Фотографија од Иса Вилареал. Знакот значи: „Барајте на YouTube или Google: Чистачот на кондури со две четки“

Многу е лесно да се издвои Хуан Луна од другите чистачи на кондури во центарот на Монтереј, Мексико. Неговата локација, која е на пресекот на Ескобедо и Падре Миер, има знак на кој ги повикува минувачите да го побараат неговото видео насловено „Чистачот на кондури со две четки“ на YouTube и на Google.

„Тоа беше моја идеја“, објаснува тој додека услужува еден од неговите клиент. „Идејата беше да се промовирам себеси со цел да допрам до повеќе луѓе. Да се ослободам од стари клиенти.“

Хуан е амбидекстер (еднаква способност за служење и со десната и со левата рака): тој работи со четки во двете раце и на тој начин ги чисти кондурите. Тој се смета себеси за многу вешт и исто така за многу иновативен за начинот на кој работи: тој додава тефлон при полирањето со цел да водата и прашината да не се задржуваат од кондурите. На тој начин, заштитата може да трае 2 недели и тој сепак наплаќа како и останатите.

Во неговото YouTube видео секој може да види како тој ги користи двете четки, како и неговата секојдневна инспирација: фотографија од неговата фамилија. Овој краток клип – во траење од минута – е онлајн веќе 6 месеци и од мај 2008 има привлечено 4 500 посети.

Тој има десетгодишно искуство како чистач на кондури. Пред неколку месеци тој побара спонзор (компанија за свадби во Монтереј) за да го сними и уреди неговото видео за неговиот штанд во центарот на градот, каде тој е лоциран една година.

„Моите клиенти ме охрабруваат бидејќи не постојат други чистачи на кондури со две четки бидејќи јас сум амбидекстер. Ќе направиме и други видеа и не само хумористични како оние на YouTube“, вели Хуан.

„Ми доаѓаат клиенти бидејќи ме виделе на интернет“, објаснува тој на прашањето за влијанието од објавувањето на неговото видео. „Некој ќе го препорача (видеото) или ќе го видат случајно и тие доаѓаат за да ја видат личноста во живо.“

„Најдобриот чистач на кондури во светот!“ е неговиот пропаганден слоган. Тој вели дека е онлајн еднаш или двапати во неделата. Исто така тој го посетува YouTube за да погледне хумористични видеа.

Хуан не е срамежлив кога е потребно да се зборува за неговата стратегија и неговата самодоверба за дигиталните медиуми. „Една од причините (за видеото) е тоа што нема можност да се запознаат сите што се појавуваат на YouTube“, вели тој, „а јас сум единствениот кој може да се види во живо и да се запознае.“

Зинобиа напиша статија насловена: „Да ја продадеш својата држава на аукција“ велејќи:

Најпрвин се извинувам за моето недоразбирањето во врска со големото изненадување, или подобро за шокот, за исходот од овогодинешната НДП Конференција. Извинете ја мојата лоша економска информација, но да бидам искрен јас не го сфатив планот на НДП се додека не го прочитав повеќепати во весникот. Го прочитав повеќе пати бидејќи сакав да знам дали е вистинито, дали НДП сака овојпат целосно да ја уништи нашата економија ?

Блогерот ја сумираше објавата вака:

1 – Владата ќе ги приватизира јавните државни компании и фабрики и ќе додели бесплатни акции преку ваучери на сите граѓани.
2 – Тие граѓани се египетските граѓани постари од 21 година.
3 – Парламентот ќе започне да го разгледува овој план наредната недела.
4 – Акциите ќе бидат достапни за пензионерите и вработените во јавниот сектор.

Потоа таа се прашува:

Што е со вработените во приватниот сектор, што е со граѓаните што работат како „фармери“?!

Таа продолжува со сумирањето:

5 – Не е дозволено на странци да ги купуваат овие акции освен ако не се регистрирани на Берзата!

Потоа таа вели на Египјаните:

Сега мои драги пријатели мора да знаете дека овој начин на приватизација – Систем на приватизација со ваучери – беше имплементиран порано во различни земји во светот, но не успеа во сите земји како што требаше.

Се докажа дека е голем неуспех во Русија кога беше имплементиран во 1992 година, таму луѓето ги продаваа своите ваучери за да дојдат до пари без никакво размислување за последиците и на крајот мал број на луѓе купија најголем дел од акциите и дел од тие луѓе беше Руската мафија.

Досега министрите и властите се чини дека не го разбираат проектот ниту планот како што треба; нивните изјави се контрадикторни една со друга – на пример г-н Гамал Мубарак колку што јас се сеќавам рече дека нашите удели како популација на луѓе постари од 21 година ќе достигне максимум Л.Е. 2000 да, 2000!! Министерот за известции Махмуд Мохи Ел-Дин во весниците денес рече дека уделите на граѓаните ќе биде поголем од Л.E. 2000.

Луѓето се повеќе збунети од властите и не сфаќаат како овој план ќе биде добар за економијата и ќе го подобри нивното живеење. Неколку весници како што е Ал Достор и Ал Бадеел ги прашаа луѓето за планот и нивните одговори беа страшливи. Тие рекоа дека ќе ги продадат ваучерите за да набават храна и за да ги платат сметките, додека пак други се прашуваа дали Владата ќе ги продаде Нил и Хај Дам.

Нејзиниот последен збор во врска со ова прашање беше:

Од сега до март многу работи можат да се случат – кој знае!

На Фејсбук, беа креирани неколку групи спротивставувајќи се на предлогот како што е Гамал Мубарак – ние нема да ти дозволиме да го продадеш Египет на Израел (арапски) и Новиот закон за приватизација е замка - бидете предупредени! (арапски)

Sketeistan е започнат од тројца Австралијци со цел да ја научат младината на Авганистан како да вози скејтборд,  како необична рекреација и дел од крос-културна платформа за учење. Школото за скејтборд  Skateistan е изградено врз напуштен базен во Кабул и момчињата и девојчињата учествуваат во овој ненатпреварувачки спорт. Всушност, ова го истакнува нивната страница за прашања:

Половина од учениците се девојки, со што Авганистан има највисок процент на девојки вклучени во скејтбордингот  од било која друга земја во светот.

Следното видео може да се погледне и на YouTube каналот на Sketeistan:

Seeds of Light е програма започната од Лесли Темпл – Турстон во Јужна Африка со цел да се подобри квалитетот на животот во сиромашна заедница. Копање на бунар за вода, посадување на зеленчук за да се подобри имунитетот на децата, започнување на компјутерски и ХИВ/СИДА едукации се само некои од проектите кои се имплементирани во заедницата со помош на г-ата Темпл-Турстон.

Следново видео ја прикажува работата на Лесли Темпл-Турстон и заедницата која има корист од неа:

Barrios de Paz е проект на Сер Паз, предводен од Нелса Либертад Курбело Кора, која има работено во Гвајакил со членови на банди, обидувајќи се да ги соедини членовите од различни банди за да работат заедно и во мир. Нелса ги поддржува членовите на бандите од перспективата дека децата кои им се приклучуваат на бандите го прават тоа од потребата да бидат дел од фамилија и во потрага по поддршка и насока: кога ќе им се дадат правилни насоки тие ја имаат енергијата и карактерот да работат во мир и кога ќе им се пружи љубов тие ја имаат моќта да се променат на подобро. Во 9 минутното видео Нелса говори за бандите, психологијата на членовите на бандите и како програмата им помогнала на тинејџери да излезат од насилството. Целосниот документарец е поделен на два дела и може да се погледне тука и тука.

Постојат многу други инспиративни проекти и видеа кои може да се погледнат на KarmaTube. Инспиративно е да се види како добри луѓе прават добри работи за други.

Блогирањето за екологијата има разнолик аспект, бидејќи опфаќа огромна тема. Ова се одрази од разговорите на блогерите, a кога ќе ги посетите нивните блогови ќе забележите дека секој од нив пишува за екологијата на различен начин и дека тие имаат различни грижи. Од техники за зачувување на екологијата на Carbon Smart, до рецензии на ресторани и филмови на Relax with Dax… Блогерите од Јужна Африка имаат страст за екологијата и се дел од „зеленото движење“ кое се случува во светот. Прашањето кое јас го поставив беше зошто блогерите од Јужна Африка се најактивните Африканци кои пишуваат за екологијата? Дел од причината е дигиталниот јаз. Интернет пенетрацијата во Јужна Африка е релативно висока во однос со другите Субсахарни држави. Немаме видено толку големо појавување на „зелени блогери“ во други делови на Африка како што се случи во Јужна Африка (особено Кејптаун). Се надевам дека интернет пенетрацијата ќе порасне во Африка и поради тоа ќе имаме повеќе луѓе кои ќе пишуваат за теми поврзани со екологијата.

Накратко го дискутиравме блогирањето како бизнис, особено дали да се прифатат реклами на сајтовите и дали може ова да спроведе ефективно без притоа да се компромитира „гласот“. На пример доколку осудувате некои постапки на мултинационална компанија и доколку имате Гугл адс, нивната реклама може да се појави на вашиот сајт. Како ќе се справите со ова ефективно? Ова останува отворено прашање, а Ванда од UrbanSprout предложи да се има контрола врз огласите кои смеат да се појават на вашиот сајт преку било кој избран метод на огласување.

Друго прашање кое беше поставено од Рафаела од greenflavour беше за користењето на блоговите за еколошки активизам. Какви се резултатите од акциите на компаниите кои се обидуваат да ве тужат поради тоа што сте искажале свое мислење. Јас го спомнав Eff.org како извор на информации и Беркман центарот за интернет и општество за водич во законот и слободата на говорот.

Рори од Carbonsmart не предизвика сите нас да покажеме трансформација, да покажеме дека еколошкото движење се случува и дека луѓето размислуваат за своето влијание на животната околина и дека превземаат нешто за тоа. Рори има започнато проект со креирање на мапа, наречен „Greening Africa“. Оваа мапа е спомената во претходен пост на Глобал војсис – екологија.

Глен од UrbanSprout размислува за креирање на мапа од информациите собрани за деталниот директориум за зелени бизниси. Тој и Ванда го креирале директориумот од почеток и моментално тој е дел од сајтот на UrbanSprout. Тоа е одлично место за информации за многуте фудбалски фанови кои ќе пристигнат во Јужна Африка  за светското првенство во 2010. Обележете го Greenstay.co.za бидејќи тој го спроведе овој проект.

Имаше многу други интересни дискусии, но ова беше првиот ваков собир на блогери кои се грижат за животната околина, на кој тие разменија идеи и соработуваа за различни иницијативи. Би сакала да им се заблагодарам на сите блогери за нивното присуство. Се надевам дека ова е почеток на многу вакви средби. Заминав инспирирана и поддржана од еколошките блогери.

Линкови до блоговите се наведени тука:

Рори Carbon Smart
Дакс Relax-with-dax
Глен urbansprout
Ванда Urbansprout
Сесил Dream in Green
Кендис Aspirant Locavore
Рафаела Green Flavour
Трејси Capetown Oracle и EcoStreet
Иан ‘GreenMan‘

Викито е достапно за идни средби и секако доколку има блогер што е заинтересиран да се приклучи на тимот на Глобал војсис за екологија  слободно нека остави коментар.

Фотографии од Кејптаун се објавени во галеријата на Фликер „Го сакам Кејптаун“. Уште еднаш благодарност до еколошките блогери во Јужна Африка за нивното време и гостопримливост.

Превод од Лин Џефри на блогот Виртуелна Кина: “ Како што објаснува текстот, продавниците на прокси играчи се создадени да вршат услуга на луѓе кои ги сакаат интернет игрите, но ја немаат вештината или доволно слободно време за да развијат зрел лик во игрите. Едноставно, тие го купуваат тоа што им треба. Луѓето кои што се најмени да ги развијат и добијат овие виртуелни ликови или предмети во игрите се наречени “Прокси играчи на мрежни игри”.

Тој вели:

Ги избрав овие шест земји бидејќи тие од страна на Западот рутински се сметаат за „непријатели“ и „сојузници“ на Вашингтон и ние многу ретко добиваме вистинити информации за животот таму, покрај приказните за „тероризам“. Сакав да зборувам со блогери, писатели, дисиденти, политичари и граѓани и да ги чујам нивните приказни, без „официјалната“ перспектива.

Антони присуствуваше на самитот на Глобал војсис 2008 во Будимпешта како говорник. Може да најдете неколку спомнувања на Глобал војсис во неговата книга.

Во ова видео, Антони ја презентира својата книга на ЈуТјуб:

Следува интервју за неговата книга:

П: Пред да го започнеш своето патување во Иран, напиша дека си скептичен дека интернетот, сам по себе, може да донесе вистински револуционерни промени во оваа земја. Што подразбираш под револуционерни промени? И што мислиш сега?

О: Концептот на револуција е менлив термин. Запознав неколку луѓе на моите патувања кои сакаат големи промени во нивните земји. Мојата книга опфаќа неколку дисиденти и блогери од целиот свет, кои се желни за политичка, социјална и морална промена – вклучувајќи го и најпознатиот блогер од Саудиска Арабија, Фуад Ал-Фархан, кој неодамна беше ослободен од затвор поради тоа што го предизвика националното непотистичко правило – но тие признаа дека само мал дел од населението би им се приклучило во масивни пресврти.

Интернетот, сам по себе, не може да донесе големи промени, но може да помогне во еманципирање на луѓето за да можат лесно и слободно да ги најдат своите кампањи. Пред интернетот не постоеше технологија што може да го постигне ова. Не го идеализирам интернетот, ниту верувам дека демократијата на Западот е целта на луѓето од земјите кои ги посетувам. Мешањето на странските земји не е добро прифатено, но започнување на комуникација со земјите од Западот е добредојдено.

Во Иран, после скоро триесет години револуција, повеќето млади луѓе што ги сретнав беа исцрпени; тие не сакаат да бидат бомбардирани од САД или Израел.

П: Цитираше ирански новинар кој има работено со интернационални новински агенции и рече дека странските медиуми во Иран се заинтересирани само за нуклеарните прашања и Ал Каида. Дали мислиш дека е иста ситуација во другите земји? Сепак, Ирачаните се позаинтересирани за изборите во САД отколку за американското здравство. Како ја гледате улогата на блоговите во покривањето на помалку „жешките“ теми во Иран?

О: Западните медиуми моментално имаат проблеми со довербата. Ресурсите се намалуваат, се вработуваат помалку новинари и се слави локализмот. Затоа не изненадува, за жал, дека толку многу приказни во нашиот печат за место како Иран се опседнати со Ахмадинеџад, тероризам, Ирак и човекови права. Тие се сите особено важни теми, но тие не го дефинираат местото.

Мојата книга открива страна на Иран која ретко се гледа во нашите медиуми кои се опседнати со тероризам.

Живеејќи во Сиднеј, Австралија, секој ден ја гледам опседнатоста со изборите во САД, како сите ние да имаме вистинско влијание врз кампањите на Барик Обама и Џон Мекејн.

Блоговите во таканаречените репресивни режими ги покриваат темите кои ограничените со време новинари  од Западот не ги опфаќаат. Само поради тоа, тие треба да бидат промовирани.

П: Дали постојат вистински сличности помеѓу блогосферите на Иран, Египет, Сирија и Саудиска Арабија или некои радикални разлики?

О: Блогосферите на Иран и Египет се големи и сè уште растат и влијаат врз политичкиот процес. Режимот, препознавајќи го ова, се почесто ги осудува блогерите и активистите со цел да ги замолчи. Интернационалната солидарност, од други блогери и одредени влади, му ја отежнува работата на режимот. Затворените блогери нема да бидат заборавени.

Бев воодушевен од длабочината и разновидноста на гласовите во Египет и Иран, нешто што многу често го спомнувам во книгата. Најискрено, оваа сцена е многу повклучена од многу западни заедници.

Во Саудиска Арабија, блогосферата не е многу развиена, но сепак останува активна. Цензурата на „порнографски“ содржини е лимитирана, но сепак режимот започнува да се плаши од моќта на активистите. Читањето блогови од жени – како пол тие се активно маргинализирани во општеството – е освежувачки доколку сакаме да ја разбереме претходно „тивката“  група.

П: Кои беа најголемите предизвици со кои се соочи додека ја пишуваше оваа книга и го правеше своето истражување?

О: Добивање целосен пристап во некои земји беше предизвик. Истражувањето за улогата на Гугл, Јаху, Мајкрософт и други мултинационални компании и нивната инволвираност во веб цензурата во државите како Кина. Заштитувањето на моите извори беше еднакво важно. Превземав мерки на претпазливост пред да ги контактирам блогерите во повеќето земји, а и кога пристигнав таму.

Главната цел на книгата беше да се оддалечам од традиционалната улога на западните новинари како филтер на квалитет. Во секоја опфатена земја, мојата перспектива е неизбежна, секако, но бев одлучен да ја редефинирам мојата позиција во однос на луѓето кои ги интервјуирав. Нивните ставови беа многу поважни од моите.

П: Што мислиш за улогата на Глобал војсис во запознавањето на луѓето со нечуените, незастапени гласови. Дали имаш некои идеи за како да се направи Глобал војсис поефективен?

О: Силата на Глобал војсис е во неговата способност да ги образува читателите низ целиот свет за различните земји и култури, прашања и перспективи кои често се игнорирани од кратковидните западни медиуми. Меѓутоа, јазикот останува како проблем. Треба да се вложи поголем напор во пронаоѓање на конекции помеѓу Западот и остатокот, бидејќи интернетот моментално е место каде тие два света ретко имаат интеракција.

Нашата цел е:

• Да направиме множество од веб 2.0 алатките за застапување
• Да понудиме детални инструкции за нивно користење
• Да ги нагласиме успешните експерименти на веб 2.0 активизам од дигитални активисти низ целиот свет.
• Да ги инспирираме другите активисти да ги применуваат овие стратегии на начин коj ќе им одговара на нивните специфични потреби и цели.

Од „Гео-бомбирање“до „мулти-блогирање“ и Твитер до „mash-ups“(миксови), го истражуваме полето на дигитално застапување, помагајќи им на активистите да допрат до публика која претходно никогаш не успеале.

Го објавуваме првиот од серијата водичи 2.0 за застапување, кој ќе ви покаже како да го користите веб 2.0 како алатка за застапување:

Гео-бомбардирање: YouTube + Google Earth

Гео-бомбардирање е една од техниките кои може да се искористат со цел да се постигне поуспешно распространување на вашите YouTube видео кампањи преку апликациите на Google за мапирање, како што се Google Maps и Google Earth. Сега може да ги гледате вашите гео-тагирани видеа во Google Earth и Google Maps. Секое YouTube видео со гео-таг ќе биде прикажано кога YouTube слојот од Google Earth/Maps е вклучен. [почитај повеќе]

Започнуваме со Хала, која моментално живее во САД и блогира на ХАЛА-ИН-УСА, која и дава совет на една пријателка која сака сама да ја посети Џеда за прв пат:

Жените во Џеда се облечени во надворешна покривка наречена „Абаја“, која се носи врз алиштата, па облечи нешто потенко одоздола, особено во лето. Шамијата не е задолжителна за женските посетители на Џеда, но се претпочита да биде носена (поради безбедност и удобност) во традиционалните места.

Постојат многу места што треба да се видат во Џеда, јас би го препорачала Балад, стариот град во Џеда, со историската архитектура и старите куќи, добар пример е куќата Насеф. Таму можат да се купат традиционални производи од старите продавници и да се ужива во аромата на арапските парфеми како Оуд и Бухур, потоа традиционалните ракотворби како светилки и фанус (фенери), урмите, слатките и ткаенините во разни бои.

Потоа, треба да се посети познатиот Брег на Џеда. Препорачувам да го посетиш рано наутро или во 18 часот попладне за да ги видиш скулптурите на отворено покрај морето, како и фонтаната со морска вода, една од највисоките фонтани во светот. Покрај брегот има многу опции за ручек, од скапи ресторани до брза храна или мали трафики за кифли или пржени компири. Локалните луѓе седат со часови покрај морето гледајќи ги минувачите додека нивните деца си играат наоколу.

За повеќе совети од Хала за што да видите во Џеда, проверете тука.

Во меѓувреме Американ Беду, американка која живее во Саудиска Арабија, ни кажува што мисли за еден хотел само за жени во Ријад:

Хотелот Ал Лутан е првиот хотел само за жени во Ријад. Тоа е луксузен хотел и бања само за жени. Хотелот нуди комплет услуги и делукс, удобно, и безбедно сместување. Во Ал Лутан се добредојдени и саудиски жени и странкињи. Некои жени проговорија во медиумите дека отварањето на Ал Лутан е чекор наназад. Според овие жени, ова е враќање наназад за Кралството бидејќи веќе постои толку многу насилна сегрегација и жените не само што имаат многу малку права, туку промовирањето и отварањето на хотел само за жени уште повеќе ќе ги оневозможи жените во остварувањето на нивните права. Можеби јас сум една од ретките, но јас имам сосема спротивно мислење. Ал Лутан не е уникатен кога ќе се спореди со остатокот од светот. Женски хотели и женски спратови во хотели се чести во повеќето светски метрополи (и не само во метрополите). Порано кога многу патував низ светот уживав да престојувам на женски спрат во хотел, особено во странски градови каде не беше толку често жени да патуваат сами по работа. Така што за мене хотел за жени не е чекор наназад, туку уште една добра опција за жените во Кралството.

На блогерот од Ријад Свит Ангер му е доста од странците кои претпоставуваат дека жените во Саудиска Арабија се угнетувани иако не знаат ништо за нивните животи или општеството:

Додека барав некои работи на Гугл наидов на статија за огромниот терор на репортерка во Саудиска Арабија на која не и било дозволено да остане во машкиот дел на Старбакс, буааа. Тоа што го привлече моето внимание не беше самата статија, туку коментарите. […] Да се разбереме, Саудиска Арабија не е куп шатори и камили што се шетаат наоколу, мажи во турбани кои пеат „Алах о акбар“ и силуваат жени бидејќи тоа е нивно право и кои имаат харем со најмалку 20 жени. И да, ние не ги сунетисуваме нашите жени, тоа е одвратно и погрешно на толку многу нивоа. Жените не ги затвараат дома и оние кои се затворени се затворени поради семејството и културата, не поради државата, ме следите? Добро. Ние не сме назадни, морони, ние сме конзервативни, тоа значи ако сакаш да се мешаш со спротивниот пол тогаш одиш на одредено место. […] Мојата поважна поента е , кој ви дава право да судите: „Затворете го Старбакс! Не треба да ги поддржуваат со тоа што отвараат делови за семејства„ – извинете? Јас не се жалам, ми треба само кафе, така што сериозно луѓе, ГУБЕТЕ СЕ, не најмив никого да ми биде портпарол.

За оние од вас кои сѐ уште се убедени дека сме угнетувана нација и кутрите жени треба да бидат научени како да се спротивстават, а ако не ние ќе се бориме за нив, да ви дадам една претстава за тоа како тече еден обичен ден во Ријад. Вчера се разбудив, си направив кафе … се облеков, си ја ставив мојата абаја (ако ви е премногу страшно да размислувате за тоа, претставете си го како палто), го земав моето мало анѓелче, седнав во колата со шофер, го однесовме девојчето, и отидов на работа. Во 13:30 веќе јадев со девојките ручек од Сабвеј, потоа се вратив од работа и заминав во 16:30, отидов дома, се одморив, се истуширав, се облеков, го чекав шоферот да ме однесе до кинескиот рестотан зошто ги поканив девојките да излеземе. Стигнав таму околу 21:45, заминав околу полноќ, седнав пред компјутер, проверив Фејсбук и Хотмејл, и си легнав околу 2 часот. О БОЖЕ, КАКОВ ХОРОР, КАКО МОЖАМ ДА ЖИВЕАМ ВАКА УГНЕТЕНА ААААААААААХХХ!!! […] Мојата поента е, некои луѓе немаат поим што се случува во нашите животи, а сепак мислат дека имаат право да судат и да бидат семоќни. Различни сме, да, но тоа што сме различни од она кое вие мислите дека е правилно не значи дека ние сме лоши или во грешка, само нè прави тоа што сме. Помирете се со тоа и оставете нè намира.

Зухер прашува дали е потребно да го промениш името кога ќе ја промениш религијата, во постот наречен „Што ако моето име е Питер“?

سؤال يخطر على بالي حين اسمع عن تحول احد غير المسلمين الى الإسلام. ا ذاو ما يفعل بعد النطق بالشهادتين هو تغيير اسمه الى اسم عربي. ولا ادري كيف أصبح الاسم العربي هو الاسم الإسلامي؟ وهل لو احتفظ الإنسان باسمه الذي سماه أبواه سيكون إسلامه ناقصا؟ ولست هنا اتحدث عن الناحية الشرعية اذ اني لا اعرفها ولكني أتسائل عن الحكمة وراء تغيير الأسماء. وهناك امر اخر فبعض أسماءنا العربية هي ترجمة لأسماء مسيحية او يهودية مثل يوسف وداود وهي أسماء أنبياء بني إسرائيل ونستخدمها نحن المسلمون. فهل يعني ذلك اني لو ترجمت احد أسماء الحواريين لاستطعت استعماله؟

Прашањето ми паѓаше на ум секогаш кога ќе слушнев дека некој се преориентирал кон Исламот. По декларирањето на Шахадах, првата работа која ја прават е промена на нивното име во арапско. Не разбирам кога арапските имиња станаа исламски? Дали тоа исто така значи дека ако со промената на верата не го промени името, неговиот Ислам ќе биде помалку вреден? Јас не зборувам од Шаријатски аспект, којшто не го знам. Само се прашувам за мудроста во промената на имињата. Овде има уште еден проблем. Некои од арапските имиња се преводи од Христијански или Еврејски имиња, како на пример Јусеф (Џозеф) и Давид (Дејвид), коишто се имиња на пророци од Бани Израел и коишто ние ги употребуваме како муслимански. Дали ова значи дека доколку ги преведам имињата на било кој народ од Античкиот близок Исток и нив ќе можам да ги употребам?

Али Ал Омари се прашува дали употребата на псевдоним онлајн е добра работа:

يتخّفى معظم كتاب المدونات والمنتديات خلف أسماء مستعارة أو أسماء وهمية, وقد يمتلك بعضهم عدة أسماء يكتب مرة تحت هذا الاسم ومرة تحت ذاك!!!
وقد يعتبر البعض أن هذه الظاهرة ظاهرة شكلية لا يجب الوقوف عندها أو السعي إلى التخلص منها, وأنا لا أتفق مع هذا البعض, بل أرى فيها أحد أهم العوامل المتسببة في فقر الويب العربي وتدني مستوى التواصل والحوار بين أفراده.
صحيح أن التخفي خلف اسم مستعار, من شأنه أن يمنح المتخفي هامشا أكبر من الحرية والانطلاق دون قيود, إلا أنه سيضعف لديه الإحساس بالمسؤولية الأدبية, وقد يبدد من نفسه الطاقة التي تدفعه إلى بذل الجهد في إنجاز عمل ما بشكل جيد.
بالطبع؛ لا مانع من أن يكتب البعض تحت اسم مستعار حين يكون هنالك ضرورة تسّوغ له ذلك, أما أن يتحول الإنرنت إلى حفلة تنكرية, فلا أظننا سنعزز من وجودنا في هذا العالم بهذا اللون من الهرب الجماعي.

Многу од блогерите и коментаторите на онлајн форумите се кријат зад псевдоними. Некои од нив дури имаат и по повеќе имиња и пишуваат со едно име на еден пост, а со друго на друг!! Некои можат да го сметаат овој феномен како површен проблем којшто не треба да биде земен во предвид или обратно - и ова е нешто со коешто јас не се согласувам. Мислам дека ова е една од главните причини за лошата состојба на арапските веб страни и нискиот степен на комуникација и дијалог на оние кои ги користат истите.

Иако е вистина дека криењето позади псевдоним на авторот му дава поголема слобода и овозможува да пишува без никакви забрани, во исто време го намалува неговото чувство за литературна одговорност и ја ослабнува неговата мотивација во опипување на онлајн енергијата. Секако, нема ништо лошо во избирањето да се пишува под псевдоним кога постои причина за тоа - но не мислам дека ќе бидеме способни да го почувствуваме нашето присуство онлајн кога сите масовно го избегнуваме и го претвораме Интернетот во еден голем маскенбал.

Во меѓувреме, блогерот Некој одлучи дека искреноста е најдобар начин на однесување:

الأسماء المستعارة تمنح صاحبها مجالاً واسعاً من الحديث في كل شيء، فللمستخدم مثلاً أن يتقمص فكراً ويكتب بلسانه ويشارك وينتقد ، وهو لا يعتقد بشيء مما يكتب ويقول، ومن دون أن يكون لحديثه أثر شخصي عليه سلباً أو إيجاباً ، وربما تعرض كلامه للسرقة الأدبية من دون أن يكون له الحق في الاعتراض القضائي لأنه مجهول أساسا

Псевдонимите им даваат прилика на авторите да пишуваат за се. Корисникот е во можност да се придржува на мислењето, да пишува, учествува и критикува и притоа да не се грижи за тоа како размислува, што рекол, и сето тоа нема негативен или позитивен ефект на неговиот приватен живот. Но, неговата работа може да се употреби од некој плагијатор и тогаш ќе нема право да се побуни во судот бидејќи пред се е непознат.

Што се однесува до вистинските имиња, првото нешто што ми паѓа на ум е одговорноста да се соочи со последиците. Оваа одговорност е огромна и сериозна, особено кога блогерот критикува други. Општеството во кое живееме не им дозволува на луѓето да прават разлика меѓу зборовите и за тоа кој ги кажува истите. Се што ќе напише една личност, истото тоа ќе и се врати на таа личност и секогаш кога ќе критикува нешто, тоа ќе биде додадено во неговото лично досие, дури и ако веќе имало случај што ги оправдува неговите критики. Ова ги става општествените врски во прашање и понекогаш и неговата сигурност.

انطلاقاً من المسؤولية الفكرية للكلمة التي نكتبها، ومن قيمي ومبادئي التي تفرض على المرء أن يخوض مبادرة الإصلاح والتغيير في شتى الميادين، ومن منطلقاتي التي تنص على تحمل التبعات الشخصية لما أكتب من أفكار ورؤى وتقبل النقد حولها بصدر رحب ، ومن رؤيتي التي تحتم على كل ناقد الإفصاح عن نفسه وشخصه، حتى يؤدي نقده غرضه،
فإني أعلن التالي:

أولاً: تغيير اسمي المستعار “someone” الذي أكتب به التدوينات إلى اسمي الصريح : فهد الحازمي.
ثانياً: الإفصاح عن ما يمكن الإفصاح عنه في صفحة النبذة الذاتية، مثل النشأة والدراسة وغيرها من الأمور.
ثالثاً: إمكانية استيراد البعض من كتاباتي ومقالاتي المنشورة في مواقع مختلفة مثل الإسلام اليوم ومجلة العصر وفضاء الفضائيات وغيرها إلى المدونة مع إضافة تعقيبات وأفكار جديدة حولها.
رابعاً: يُبلغ أمرنا هذا إلى الجهات المختصة.

والله يستر وبس ، ويعيننا على تحمل التبعات.

Поаѓајки од интелектуалната одговорност на која се потпираме за зборовите кои ги пишуваме и од моите вредности кои ми налагаат дека дека личноста треба да иницира процес на промени и реформи во сите сфери на животот и моето верување дека личноста треба да биде одговорна за идеите кои ги пишува и способен да ги прифати критиките кои ги добива и моето мислење дека критиката треба да го открие неговото име и карактерот за да биде комплетирана целта, јас го изјавувам следново:

И можеби Алах ќе може да ме заштити и ќе ми помогне да ги поднесам последиците од сето ова.

…أما الأسماء الصريحة، فأول رسالة نفهمها حينما نقرأ اسماً صريحاً هي مسؤولية تحمل التبعات، وهذه مسؤولية عظيمة وخطيرة ، خصوصاً إن خاض المرء مخاض النقد ، فحالة المجتمع التي نحن فيها لا تسمح للناس بأن يفرقوا بين الكلمة وبين قائلها ، فكل ما يقوله يعود بشكل أساسي إلى شخصه. وكل النقد الذي يتفوه به المرء سوف تعود نتائجه في النهاية إلى رصيده الشخصي عند الناس حتى وإن كانت له سوابق تشفع له ، وهو ما يجعل علاقاته الاجتماعية في خطر محدق، بل في بعض الأحيان حالته الأمنية لن تكون على مايرام.

Прво: Мојот псевдоним „некој“ го менувам и на мојот блог ќе пишувам под моето вистинско име: Фахад Ал .

Второ: Изјавувам што можам да направам од моја страна, како на пример моето воспитување, школување и друго.

Трето: Ќе се потрудам што можам да сторам за моите статии, коишто беа објавени на други сајтови, како што е Ислам Денес и ќе ги дополнам со нови идеи и ќе ги додадам на овој блог.

Четврто: Би сакал загрижените органи на власта да знаат за одлуки.

И кога сме веќе кај имињата, Џон Бургес, поранешен службеник во службата за надворешни работи на Обединетите Американски држави, коментира за Саудиска Арабија, коментира за важноста на „идентитетот и лажниот идентитет“ во статијата насловена: „Време е да се започне со именување на имињата во Саудиска Арабија“ :

Постои тенденција во Саудиска Арабија - како и во повеќето други Арапски земји – да не се изнесуваат во јавност валканите алишта, дури и на другите луѓе. Така, слушаме за злосторства, но никогаш за тоа кој ги извршил злосторствата… Беше доста голем шок, всушност, кога Саудискиот Министер за внатрешни работи објави имиња и фотографии од терористи на Ал-Каеда близу од Кралството во 2003 година, создавајќи ја првата јавна „Најмногу Барани“ листа. Ако Владата осознае дека се сторени злосторства против јавноста, има должност да ја извести јавноста дека има опасни луѓе. Не е доволно да ги уапси како случајот во Саудиските судови што може да значи дека овие луге се надвор од затвор, правејќи нови злосторства, а јавноста за тоа не е предупредена. Срамот е моќна алатка во Арапската култура. Владите и медиумите би требало да ја користат, кога е соодветно, да ја постигне во служба на општеството.

]]> http://mk.globalvoicesonline.org/08/25/331/feed http://mk.globalvoicesonline.org/08/25/333 http://mk.globalvoicesonline.org/08/25/333#comments Mon, 25 Aug 2008 11:40:30 +0000 Соња Златевска http://mk.globalvoicesonline.org/?p=333 Блогер прикажува графикон и зборува за тоа што значи знаењето и како можеш да го надградиш истото.

За луѓето, времето и можностите се ограничени. Поради тоа е невозможно за се да имаш длабоки знаења. Како што прикажува графиконот, Хоризонталната оска покажува колку е длабоко твоето знаење, а вертикалната оска демонстрира до која граница е твоето знаење. Колку повеќе оди линијата кон десно, толку подлабоко е твоето знаење. Што повисоко оди линијата, поседуваш помудро знаење. Интересно е кога ќе видиш каде се координатите на “Ph.D, границата на знаењето која ја покажуваат е потесен од студентското и магистарскиот степен кој го имаат студентите . Тоа може да биде протолкувано дека тие знаат само од сферата на своето подрачје.

Би сакал да го објаснам графиконот во вид на формула .

а (подрачје) + б (длабочина) = ц

(Овде, а>0, b>0 и ц е константа. Понекогаш може да биде негативен број.)

Во зависност од луѓето, броевите од а,б,и ц се различни. Ако подрачјето на знаење е поголемо, длабочината станува потенка. Но мораме да го земеме во предвид значењето на ц. Ако бројот ц се зголемува , подрачјата и длабочината секако можат да бидат поголеми. Додека учиме и размислуваме за светот повеќе, способноста ќе биде поголема. Ние не се здобиваме со знаење само на едно подрачје, туку и капацитетот кој ќе го земеш во предвид е поголем. Вредноста на ц ќе ја дознаеме со време и труд. Ако правиш напори, вредноста ќе биде поголема. Учиш едно подрачје. Благодарејки на тоа, на крајот ќе можеш да разбереш друго подрачје. Јас сфатив дека ова е можно бидејки вредноста на ц станува поголема.

Апсолутно се сложувам. Иако се трудам да го зголемам ц , чувствувам дека а е единстевна вредност што се зголемува во денешно време.

Додека учиме општо, професионално знаеш само за своето подрачје. Мислам дека е важно. Ако знаеш општо, тоа значи дека го сфакаш своето подрачје ц од повеќе различни перспективи.