Порторико се подготвува за општ штрајк во четврток, на 15 октомври. Откако гувернерот Луис Фортуњо отпушти околу 17,000 владини службеници во првата недела од октомври имаше огромна мобилизација од различни сектори на граѓанското општество: работници и членови на синдикатите, жени, припадници на движењата за заштита на околината, меѓу другите и студенти и професори. Имаше бројни демонстрации и изрази на граѓанска непослушност како протест против економската политика што владата ја сметаше за неопходна поради финансиската криза. Вкупно, оваа година скоро избраната влада отпушти околу 25,000 јавни службеници.

Во последните месеци, непријателството меѓу владата и различните групи од цивилното општество порасна: налози за отпуштања во социјално и економски неразвиените општини, полициска бруталност и опструкции на општинските иницијативи како што е Фидеикомизо дел Кањо Мартин Пења. Исто така имаше и цела низа коментари од владините официјални лица кои се сметаа како навредливи и нечувствителни, како што е сега славното, жално „таков е животот“, и поновиот, кога директорот на службата за кадри Маркос Родригез Ема, назначен од гувернерот, ги спореди демонстрантите со терористи. Ова е контекстот за општиот штрајк во четврток. Како одговор на овој коментар, Тито Отеро објави видео на кое момче свири на виолина спроти Конгресот. Можеме да го чуеме момчето како вели: „Јас не сум терорист. Верувам во правдата за мојата земја.“

Блогерите и твитерџиите се подготвуваат за штрајкот кој треба да ја парализира државата на еден ден. Во Каргас и дескаргас [шпански] Едвин Васкез ги убеди блогерите и граѓаните да го искористат Twitter и Facebook за да се прошири информацијата за денот на општиот штрајк. Веќе луѓето од @caribnews бараат од следбениците да дадат сугестии за таг, а разговорот почна под #twittericans.

Центалната комисија за дисциплинска инспекција, агенција одговорна за борба против корупцијата во континентална Кина, објави дека на 19 септември сите владини службеници ќе бидат обврзани да ги пријават нивните имоти, од недвижности до инвестиции, како оние на име на децата така и вработувањето на брачниот партнер. Овој „Сончев чин“ е дел од поширока кампања против корупцијата, скоро предложена од Комунистичката партија.

Како и да е, поголемиот дел од владините службеници се опираат на ова. Southern Weekend објави дека 97% oд службениците се против политиката на анкетирање. Наспроти 90% oд јавноста, која се надева дека оваа политика ќе биде спроведена најбрзо што е можно.

Соочени со фактот дека само 3% oд испитаните службеници ја поддржуваат анти-корупциската политика, Southern Weekend прашува дали јавноста и службениците можат да направат компромис? Има три можни начини за имплементирање на Сончевиот чин.

Написот истражува три можности (цитирано од англиската верзија на написот во Southern weekend ):

Првиот метод е „железна тупаница“, фаворизирана од оние кои ја трпат корупцијата веќе долго време. Од највисокиот во центарот, до најнискиот јавен службеник, секој мора јавно да го објави својот целосен имот до последниот цент, во одреден рок. Оние кои извршиле злодела ќе бидат соодветно казнети. Оние кои не се обвинети за нешто ќе добијат пофалба, а оние кои не се сомнителни ќе бидат унапредени.

Вториот метод е прилично смешен… ако некој сака јавно да ja објави својата финансиска состојба, тоа зависи од него, но тие може да се извлечат.

Третиот е за оние кои сè уште не си ја изгубиле целосно совеста.. Тие можат да ја објават финансиската состојба и ако е стекната незаконски, ќе оди во државниот трезор. Ова под услов да не биде казнет и може да продолжи да работи за партијата и земјата.

Првите две опции подеднакво ги претставуваат и јавност и власта, додека третата се смета за компромис. Написот завршува со поставување на прашање:

Се додека има амнестија за оние со нелегален имот и средства, а ние само го ставаме настрана овој проблем, ќе биде комплексен политички процес.. Ако јавноста веќе ја виде големата слика и не инсистира на методот железна тупаница, дали се подготвени службениците да владеат чесно отсега па натаму?

Во делот за коментари, некои се согласуваат на компромис:

wunanwunan 28-9-2009: 我很愿意妥协,希望将来的官是清官.我们不必亡党，更不会亡国.问题是民众能妥协的标准是什么,如何知道民众那一天已经能妥协了,然后党中央开始实施阳光法.要不然就说民众一直不能妥协,阳光法也一直不必实施了!

ruolanhuakai 26-9-2009: 为了国家的前途命运着想我支持妥协方案,我们老百姓宁愿再作出一次巨大的牺牲!只是我们作出这个巨大牺牲之后真的就能换来财产公示制度的建立吗???

Сепак, се чини дека повеќето мислења го поддржуваат методот на железна тупаница:

hualinplant 26-9-2009: 不敢对贪污腐败讲认真，是对历史的不负责。旧中国都能改造成新中国，贪官问题就大的很吗？

tanzi2287216 25-9-2009: “反腐，亡党；不反腐，亡国”这话说得太对了，那么，是亡党恐怖，还是亡国恐怖。

yippee 25-9-2009: 现在正是考验我们党的政治智慧的时候啊。我支持铁腕方案。因为这是民意。中国共产裆一直以来的宗旨就是为人民服务，如果主子要求了，人民公仆又凭什么不同意，又怎么好意思不同意，以后还敢说“为人民服务”这五个字吗

buyongzhenmingz 25-9-2009: 共 产 党要抓紧治疗自己身上的毒瘤了，不然我们只能面临再次亡国。

Освен оние кои бираат меѓу компромисот и железната тупаница, некои поставуваат фундаментални прашања за институционални реформи:

tiger7428 25-9-2009: …我敢断言，没有真正的政治民主，既便实施，所谓的官员财产申报就只能像其它反贪招数一样是个花瓶。道理很简单“申报、公示、监督、问责这四个重要环节， 最终都要靠官员来执行”，仍然是左手打右手。指望这样的一个技术性招数就能治疗“贪腐”，不过是异想天开。而官员在没有外在民众监督的情况下，在不需要向 民众负责的前提下，铁腕执行，不过是回到“包青天”时代的政治理想，而这一点，历史上的“明君”已经多次证明了它的失败！

919938075 25-9-2009: 古代皇帝为了让江山永固，靠多生儿子。中共为了维持执政地位，靠党员数量多。如果说党内的民主程度都不高，整个国家的民主程度会有多高？没有民主为基础， 再好的想法，也只能是一厢情愿的梦话。官员们不愿为人民服务，因为人民对官员没有制约力；官员们喜欢选择性地听党的话，因为作为“家法”的党纪常常会网开 一面。而在现实中，党纪比国法更全能些。所以要纠正戴志勇的说法，民众一直都在妥协，何来愿意、不愿意的选择？

Овие мислења се ехо на коментарот на кинескиот интелектуалец Ран Јун Феи:

但最重要的问题是，权力的来源、构架与运营、官员的筛选机制以及他们的权力受监督的问题，如何真正得到良好的解决。如果不 能实现民众对官员真正的选举，实行民主自由的制度，那么任何官员与民众达成的妥协，都是治标不治本的暂时策略，无助于整个社会朝向可以期待的良性的发展。

Брис Татон, 28 годишен француски граѓанин и навивач на фудбалскиот тим од Тулуз, беше брутално претепан од страна на фановите од фудбалскиот тим Партизан во центарот на Белград на 17ти Септември. Тој почина во белградската болница на 29ти септември.
Оваа ужасна вест предизвика многу реакции од блогерите.

Срѓан Митровиќ напиша:

Засрамен сум од овај град, овие политичари и оваа држава.

Марко Јетвиќ креира Facebook група – „Запрете со насилство“ - и на неговиот блог ги повика читателите да се придружат. Тој напиша:

Јас сум фан на Партизан. Роден сум и израснав во Белград… но сум засрамен.

ПОЧИВАЈ ВО МИР БРИС

Сречко Секељиќ напиша:

Најави и насилни дела, поради кои геј парадата беше забранета во главниот град, поради кои многу луѓе се претепани, поради кои Брис Татон трагично загина, поради кои граѓаните не можат безбедно да шетаат по градските улици – сето ова мошне јасно ја покажува силната потреба за организирање на еден широк фронт против насилството. Првиот чекор за граѓаните е да ги преземат улиците од групите и индивидуалците кои шират омраза и покажуваат страв и смрт. Следниот чекор е институциите да започнат и успешно да ги реализираат криминалните обвиненија против индивидуалци, групи и организации кои пропагираат и извршуваат насилства.

Српските власти го искажаа своето сочувство до фамилијата на Брис и истакнаа дека Србија нема никогаш да го заборави. Веб сајтот РТВ Студио Б ја објави изјавата на министерот за внатрешни работи, Ивица Дачиќ:

„Во името на Министерството за внатрешни работи, го искажувам моето најдлабоко сочувство поради смртта на вашиот син. Се до последен момент се надевавме дека Брис и неговата младост ќе победи. Веста за неговата смрт, која српските граѓани ја примија со големо жалење, е дотолку потрагична.“

Според „Студио Б“, секретарот при Министерството за човекови права, Марко Караџиќ испрати повик до граѓаните да се соберат на централниот плоштад во Белград во среда во 11:30 часот, како би му оддале почит сo цвеќиња и свеќи. Тој истакна:

Ужасна е веста дека француски граѓанин го изгуби животот на ваков начин во Белград. Сакам да упатам повик до сите граѓани да дојдат на плоштадот Трг Републике како хуман гест да запалат свеќи и остават цвеќиња со што би покажале дека има многу луѓе во Србија кои се против насилство и дека Србија никогаш нема да го заборави францускиот граѓанин Брис Татон ниту пак ќе дозволи повторување на вакви настани во иднина.

Претседателот Тадиќ исто така реагираше :

„Србија ќе реагираа со највисок степен на сериозност и со остри мерки. […]“

Тој додаде дека ова е предупредување „до сите групи кои промовираат насилство изминатите неколку дена.“

Анти-капиталистички, анти-воени групи, анархисти, групи за заштита на околината и загрижени граѓани се собраа во Питсбург, во четвртокот на 24 септември за да протестираат против негативните ефекти од глобалниот корпоративен капитализам за време на одржувањето на самитот на светските лидери од групата Г-20.

Протестант уапсен во Питсбург. Криејтив комонс фотографија од Flickr корисникот america.gov

Групата Г-20 е составена од лидери на 19 најбогати земји и претставници на Европската Унија. Претседателот Обама е домаќин на состанокот оваа година и главна тема на дискусијата е глобалната економска криза. Критичарите велат дека состанокот е недемократски и таен. Слични се и барањата за да се постават „луѓето пред профитот“.

Една група којашто се нарекува Народен караван низ Пенсилванија, патуваше и го постави на својот блог патувањето низ државата Пенсилванија, а пред самитот ги повика поддржувачите да и се придружат за време на маршот во Питсбург. Тие го подготвија овој аудио-извештај за луѓето кои ги среќаваат по патот, опишувајќи им ги нивните сопствени економски проблеми.

Полициска репресија

Демонстрантите беа дочекани од многубројни вооружени полициски сили, кои употребија солзавец, спреј со црн пипер, гумени куршуми и звучно оружје. Околу 19 демонстранти беа уапсени во четвртокот. Додатни демонстрации беа планирани за во петок на 25 септември, според информацијата објавена на веб сајтот Проект за отпор против Г-20 (G-20 Resistance Project's website) во Питсбург.

Проектот Г-Бескрај (G-Infinity) на Индимедиjа (Indymedia) од Питсбург ги собра хронолошки настаните со помош од постојаните вести од граѓанските медиуми, вклучувајќи и извори од радио, од Twitter, мобилни телефони и видео извештаи. Исто така, тие ги поставија судирите со полицијата на мапа на Google која ги прикажуваше случувањата низ целиот град.

Следното видео од YouTube од Соул Пит ТВ (Soul Pitt TV), канал воден од вебсајтот на афро-американската заедница во Питсбург, го прикажува славеничкиот дух меѓу различните луѓе кои се појавија да протестираат на 24-ти, кое беше наречено The People's Uprising (Побунување на народот):

Телевизијата Soul Pitt го опишува видеото:

Сурово видео од демонстрантите против Г-20 како го напуштаат паркот Арсенал во Лоренсвил кај четвртата и Пен улица и си прават пат до центарот на Питсбург за да протестираат за самитот на Г-20. За жал, овие демонстранти не ја поминаа 34-тата улица затоа што им беше фрлен солзавец и толпата беше принудена да се врати во паркот.

Корисникот на YouTube thetwos постави голем број на видеа, каkо ова подолу, кое Mарк Парент (@mparent77772) и многу други на Twitter го опишаа како „звучно воено оружје“.Напис во весникот NYTimes вели дека за прв пат се користи звучен топ за контрола на толпа во САД.

Во одбрана на граѓанските права

Американската унија за граѓански права ги собира поплаките од обезбедувањето околу Г-20 на нивната веб страна.

АКЛУ (ACLU) исто така има и отворена телефонска линија која нуди правна поддршка на демонстрантите во паркот дека нивните граѓански права за мирно собирање можеби се прекршени. Полицијата тврди дека многу од демонстрантите биле „незаконски собрани“ додека организаторите на главниот протест вели дека го следеле официјалниот протокол за добивање дозвола. АКЛУ од Пенсилванија ја тужеше градската власт за да ја принуди да издаде дозвола за неколку групи.

Што би им рекле на светските лидери ако ви се укаже прилика? Кажете им го, преку видео кое трае помалку од три минути, она за што верувате дека треба да се стори за да се направи светот подобро и побезбедно место за живеење, со шанса да добиете посета на седиштето на Обединетите Нации по повод 64-от ден на ОН.

Актерот Џорџ Клуни е гласник на мирот на ОН и во следното видео објавено од телевизијата на ОН тој објаснува како може да се учествува и да бидете еден од 5-те победници кои ќе имаат прилика да учествуваат во овој ВИП настан во Њујорк.

Инструкциите се прилично едноставни:

1. Снимете ваше сопствено видео кое не треба да трае повеќе од 3 минути.
2. Поставете го на вашиот профил на YouTube.
3. Додадете го како ОДГОВОР НА ВИДЕОТО што го гледате сега.
4. Краен рок за поднесување: 10 октомври 2009.

Процес на селекција:
1. Најдобрите 5 снимки ќе бидат селектирани од комитет кој ќе избира на база на убедливост на содржината, оригиналност и креативност.
2. Финалистите ќе бидат назначени за Граѓански амбасадори и ќе бидат поканети во седиштето на ОН во Њујорк по повод 64-от ден на ОН.
3. Тие ќе имаат посета со специјален водич во седиштето на ОН, ќе се фотографираат со генералниот секретар Бан Ки Мун и ќе добијат ВИП седишта за концертот на денот на ОН, кој ќе се одржи во петок на 23 октомври 2009.

Досега, помалку од еден грст видео одговори беа поставени, два од Соединетите Американски Држави (1 и 2 ), еден од Канада и еден од Обединетите Арапски Емирати. Крајниот рок e до 10 октомври, затоа грабнете ја камерата и направете оригинално, креативно и убедливо видео!

(Сликата од basykes е искористена за да се илустрира постот во согласност со дозволата за користење на Криејтив Комонс)

Голем број на дизајни, постери, песни и филмови се создадени од страна на иранските граѓани, како и од странци од целиот свет, во знак на поддршка на иранското протестантско „зелено“ движење, насочено против резулатите од претседателскиот избори од 12 јуни. И аниматорите имаат објавено војна на диктатурата во Иран.

Зелени луѓе е анимација инспирирана од Ганди

Махмуд Ахмадинеџад во изборната дебата во 2009 година

Човековите права според Бахаи верата

Друга анимација нè потсетува дека исламскиот режим има угнетувано луѓе години пред изборите. MindeastYouth.com ни покажува една анимација за гонењето на следбениците на Бахаи верата во Иран. Приказната е долга 30 години.

Парадата на хомосексуалците 2009 (Gay Pride Parade 2009), којашто беше закажана да се одржи во центарот на Белград на 20 септември, беше откажана од страна на организаторите.

Пред неколку дена, прес службата на претседателот на Република Србија, ја објави својата изјава на неговиот официјален сајт. Изјавата беше објавена поради бројните, сериозни закани кон хомосексуалната (LGBT) популација од страна на навивачите на фудбалските тимови Партизан и Црвена Ѕвезда, како и од членовите на некои неонацистички (neo-Nazi) групи. Подолу следи извадок:

[…] Владата ќе направи се за да ги заштити граѓаните, без оглед на нивната етничка, религиозна, сексуална или политичка ориентација, затоа што ниедна група […] не смее да ја земе правдата во свои раце и да ги загрози животите на оние кои мислат поинаку или се поинакви.

Во Србија, „Уставот, законите и јавниот ред и мир, почитта и секој напад на армијата, полицијата,новинарите, официјалните лица и другите граѓани нема да се толерираат и ќе бидат преземени сите неопходни мерки против заканувачот.“

Само еден ден подоцна, шефот на полицијата Милорад Велјовиќ издаде соопштение во коешто објаснува дека е оценето, на основа на безбедносната процена од министерството за внатрешни работи и други безбедносни служби на Република Србија, дека собирот во центарот на Белград е екстремно ризичен и може да претставува закана по јавниот ред и мир во градот.

Организациониот одбор на парадата не се согласи да ја промени локацијата на собирот. По тој повод, одборот издаде соопштение и ја опиша одлуката. Еве еден извадок:

[…] И покрај тоа што во полициската одлука беше препорачано настанот да се одржи на друга локација, како на пример на Ушќе [устието на Дунав и Сава], или на просторот спроти палатата „Србија“, апсолутно е јасно дека парадата е забранета. Иако високите официјални лица ги поддржуваат изјавите во кои што сите социјални групи, вклучувајќи ја и геј заедницата, можат слободно да ги изразат своите ставови на јавни места, ова се само зборови без всушност да се направи нешто.

Власта во Република Србија формално призна во нејзината одлука, дека државата е неспособна адекватно да ги превенира и да ги казни заканите од клерско-фашистичките организации. Исто така државата е неспособна да им ги овозможи правата на граѓаните кои им припаѓаат според Уставот. […]

[…] Државата падна на основниот испит. Треба да се очекува повторно испитување. Многу набрзо. Република Србија се предаде. но ние не.

Во саботата, на 19 септември, ултра-националистичката организација „1389“ (името на групата се однесува на Битката на Косово, (којашто се случила во 1389) издаде соопштение во „E-весник“ (Е-novine) веб-сајт којшто го објави. Меѓу другото, тие напишале:

Ова го сметаме за голема победа на нормална Србија и на граѓаните против заканите и насилствата. […]

[…] Како што беше објавено, активистите на српското народно движење 1389 и движењето „Наци“ (Nazi) ќе се соберат на платото спроти Филозофскиот факултет утре во 20.00 часот и ќе учествуваат во настанот наречен „Апсолутно ненасилна народна се-Српска партија на сексуално не-девијантни лица (Absolutely unviolent popular all-Serbian Party of sexual not deviant persons)“

Ги повикуваме граѓаните масовно да дојдат во белградските улици утре за да се осигуриме дека неверниците и сатанистите нема да чекорат по улиците на нашиот град.

Оваа изјава и полициската одлука предизвикаа многу реакции, не само од геј-популацијата, туку и од српската јавност. Блогерите реагираа и на двете.

Јасмина Тесановиќ напиша:

Како што видов на вестите на B92, членовите на клерско-фашистичката група „1389“ одеа по улицата Кнез Михајло, собирајќи се на платото и ја посетија црквата Свети Сава. Исто така подоцна, истата вечер, победата на српскиот кошаркарски тим беше прославена низ белградските улици со хистерични извици „Србија, Србија“ и подигање на три прста.

А ние, забранети и невидливи, како и да е, ама не Србија, седиме на палубата на бродот којшто тоне.

Денеска во 11, можеше да биде 6ти октомври, но не 1389. Како и да е времето не е линеарно туку прогресивно. Само се прашувам каков бил Белград во 1389. Веројатно не бил насилен и глупав. Време е во Белград да се случи стимпанк (steampunk) револуција!

Среќко Секелиќ напиша:

[…] Српската извршна власт, олицетворена во премиерот и безбедносните служби, олицетворени во шефот на полицијата, ставија до знаење на хартија дека немаат контрола на улиците во нивниот главен град. За тоа време, министерот за внатрешни работи и потпретседателот на владата Ивица Дачиќ, избегаа од земјата додека не се смират работите. […]

[…] Ова признание предизвика шокирачкa потврда за тепањето на странците во центарот на Белград. […]

Круголина Боруп го изрази нејзиниот став со острина и иронија:

Каква влада сте ако не сте способни да заштитите 500 луѓе. Не ми кажувајте дека не можевте да обоите во розово 500 панцири, шлемови и гас-маски и да ги распределите на нас, лудаците, само во земја која беше храбра да им даде отпор на тираните.

Каква влада сте ако немате на ум да застанете на првата линија, сите 25 или и колку да сте, затоа што ова одамна не е прашање за геј парадата, туку се претвори во парада на борба против насилството. […]

На крајот од нејзиниот пост, таа му се обрати на Зоран Ѓинѓиќ, поранешниот премиер и претседател на Демократската партија, кој беше убиен во 2003 од мафијата која беше поддржана од некои политичари, кои беа маскирани како неговите политички партнери, според голем број на познати личности, обични граѓани и политички партии, бидејќи тој сакал да ги среди сметките со нив и да ја однесе земјата во Европската унија најбрзо што може:

Oх, мој Ѓинѓиќ… овие твои наследници… не предадоа и тебе и мене. Како што кажа: „Ако некој мисли дека ќе го задржи извршувањето на законите ако ме убијат, тогаш тој се залажува и себе си и другите затоа што јас не сум системот. Системот ќе продолжи да функционира и никој нема да биде амнестиран за неговите злосторства па дури и еден или двајца државници да бидат убиени.“

Oх, мој Ѓинѓиќ,… те убија и предадоа, мили. Овие кукавици не само што не го претставуваат системот - не чуле за него. Се плашат да не бидат убиени, како што те убија тебе, ако застанат на првата линија на Гордата колумна. Кукавици, кукавици, кукавици!

Круголина го завршува нејзиниот пост со горчливите и саркастични стихови од познатиот српски автор Ѓорше Балашевиќ, кој ја поддржа демократската револуција во Србија од октомври 2000:

Оди Европо, не си го пусти времето на нас.
Не барај многу, ќе добиеш лоша репутација.
Оди плането, одлично ни беше заедно.
Добро сме, како што заслужуваме.

Kруголина Боруп го напиша ова во друг пост поврзан со откажувањето на геј парадата:

Вести: Српското народно движење 1389 испрати масовна имејл порака до сите белградски канцеларии на медиумските и издавачките куќи дека ќе платат за фотографирање на учесниците на парадата. Тие имаат намера да го објават тоа, за да можат родителите да ги препознаат сексуално девијантните лица и да ги заштитат своите деца од нивното влијание.

На овој пост, Kруголина стави своја слика како одговор на „1389“ и напиша дека отсега натаму и таа е лезбијка.

Небојша Спаиќ напиша:

Државата е:
1. слаба и беспомошна
2. тоталитарна и репресивна
3. глупава и неспособна
4. преплашена
5. националистичка и конзервативна
6. се претходно наведено

Претседателот Тадиќ не мисли така. Меѓу другото, за откажувањето на парадата тој рече:

Имаше недоразбирање во јавноста и погрешно толкување. Србија, како држава, никогаш нема да попушти пред заканите и оние кон кои ги упатуваат […]. Државата понуди безбедносни услови, најмногу што може, за да се одржи парадата и Србија како и секоја друга држава во Европа инсистира на заштита на човековите права на сите нејзини граѓани, како што кажав многупати, независно од нивната национална, политичка, религиозна или сексуална ориентација. […]

За време на светиот месец Рамазан, муслиманите се воздржуваат од јадење и пиење (меѓу другото) од изгрејсонце до зајдисонце. Во некои земји, не е прифатено од општеството - ако не е дури и нелегално - да се јаде на јавно место во тој период. На пример, неодамна во Египет беа уапсени неколку муслимани затоа што одлучиле да не постат.

Кратко време по објавувањето на приказната, група марокански активисти беа казнети за прекинување на постот на јавно место, дејство што е казниво според мароканскиот кривичен законик. The View From Fez пишува:

Maghreb Arabe Presse во понеделникот објави дека локалните власти „успеаја да спречат митинг кој требаше да биде проследен со јавен прекин на постот за укинување на една одредба од кривичниот законик“.

Мароканските весници го потврдија во нивните изданија од вторникот овој неуспешен обид за јавен собир на луѓето кои одлучиле да не постат во Мoхамедија.

Ова е прв пат во Мароко една група луѓе кои решиле да не постат да се појави во јавноста барајќи го правото да не го практикува Рамазан, забележуваат набљудувачите.

Протестантите од Мохамедија бараат укинување на мароканскиот закон со кој се казнува секој Мароканец кој отворено ќе ги прекрши постите на Рамазан пред Ифтар, оброкот на крајот на денот.

Без да изрази согласност со акциите на протестантите, популарниот блогер Larbi ја фали нивната храброст:

Sans préjuger de leur cause il faut reconnaître aux quelques personnes qui se sont déplacés une certaine forme de courage. L’article 222 du Code pénal marocain stipule que tout individu connu pour son appartenance à l’Islam qui rompt ostensiblement le jeûne dans un lieu public pendant le Ramadan est passible de un à six mois d’emprisonnement et d’une amende.

Не сите што оставија коментари на постот се согласуваат дека акциите на протестантите беа храбри. Всушност, најголемиот дел од нив мислеа дека групата немала право.

Еден блогер, Bouchra, ги споредува протестантите со активистите кои дејствуваат седејќи мирно во својот дом.

Треба да ја пренасочат оваа енергија и труд во конструктивна работа, придонесувајќи за развојот на нашата земја, наместо да преземаат ГЛУПАВИ акции како оваа. Излезете и НАПРАВЕТЕ нешто добро за вашата земја, наместо да наоѓате само маани. Тие гледаат кабловска, седат на интернет и мислат дека знаат сè… ПОРАСНЕТЕ ВЕЌЕ ЕДНАШ и БИДЕТЕ ВИСТИНСКИ ГРАЃАНИ!

Друг посетител на страницата, casazone, ја истакнува потенцијална дволичност во редовите на протестантите, алудирајќи на еколошките проблеми на Мароко со загадувањето:

Il est “fort probable” que la plupart des manifestants qui ont mangé le sandwich Ont jeté le reste (papier, aliments, os, ..etc) sur la voie publique.

Entre Nous Marocains смета дека преку протестот се изразува непочитување на исламот, велејќи:

« Il y a cinq piliers dans l’islam, il faut pas punir seulement la violation du Ramadan, la loi ne punit pas ceux qui ne prient pas toute l’année ou ceux qui ne vont pas à la Mecque » précise Zineb El Razhoui. A notre tour on répond : Personne ne vous oblige d’être musulmane, mais on vous oblige de respecter les musulmans.

Еден блогер, кој се нарекува себеси Etonnée (Зачуден) е збунет од храброста прикажана од групата и вели:

Je sens de la manipulation,
Si vous n'avez pas envie de jeûner, ne le faites pas, vous n'êtes pas obligés de le faire, tout est question de conviction, Dieu n'en sera pas dérangé, des milliards d'autres le font, que sont quelques dizaines à ne pas le faire !!!! Mais une autre question me vient à l'esprit, pourquoi montrer votre refus en public et maintenant ????
Vous demandez le respect de votre liberté en bafouant celle des autres ???

Во опозицијата имаше неколку коментари кои изразуваа поддршка на протестантите. Еден таков коментар, оставен на Morocco Board, беше глас на поддршка:

Чекајте малку, овие луѓе се обидуваат да го привлечат вниманието на јавноста кон еден закон кој ја нарушува личната слобода. Мислам дека не го прават тоа само за да ѝ пркосат на муслиманската заедница. Ако прифатиме секој што ќе биде виден како јаде пред паузата да биде пријавен на власите, следната работа што би се направила е да се наметнат петте молитви на ден. Видете, Мароканците треба да созреат малку. Не е важно само дали вашиот сосед ќе споделува со вас рајски девици. Слободно живеење, сега и тука, тоа е приоритет.

Постењето и молењето, или други религиозни ритуали се приватни работи во кои не треба да се меша државата. Можеби улемите треба да имаат тркалезна маса за барови кои чудесно исчезнуваат на Рамазан, па се отвораат покасно, да зборуваат за дволичност. Или пак да дискутираат за улогата на државата во намалувањето на сиромаштијата и проституцијата како должност на секој муслиман кој треба да дава милостина за да ѝ помогне на оваа класа која е се побројна во Мароко. Давање на милостина за да се намали сиромаштија, е тоа би било нешто со што би можеле да се гордееме што сме муслимани.

Зинеб Чтит во болница

Младо девојче страда во болница, помодрена и претепана. Пратена да работи како домашна помошничка на возраст од 10 години, Зинеб Чтит не знае друг живот од оној што го има, работејќи за богати работодавци кои ја тепаат и не и даваат храна. A Moroccan About the World Around Him ги опиша нејзините повреди во неодамнешен пост:

Зинаб изгледаше исцрпено. Нејзиното тело беше цело со модрици и крвавеше од тепањето. Таа беше жигосана на нејзините усни со пегла. Таа беше изгорена со жешко масло на нејзините гради и приватни делови. Таа беше неписмена. Никогаш ја нема доживеано радоста од играње со другарчињата. Нејзината иднина беше одлучена: да работи до денот додека умре. И пред неколку денови, за малку ќе починеше.

За жал, приказната на Зинеб не е единствена. Мароко има 177 000 деца работници под 15 години, од кои 66 000 работата како домашни помошници. Иако Мароко е дел од Спогодбата на ОН за права на децата, минималната возраст за работа останува 12 години, со минимални рестрикции во сила. Огромен број на извештаи за малтретирање на домашните помошници се направени, како на пример овој од уредникот на Тингис, Аноур Маџид. И сепак, поради сиромаштијата, фамилиите продолжуваат да ги продаваат своите ќерки на највисокиот наддавач, за да работат како слуги, понекогаш без паузи и постојано. Блогерот Сара Алоу ја раскажува незгодата на повеќето млади слуги:

Овие сиромашни, необразовани девојки доаѓаат од селата во предградијата на мароканските градови и немаат друг избор за да се погрижат за своите фамилии и деца освен да прифатат работа како слугинки за најекстравагантните граѓани од земјата. Стигмата на сиромаштијата со која се карактеризирани при раѓање уште повеќе се истакнува со оваа симболичка професија – слугинките се за да се гледаат, а не слушаат. Тие работат не забележително – слично како домашните елфови во познатите волшебнички приказни на Џ.К. Роулинг.

Постојат многу фамилии во Мароко кои се обидуваат да обезбедат дом, не само место за работа за своите слугинки. Мојата баба секогаш се обидуваше децата на нејзината слугинка да добијат образование заедно со нејзините деца и внуци – додека нејзината мајка работеше во куќата на мојата баба, Наима одеше во истото училиште како и мојата братучетка. За жал, можам да кажам дека повеќето луѓе од земјата не се грижат така за своите слугинки.

Извештај [француски] во La Vie éco вели дека и мажот и жената кои ја вработиле Зинеб ќе бидат осудени, но како што блогерот Реда Чраиби предложува, мора да се случат уште неколку промени и тоа побрзо. Во детален пост [француски], блогерот нуди предлог за да се спречат фамилиите да ги праќаат своите млади ќерки да работат. Дел од предлогот:

Accorder des aides sociales aux familles les plus pauvres afin qu’elles ne soient pas contraintes de faire travailler les enfants au lieu des le envoyer à l’école. La scolarité pour cette catégorie de la société devrait être totalement gratuite tant pour l’enseignement que pour l’équipement scolaire. A ce propos, l’opération de distribution de cartables équipés est une bonne initiative qui devrait être étendue dans tout le Royaume.

Donner à l’Association « Touche pas à mon enfant » (touche pas à mes enfants) ou à une institution publique le droit de recenser et de contrôler le travail des enfants servantes, le droit d’entrer dans les maisons pour discuter avec elles et vérifier si elles sont traitées dignement. Encourager leur éducation et leur alphabétisation. Ouvrir et faire connaitre un centre d’accueil pour les enfants servantes qui veulent fuir d’urgence le foyer dans lequel elles travaillent, afin que plus aucune Zineb Chtet n’èrre dans la rue dans le sang en demandant l’aide d’inconnus…

A Moroccan About the World Around Him го завршува својот пост со цитат:

Се потсетив на говор кој г. Елизер „Ели“ Визел го одржа во Белата куќа во 1999: „Политичкиот затвореник во неговата ќелија, гладното дете, бездомникот – без да одговориме на нивната незгода, без да им ја олесниме нивната осаменост со нудење на малку надеж е како да ги прогонуваме од човековата меморија. Во негирање на нивното човештво, ние вршиме предавство на нашето.“

Македонската Влада го прогласи 6 септември за Ден на жалост по повод трагичната бродска несреќа на Охридското Езеро во која животот го изгубија 15 луѓе, туристи од Бугарија. Уредникот на македонската блог-платформа Блогерај ги сумираше реакциите на нејзини корисници:

Потона бродот ИЛИНДЕН на Охридската цивилна пловидба. Бродот сообраќал помеѓу Охрид и Св. Наум и превезувал туристи. Во спасувањето на патниците веднаш се вклучиле бродовите Галеб и Александрија.

Се прашувам како можат да емитуваат вакви снимки, дел од македонското новинарство не знае кај тера… Каде се казните за неетичко однесување? Каде е човечноста?

Вечен мир на денес починатите во бродоломот на Охридските води. Желби за брзо опоравување на преживеаните, и од физичките повреди, а уште повеќе од ужасот низ кој поминале.

Покрај тоа, Рефлексии изрази тага и срам плашејќи се дека причина за несреќата е неспособноста и неспроведувањето на законите од страна на државата.

Пишувајќи врз основа на нејзинито искуство како лиценциран туристички водич, Василка Димитровска укажа дека преполнување на пловила не е ретка појава на Охридското Езеро. Таа нагласи дека:

Во светот на туризмот не е дозволено да се импровизира. Основната разлика помеѓу турист и авантурист е што првиот плаќа однапред за да биде сигурен во својот аранжман и без драматични меандрирања го помине својот однапред испланиран одмор.

Медиумскиот експерт Сеад Џигал на блогот Комуникации го напиша следното од Билјанини Извори:

Се работи за медиуми деградирани на ниво на гласила на министерства, портпароли, служби и слични центри на моќ. Смешно а жално беше да се види како овие ГЛАСИЛА едно по друго, во бихејвиористичка трка со човековата способност да синтетизира и организира информации во глава, пласираа соопштенија и изјави кои требаше ама секоја фрикин институција да ја амнестираат од одговорност. А скапаницата од бродот (година на производство 1924, тогаш кога Хитлер почнал да ја пишува Meine kampf) ги имаше сите можни уредни дозволи од нашите „служби“ и превезуваше патници по своја, а не дозволена проценка, со сѐ двата појаси за спасување. Е за тоа никој не беше одговорен, сите си се си направија „пу-пу-пу“ и продолжија да си врват по своето и да гледаат фудбал. Ако има кривични пријави за „извршителите“ (кормиларот и помошникот), мора да има одговорност и до нивните „институционални соучесници и покривачи“. Тоа прашање никој не го постави. Јавниот сервис беше комуњарски билтен и журнал каде кој министер бил и на каков начин изразил сочуство. Сервис е, но јавен не е, се работи за сервис на инситуциите на власта, која и да е, сиве овие години наназад. Конвенцијата од министри може да се разбере само како суров политички PR. Ако имаш надлежности, работи ја својата работа а информациите пласирај ги преку службата за односи со јавноста, преку портпарол, што и да е. Ако немаш надлежности, не се експонирај како некаков „благороден набљудувач на трагедијата“. Оние кои се нурнаа во вода, фрлија појаси за спасување, оние кои покажаа човечка добрина и доблест, сите (0свен една госпоѓа, за волја на вистината) останаа анонимни. Важно ги видовме министрите кои беа тажни, а сѐ што надлежниот министер конкретно направи беше да повика експерти од Хрватска.

Конечно, ете што ви прави (по моја лична претпоставка присутната) корупција и врски: дади му на човек право да цеди профит како што ќе му текне, и тогаш ни човечките жртви не изгледаат многу скапо во очите на ваквите бизнисмени. Значи, не знаете утре дали ќе биде брод, авион, храна или лек: жртва на законското и моралното пропаѓање може да биде секој граѓанин на оваа земја.

Во текот на летото, неколку несреќи со пловни објекти и давења доведоа до смрт на неколку македонски граѓани, без последици по локалните одговорни лица и без политички последици. Овој пат, министерот за транспорт и врски ја понуди својата оставка веднаш по инцидентот.

Фотографијата на насловната страница е од Mega Star, користена под Криејтив комонс лиценца