Двајца млади мажи од Њујорк, Аман Али и Басам Тарик, се доближуваат до крајот на своето патување во кое тие ги документираат посетите во „30 џамии за 30 денови“ на нивниот блог со истото име.

Личниот проект да се посетат и фотографираат џамиите однатре во текот на светиот месец Рамазан (кога Муслиманите постат од изгрејсонце до зајдисонце) дури го привлече вниманието на локална њујоршка телевизија.

Нивниот прв блог пост на 22 август започна со:

Ден 1: Патувањето започнува

Вечерва мојот пријател Басам Тарик и јас добивме една случајна луда идеја: Што ако се молиме во различна џамија секој ден за време на месецот Рамазан? И така овој сајт се роди…

Постојат околу 1 милион Муслимани во Њујорк, од многу различни културни и етнички позадини.

Не е вообичаено луѓето да посетуваат џамии кои припаѓаат на други групи, но Аман и Басам (двајцата со потекло од Јужна Азија) кажуваат дека секаде биле примени со насмевки и топлина.

Ден 9: Џамија Акса (Џамија на Западна Африка во Менхетен)

Денес, решив да останам во моето соседство и да ја посетам џамијата Акса. Џамијата е неколку квартови јужно од мојот апартман на 116та и Фредерик Даглас. Луѓето од заедницата се претежно од Западна Африка. Се вели дека во оваа област живеат поголем дел од Сенегалците во Њујорк.

Слично на други џамии во Менхетен, трговци го окружуваат влезот продавајќи секакви работи. Еден од најинтересните трговци продаваше сува риба.

Ден 11: Џамија Ал-Хикмах (Индонезиска џамија во Квинс)

Јас ги сакам индонезиските луѓе и нивната храна. За да го прекинеме нашиот пост ние земавме урми и овој човек во сината блуза служеше многу вкусна индонезиска супа.

Преминувањето на културните разлики не е секогаш едноставно.

Басам многу јасно ги искажува своите ставови на 12тиот ден кога му биле претставени две џамии во Бруклин, оддалечени само неколку квартови една од друга: џамиите на Бангладеш и Западна Африка

Потекнувајќи од Јужна Азија, џамијата на Бангладеш ќе беше поедноставна опција, но со охрабрување од пријател тој одлучи да поголемиот предизвик.

Ден 12: Џамија Тавхид Инк. (Џамија на Западна Африка во Бруклин)

… Работите не изгледаа многу чудно на почеток. Всушност, кога почнав да се прашувам како остатокот од верниците ме согледуваат, почнав да се чувствувам непријатно. Се чувствував како гребатор – одвај земав нешто од храната што ми беше понудена и веднаш потоа заминав. Иако можеби никој во џамијата не се чувствувал така, се прашував дали некој се запрашал „Зошто едноставно не отишол во џамијата на Бангладеш?“ Можеби мојата несигурност го постави прашањето.

Ден 22: Албански исламски културен центар

… Џамијата имаше сопствен готвач кој ја спремаше храната и нека Алах го награди за неговиот талент.

Но храната не се споредуваше со нашето искуство во џамијата. Седевме меѓу многу мали деца прашувајќи ги по нешто за заедницата…

… Една работа која навистина ја сакам е да гледам млади деца кои доаѓаат во џамија бидејќи сакаат да го прават тоа, а не поради тоа што се довлечкани од нивните родители. Деца како овие ме прави да се чувствувам добро за тоа каде се движи муслиманската заедница во оваа држава.

Рамазан завршува на 19 септември.

Со цел собирање на средства за тимот за Брунејската специјална олимпијада, локалните блогери ја подигаат свеста за учеството на тимот на Светската Специјална Oлимпијада во Атина во 2011. Главните активности за собирање на средства се одржаа на 3 мај: маратон во одење и добротворен саем. Целта е да се помогне да се соберат доволно средства за одржување на основните програми како редовното тренирање на специјалните атлетичари за разни спортски настани. Маратонот во одење исто така се очекува да собере доволно средства за подготовките за настаните во Атина.

Фотографијата е од Hard Break kid

AnakBrunei напиша пост за да се осигури дека на овие посебни граѓани ќе им биде дадена можност да учествуваат во активностите и да се натпреваруваат во глобалните настани. Целта не е само да се осигура учеството, но и да се биде дел од глобалната заедница.

People with an intellectual disability are often misunderstood or ignored, yet when they are given a fair chance they can, and do, participate as valuable members of the community. For this belief, Special Olympics Brunei Darussalam endeavors to provide sport for all people with an intellectual disability, regardless of their skill level. Through sport, Special Olympics Brunei Darussalam  (SOBD) aims to give our special athletes the opportunity to get fit, develop skills, make friends and be part of a community.

Let us be together and united in supporting our nation’s special athletes. Let us be together and united in helping them to be part of the community, to achieve their potentials and most importantly, to fulfill their dreams. Let us be together and united in supporting their mission:

Let me win, But if I cannot win, Let me be brave at the attempt…”

Луѓето со интелектуална попреченост најчесто се погрешно разбрани или игнорирани, сепак кога ќе им се даде фер шанса, тиа можат, а и го прават тоа, учествуваат како драгоцени членови на заедницата. Поради ова верување, Специјалната олимпијада на Брунеи Дарусалам пружа напор да обезбеди спорт за сите луѓе во рамките на нивната интелектуална попреченост, без разлика на нивото на способност. Специјалната Олимпијада на Брунеи Дарусалам (СОБД) на нашите специјални атлетичари, преку спорт,  цели да им обезбеди  можност да тренираат, да развиваат вештини, да создаваат пријателства и да бидат дел од општеството.

Ајде да бидеме заедно и обединети во поддршката на националните специјални атлетичари. Да бидеме заедно и обединети во помошта да бидат дел од општеството, да ги постигнат нивните потенцијали и најважно од се, да ги исполнат своите соништа. Ајде да бидеме заедно и обединети во обезбедување на нивната мисија:

„Дозволи ми да победам, но ако не можам да победам, дај ми шанса да бидам храбар обидувајќи се…“

Врвниот блогерски предизвик со храна

Беше само коинциденција што некои блогери се најдоа на заедничка вечера и одлучија да организираат добротоворен настан за да соберат средства за СОДБ. За неколку денови преку електронска комуникација, беа направени поканите со цел да се соберат блогерите и не-блогерите за првиот Врвен блогерски предизвик со храна, кој се одржа на 26 Април 2009. Поддршка исто така даде и Blogging Nation. Како што пишува во еден локален весник:

“In an interview with Senor Pablo, a representative from the organising committee, he said, “The competition is one of the meaningful ways to contribute to the society. As part of bloggers community, food is a common theme that binds people, so I thought why not organise a foodie challenge, which invites not only food bloggers but also food enthusiasts.

“The event was organised by well-known local bloggers in Brunei with support from food contributors. Bloggers and contributors had contributed 49 good recipes and the recipes will be collected and compiled into a book made available for everyone. The recipe book will be sold during the Special Olympic Brunei on May 3, and all the proceeds will go to charity. — Courtesy of Borneo Bulletin”

“Во интервјуто во Senor Pablo претставник од организациониот комитет, тој рече: „Натпреварот е еден од најзначајните начини да се придонесе во општеството. Како дел од блогерската заедница, храната е честа тема која ги обединува луѓето, така да помисливме зошто да не организираме предизвик со храна, кој ги кани не само блогерите за храна туку и ентузијастите.

“Настанот беше организиран од добро познати локални блогери во Брунеј со поддршка од приложувачите на храната. Заедно тие придонесоа со 49 добри рецепти за јадења и тие рецепти ќе бидат собрани во една книга која ќе биде достапна за сите. Книгата со рецепти ќе се продава за време на Специјалната олимпијада во Брунеи на 3 мај, и средствата ќе одат во доборотворни цели. - Прилог од Borneo Bulletin“.

Едно до јадењата од книгата со рецепти

Најголемиот дел од работата се случуваше текот на една недела со цел да се подготви книгата за Добротоворниот саем за Специјалната Олимпијада на 3 мај 2009. Книгата со рецепти беше подготвена со придонес на рецепти од блогери и други. Едитирањето, дизајнот и уредувањето на корицата на книгата  беше направено од локалните блогери. Бидејќи немавме никакви средства за печатењето истото беше спонзорирано од локална печатница.

Саемот беше настанот на  кој се започна со продавање на книгата со рецепти. За еден ден, успеавме да продадеме 100 копии од книгата. Со цена од 10 долари за примерок и 100% од продажбата донирани, ние собравме 1000 долари кои им беа врачени на СОБД комитетот уште истиот ден.

Turquoise and Roses добија штанд на саемот со акцент на продажба на книгата со рецепти.

“We sold exactly 100 copies of the Foodie Bloggers’ Recipe Book with the help of Pablo, Muaz, and our wonderful volunteers!!! Thanks boys and girls!…I am very glad that the spirit of voluntarism and activism is alive in our youth. They make volunteering seem cool! Keep it up!”

Со помошта на Пабло, Муаз и нашите прекрасни волонтери продадовме точно 100 копии на книгата со рецепти на блогерите!!! Ви благодарам момци и девојки!…Многу ми е драго што духот на волонтерството и активизмот живее во нашата младина. Тие го прават волонтерството да изгледа кул! Само продолжете така!”

AnakBrunei известуваше на саемот, каде што посебна копија од Мојата омилена книга со рецепти, потпишана од Нејзиното височество принцезата Azemah беше ставена на аукција со цел да се соберат повеќе средства за СОБД.

Ranoadidas ја организираше првата локална блогерска аукција.

“There’s one limited edition “My Recipe Book” which was personally signed by Her Royal Highness ‘Azemah Ni’matul Bolkiah during the Charity Bazaar and this signed recipe book will be going for auction and the starting bid will be BND50.00. Oh yeah, the special book will be framed with the picture of HRH signing the book. So that’s a pretty good buy indeed. The deadline will be on Saturday midnight.

A special thanks to Her Royal Highness Princess ‘Azemah Ni’matul Bolkiah for signing the Recipe Book as well as giving the consent for the Recipe Book to be auction for the Special Olympics Brunei Fundraiser campaign. A big thanks also to those involved in the making the auction possible and Mr.Reeds has kindly sponsored the frame for the limited edition book. A shout also for Pilihan FM and Kristal FM for plugging the auction.

As of now, the 500 copies of the books have been sold out with less than a week. Now that I have say is a great achievement and it’s comparable to achieving a platinum status on CD sales. So what’s next? Bloggers’ Singles compilation album? *lol* Well, you’ll never know but there are just thousand of ideas that we can come up with. All I can say is if we bloggers do something, it always start with a BANG.”

The progress of the auction

$100 –> $200 –> $250 –> $300 —–> $386 —-> $400 —-> $486 —-> $500 —> $1,000 —-> $1,086 —-> $2,000 —-> $2,086 —–> $3,000 —–> $3,386 —-> $4,000 —> $4,186 —-> $5,000 —-> $5,586 as of press time (11:20pm 9th May). Bid ends at BND 5,586.00. Thank you to the two bidders who made the bid very, very interesting and your kind gestures are very much appreciated.

Има едно лимитирано издание на „Мојата книга со рецепти“ кое беше потпишвано лично од Нејзиното кралско височество Azemah Ni'matul Bolkiah за време на добротворниот саем и оваа потпишана книга со рецепти ќе биде ставена на аукција со почетна цена од 50 долари. Навистина, посебната книга ќе биде врамена со сликата на нејзиното височество како ја потпишува. Затоа, тоа е добро купување нели. Крајниот рок е сабота на полноќ.
Посебна благодарсност до Нејзиното кралско височество принцезата Azemah Ni'matul Bolkiah за потпишувањето на книгата со рецепти како и за нејзината согласност книгата да биде дадена на аукција за кампањата за собирање на средства за Специјалната Олимпијада на Брунеј. Исто така изразуваме голема благодарност и до сите инволвирани кои ја овозможија аукцијата и до господин Reeds кој ја спонзорираше рамката за ограниченото издание. Ура за Pilihan FM и Kristal FM кои ја пренесуваа аукцијата.
Досега, 500 копии од книгата се продадени за помалку од недела. Можам да кажам дека тоа е големо остварување кое може да се спореди со платинумска продажба на ЦД. И што е следно? Албум на блогерски синглови? Па, никогаш не се знае, но постојат илјадници идеи до кои можеме да дојдеме. Се што можам да кажам е дека ако ние блогерите направиме нешто, тоа секогаш ќе започне со едно БЕНГ“
Напредокот на аукцијата
$100 –> $200 –> $250 –> $300 —–> $386 —-> $400 —-> $486 —-> $500 —> $1,000 —-> $1,086 —-> $2,000 —-> $2,086 —–> $3,000 —–> $3,386 —-> $4,000 —> $4,186 —-> $5,000 —-> $5,586 до (23:20 9 Мај). Аукцијата заврши на 5,586 брунејски долари. Им благодариме на двајцата наддавачи кои ја направија аукцијата многу, многу интересна и вашите гестови се многу ценети.

Emmagoodegg купила книга и во нејзиниот пост ги напишала приложувачите на рецепти и вели:

“I feel most guilty at not being able to partake, but hopefully there'll be a next time. I've read that the recipe book gathered some vitriolic discussion over on RA's tagboard over some missing ingredients in some recipes, well-intentioned people simply using the book for fame and glory, the usual defeatist comments that seems all too common in our country. All I can say is My Favourite Recipes is a commendable and worthwhile effort and that at least these folks stepped up to the plate and gave their time for charity.”

Се чувствувам толку виновно што не бев во можност да учествувам, но се надевам дека ќе има следна прилика. Читав дека книгата со рецепти предизвикала некои злобни коментари на RA околу некои состојки кои недостигале во рецептите, добронамерниците едноставно ја користат книгата за слава, а зајадливите коментари изгледа се честа појава во нашата земја.
Се што можам да кажам е дека „Моите омилени рецепти“ е препорачлив и вреден напор и барем овие луѓе истапија напред и го дадоа своето слободно време за добротворни цели.

Brunei Lifestyle известуваше за исходот од наддавањето:

“The successful bidder of the My favourite recipe limited edition signed by HRH Princess ‘Azemah Ni’matul Bolkiah is Sheikh Khalid of the Arab families. Sheikh Khalid placed the highest bid of $5,586 almost 40 minutes before the stroke of midnight last Saturday night, the deadline to bid, to get a copy of the edition.

What I can say about the whole project is that the book has managed to collect $10,586 with all of its 500 copies sold in two weeks time. Thats an amazing feat. Bravo! Bravo! bravo! and take a bow Pablo! Also Rano…oh they both end with an ‘o’. Whats next Senor? To Alin, the Kurapak man for designing the front cover . Thank you too to the Arab families for your kind gesture. May God repay you and family for your kindness. Amin. I myself, look forward to contribute in the near future.”

Најуспешниот наддавач за Моите омилени рецепти - лимитираното издание потпишано од Нејзиното кралско височество пронцезата ‘Azemah Ni’matul Bolkiah е Sheikh Khalid од Арапските фамилии. Sheikh Khalid ја даде највисоката понуда од 5,586 долари скоро 40 минути пред да удри полноќ кога и завршуваше наддавањето, за да ја земе копијата од книгата.
Се што можам да кажам за целиот проект е дека книгата успеа да собере 10,586 долари за сите свои 500 копии кои беа продадени за две недели. Тоа е извонредно достигнување. Браво! Браво! браво! поклони се Pablo. Исто и Rano, оо и двајцата завршуваат на ‘о'. Што е следно Senor? За Alin кој ја дизајнираше корицата. Им благодариме на Арапските фамилии за нивниот гест. Нека Господ ви врати на вас и вашите фамилии за вашата добрина. Амин. А јас со нетрпение очекувам да учествувам во следните активности.

Книгата со рецепти заработи 10.586 долари. Средствата што беа собрани ќе му бидат предадени на Брунејскиот специјален олимписки тим. Проектот имаше брз развој: од концептуализирање, до продукција и продажба на 500 копии во еден месец. Како дел од организирачкиот тим,  чувствувам голема чест да бидам дел од ова хуманитарно движење, напор организиран од локални блогери без никакви почетни средства. Ова исто така покажува дека и блогерите можат да придонесат и да ги поддржат локалните цели. Исто така се надевам дека ова ќе биде почеток на разни иницијативи организирани од блогерите за поддршка на локалните цели и приложување на нивното слободно време за добри цели. Во име на организаторите на настанот, на Специјалниот олимписки тим на Брунеи му  посакуваме  многу успех во подготовките и учеството во светските настани 2011.

глад

Пред неколку години, еден краток филм ја освои публиката на 56тиот Берлински интернационален филмски фестивал и до денешен ден сѐ уште се шири по интернет, подигнувајќи ја свеста за сиромаштијата и гладот. Чикен ала Карте (Chicken Ala Carte) од Фердинанд Димадура е едно од видеата кои ќе ви ги прикажеме и тие се однесуваат на состојбата со гладот во минато, иднината и сегашноста.

Следново видео е достапно на Culture Unplugged, веб-сајт кој промовира документарни видеа, кратки филмови и филмови направени со мобилен, а и ги наградува најпопуларните со парични награди. Чикен а ла Карте (Chicken A la Carte) е 6 минутно видео и неговата визуелна природа ги надминува јазичните бариери:

Многумина како деца ги имаат слушнато своите мајки како им велат да ја изедат храната од чинијата, бидејќи има многу деца кои гладуваат во други краеви на светот: вистината е дека децата кои гладуваат може да живеат многу блиску до вас.

Следново видео од CarolinaMed предупредува за неправдата со фрлањето на храна и вклучува бројки за колку храна се фрла од една развиена земја и колку луѓе би можеле да имаат корист од истата.

Од Сингапур, azahahasupernova го поставува прашањето: Која е твојата причина за фрлање на храна и дава еколошки причини зошто е тоа штетно за животната околина.

Во Филипините, гладот не е од неодамна: постојат митови базирани на потребите да се најде храна за да се одбегне гладот: како што е во случајот на следниов краток, анимиран филм, создаден во акварел. Аниматорот tokomokolika ни кажува нешто повеќе за тоа:

Бонток приказна за дрво кое порано постоеше блиску езерото Данум, блиску Сагада. Ова е митолошка приказна за жена, наречена Маенг, и нејзината борба да ја спаси својата фамилијата од глад.

Тоа е адаптирана приказна од колекцијата на Дамиана Еугенио за филипински митологии. Во книгата, главниот лик е без име и името на селото од кое таа доаѓа е Маенг.

Фотографијата користена за почетната страница е Дајте ни го ова… од г. Крис

Karma Tube е онлајн платформа за споделување на видеа, преку која се шират кратки видеа и нивните цели низ интернетот, прикажувајќи совети за акции кои луѓето можат да ги преземат за прикажаната цел. Преку KarmaTube ви ги прикажуваме Skateistan од Авганистан, Seeds of Light од Јужна Африка и Barrios de Paz од Еквадор.

Sketeistan е започнат од тројца Австралијци со цел да ја научат младината на Авганистан како да вози скејтборд,  како необична рекреација и дел од крос-културна платформа за учење. Школото за скејтборд  Skateistan е изградено врз напуштен базен во Кабул и момчињата и девојчињата учествуваат во овој ненатпреварувачки спорт. Всушност, ова го истакнува нивната страница за прашања:

Половина од учениците се девојки, со што Авганистан има највисок процент на девојки вклучени во скејтбордингот  од било која друга земја во светот.

Следното видео може да се погледне и на YouTube каналот на Sketeistan:

Seeds of Light е програма започната од Лесли Темпл – Турстон во Јужна Африка со цел да се подобри квалитетот на животот во сиромашна заедница. Копање на бунар за вода, посадување на зеленчук за да се подобри имунитетот на децата, започнување на компјутерски и ХИВ/СИДА едукации се само некои од проектите кои се имплементирани во заедницата со помош на г-ата Темпл-Турстон.

Следново видео ја прикажува работата на Лесли Темпл-Турстон и заедницата која има корист од неа:

Barrios de Paz е проект на Сер Паз, предводен од Нелса Либертад Курбело Кора, која има работено во Гвајакил со членови на банди, обидувајќи се да ги соедини членовите од различни банди за да работат заедно и во мир. Нелса ги поддржува членовите на бандите од перспективата дека децата кои им се приклучуваат на бандите го прават тоа од потребата да бидат дел од фамилија и во потрага по поддршка и насока: кога ќе им се дадат правилни насоки тие ја имаат енергијата и карактерот да работат во мир и кога ќе им се пружи љубов тие ја имаат моќта да се променат на подобро. Во 9 минутното видео Нелса говори за бандите, психологијата на членовите на бандите и како програмата им помогнала на тинејџери да излезат од насилството. Целосниот документарец е поделен на два дела и може да се погледне тука и тука.

Постојат многу други инспиративни проекти и видеа кои може да се погледнат на KarmaTube. Инспиративно е да се види како добри луѓе прават добри работи за други.

Др. Филомена објавува фотографии и пишува за прекрасните кулинарски димензии од патувањето во „јужните роднини“ на Словенија, во „поранешните југословенските републики и автономни провинции“.

Светската Банка има повик за пријавување на 2-5 минутни документарни филмови кои ги прикажуваат социјалните ефекти или аспекти од промената на климата. Крајниот рок за пријавување на натпреварот е 24 октомври 2008. Тие би преферирале пријавување на филмови од земјите во развој (особено од младината), кои покриваат било која од овие категории:

- Конфликт: Како последиците од промената на климата во недостатокот на ресурси и економската, а во многу случаи, и политичка нестабилност, може да доведат до општествен немир и вооружен конфликт?

- Миграција: Дали постои поврзаност помеѓу промената на климата и миграцијата на населението?

- Социјална политика: Како владите подготвуваат ефективни социјални политики за да се справат со предизвиците од промената на климата?

- Сушни подрачја: Каква е општествената реакција за сушните подрачја во однос на промените на климата?

- Урбан простор: Како мерките за адаптацијата на промените на климата ги зимаат во обѕир потребите на сиромашните во урбана околина?

- Рурални институции: Како локалните институции во земјоделските општества градат капацитети за да се справат со ризиците поврзани со промената на климата и создаваат решенија?

- Староседелци (домородци): Како староседелците (домородци) реагираат и се адаптираат на влијанието од промените на климата?

- Родови прашања: Дали промената на клима има различни импликации врз мажите и жените, момчињата и девојчињата? Како и каде може да се види ваков пример?

- Владеење: Како општествена одговорност може да биде промовирана за постапка врз климата?

- Шуми: Кои се заканите и можностите за локалните заедници во напорите да се намали ширењето на уништување на шумите и деградацијата?

- Човекови права: Кои се импликациите на човековите права во промените на климата?

Повеќе информации за натпреварот може да погледнете тука.

Следува видео од повикот за пријавување.

Две Американки, авторки на блогот Грлс гон глобал (или грубо преведено Девојки што настапуваат глобално) добија многу пофалби од читателите, особено корисниците на Кајмак.от, за нивните постови за забавата во Македонија и секојдневните впечатоци.

Дебелината и телесниот изглед се две теми за кои ретко се разговара во Мароко. Се чини дека земјата што се уште се развива на многу начини, отсекогаш имала здрав однос со храната; Мароканската кујна, добро позната низ светот, користи многу свежо месо, овошје, зеленчук и маслиново масло. Се чини дека овој здрав однос се менува како и на многу други места во светот, бидејќи во Мароко има прилив на синџири од ресторани за брза храна и пакувани производи. Иако беа спроведени неколку студии, досега ретко се разговараше за ова во блогосферата.

Маргот д Маракеш Мистик размислува на кој начин се менуваат телата на Мароканците (следствено и телесниот изглед). Во Дел 1, блогерот размислува за дебелината и сè поголемата присутност на дијабетес во Мароко:

Според Глобалната база на податоци на Светската здравствена организација за развој и неухранетост на деца, „процентот на деца со прекумерна тежина во Мароко се зголемил за повеќе од три пати во периодот од 1987 до 2004 г.“ Тоа се должи на трендот на намалување на нивото на физичка активност и исхраната со повеќе масти и шеќери. Трендот на дебели деца се јавува многу почесто во градовите и најчесто кај децата од средните и повисоките одделенија.

Имам еден пријател од Мароко кој работи како асистент во едно од одделенијата во локалното американско училиште. Најголем дел од децата во ова училиште се од средните и повисоките одделенија. Го запрашав: „Од 21 мароканско дете во твоето одделение (странците се исклучени од броењето), колку од нив имаа прекумерна тежина?“.

Тој ми одговори, „пет се прилично дебели, седум се доста буцкасти, но сè уште не се дебели; додека преостанатите деветмина имаат нормална тежина.“ Тоа значи дека 57 проценти од одделението се ученици со прекумерна тежина, или дебели; додека 43 проценти имаат нормална тежина.

Додека деловите два и три се занимаваат со слични прашања (имено, зголемувањето на бројот на супермаркети и модерни апарати во Мароко), четвртиот дел се справува со интересна тема: желбата на младите Мароканки да ја зголемат својата тежина. Во овој напис, блогерот споделува една случка со нејзината помлада сестра:

Мојата помала сестра МИСЛИ дека е премногу слаба (бидејќи ја задеваат девојчињата од училиштето кои најверојатно се љубоморни затоа што се полнички). Затоа, таа носи четири пара гаќички под фармерките. Ја прашав зошто го прави тоа, особено кога надвор температурата е нешто под 50 степени Целзиусови! Таа вели дека така делот на бутините во џинсот нема да изгледа лабаво, туку пополнет, и насекаде стегнат, како што изгледаат нејзините пријателки кога носат џинс. Се сеќавам дека некогаш и јас бев на таа возраст (четиринаесет години) и знам колку е важно на таа возраст да се облекувате како вашите пријатели.

Петтиот дел е посветен на рестораните за брза храна во Мароко. Заклучокот на блогерот е мошне интересен:

До неодамна немаше ресторани за брза храна. Но според мене, тие НЕ придонесуваат за проблемот со дебелината во Мароко. Наместо тоа, тие значајно го подобрија нашиот начин на живеење. Сакаме овие опции да бидат достапни и кај нас, бидејќи се достапни во поразвиените земји.

Шестиот дел кој сè уште не е објавен, ќе биде посветен на проблемот со дијабетесот во Мароко - нешто што иако не е новина, претставува сè поголем проблем во земјата.

Г-8 самитот во Тојако, Хокаидо [ја], заврши на 9 јули по три дена состаноци, оставајќи горчина за некои блогери во Јапонија. Со вкупни трошоци за организација и обезбедување доволни за да се третираат милиони ХИВ пациенти и со протести од илјадници фармери и активисти од целиот свет, настанот не помина без контроверзии.

Г-8 Самит – новиот Читосе аеродром (од Фликер корисникот мујитра)

Многу блогери го поставуваа прашањето за високите трошоци на настанот, истакнувајќи колку не е наклонет кон животната околина. Блогерот гори, од друга страна, смета дека некои од резултатите од Г-8 самитот се позитивни:

何しろ討議する項目が山積しており、わずか3日間で各国のトップが話し合ってもなかなか纏まる話ではないと思うが、それでも「拉致問題」と言う文言が首脳 宣言に載ったり、ジンバブエの不当な大統領選挙問題等にも共同声明のなかで、批判される事は国際的な見地から見た正しい意見として当事国にプレッシャーを 与える事になり良いことだと思う。

今回の重要なテーマである、室温効果ガス問題では2日目のG8の中で討議され、福田さんは長期目標を2050年までに５０％削減を決めたい意向であった が、アメリカの提案では、「大量排出国（中国・インド・ブラジル等）抜きの討議は無意味だ」と言う意見で賛成が得られなかった様で、私も当然の事であると 思う。

[…]

しかし、兎も角、削減努力に対する必要性は各国とも同じであるから3日目の会合こそ大量排出の当事国が、同じテーブルに就いて、話し合いが出来るスタートラインに揃ったところであると私は思うのである。

Оксфам Г-8 големи глави на изведбата на Големи букви (од Фликер страницата на Оксфам)

Блогерот јг96акг, ја истакнува иронијата на вечерата на Г-8:

環境問題、地球温暖化対策、原油高騰、食料危機、北朝鮮の核問題などなど話し合われたようですが凡人の私にはどのような実効性が有るのか全く分かりません。

あるメディアが食料危機の会議場で山ほど盛られた食膳に、あんなご馳走を食べて食料危機に餓えている人間の気持ちが理解できるのかと批判していました。

各国を代表して出席しているのだからどんな贅沢な食事をしょうがどうでも良いことだが世界各国一人一人の命の尊厳が図られる形になって欲しいものです。

Мировниот марш за Г-8 (од Фликер корисникот скасуга)

Блогерот мкј2 исто така пишува за гозбата на Г-8 и вели:

各国の首脳が食べるディナーの話題。
地元の食材をふんだんに使ったメニューでカニだのアスパラだのいいもの使ってまっせっつー。

[…]

別に食い物にいちゃもんつけてるわけじゃない。
食い物に始まり、警備だのなんだのに多額の血税が使われる。
それはいい。
世界のＴＯＰが雁首そろえて諸問題を話し合うっていうんだから。

ただ。
頼むよほんと。
これだけの金かけて、手間かけて、ガソリンが安くならない、食品の値段が下がらない、なんてことになったらどう責任取るんだ。

Тајоко од прозорец од хотелот Виндсор (каде се одржуваа состаноците од Г-8 самитот, од Фликер корисникот веројама)

За крај, блогерот фокпактсуен дава необичен предлог:

四国や九州からの警察の動員２万人余。……で地球温暖化が主要議題、ならこのサミット開催こそ「地球に優しくない」のが事実。もう国連活動に収斂されてい いのでは？　テロ襲撃が危険視されるなら各国首脳が一同に介せずSkypeで会議すれば良し。会場からほど遠き農牧地帯で120名のサミット反対デモにデ モ参加者上回る数の警官が防備。異常。

За повеќе фотографии од протестите за Г-8 погледнете го профилот на Фликер корисникот Повлес.

Фотографија од Гуле Падила и користено под Криејтив комонс лиценца

И покрај тоа што можеби изгледа како неважна вест, Доминиканската Република претрпува скандал со млеко и се блогира дека на децата во училиштата им се дава вода со шеќер наместо полномасно или обично млеко. Дејли Доминикан [en] пишува:

Доминиканското Педијатриско Здружение (ЗДП) го повикува Министерството за образование да го прекине набавувањето на пијалакот за појадок што телевизискиот анкетен новинар Нуриа Пиера  прикажа дека не ги задоволува основните минимални стандарди за хранливост. Др. Тарсис Хернандез, претседател на ЗДП рече дека она што министерството го сервира е “сурутка“ или “вода со шеќер“.

Министерството за образование има договори со неколку различни доставувачи на млеко, од кои еден е Доминикан Деири Продусерс (Ладом), според Блогот Санто Доминго [es]. Одговорниот кој го надгледува квалитетот на млекото, кое што се дава на децата во училиштата, е министерот Алеџандрина Герман, чија ќерка работи на управна позиција во Ладом. Герман изјави дека оваа течност не е токсична:

Меѓутоа, тоа не е проблемот во однос на течноста која ЛАДОМ ја доставува до нашите јавни училишта и се обидува да ја претстави како млеко. Проблемот е што течноста не ја задоволува задолжителната хранливост за да биде наречена млеко и е споредлива на обоена вода. Соочувајќи се со овие обвинувања, Алеџандрина Герман се направи глупава и изјави дека течноста не е токсична. Кога таа видела обоена боја што е токсична?

Пиера, новинарот со обоената визија, за првпат ја објави веста околу први јуни. Клејв Диџитал [es] објави дека тој добил писмо од загрижен родител за нискиот квалитет на млекото кое го добивало нејзиното дете. Пиера, заедно со колегата новинар Одалис Кастило, извршија независни тестирања на млекото со цел да откријат дека брендот Ладом ги задоволува минималните побарувања за протеини.

Герман ги отфрли овие обвинувања, според Клејв Фиџитал [es], велејќи дека немало млеко во училиштата кое не ги задоволувала протеинските побарувања. Меѓутоа, поради притисок од новинарите, таа испушти да го спомене набавувачот на млеко кој е моментално суспендиран.

Блогерот Леонцио Баутиста од Ел Информадор [es] напиша дека претседателот на Сојузот на доминикански трговци, Иван Гарсија, изјавил дека секоја година Доминикан Деири Продусерс (Ладом) е под напад поради неспособноста на другите производители да го постигнат нивото на квалитет на Ладом; и конкурентноста во овој бизнис води до овие лажни обвинувања.

(Гарсиа) објаснува дека обвинувањата дека млекото кое се служи во училиштата е “исклучиво вода“, се лажни и без докази, а и дека не се поддржани од повеќето интелигентни луѓе, како Доминиканците, кои знаат да го разликуваат добриот од лошиот квалитет кој може да се најде на пазарот.