има изложено слика на нејзината на веб страница, инспирирана од нејзината посета на автобусот:

„Фербенкс автобусот 142“, благодарност до Хедер Хортон

Мислев на Крис Мекендлс кога работев на оваа слика, исто како што мислев на него кога бев кај автобусот. За среќа, имав направено многу фотографии кои ми помогнаа да го повратам напливот на емоции и сеќавања којшто ми дојде тогаш. Мислев на 113-те дена што тој ги минал во автобусот, мислев на неговите размислувања, на прозорците низ кои гледал, мислев на одразот што го гледал во себе онолку колку што го гледал и оној на стаклото на прозорецот. Сликата претставува почеток на моето патување и ја создавам испитувајќи го местото каде што тој го има минато последниот, кобен дел од својата одисеја.

За жал, овие многубројни експедиции може да претставуваат товар за локалната заедница кога ќе се појави потреба за скапи мисии за спасување. Затоа, се зборува во Алјаска за преместување на „Магичниот автобус“ на место каде што тој би бил попристапен за посетителите.

Пред два месеци, го објавивме постот со победниците од Натпреварот за демократија 2009 со нивните видеа, во кои учесниците му кажуваат на светот што значи демократијата за нив. Моментално овие победници се на двонеделно патување низ САД, посетувајќи го Вашингтон, Њујорк и Холивуд, а во меѓувреме Државниот секретаријат веќе го објави Видео натпреварот за демократија 2010 .

Правилата се многу слични како оние од минатата година. Всушност, треба да поднесете видео кое е пократко од 3 минути, во кое се дополнува фразата „Демократија е…“. Видеото треба да биде или на англиски јазик или да има англиски титлови, може да биде во било кој стил: анимиран или акција во живо, документарец или фиктивен. Крајниот рок за доставување на видеата е 31 јануари 2010, по кој процесот на избор ќе вклучува гласање од заедницата се додека 6 натпреварувачи од 6 земји не се изберат и тие ќе бидат оние кои ќе патуваат во САД за да дискутираат со луѓе од владата и медиумите.

Следува видео кое тие го направија за да го промовираат натпреварот:

Натпреварот е соработка помеѓу YouTube, Државниот секретаријат и други партнери, а повеќе детали околу спецификациите за поднесување на видео може да се најдат на на YouTube каналот на Државниот секретаријат со кликнување на „Important Details (Важни детали)“.

На YouTube блогот може да видите клип од појавувањето на телевизија на победниците од 2009та, а доколку сакате да дознаете нешто повеќе за победниците, 4ца од нив објавија видеа во кои се претставуваат себеси.

Аиса Панафил од Филипини:

Робин Хамиди од Иран:

Ана Исраел од Бразил:

И Луказ Созда од Полска:

Ви треба инспирација за да учествувате? Погледнете ги победниците од 2009 година.

Во чест на славењето на претстојната 60 годишнина од формирањето на Народна Република Кина на 1 октомври, најдобрата епопеја „Основањето на Републиката“ ќе се прикажува утре, на 17-ти септември. Филмот предизвика една жешка дискусија на интернет - не за самиот филм, туку за националноста на ѕвездите во филмот.

Некои извештаи во месец август покажуваат дека од 172 познати актери/актерки и режисери кои се инволвирани во филмот, 21 од нив се со странска национална припадност.

Познат кинески писател Хан Хан (韩寒) го дискутира ова на неговиот блог :

我认为，一个国家，能让这么多艺人转变国籍，这个国家一定是有他的责任的。

他们变换了国籍，是他们的选择，这个选择就像离婚一样，可能是感情破裂了，可能是遇见了更好的，在道德层面上是可以谴责的，但是在人格层面上是没有任何问题的。

对于普通老百姓来说，也就是吃不起住不起玩不起结不起生不起病不起死不起，但最关键的是，还移民不起，所以，看见你们跑了，不爽是肯定的。

Овој блог продуцираше  многубројни збунувачки одговори. Некои од нив беа доста критички:

徐然 2009-08-12 04:56:26: 既然是外国人为什么不在外国发展，跑到中国来碍眼

Totiliy 2009-08-12 08:29:07: 这个名单还只是艺人，要把什么科学家等等的都列出来估计更震撼，不知道商人爱不爱换国籍，估计有能力的都愿意吧

新浪网友 2009-09-10 08:32:04: … 居然可以让这样一群外国人演建国大业，说明国家相应的管理者既没有原则又没有自尊心，没皮没脸，连累着国家被人看低…

Има исто и варијации од алтернативнии, понекогаш подсмејувачки гледишта:

新浪网友 2009-08-13 15:55:58: 外国明星,演中国电影,而且是<建国大业>,辛苦他们了.人家千里迢迢来为我们国家拍<建国大业>,我们中国人要感谢他们啊.

妮娜 2009-08-27 16:58:07: … 不要太极端了。入籍并不是卖国投敌。明星回来拍的是中国电影，参加世界影展代表中国，是为祖国作贡献…

飞翔 2009-09-03 12:57:59: 不是不爱这个国家，只是不爱这个制度！

春雪 2009-09-09 21:17:01: 我们无权力去责备批评别人，每个人都会有不同的选择，拥有他国之籍并非不热爱吴中华之民族

Иранските власти беа обвинети од опозицијата и од експерите на ОН за малтретирање на затворениците кои протестираа против резултатите од претседателските избори од 12 јуни. Мехди Каруби, водач на опозицијата и поранешен спикер на иранскиот парламент, тврди дека притворените мажи и жени биле силувани во затворите „ Евин“ и „Кахризак“ во Техеран и дека политичките з�твореници се измачуваат до смрт.

Силувањето и малтретирањето не се нови појави во иранските затвори, но скорешните настани го свртија повеќе вниманието кон затворите од исламскиот режим. Ирански активисти од граѓанското општество, меѓу кои и Реза Аламехзадех, водечки филмски режисер,користат граѓански медиуми за да ги нагласат сведоштвата за иранската трагедија.

Поранешна политичка затвореничка го раскажува своето искуство од 1980-тите година, кога била заробена, измачувана и силувана во еден ирански затвор. Таа тогаш имала само 17 години и не ја знаела причината за нејзиното апсење. Повеќе од 84 000 луѓе го имаат гледано нејзиното сведоштво на YouTube.

Кахризак

Илјадници протестанти, меѓу кои дел беа повредени, беа уапсени за време на јулските демострации, а стотици беа испратени или во затвор или во куќа за измачување наречена „Кахризак“.

Еве сведоштво на еден од преживеаните кое е објавено на неколку блога:

Нè одведоа, заедно со уште десетина други луѓе, во „Кахризак“ логорот. Во собата кај што бев јас држен имаше уште барем 200 луѓе. Сите беа повредени; тепани со палки. Се слушаа пискотници од луѓе од некоја друга просторија… Едноставно облечени полицајци влегоа во собата, тепајќи кој ќе стигнат. Го правеа тоа половина час. Потоа, ни светеа во очи со џебна ламба и рекоа дека секој што ќе писне, ќе добие палка во задникот … за да не умреме од глад, секој ден ни даваа ќеса со остатоци од храна.

Во ова интервју, еден преживеан објаснува како затворениците во „Кахризак“ биле принудувани да лижат вода од подот.

Ајатхолах Али Хаменеи, Врховниот водач на Иран, нареди затворање на „Кахризак“. Пратеници изјавија дека  била покрената постапка против 12 полицајци и судии заради инцидентите во „Кахризак“.

Тепан со кабел, без испрашување

Сепак, куќите за измачување во Иран постојат веќе 30 години и „Кахризак“ не е единствената. Еве уште едно сведоштво на еден ирански граѓанин кој бил уапсен и измачуван во „Евин“ затворот само бидејќи се наоѓал во близина на местото на протестите.

Немав намера да учествувам во протест и само, сосема норлмално, одев по улицата. Сепак, ме зграпчија и ме внесоа во една кола, каде што ме оставија до 21 часот. Сите во колата беа со врзани очи и нè одведоа некаде. По три дена, дознав дека нè одвеле до улицата „Мотахари“. На сите ни доделија испитувач, избран случајно. Моето испрашување траеше до 1 часот по полноќ, но не ми поставија ни едно прашање. Ме тепаа со кабел и други работи без да ми постават ниту едно прашање.

Put it On го спонзорира Global Voices за да им помогне во промовирање на овој натпревар. Тие се надеваат да допрат до креаторите на филмови од различни региони и јазици, низ целиот свет.

Дали отсекогаш сте сонувале да студирате на Њујоршката филмска академија? Ова е вашата можност, без разлика каде живеете, работите или снимате. Наградата на филмскиот натпреварот на Put it On е токму тоа: стипендија на Њујоршката филмска академија и парична награда од 5000 долари како прва награда во категориите за најдобар долгометражен, најдобар краток филм и најдобро актерско достигнување. Втората награда за најдобар долгометражен и најдобар краток филм е HD просумер (prosumer) дигитална камера.

Put it On е нова веб страница за прикажување на видеа и галерија за уметници од четири различни области: мода, филм, музика и уметност. Уметниците добиваат 1 GB слободен простор и може да овозможат превземање или продавање на нивните дела по цена кои тие сами ќе ја изберат. Сајтот е достапен на 10 различни јазици преку автоматски превод.

За да се вклучите во натпреварувањето, само пријавете еден ваш филм, кој е ваше најдобро дело. Било која тема, од било кој дел на светот може да учествува. Видеата може да бидат на било кој јазик, но мора да бидат содржат титл на англиски јазик. Може да пријавите филм само во една категорија: или за најдобар краток филм или за најдобар долгометражен филм (подолг од 45 минути).

За повеќе детали околу натпреварот, посетете ја Put it On. Натпреварот започна на 30 јули и завршува на 26 ноември. Најдобрите 10 кратки и долгометражни финалисти ќе бидат избрани преку онлајн гласање. Одбор од судии, меѓу кои и член на Њујоршката филмска академија и Макс Фразер, ко-основач на Put it On, ќе ги прогласат победниците на 7 јануари 2010. Наградата за Најдобро актерско достигнување ќе биде доделена одделно од страна на судиите од сите пријавени видеа.

Сојузот на цивилизации на Обединетите нации го организира Plural+ видео натпреваруварот за градење по инклузивно, толерантно општество. Натпреварот е отворен за сите учесници на возраст од 9 до 25 пред 30 септември. Она што треба да го направите е да продуцирате видео со должина од 1 до 5 минути вклучувајќи ги и насловите и заслугите,  за миграцијата, различноста и толеранцијата и други слични теми. Правилата за Plural+ натпреварот може да се најдат на нивната веб страна исе достапни на англиски, шпански, француски и арапски јазик.

филмски тим од extranoise http://www.flickr.com/photos/extranoise/155085339/

Ви ja презентираме поканaта на нивниот сајт:

Препознавајќи ги младите како моќни двигатели на социјалните промени во светот кои често ги карактеризира нетолеранцијата и културната и религиозната поделба, PLURAL+ цели кон инволвирање на младите во потенцирање на клучните прашања во нивната заедница поврзани го интеграцијата на мигрантите, инклузивноста, идентитетот, различноста, човековите права и социјалната кохезија. Практичниот придонес на младите луѓе - без разлика дали се имигранти, втора генерација имигранти или не се имигранти може да дојде не само со идентификување на пречките туку и преку промовирање на клима на почит едни за други, помагајќи да се постави патот кон подобар свет.

Видеата не мора да се направени ексклузивно за овој натпревар, но мора да се завршени после јануари 2008. Разликата помеѓу овој натпревар и претходните кои ги имаме спомнато на Глобал војсес  е дека апликацијата не е преку онлајн алатките, туку треба да се испрати ДВД во канцелариите на Сојузот за цивилизации на Обединетите нации во Њујорк. Пријавите се примаат до 30 септември.

Значи, искористете ја шансата и ако спаѓате во дадената возрасна група за овој натпревар или ако познавате некој што припаѓа, кажете им да учествуваат. Ако учествуваат и ако го поставите видеото онлајн известете не и ставете го линкот во коментарите. Не заборавете да ги прочитате најчесто поставуваните прашања, правилата и правилникот и другите важни информации за натпреварот.

Што е демократија? Ова е прашањето кое повеќе од 900 учесници се обидоа да го одговорат преку нивните видеа, како одговор на Видео натрпеварот за демократија организирано од Американската влада и многу други партнери, кој беше отворен за учесници од целиот свет. Преку нивниот YouTube канал, луѓето ги праќаа нивните видеа кои ја дополнуваа фразата Демократија е... преку анимирани фотографии, снимки во живо или документарци не подолги од 3 минути. По процесот на селекција, беа избрани 18 финалисти и јавноста ги избра најдобрите 6, по еден од секој географски регион: Западната хемисфера, Европа, Средниот Исток/Северна Африка, Субсахарска Африка, Јужна и централна Азија, Источна Азија/Пацифик.

Економистот Хернандо де Сото се појавува во следното видео во кое им честита на победниците и им се заблагодарува на оние кои учествуваа:

Победниците се:

Од Бразил, Ана Каролина дос Сантос Израел, студент по филм која ни покажува дека демократијата е консензус, дури и помеѓу два различни делови на истото тело:

Од Обединетите Арапски Емирати, Родин Хамиди е фотограф кој ни покажува дека за да се постигне демократија е потребен процес кој побарува многу голема упорност, бидејќи напорите може да не бидат ценети од оние на кои им се најмногу потребни:

Од Непал, Тсеринг Чоден ја прикажува демократијата како комуна помеѓу луѓе со различни грижи и потреби:

Од Полска, Ликаз Созда, илустратор кој ни покажува преку анимација како демократијата се вклопува во повеќе од еден концепт:

Од Фиипините, Мелиса Анџела Верзоса Пенафил, режисер, ни прикажува различна перспектива на демократијата на поетски начин: можеби зборот демократија е премногу користен и на тој начин неговото значење се губи.

За крај, Од Замбија го имаме режисерот Чанса Тембо, кој накратко ја опишува демократијата како мешавина која е многу подобра од своите индивидуални состојки.

Им посакуваме многу среќа на победниците и се надеваме дека ќе имаме можност да ги следиме додека тие патуваат низ САД во октомври.

Логото на Adobe Youth Voices

Благодарение на програмата Adobe Youth Voices, младите од цел свет имаат можност да испробаат аудиовизуелна опрема за да ги раскажат своите приказни од нивна гледна точка. Така е во Индија, каде што младите од многу училишта и од сиромашните предградија снимија кратки видеа за да покажат на светот  што ги опкружува и кои се нивните грижи. Прво, едно видео го покажува различното однесување кон момчињата и девојчињата во Индија. Едно друго видео ги опишува тешкотиите со кои се судрува една девојка која мора да работи  во куќата, а нема време да ги напише домашните задачи за на училиште, друга приказна е за едно момче чии родители го казнуваат ако пропушти само еден час и потоа веднаш почнува да пуши под притсок на неговите другари (преводот е на англиски јазик).

Првото видео Freedom (Слобода),  е  опишано од Мера Сина (Meera Sinha) на нејзиниот блог  Една година во Индија:

Интересна забелешка: 17 годишната Мубин беше предводник на Freedom,  а јас веќе пишував  за неа (таа е главната улога во ова видео) овде. Кон крајот на видеото, ќе забележите една жена која ја прашуваат зошто повеќе го сака синот од ќерката. Запаметете дека во ова интервју Мубин ги поставува прашањата, а нејзината мајка одговара на нив.

Ако претходното видео ни даде слика за девојка која ги врши сите работи и во куќата и за во училиште,  следното видео, снимано од училиштето Ведик Канија во Делхи, ги покажува педагошките предности од ваков живот, каде што девојките имаат двојна одговорност и како недостатокот на време за пишување домашни работи може да влијае на нивните оцени :

Ова последно видео на Државното училиште Ноида во Делхи ни прикажува машка перпектива за растењето во Индија, фокусирајќи се како пушењето кај младите предизвукуваа проблеми со родителите и притисоци во друштвата.

Можете да видите голем број видеа снимани од млади на сајтот  Adobe Youth Voices, каде што можете да пребарувате информации за регионот и да се информирате не само за животот во Индија, туку и за младите во Сенегал и Јужна Африка, како и за младите од САД, Канада и Велика Британија.

Парагвајците слават бидејќи еден од нив, режисерот и аниматорот Жоакин Болдвин (Joaquin Baldwin), ја доби првата награда во натпреварот за краток онлајн филм, одржан во рамките на Канскиот филмски фестивал. Пријавениот филм, Sebastian's Voodoo (Вуду на Себастијан), беше креиран користејќи компјутерска анимација и победи 9 други финалисти за време на онлајн гласањето.

Според страната на Болдвин, 4 минутниот филм накратко може да се раскаже како: „вуду-кукла мора да најде храброст да ги спаси неговите пријатели од смрт со прободување.“

Уште откако филмот беше назначен за финалист, парагвајските блогери, како Мике Силверо од Sin Ánimo de Ofender [шпански] почнаа да го подржуваат филмот и да ги охрабруваат гласачите. Болдвин го искористи неговиот Twitter профил за да пренесува новости со гласањето, како и за најавата на финалните резултати :

Победивме на Кан! Со огромна разлика од 2100 гласови! Погледнете ги резултатите на http://pixelnitrate.com (кликнете на линкот под банерот)

José Ángel López Barrios го поздравува изборот и коментира за неговите омилени аспекти од краткиот филм [шпански]:

Muy buena la selección… La animación tiene todo lo necesario, misterio, encanto, suspenso y una enseñanza.. La técnica y la iluminación van a la par, la compaginación de todo este material es posible gracias a las nuevas tecnologías que permiten el cauce creador hasta en ínfimos matices, por ejemplo las texturas… excelente selección!!!

Друг блогер, Карлос Родригес од Rescatar [шпански] мисли дека треба да се признае талентот на Болдвин, нешто што се пропушта во парагвајското општество:

En estos tiempos en que cuestionamos el mal uso del talento para hacer el mal, cometemos el error de minimizar a los que hacen un uso positivo de sus habilidades y conocimientos. Es momento de aplaudir a Joaquín Baldwin por su premiación en Cannes por dar una espectacular animación a un muñeco con piel de arpillera

(…)

Брилијантно БолдвинБрилијантно БолдвинBrillante Baldwin. No paremos hasta el Oscar.