Првата книга за хомосексуалците која е преведена на арапски, откако оригинално е издадена на англиски јазик, наиде на проблеми веднаш по печатењето.

Книгата „Патувања на хомосексуалците во муслиманскиот свет“, збирка од приказни собирани од колекции од муслимански и не-муслимански писатели и уредена од новинарот Мајкл Луонго, беше преведена на арапски од издавачот Arab Diffusion.

Издавачот, пак одбрал да го преведе зборот хомосексуалец како شاذ (shaath), збор што значи ‘девијантен ‘ или ‘перверзен';-на разочарување на авторите и хомосексуалната заедница со арапски говор.

Загриженоста за преводот избран од издавачот рефлектира поширока загриженост околу негативната терминологија која се користи во арапските медиуми општо за опишување на хомосексуалците. Организациите за правата на хомосексуалците и индивидуалците во арапскиот свет ги  притискаат медиумите да започнат да го користат зборот مثلي (mithlyy) - термин без негативната конотација поврзана со shaath.

Низ арапскиот свет  хомосексуалноста останува табу и во целост не е одобрена од општество.
Bint el Nas, сајт за LGBTQ жени (LGBTQ  - термин кој означува разноликост во сексуалниот и половиот идентитет) поврзани со арапскиот свет кои се обидуваат да ја сменат тесната слика за хомосексуалците вели:

Арапскиот јазик нема позитивни зборови за да се искажат емоционалните или сексуалните врски помеѓу двајца луѓе од ист пол. Познати изрази во формалниот или класичниот арапски се негативни или деградирачки: „shouzouz jinsi“ (неприродна или абнормална сексуалност), „loowat“ (хомосексуален акт помеѓу мажи, во врска со приказната за пророкот Лот од  Библијата или Лут од Куранот) и „sihaq“ (хомосексуален акт помеѓу жени). Сепак, за време на последните години од дваесеттиот век, некои социолози, психолози и новинари со развиена професионална свест, започнаа да го користат позитивниот израз „junusiya misliya“, што претставува точен превод за хомосексуалноста - збор кој најпрво бил користен  во европските јазици низ светот пред 100 години.

BBint el Nas издаде речник од позитивни арапски изрази за сексуалноста, кој може да се погледне овде.

Многу луѓе се фрустрирани од тоа што конвенционалните медиуми не ги применуваат позитивните изрази и што тие не се користат од општество. Алжирскиот блогер Belphoros, пишувајќи на својот блог L'Algerie en Rose, го посочува токму тоа:

Il existe tres peu de terme en arabe, on n'aime pas nommer les choses, en ignorant les choses on croit les anuler, les nier, mais ca marche pas, c'est de l'hypocrrisie, il faut affronter les choses et avoir le courage de les nommer, essayons d'appeler Un CHAT un CHAT.

Тој продолжува:

Les termes qui concerne l'homosexualite' sont tres pejoratifs, …
Il faut qu'il y ai des termes neutres qui nous identifient, on doit travailler pour traduire les termes, enrichir le dictionnaire arabe, …

Belpheros повикува да се забранат сите понижувачки термини за хомосексуалноста употребувани во медиумите и нивно заменување со неутралниот термин mithlyy (за маж хомосексуалец) и mithlyya (за жена хомосексуалец).

Во 2006 година, Хала Горани од CNN го напиша овој напис известувајќи за хомосексуалноста во Бејрут. Кога арапските спикери од CNN биле прашани за најдобар превод за „хомосексуалец“ на арапски, тие си дале следните одговори:

Си ги почешаа главите. „Luti“ беше еден предлог. „Shaz“ беше понуден по имеил. Овие термини се широко познати, но всушност на арапски се преведуваат како „перверзен“ или „девијантен“.

Иако се повеќе позитивната терминологија се применува во некои главни публикации како либанскиот Al-Akhbar, единствениот арапски весник кој ги застапува правата на LGBTQ и ги покрива случувањата во врска со нив во позитивно светло, во повеќето случаи хомосексуалците се портретирани негативно во медиумите и истите негативни термини се користат одново и одново.

Nireblog неодамна воскресна пост оригинално напишан од Рики на Gayboyweekly:

Повикувајќи се на употребата на зборот „shaath“, Рики прашува:

الشذوذ بصفة عامة وباختصار هو ان يفعل الانسان شيء ضد طبيعته،فالمجرم شاذ والارهابي شاذ. وللاسف،يطلق بعض الناس لقب شاذ على المثليين،إما عن جهل او عمد،والسؤال المحير: كيف يطلقون لقب شاذ على المثليين ويقولون انهم يفعلون عكس طبيعتهم

Тој посочува:

لقد خلق المثليين بطبيعتهم كما خلق المختلفين جنسيا بطبيعتهم،فالمثليين والمختلفين جنسيا اناس طبيعيين لا يختلفون عن بعضهم لا بالانسانية ولا بالشكل ولا بالطبيعة ….والشاذ الحقيقي هو الذي يسعى دائما لاقصاء الاخر

Уредникот на „Патувања на хомосексуалците во муслиманскиот свет“ Мајкл Луонго бараше од издавачот да употреби по неутрален превод, но книгата веќе беше дистрибуирана и тешко дека ќе биде променета.

Ричард Амон, кој пишува за Globalgayz и коавтор на книгата известува:

„Жално е што оваа книга, која е искрено сведоштво за хомосексуалецот во муслиманскиот свет да биде со погрешно преведен наслов со термин кој ги понижува хомосексуалците. Жално е што дојдовме толку далеку во борбата за правата на хомосексуалците и нивното признавање за еден не освестен јордански издавач јавно да не понижи.“

И покрај негативниот одговор на преводот на насловот, факт е дека книгата беше преведена и издадена за дистрибуција на арапски и тоа само по себе е големо постигнување. И бидејќи поголемиот број литература  и информации кои се однесуваат на хомосексуалците не се преведени ниту издадени на арапски, на оние од арапскиот свет кои не знаат некој од европските јазици им беше одземена можноста да станат свесни, едиуцирани и себе афирмирани преку изложување на јавна расправа.

На блогот на весникот Huriyah's, уредникот  Afdhere Jama ја  посочува оваа точка, велејќи:

јас повеќе би сакал кога би се користел зборот“مثلي”/”mithlee”, кој литерарно означува „ист (i.e, ист -секс)“. Но многу е значајно што воопшто има превод на арапски на оваа книга што и би се занемарила употребата на овие груби зборови.  Повеќе ме интересира содржината на книгата … отколку насловот.

Каролина Чандра Румуат води една нова планета во галаксијата на јазици на Глобал Војсес - Лингва : Глобал војсес на бахаса индонезиски. Што? На [англиски] бахаса индонезиски, официјалниот јазик на не помалку од 237 милиони Индонезијци. На вистински глобализиран начин, Каролина од Индонезија го преведува и го одржува најновиот Лингва веб сајт дури од …Мароко!

Каролина Чандра Румуат

Каролина, на Западот практично му е непознат твојот роден јазик.  Што треба да знаеме?

There are 700 or so languages in Indonesia, almost all of them living, spoken languages. In 1928, Indonesia declared Bahasa Indonesia the national language, the language of unity for everyone in this archipelagic country. Indonesian - or Bahasa Indonesia - is the fourth most spoken language in the world

Како ти се вклопуваш во оваа бескрајна, многу разнолика млада земја?

In Indonesia, I'm considered three parts minority — well, at least, I was during President Suharto's New Order era: I'm a Christian Protestant, not a Muslim, I am half Chinese, and I'm a woman. I was very close to my Chinese maternal grandparents who practically raised me. Thanks to them, I learned the importance of knowledge, and that some virtues simply stand the test of time. Like, that you should be there for those in need, and be responsive to those under oppression. My grandparents are very Chinese, but luckily their life virtues didn't come solely from the Little Red Book. Sure, hard work is something they stressed, but so was the virtue of a quiet mind (a.k.a patience) I'm a nerdy type and I don't let my passions turn lukewarm. I found writing addictive. It's not just an outlet, it brings me joy. After college, I worked as a news writer in Jakarta, then as assistant journalist in a foreign news agency in Bali.

Од Бали до Казабланка, Мароко… Што се случи?

In Bali, I met and fell in love with my soulmate. After a while, we had to come to terms with the fact that his business needs him to be in Morocco. Since neither of us wanted to part, I simplified the decision-making process and came with him to Morocco.

Besides this, I also learned that the media is changing quickly. Online media is no longer an alternative: it is the future. I have mixed feelings about this, but one of the good points is that at least we can spare the forests. I'm an impulsive blogger, at Between Birth and Burial, and I have huge interest in new media.

Кога и како се запознавте со Глобал Војсес?

My fiancé first showed me Global Voices sometime last year. I read the website and without even reading the manifesto, I knew that Global Voices embodies one of those “changes” of dynamism in online journalism. Without a second thought, I bombarded Leonard and Portnoy, heads of the Lingua project, with email pleas. I wanted to be involved because I know that Indonesians' interest in reading is low. I think that, perhaps, if news is published in their native language, their interest in international issues will grow.

President Suharto's era caused people to curb their curiosity, and now is a good time to fix that — Indonesia is one of the world's youngest democracies. That's why I sincerely feel that people should be better informed about their rights, including freedom of speech. My first translation appeared in December 2008, a few days after I officially joined. Lingua is a good platform because it encourages people not to keep their troubles to themselves, it helps them realize that in some ways our lives are amalgamated with the rest of the world, even though we speak different languages.

Како Каролина од Индонезија се адаптира во Мaроко?

Culture shock made me slow in socializing. I landed a job about 2 months ago in an Internet start up. It allows me to learn new things about myself and how to manage people despite our cultural differences. The bright side of my job is that it allows me to meet new people and see how they see live.

Casablanca reminds me a lot of Jakarta. Big and still growing, with a cosmopolitan charm that lures people from smaller cities to try their luck here. It also has a lot of contradictions. We can see women in burqas waiting at a bus stop next to a girl wearing a miniskirt and fishnet stockings. The biggest mosque in Maghreb is only a stone's throw away from the nightlife district, which I find interesting. I haven't had much chance to travel around the country yet. The Moroccans I know say that Casablanca is not Morocco. But so far, I think Morocco is a charming country. It's not the easiest country to live in for most Asians (including myself), but all experiences are valuable. It gives me lots of material for my blog.

Те замолуваме да ни ги претставиш твоите  преведувачи - волонтери.

Global Voices in Bahasa Indonesia currently has 4 active translators including myself. Galuh Tahtya is one of my college buddies. After moving to Casablanca, we started to swap news, and one day I told her about the Lingua project. She decided to join.

Then came Ivan Lanin, the director of Wikimedia Indonesia, who also showed interest in volunteering. We found Oktavia Sidharta through Portnoy of Global Voices in Chinese, while our latest addition, Juliana Harsianti, is also an acquaintance of mine back in Jakarta. She is currently studying in Oslo, Norway with a scholarship laureate in online media.

Global Voices in Indonesian is still a baby but we hope that it will grow as big as Global Voices in French or in Spanish. I have some plans I wish to implement soon. I want to introduce Global Voices' mission to Indonesian young minds, especially those living on the island of Bali. I also wants to get in touch with my school and bring the Lingua project to their attention. I wish to share the beauty of volunteering with youth and the Indonesian public in general. Global Voices in Indonesian is taking it one step at a time, and it's truly a labor of love.

Глобал Војсес на бахаса индонезиски има и своја Фејсбук страна.

23 Април е Светскиот ден на книгата организиран од УНЕСКО – и покрај тоа што тимот на Global Voices сака блогови, не значи дека ги имаме заборавено другите форми на пишаниот збор! Всушност, бидејќи мислиме дека читањето литература е многу добар начин да се научи за некоја култура, имаме интересен предизвик за сите придонесувачи и читатели на Global Voices, како и за блогерите насекаде.

Предизвикот на Global Voices е:

Доколку сакате да дознаете што да читате од Виетнам, Боливија, Мозамбик или Нов Зеланд или било која друга држава, само прашајте во делот за коментари! Некој сигурно ќе ви даде предлог.

Доколку имате предлог за некоја книга која мора да се прочита од вашата земја, исто така оставете коментар подолу.
Откако ќе ја прочитате вашата книга (и напишете пост!) известете не – би сакале да дознаеме што сте научиле од вашата книжевна експедиција.

Слободно користете ги фотографиите од овој пост за да ја раширите информацијата за Предизвикот на Global Voices да се прочита книга!

Контроверзијата предизвикана од изборот за песна за Евровизија во Грузија по се изгледа заврши (или гледано од други перспективи, ја достигна точката на кулминација), бидејќи Грузија реши да не учествува оваа година во Москва како последица од барањето на Европската унија на радио и телевизија за промена на текстот на песната „We Don't Wanna Put In“ или да се смени учеството со друга песна.

Сега и песната на Русија создава контроверзии. Енди од Siberian Light објаснува:

Во потег кој сигурно ќе ги поттикне теоретичарите на завера и блогерите насекаде, Мам[о] од Анастасија Приходко беше избрана да ја претставува Русија оваа година на Евровизија.

Контроверзијата? Па, Приходко е Украинка, а Мамо во еден дел се пее на руски, а дел на украински јазик. А да, и Приходко се пријави на изборот во Русија само поради тоа што беше избркана од изборот во Украина. […]

Следуваат мислења на Енди за геополитичките димензии на песната на Русија – и на некој начин прогноза:

[…]Во секој случај јас мислам дека е поен за Русија. Тие не само што ќе може да добијат поен повеќе од личниот непријател Грузија, кој се пријави со песна за тоа како не го сакаат Путин, туку со тоа и тврдат дека во Русија музиката е за мир и добра волја помеѓу соседите. А да, и дека тие навистина ги сакаат Украинците.
И всушност, јас мислам дека песната е ок – не е одлична, но Русија нема да биде посрамена во мај[…]

Васил од usMuzik го напиша следново за песната на Русија – како и за украинската:

[…]Сега да одиме во рингот на Светскиот музички натпревар за клевета за да ги слушнеме почетните зборови на водителите. „Во десниот агол го имаме претставникот на домаќинот Русија, минатогодишниот евровизиски победник,  од Украина, Анастасија Пруходко која ја пее Мамо. Нејзиниот противник во левиот агол, поранешен член на групата Виа Гра, ја имаме Светлана Лобода!“

Најискрено луѓе, се сведе на ова. Всушност, некои Руси се лути бидејќи Украинка ќе ги претставува на Евровизија и нема да пее само на руски или англиски, не дај боже, рефренот на нејзината песна ќе биде на украински користејќи вокатив, што не постои во рускиот јазик… […]

Иако има сомнежи во неправилности во гласањето во случајот на Анастасија Пруходко, ова не е единствено проблем на Русија. Belgraded - во преглед на „Балканските евровизиски губитници 2009“ – го пишува следново за победничките песни:

[…]Врски со луѓето кои ги бројат гласовите се секогаш особено важни за балканските натпреварувачи и оваа година не беше тоа исклучок. За да видите кој ги имаше најдобрите врски и/или успее да понуди најмногу пари на жирито одете на Balkan File.[…]

Мора да се истакне дека Balkan File не е многу оптимист за „Евровизиските надежи“ од земјите од поранешна Југославија плус Албанија:

[…]Дали ќе се врати Евровизија во регионот после краток прекин во Русија? Веројатно не.[…]

Назад кон „губитниците“, еве што Belgraded пишува за оние од Србија:

[…]Најдобрите губитници што сме ги имале до сега во Србија – тие имаат се: опера, хомосексуална љубов помеѓу матрикс свештеник и високо воен офицер, комунизам и опера. Да, знам дека кажав опера. Некои луѓе тврдат дека ги слушаат звуците на „Боемска Рапсодија “ и „Никогаш нема да чекориш сам“, но јас не можам да се сконцентрирам доволно за да ги забележам[…]

Следува видеото од изведувачите опишани погоре:

Во делот за коментари на овој пост, Sajkaca напиша:

Да бидеме искрени, доколку има само добри песни со традиционална изведба, никој нема да ја гледа Евровизија. Настанот е магнет бидејќи знаеш дека може да биде посрамотувачки! […]

Исландски знак кој предупредува за присуство на глуви и слепи луѓе на патот од sillygwailo

Никомедес Флорес од блогирачкото движење Voces Bolivianas (Гласови од Боливија) во Боливија објаснува како слободниот софтвер, кој е создаден за луѓето кои имаат проблеми со видот, му помага да комуницира онлајн преку чат, имејл и блогирање. Во меѓувреме, во Етиопија, УНЕСКО и Интернационалната телекомуникациска унија спонзорираат организација која ги обучува слепите и оние со оштетувања на видот како да ги користат компјутерите и комуникациските технологии, а еден од вработените и застапник за мрежата ЕНОВИБ за слепите луѓе им се обраќа на младите за тоа дека слепилото може да биде поволна прилика наместо инвалидитет. На северот од Шпанија, дизајнер развива видео игри кои може да ги играат и луѓето со оштетен вид и објавува демонстрација онлајн, а во Нигерија и Канада, една жена блогира и влогира за животот како глув човек кој многу брзо го губи и својот вид.

Никомедес Флорес е боливиски блогер кој го води центарот за слепи Мануела Гарандилас во Кочабамба. Преку неговиот блог тој ја запознава јавноста со работата на организацијата и во следново видео тој кажува како слободниот софтвер му овозможува да сурфа, да чита и пишува имејл пораки и да чатува со други.

Ова видео од Itutelecommunication ги покажува корисниците на компјутери, браилови принтери и говорното интерпретирање на текст од Адаптираниот технолошки центар за слепи во Адис Абаба, Етиопија:

Исто така во Етиопија, Јетнеберш Нигуси го посетува школото за слепи во Гондар и зборува со учениците за тоа како слепилото е поволна пригода за неа и наместо да ја уназадува, ја има насочено кон образование и работа, наместо да се омажи млада и постојано да биде бремена. Следното видео е создадено од DarkandLight.org:

Во Шпанија, Џавиер Маирена дизајнирал флеш игра која може да ја играат и оние со нарушен вид. Оваа видео игра користи звуци со кои се запознава играчот на каде се движи топката. Таа може да се преземе од следниов линк [шпански]. Следува видео демонстрација од играта:

И за крај, Коко од „Допри го светот“ му раскажува на светот како е да си глув и да се живее со Ашеров синдром, што значи дека со тек на време таа ќе го изгуби и својот вид. Таа не само што пишува блог каде што ги документира нејзините успеси и неуспеси при работата во Нигерија каде помага при наставната програма на школо за глуви и слепи, тука таа исто така влогира за своите авантури низ светот обидувајќи се да види што повеќе работи пред да го изгуби комплетно видот, како и за малку полични работи како на пример како таа се справува со нејзината состојба. Таа има транскрибирано неколку видеа (кои се на знаковен јазик), со цел луѓето кои слушаат да може да го прочитаат текстот, а слепите луѓе да имаат текст кој компјутерот може да им го прочита, како на пример ова видео за работите кои и пречат:

На нејзиниот блог таа исто така пишува за влогирањето и за заедницата на глуви и слепи луѓе, потребата (или не) од снимање или транскрибирање на видеата на знаковен јазик, важноста на заедницата, комуникација помеѓу заедниците за глуви и слепи и некои од предизвиците на луѓето кои се слепи и глуви:

Уште примери: Walmart само што ги претстави звучниците на машините за дебитни картички покрај благајните со цел слепите (кои слушаат)  да можат да слушнат и сами да ги извршат наплатите. Истото важи и за милионите банкомати – постои Браил, но не и дополнителен Браилов дисплеј за да се замени гласот со цел слепите кои не слушаат да можат да прочитаат. Исто така поминувањето на улица е предизвик за глувите-слепи лица, бидејќи не постојат вибрации секаде каде што треба, но секако дека постојат гласовните пораки кога е зелено. Оди!Оди! Застани!Застани!

Податоци кои тераат на размислување.

Дали некогаш си се запрашал како да натераш луѓе да работат заедно преку интернет со цел да соработуваат за преводи на повеќе јазици? Во скоро две години проектот за преведување Лингва на Глобал војсис има вклучено 15 различни јазици (се планираат 7 нови) и има повеќе од 75 преведувачи-волонтери. Најискрено и ние сме зачудени од големината на проектот.

Во декември 2006, блогерите кои присуствуваа на самитот на Глобал војсис во Делхи одлучија да креираат проект со кој ќе се овозможи преведувачи на волонтерска основа да избираат постови од Глобал војсис и да ги направат достапни на други јазици. Во само две години ние имаме сајтови на бангла, француски, арапски, албански, кинески и многу други јазици.

Леонард Чен од Тајван, заедно со Портноу Зенг го води проектот Лингва. Тој креираше интерактивна временска рамка во која е наведено создавањето на проектот, вклучувајќи го првиот превод од секој јазик, партнерства со други организации, медиумско опфаќање на проектот и интервјуа на учесниците.

Со помош на зелената точка движете се низ временската рамка. Кликнете на секој од  податоците за да видите повеќе детали за секој од нив.

Нови волонтери се појавуваат од сите страни на светот за да се вклучат во проектот. Имејл до Лингва од заинтересиран преведувач е првиот чекор за да се вклучи во проектот. Секоја група за различен јазик работи автономно за да овозможи преводи, а сите работат заедно преку имејл групи за заеднички да ја одлучат насоката на проектот. Многу преведувачи завршија како автори на постови на Глобал војсис и обратно.

Клер Улрих, која го води Глобал војсис на француски, ја креираше оваа мапа на преведувачите од Лингва заедницата.

Погледни поголема мапа

Приклучете и се на Лингва доколку ги имате вештините и времето за да придонесете. Секој е добредојден и заедницата е составена од прекрасни луѓе. Пратете ни имејл! (на овој линк за македонски, а на дното на оваа страница за глобално)

Во земја во која луѓето купуваат повеќе пиво и спортски списанија одошто книги, каде што се зборуваат повеќе јазици (не само шпански) и каде што значителен број од населението е неписмено, овој контекст на сплет на околности е предизвикувачки за секој писател. Во земја каде што книгите не се “ослободени од данок”, децата не пројавуваат ентузијазам кон идејата да се бават со пишување на литература професионално. Повеќето од авторите се соочени со сериозни потешкотии во своите обиди да објават книга, а уште потешко е истовремено да го направат тоа да биде профитабилно. Авторите често работат како новинари, аналитичари, инженери и паралелно на тоа- редовно пишуваат. Само мал број од нив се вистински професионални писатели - кои се бават само со пишување, од кои многу не се ниту познати локално.

Меѓутоа, преку блогирањето, тие најдоа нова можност да се изразат, да ги споделат своите дела и да го промовираат овој интерес во Гватемала, особено преку поезија и кратки раскази и приказни.

Поезијата е пионер во уметноста на блогирањето, Пабло Бромо (Pablo Bromo) на неговата Bicicleta [шпански] блогира уште од 2005-та година. Други поети што блогираат се Алејандро Маре (Alejandro Marré) преку Marré v. Marré [шпански], Алан Милс (Alan Mills) и неговата страна revolver [шпански], Џерардо Сандовал со “Palabras Mayores” и Арнолдо Галвез (Arnoldo Gálvez) со “Tercer Perfil” [шпански].

Новелистот Роналд Флорес (Ronald Flores) има свој домејн, каде што покрај неговите дела можат да се најдат и критики, предлози, сугестии и дури и коментари за интернационално познати книги.

Секој четврток можете да ја прочитате и да дадете коментар на колумната на Маурис Ечевериа (Maurice Echeverría), млад, но многу успешен гватемалски писател – преку Buscando a Syd [шпански].

Можете да ги читате делата на Клаудија Навас (Claudia Navas) на овој блог Ordinaria Locura [шпански] или на колективен блог наречен Panoptico Literario [шпански], Винстон Гонзалез (Wingston González) [шпански] млад гватемалски писател штотуку го започна својот блог ALFILER [шпански], колективен проект за електронски книги и критики со блогот LIBROS MINIMOS [шпански](мали книги), каде што многу од писателите-блогери ги споделуваат своите публикации и дела и исто така коментираат на својот блог.

Тоа што е важно да се нагласи е употребата на технологијата и кибер-просторот, како пример блоговите за да се промовира културата, каде што можат да привлечат млади читатели и истовремено да ги споделат своите идеи со светот. Секој од овие автори има барем по една објавена книга и имаат по неколку награди за литература и книги. Тие ја користат блогосферата да ги споделат своите дела и се комплетно отворени кон критики за да развијат нова, слободна култура во Гватемала и да му дадат на светот до знаење што сакаат да направат со своите блогови.

Казахстанските власти повторно го поставија прашањето за јазикот на државата. Казахстанскиот јазик беше многу обезвреднуван во времето на Советскиот Сојуз поради вмрежувањето со рускиот јазик. Порано, официјалните лица се воздржуваа од целосно исклучување на рускиот јазик (којшто сè уште доминира во официјалната документација и во другите сфери), оставајќи го ова поле на неколку национални движења. Сега, сите се загрижени околу планот да се воведе стандардизиран тест за казахстански јазик сличен на TOEFL, кој ќе се бара при вработување започнувајќи од 2010 година.

“Јас повеќепати пишував дека Казахстанците доминираат во државните служби (без оглед на тоа дали го знаат мајчиниот јазик или не). Некои добри доктори или возачи ќе ја напуштат државата – или само ќе мигрираат во приватниот сектор – но се ќе остане исто. Во двата случаја, моите деца ќе учат во поинаква држава”,

пишува slavoyara, еден новинар од северниот дел на државата, кој е населен во главно со словенски народ [руски].

dojdlivoe leto од истиот регион е малку попозитивен  -  но сепак се прашува [руски]:

Се прашувам како тие ќе го изработат ова? Дали ќе обезбедат бесплатни или ќе наплаќаат за јазични курсеви? Или тие едноставно ќе го отпуштаат секој што не го знае казахстанскиот јазик во 2010? Мислам, ако сакате сите да ги знаат јазикот, бидете добри, креирајте можности.

Во меѓувреме, alim-atenbek ја проучува својата пензиска сметка [руски]:

За време на моето кратко работно искуство, јас заштедив 388,000 тенги. Сега, од нив имам 368,000.  “Акумулативниот пензиски фонд ” ми ги изеде моите 20,000 тенги – или 5 проценти! Земајќи ја во обѕир 20 процентната инфлација во 2007, јас губам многу. Службените лица ја обвинуваат тешката кредитна состојба, но еве неколку прашања: дали државата ги регулира активностите на фондовите  – на пример, во смисла платите на врвните менаџери или активата во која тие инвестираат? И дали овие загуби ќе бидат надоместени?

Megakhuimyak гледа во друга – институционална  – жртва на економските кризи. Nurbank е одличен пример за тоа каков ефект има политиката врз бизнисот. Нејзините акции паднаа не поради тешката кредитна состојба – тие паднаа пред тоа, како последица на конфликтот помеѓу сопственикот на банката Ракат Алијев со неговиот поранешен дедо (татко на бившата сопруга), господинот претседател Назабрајев [руски]:

Нејзините акции покажаа стабилен пораст до јануари 2007, кога започна скандалот со врвните менаџери [тие беа грабнати и малтретирани од страна на Алијев]. Акциите паднаа од 62,500 на 52,500 тенги. Тогаш, како што се развиваше ова прашање во се поголем проблем, цената полека паѓаше. Кога се интензивираше истрагата, акциите паднаа уште пониско на 27,500. Тогаш финансиските кризи го направија последниот удар – сегашната цена е 17,000 тенги.

Mumo-cult известува за посетата на Марат Тазин, министер за надворешни работи на Казахстан, во Вашингтон Диси, каде тој ја претстави книгата на претседателот Назабрајев [руски]:

Луѓето се прашуваа зошто не дојде самиот автор, зошто Тазин одбива да ја потпише книгата, зошто е тој толку срамежлив и лаконичен… Како и да е, отворениот бар со неограничен алкохол, вкусната храна и бесплатните книги ја смирија публиката.

Во меѓувреме, weathercock е вознемирен – поради позадината на неодамнешните случувања во Кавказ – преку еден новинарски артикл во Њујорк Тајмс [руски]:

Дали Казахстан ја налути Русија на некој начин? Руската армија спроведува маневри на 300 милји од Руско-Казахстанската граница…

Худин мисли дека е време да се престане со користење на зборот „Балканизација“: „Нормално ние не викаме СССРизација, Чехословакизација, Британска империзација па дури ни Австро-Унгаризација. Не, ние велиме Балканизација и го велиме премногу често“. За овој повик постои и Фејсбук група.

Планот на ЕУ да се финализира Договорот за Асоцијација со Украина во 2009 година беше објавен на Самитот ЕУ - Украина во Париз на 9 септември. Медиумите и блогерите го дочекаа со мешани реакции.

„ЕУ и нуди уверување на Украина“ е наслов на БиБиСи. „ЕУ не и нуди ветувања на полната со надеж Украина“, пишува Ајриш Тајмс.  „ЕУ дава позитивни знаци, но и нуди само нејасен договор на Украина“, вели Дојче Веле.  „Нервозната ЕУ и нуди на Украина надеж за иднината, но не и место на масата“ заклучува Тајмс.

Негативниот дел од оценката на резултатите од Самитот произлегува од одлуката на ЕУ да не го вклучи терминот „перспектива за членство“ во описот на идниот однос на Украина со ЕУ – фраза, која според Витали од Осмиот круг „би ги идентификувала аспирациите на Украина кон ЕУ како нешто повеќе од хипотетичка идеја“:

[…] Во себе си помислив дека ова не е изненадувачки.  Кога ќе се земе во предвид дека ЕУ сè уште ги „вари“ брановите на проширување од 2004 и 2007 година, го преживува синдромот на замореност од Романија и Бугарија и се справува со внатрешни проблеми предизвикани од гласањето на Ирска против Лисабонскиот Договор, секоја помисла на идната перспектива на проширување со други држави, како Украина со 46 милиони жители и Турција со 70 милиони сигурно им предизвикува несвестица. Иако, помалите држави како Србија со популација од 7 милиони имаат пореалистички шанси како што неодамна дознавме од г-дин Баросо […].

Осмиот круг потенцира уште една наводна причина зошто се донесе одлука против „европската перспектива“ на Украина – тековната политичка криза во Украина – но тврди дека „европските вредности имаат многу голем УДЕЛ во она низ што Украина поминува во моментов“:

[…] Понатаму, зачудувачки е зошто повлекувањето на еден дел од владејачката коалиција и, како резултат на ова, потенцијалните предвремени избори НЕ се примери на вредности кои ЕУ и Украина ги делат. Како демократија со компетитивни, независни и фер избори Украина се обидува да најде институционално решение кое ќе ги задоволи сите нејзини политички актери.

Тоа е демократски процес низ кој мора да помине секоја демократска земја ако сака да го надмине епитетот – „во транзиција“. Консолидираните демократии, како Канада и Јапонија, моментално поминуваат низ истиот процес на формирање коалиција и предвремени избори, а минатата година на Белгија и требаа 196 дена да формира коалиција, што скоро го надмина нивниот рекорд од 1977 година од 208 дена. […]

Џ Клајв Метјус од Ноусманкис ЕУтопија мисли дека ЕУ треба да прифати попрактичен пристап кон Украина:

[…] Значи Украина е помалку добредојдена од малечките Албанија и Македонија? Помалку добредојдена од Србија, земја изградена врз геноцид и граѓанска војна која сè уште спори со поголемиот дел од ЕУ околу статусот на Косово?

Да, браво за ова. Навистина охрабрувачки. Добро изведено.

Ветувањето за идно членство во ЕУ може да биде придвижувач кон подобро, кој ќе инсирира позитивно поместување кон поголеми демократски слободи. Но тоа ветување мора да се даде. Пристапот „морков и стап“ е испитан и тестиран метод за да ги натераш луѓето да направат како што сакаш – тоа важи и за земјите. Сепак, во случајот со Украина, морковот на ЕУ се чини е главно имагинарен – додека во исто време Украинците знаат дека Русија има и стап и морков и не се плаши да ги употреби.

Тарас од Украиниана зазема остар став кон перформансите на украинските политичари:

[…] Се разбира, оние кои сакаат во Европа не можат да си дозволат да бираат. Особено ако седнуваат на масата за преговарање во таква гротескна состојба на неред.

Во меѓувреме, оставете ги нашите олигарси да купат уште по некој дел од Монако. Можеби тогаш ќе имаме шанси да се приклучиме кон ЕУ? […]

Дел од параграфот горе е всушност реакција на наизглед неспретниот и несоодветно позитивен одговор на Виктор Јушченко на она што Николас Саркози наводно го рекол на крајот на Самитот во име на ЕУ. Украиниана објави статија пренесена на една од украинските ТВ станици и понуди англиски титлови за украинскиот превод на зборовите на Саркози:

Францускиот Претседател Саркози: Овој договор за асоцијација [што ќе се потпише во 2009 година] не затвoра патишта, но не ни отвара нови. Тое е сè што можеме да дадеме.

Украинскиот Претседател Виктор Јушченко: Многу го цениме тоа што го постигнавме денеска.

Меѓутоа, излезе дека изјавата на Саркози била погрешно преведена и погрешниот превод бил пренесен на многу украински и неколку западни медиуми (повеќе за тоа – тука). Оригиналната изјава “[…] cet accord d’association ne ferme aucune piste, que même il en ouvre” – наводно треба да гласи вака „[…] овој договор за асоцијација не затвoра патишта, туку дури отвара некои.“

„Па, ќе видиме што ова значи во пракса“, заклучува Украиниана откако објави исправка.

Осмиот круг верува дека ЕУ треба да „остане поврзана со своето Источно Соседство“ и дека полско-шведскиот проект Источно Партнерство би можел да биде „добар мал чекор во таа насока“. Еве зошто:

[…] Ова партнерство повеќе од сè друго ќе покаже дека ЕУ ја задржува лидерската улога во Европа со тоа што останува активно поврзана со „соседните земји“ кои се во различни фази на демократски и економски развој

[…]

Забележете дека не се работи за давање ветување за членство или кандидатски статус – како она што Баросо и го даде на Србија – туку се работи за тоа на политичарите во Киев и на украинската популација да им се сигнализира дека ако сакаат да направат соодветни реформи и ги направат, тогаш ЕУ е остварлива опција. […]