Ад-хок хорот „Распеани скопјани“ го сочинуваат граѓани кои ги искажуваат свoите мислења за општествени прашања преку песна. Тие се среќаваат секоја недела на различни локации низ престолнината на Република Македонија и снимаат музички видео-клип, кој потоа го објавуваат на Јутјуб-каналот на активистичката група „Плоштад слобода“.

Репертоарот на хорот е исполнет со хумор. Ја имаат изведено детската песна „Ние сме Македонци“ на државниот празник Денот на македонската револуционерна борба, а пред Грчката канцеларија за врски (де факто амбасада) ја имаат отпеано „Дирлада“, песна во која се зборува за летна љубов помеѓу момче од Македонија и девојка од Грција која наидува на тешкотии поради визниот режим.

Во малку потемен тоналитет, „Распеаните скопјани“ исто така ја испеале „Убиј ме“ од скопскиот бенд „Бернајс пропаганда“, која ги содржи следните стихови:

Не сум како тебе,
немам иста боја,
омразата е твоја

…

Не сум како тебе
затоа у-б-и-ј м-е
убиј, убиј ме.

…за да го искоментираат тепањето на студенти на плоштадот Македонија во Скопје во Април 2009.

Најновиот настап содржи исполнување на „Песната на дрвосечачот“ од Монти Пајтон, на булеварот „Илинден“ каде што пред неколку месеци градоначалникот на Скопје предизвика огромна болка и фрустрации меѓу обичните граѓани кои беа шокирани со нетранспарентното и неотчетно сечење на дрвјата.

Информацијата за активностите на „Распеани скопјани“ како иновативен извор на коментари се шири главно преку социјалните медиуми, особено преку Фејсбук. По неколку недели и традиционалните медиуми почнаа да пишуваат за нив: пред неколку дена Дневник објави напис за нив.

Кантавторот Леонард Коен го посети Израел оваа седмица, со распродаден концерт, изведувајќи пред толпа од 47,000 обожаватели. Израелските блогери, кои беа среќни да присуствуваат, дадоа френетични критики.

За време на неговиот престој, Коен го претстави и своето наследство, инаугурирајќи го Фондот за помирување, толеранција и мир, фондација посветена на промовирање на мирот меѓу Израелците и Палестинците.

Концертот

Во статија насловена како „Високиот свештеник“, весникот Ерусалимски прошетки објави:

Цела недела на сите од работа им кажувам дека во четвртокот имав состанок со еврејскиот висок свештеник - Коен Гадол (свештеник со божји дух), свештеникот над свештениците.

(”Коен ”на еврејски значи свештеник, црковно лице)

Гласот на Леонард беше перфектен. Групата беше неверојатна. Тој беше неверојатен. Публиката беше одлична. Бучни кога треба, а пак кога тој прозборе, можеше да се чуе мува. Се беше неверојатно. И да, вредеше целото богатство што го потрошив.

Титулата на Коен не е од ништо. Jerusalem Wanderings напиша:

Изгледа дека бевме на иста бранова должина или пак јас сум некаков пеколен пророк, затоа што на самиот крај пред да ја напушти сцената тој застана кај микрофонот со подигнати раце и како што еврејски свештеник го благословува народот, така и Коен, високиот свештеник, ја благослови публиката на еврејски, со стариот свештенички благослов – „Господ да ве благослови и чува. Да свети Неговото лице над вас и да биде милозлив. Господ да ве чува и да ви даде мир.“

Леонард Коен [Извор Мајк Дарнел, Digital Art Jerusalem]

Мајк Дарнел од Дигитална Уметност Ерусалим е слично наклонет. Во статијата со наслов, „Ја видов живата легенда сношти“, тој пишува:

Човекот некако успеа да им го овозможи чувството на 50,000 луѓе, кои дојдоа да го слушаат, дека сите сме во некој интимен џез-клуб и Коен освен што пееше пред маса луѓе, всушност тој само ја делеше вечерта заедно со најинтимниот круг на најблиски пријатели.

Види ја ги фотографиит од концертот на Дарнел на Flickr.

Извадок од концертот објавен од CityMouseGuide на YouTube ви овозможува да ја почувствувате атмосферата.

Фондацијата

Средствата од концертот, проценети на околу 2 милиони долари, ќе бидат донирани во Коеновата фондација, Фонд за помирување, толеранција и мир, како и форумот Круг родители-семејство, Палестинскиот центар за истражување и информации, радио Kol HaShalom [на англиски: Voice of Peace (Глас за мир)], и Спасете ги децата - Перес центар за мир.

Роберт Кори, менаџерот на Коен елаборираше: „Леонард реши дека кога ќе настапува во Израел сака парите да останат тука. Сретнавме многу Израелци и Палестинци кои го прават истото, посветени на мирот“.

Препрачано за читање–

За повеќе информации околу врската на Коен со Израел,прочитајте го написот на Израели(Israelity), “Другиот Коен во Израел.”

Нигериски изведувач го глуми Мајкл Џексон на концерт во Абуџа

Смртта на Мајкл Џексон предизвика изблик на емоции во речиси секој агол во светот. Обожавателите ги споделуваат своите сеќавања од Џексон на неговата официјална веб страница на речиси дузина јазици, а веста ги наполни првите страници на весниците низ светот.

Во Африка, блогерите му оддаваат почит на „кралот на поп-от“, поставувајќи слики и музички спотови. Пишувајќи од Нигерија, Олунији Давид Аџао, ни нуди листа на неговите 26 омилени песни од Мајкл Џексон, а угандскиот блогер Серакелз ја искажува својата почит кон Џексон преку инструкции за играње на „одење по месечината“, или „мунвак“, танцов потег создаден од Џексон.

Во Гана, Кент Менсах од Африка Њуз собира реакции напишани на Твитер и Фејсбук за смртта на Џексон:

„Африка го сака Мајкл Џексон… од раѓање учиме како да преживееме и дека Мајкл Џексон е најпознатиот  музичар на сите времиња,“ изјави Раско Патерсон на Твитер @chickenwang4.

„Направи го овој свет подобро место за живеење за мене и за тебе, ова се зборови на една вистинска легенда, каква што е Мајкл Џексон. Никогаш нема да те заборавам Вако Јако,“ изјави  Елтон Афари од Акра, Гана, за Фејсбук.

Искажувајќи ги чувствата на многу Африкански обожаватели, Суданесе Тинкер се сеќава со задоволство на поп ѕвездата:

На многу начини Мајкл Џексон беше моето детство. Неговата музика го исполнуваше моето детство со многу радост и убави спомени. Таа ме правеше среќен кога бев тажен.

Колку и да беше чуден и полн со недостатоци, мене навистина ќе ми недостига тој и неговите таленти.

Угандскиот блогер Диксон Васаке му оддава почит на Џексон со една поема:

На смртта на Мајкл Џексон,
Земјата ќе се покрие со солзи,
Црни или бели;
Плаче девојката од Либерија,
Исто како и валканата Дијана,
Дури и странецот од Москва,
Сите ќе викаме;
„О, каква штета; О колку е тажно;
Кралот си отиде прерано,
А јас не можам да престанам да го сакам!“

Иако многу блогери жалат за смртта на Џексон, има и такви кои зборуваат за неговата ексцентрично�т, како на пример менувањето на бојата на неговата кожа. Во Гана, блогерот Емануел Бенса жали:

…Африканската култура нè учи да не зборуваме лошо за мртвите- и јас нема да го направам тоа во скоро време, но сепак категорично ќe изјавам колку беше лоша неговата одлука да стане белец.
Црното е убаво – и отсекогаш ќе биде убаво. Како црнец, Мајкл Џексон имеше убав изглед, добар глас и талент. Ох, каква штета.

За угандскиот блогер Розбел, смртта на Џексон поттикна размислување за прашањето зошто вестите посветуваат повеќе внимание на смртта на една поп ѕвезда, наместо на други трагедии.

Додека ги гледав реакциите низ светот за смртта на Џексон, се запрашав дали навистина луѓето можат да бидат еднакви. Не дека јас не го признавам придонесот на Мајкл Џексон за музиката или големината на неговиот талент, тоа би било наивно од моја страна, но се прашувам зошто веќе не се потресуваме кога ќе видиме смрт во светот. Сите велат -боже, тој почина млад, на само 50 години- и тогаш јас помислувам дека животниот век во Уганда е 50 години. Дали знаете дека во голем број на Африкански земји смрт од старост е речиси минато. Дали знаете дека многу Ирачани секојдневно се соочуваат со болката која ние ја чувствуваме за губењето на Мајкл Џексон? Стравот од губење на сопствените животи и прашањето како ќе пораснат нивните деца, ги прогонува луѓето во Демократска�а Република Конго.

Омар Басават од Сафари Ноутс ги отфрла овие критики, осврнувајќи се на легендарниот талент на Џексон:

Што и да се зборува за Мајкл Џексон, што и да се мисли за него- една работа е сигурна: тој обележи една ера.

„Почивај во мир Мајкл Џексон,“ пишува кенискиот блогер WildeYearnings. „Сега го имаш целото небо за мунвак танцување… “

Видата ги отсликуваат состојбите на луѓето во одреден момент. Луѓето реагираат на различен начин во време на криза и за сите оние кој ги читаат, гледаат и апсорбираат информациите за „свинскиот грип“ (правилно познат како вирус од типот А - H1N1), може да биде комплицирано да ги одделат вистинските информации од шпекулациите, но исто така и да се справат со новите рестрикции и препораки. Некои го споделуваат своето мислење преку видео и тоа ќе ви се прикаже денес: провоцирачки, скептични, музички, креативни и хумористични видеа.

Прво ги имаме the Atomicos, инди-рок бенд од Пуебла, кој напиша песна и постави видео со англиски титлови за свинскиот грип и различните превентивни мерки. Видеото е преведено и на француски за видеоблогот Le Buzz Dorothée. Видеото на бендот, како и други видеа неповрзани со свинскиот грип може да се најдат на нивната MySpace страница.

Големите бендови исто така заработуваат од свинскиот грип: The Agrupación Cariño ја снимија Influenza Cumbia која е преведена на англиски за повеќе луѓе да може да уживаат слушајќи ја. Следува англиската верзија, и веднаш после неа може да ја видите шпанската.

Групата Bandaloz од Дуранго во Мексико исто така создадоа доста певлива песна за грипот, во која тие пеат за сите потребни безбедносни мерки за заштита од вирусот:

Во Мексико, луѓето исто така креираа видеа за животот во градовите, за тоа како се прифаќа ситуацијата. shizo79 го објави ова видео снимено на улиците на Мексико Сити, каде од неколкуте луѓе кои се надвор на улиците некои носат маски, некои не, а некои ги носат маските околу нивните вратови:

Оваа слатка Мексиканка со име Џимена напиша песна за секојдневниот живот на студентите како неа и ритамот и тажните стихови покажуваат како влијаат превентивните мерки врз граѓаните. Дел од стиховите од нејзината песна Немаме веќе маски за лицето (која таа ја преведе на англиски на нејзината YouTube страница) се:

рефрен
Проклет грип
Не можам да излезам од мојот дом
Вестите ми викаат да се одмарам
наааананана
не почнувај да збориш глупости
зошто сѐ уште не е крај на светот

Немаме веќе маски за лицето
Ливче на вратата: „Нема веќе вакцини до ноември“
Луѓето побудалуваат
Се создава паника а ние немаме доволно храна

Барови, концерти и фестивали
Емисии и ресторани
Филмови, кафулиња и „слатки 16 (sweet 16s)“
Се е откажано за да се заштитиме

А што е со остатокот од светот? Од Австралија, каде свинскиот грип е веќе потврден, Натали - Community Channel објави видео на кое коментира за параноичната реакција на луѓето кога некој ќе направи грешка да кивне или кашла:

И за крај: во прашање беше само време кога некој ќе создаде игра за свинскиот грип. Во SwineFighter, вие целите со шприц кон летачки свињи, вакцинирајќи ги и со тоа го спречувате ширењето на вирусот пред да истече времето. Може да ја играте тука.

Четвртокот на 09.04.2009 францускиот парламент го одби предлог-законот Хадопи (la Haute Autorité pour la diffusion des œuvres et la protection des droits sur internet) со неуспехот (21-15) на владејачката партија да го изгласа законот.

Законот предложува две опомени и тогаш, по третиот прекршок, исклучување од интернет до една година за интернет корисниците кои се фатени дека илегално превземале фајлови (музика или филмови).

Предлог-законот беше доставен од двете партии и се што остануваше беше тие да го ратификуваат финалниот текст, но „15 социјалисти дискутираа за тоа во ходникот и во последен момент решија да го одбијат законот.“

Музичката и филмската индустрија ги притискаа владата и интернет сервис провајдерите да ги исклучат или суспендираат сервисите за peer-to-peer споделување, бидејќи им наштетува на приходите на артистите и продуцентските компании, но неуспехот се случи после слични отфрлања во Велика Британија, Нов Зеланд, Германија, па дури и Европскиот парламент.

Во нивниот дел, Саркози изјави дека тој бил одлучен да се донесе законот и ја обвини опозицијата за манипулација на парламентот.

Министерот за култура планира повторно да го стави на дневен ред предлог-законот на 27 април.

Интернационалната федерација за фонографска индустрија и светската копија на RIAA, изјави дека ќе продолжи да лобира за донесување на францускиот закон „3 опомени“.

Контроверзијата предизвикана од изборот за песна за Евровизија во Грузија по се изгледа заврши (или гледано од други перспективи, ја достигна точката на кулминација), бидејќи Грузија реши да не учествува оваа година во Москва како последица од барањето на Европската унија на радио и телевизија за промена на текстот на песната „We Don't Wanna Put In“ или да се смени учеството со друга песна.

Сега и песната на Русија создава контроверзии. Енди од Siberian Light објаснува:

Во потег кој сигурно ќе ги поттикне теоретичарите на завера и блогерите насекаде, Мам[о] од Анастасија Приходко беше избрана да ја претставува Русија оваа година на Евровизија.

Контроверзијата? Па, Приходко е Украинка, а Мамо во еден дел се пее на руски, а дел на украински јазик. А да, и Приходко се пријави на изборот во Русија само поради тоа што беше избркана од изборот во Украина. […]

Следуваат мислења на Енди за геополитичките димензии на песната на Русија – и на некој начин прогноза:

[…]Во секој случај јас мислам дека е поен за Русија. Тие не само што ќе може да добијат поен повеќе од личниот непријател Грузија, кој се пријави со песна за тоа како не го сакаат Путин, туку со тоа и тврдат дека во Русија музиката е за мир и добра волја помеѓу соседите. А да, и дека тие навистина ги сакаат Украинците.
И всушност, јас мислам дека песната е ок – не е одлична, но Русија нема да биде посрамена во мај[…]

Васил од usMuzik го напиша следново за песната на Русија – како и за украинската:

[…]Сега да одиме во рингот на Светскиот музички натпревар за клевета за да ги слушнеме почетните зборови на водителите. „Во десниот агол го имаме претставникот на домаќинот Русија, минатогодишниот евровизиски победник,  од Украина, Анастасија Пруходко која ја пее Мамо. Нејзиниот противник во левиот агол, поранешен член на групата Виа Гра, ја имаме Светлана Лобода!“

Најискрено луѓе, се сведе на ова. Всушност, некои Руси се лути бидејќи Украинка ќе ги претставува на Евровизија и нема да пее само на руски или англиски, не дај боже, рефренот на нејзината песна ќе биде на украински користејќи вокатив, што не постои во рускиот јазик… […]

Иако има сомнежи во неправилности во гласањето во случајот на Анастасија Пруходко, ова не е единствено проблем на Русија. Belgraded - во преглед на „Балканските евровизиски губитници 2009“ – го пишува следново за победничките песни:

[…]Врски со луѓето кои ги бројат гласовите се секогаш особено важни за балканските натпреварувачи и оваа година не беше тоа исклучок. За да видите кој ги имаше најдобрите врски и/или успее да понуди најмногу пари на жирито одете на Balkan File.[…]

Мора да се истакне дека Balkan File не е многу оптимист за „Евровизиските надежи“ од земјите од поранешна Југославија плус Албанија:

[…]Дали ќе се врати Евровизија во регионот после краток прекин во Русија? Веројатно не.[…]

Назад кон „губитниците“, еве што Belgraded пишува за оние од Србија:

[…]Најдобрите губитници што сме ги имале до сега во Србија – тие имаат се: опера, хомосексуална љубов помеѓу матрикс свештеник и високо воен офицер, комунизам и опера. Да, знам дека кажав опера. Некои луѓе тврдат дека ги слушаат звуците на „Боемска Рапсодија “ и „Никогаш нема да чекориш сам“, но јас не можам да се сконцентрирам доволно за да ги забележам[…]

Следува видеото од изведувачите опишани погоре:

Во делот за коментари на овој пост, Sajkaca напиша:

Да бидеме искрени, доколку има само добри песни со традиционална изведба, никој нема да ја гледа Евровизија. Настанот е магнет бидејќи знаеш дека може да биде посрамотувачки! […]

Неодамна неколку македонски блогери го објавија документарецот „Чија е оваа песна?“ на бугарскиот режисер Адела Пеева и започнаа да дискутираат за приказната. Документарецот е снимен од идеја која режисерот ја добил за време на една вечера во Истанбул со неколку свои пријатели (Македонец, Србин, Грк и Турчин), кога секој од нив изјавил дека песната која одела во позадина потекнува од нивната земја.

Документарецот прв го објави Архео блог и напиша кратка рецензија:

[…] Иако самиот документарец воопшто нема политички тенденции, сепак потрагата по идентитетот на една песна ја отсликува потрагата по сопствениот идентитет и националната нетрпеливост кај народите од Балканот. Наместо да ги спои,  не знаејќи во што се впушта, на моменти Пеева се соочува со емотивната реакција на интервјуираните луѓе дека ги увредува.  Во обид да ги поврзе нишките на заедничкото културно наследство на Балканот, овој пат преку музиката, Адела Пеева на крајот ќе востанови дека скоро е неверојатно како само една песна со непознато потекло може да предизвика омраза кај луѓето. Што го покажува и самиот крај на филмот во која впечатлива е сцената каде една фиеста се претвора во ливада која гори и ја спасуваат “луѓе од повеќе етникуми”. Оти се случува на границата помеѓу Бугарија и Турција.

Покрај тоа што е одличен документарец, она што мене ме заинтригира и што ме предизвика на размисла беа два податока кажани во филмот - “Дека се работи за воинствена песна и дека тактовите доаѓаат од северот на Европа бидејќи се нетипични за Балканот”. А на вас останува да откриете за која мелодија се работи.

Кога постот на Архео блог беше споделен на Кајмак.от, тој предизвика неколку реакции:

Arwena:

Не знам зошто таква тенденција во се да се бара кавга и основа за националистички тенденции. Иако тоа на Балканот за жал скоро секогаш е така, бидејќи политиката е неминовно испреплетена со историските околности. Јас стојам на ставот дека “самиот документарец воопшто нема политички тенденции” оти е правен со друга цел. Веројатно немал таков мотив кога се започнал, но резултатите ни покажуваат нешто сосема друго. Нешто што сме го виделе повеќе пати кога се мешаат културни вредности и достигнувања на различни етноси и цивилизации. Било што уметничко да се создаде, кое вклучува повеќе засегнати страни, по природата на нештата и настаните во овој регион неминовно води кон национализам и се смета за мотив со политички тенденции.

Zlochko:

Да да. Правен е од чисто наивни причини да го најде вистинското потекло на песната. Затоа на Босанците им вели дека Србите сметаат дека го имаат оригиналот (иако сѐ уште не беше ни отидена во Србија), на Србите им ја пушти босанската верзија, а на Бугарите им вели дека Турците тврдат дека е нивна.
Нема ништо наивно во документарецов… а ако со нешто е преполн тоа е со политика. Ама, убаво што е така направен - ти отсликува тукашните народи на прекрасен начин. :

Блогерот Развигор исто така го објави видеото и напиша:

Авторката на филмот во делот со Албанија кажува дека ќе се врати таму, а тоа навистина се случило со нејзиниот следен филм „Развод на албански начин“. Дали и тој може да се најде на интернет?

Е за вакви работи зборував кога го барав македонскиот Мајкл Мур.

Во Македонија постојат две верзии од песната: од градот Прилеп „Ој ти Пацо Дреновчанке“ и од градот Тетово „Ој девојче, ти тетовско јаболче“.

MeetJohnSong ни го прикажа глобалниот колаборативен музички проект наречен Свирење за промена: Мир преку музика (Playing for Change: Peace through Music). Концептот позади овој проект е дека музиката е заеднички фактор кој ги спојува различните земји, етнички групи и региони. Филмот и музиката ќе бидат достапни во 2009, а повеќе информации за проектот може да се најдат на веб страницата Свирење за промена.

Свирење за промена не е само за креирање и дистрибуирање на музика, туку нивната фондација (PFCF) има креирано и одржува музичко училиште во Гудулету и центар за уметност во Јоханесбург во Јужна Африка, како начин за овозможување на образованиена младината во заедницата и тие исто така тие го одржуваат тибетскиот центар за бегалци во Индија и Непал.

Трејлерот во кој е вметната песната Stand by Me, која е изведувана од музичари од различни делови на светот, се прошири уште пред неколку месеци, а сега се враќа со целосната приказна за тоа како музиката може да ги избрише границите:

Исто така може да го видите продолжениот трејлер за документарецот:

Проектот не е единствен од ваков тип, авторот Сузан Лехн ни кажа за виртуелен симфониски оркестар на YouTube, во кој може секој да учествува:

YouTube оркестрира возбудлив нов колаборативен проект: ги поканува музичарите од целиот свет на онлајн аудиција за да бидат дел од првиот светски виртуелен симфониски оркестар. Аматерите, како и професионалците, имаат можност до 28 јануари 2009 да ги преземат песните и да постават видеа од нивната изведба.

Кралот на поп музиката, Мајкл Џексон, повторно е актуелен и приказните за неговото наводното преминување во исламот се актуелни со саркастични коментари на блоговите во Средниот Исток. Дали преминувањето  на Џексон е дел од заговорот на Америка „да се уништи исламот од внатре“, дали е медиумски подвиг или тој конечно ја најде вистинската работа?

Скептикот од Египет забележува:

Лондонскиот Sun и нешто помалку угледниот Telegraph известуваат дека Мајкл Џексон преминал во исламот. Весниците објавија фотографии од Џексон во Бахреин.

Мислам дека  Run CMD кажа најдобро преку неговиот имејл: „Очигледно е дека сето ова е дел од големиот план на Америка да го уништи Исламот од внатре. Мајкл Џексон работи за Дик Ченеј. Сега се има смисла.“

Од Кувајт, Loft965 напиша:

Според овој напис, Мајкл Џексон преминал во исламот. Овие гласини се шират веќе некое време, но овој пат изгледа е вистина бидејќи сите новински агенции пишуваат за тоа. Започна со Џермејн Џексон, потоа купувањето живеалиште во Бахреин и сега неговото име е Микаел (Mikaeel). Не разбирам зошто мора да се промениш името кога преминуваш во друга вера. Тоа не е задолжително. Тој го има најпрепознатливото име во светот. Не знам што треба да мислам за ова, но тој изгледа добро со вел.

Some Contrast, уште еден кувајтски блогер, исто така ја покрива темата.

Палестинско-американскиот блог Kabobfest, пишува за наводното преминување во исламот на Џексон и неговиот судски случај со бахреинскиот принц, шеикот Абдула бин Хамад Ал Калифа, синот на бахреинскиот крал кој го тужи кралот на поп за 7 милиони долари. Само што се појавија вести дека е постигната спогодба.

Во овој пост, Калаш вели:

Можеби имате слушнато за последната тужба за Мајкл Џексон – бахреинскиот принц му платил милиони долари за албум и книга кои никогаш не биле создадени. Она што веројатно не го знаете е дека Џексон има ас во ракавот…

Кралот на поп музиката премина во исламот. Слушам гласини уште откако тој започна да поминува многу време во Средниот Исток, но деталите во најновите известувања не ми оставаат многу простор за сомнеж. Тој дури го променил своето име во Микаел. Изгледа веќе не се чувствува пријатно во Јеховините сведоци.

Јорданскиот блогер Кинзи реагира на постот, велејќи:

За малку ќе напишев пост за ова, но подобро е да не дојде од мене.

Честитки, дел од исламот. Каква награда. Со среќа, кој и да му помага. Навистина е нешто.

Меѓутоа American Muslim Girl додава:

Знаеш што… Мене ми е жал за него и тој сигурно има некои проблеми, но… не знам… јас не би одбила никој, особено не некој со толку многу „следбеници“.

Поблиску до акцијата, од Бахреин, каде Џексон остана една година и имаше судење со член од кралското семејство со кое пејачот се појави на насловните страници на весниците, Есра од Mideast Youth го објави насловот: Исламот победува: Мајкл Џексон се преобрази.

Таа потоа додава:

Оваа ѕвезда е тужена од страна на принцот поради прекршување на некој „договор“ и поради тоа што не снимил песни за мир или нешто друго. Не дека некој се грижи што тој прави. Но јас понекогаш се грижам, бидејќи пораснав со него. Тогаш не бев сигурна дали е белец или црнец или дали е „забрането“ да го обожувам бидејќи се претвори во пластика. Или жена.

По се изгледа сега преминал во исламот. Сè уште сум во категоријата која не се замара.

Есра исто така пронајде саркастично писмо од пред две години, во кое фиктивен Џексон му се обраќа на светот. Во писмото, Есра пишува:

За жал легално ми е забрането да се доближам до било кое игралиште, поради она недоразбирање со моите панталони. Таа приказна доби многу внимание од медиумите. Зборувајќи за медиумите, не знам зошто сум постојано опкружен со камери. Сигурен сум дека девојчињата и момчињата од Бахреин не сакаат серија од фотографии кои покажуваат како ја уништувам мојата соба со урамена фотографија од нивниот крал.

Јас започнав да носам абаја (црна наметка која ја носат жените во Бахреин).

Последната станица е Israelicool, од Израел, кој забележува:

Исламот има нов, мрднат регрут […] Микаел? Повеќе звучи како да се претворил во руски мафијашки бос.

Но ако искочи дека Џексон преминал во исламот, се прашувам дали тој ќе адаптира некои од неговите стари песни за новите верувања. Претпоставувам „Beat It“ ќе биде најприоритетен кандидат.

Коментирајќи на овој пост, TechyNews пишува:

Ох не кутриот ислам, сигурен сум дека тие не сакаа да им се приклучи мрднатиот Џексон. Исто така дали ова е само негова прилика да носи вел наместо болничката маска за да го покрие неговото лице? Блесав Џеко, бурка е за девојки.

Како и секоја друга земја, така и Полска има долга традиција на пазари. Но се чини дека минатиот век донесе неколку промени во вредноста на тие пазари. Се уште можеме да најдеме традиционални пазари што продаваат храна и антиквитети во секој поголем град. Но, најпопуларни се пазарите познати по достапноста на нелегални игри, филмови и музика. Едноставно, бидејки се поевтини.

Сега, една полска новинска веб страница Газета објавува статија (полски) за предизвиците со кои се соочуваат властите во врска со оваа работа. Полицијата се бори за пронаоѓање на изворот и намалување на моменталната продажба на тие пазари - но не поради атрактивните цени: многу често продуцентите на оригинални софтвери и изданија ја охрабруваат нелегалната продажба за да промовираат одреден бренд-производ и да ги натераат корисниците да се обраќаат кај оригиналните производители за надградба, дополнувања, подобрувања. Статијата во Газета генерализира огромна дискусија на нивните форуми.

Еден од корисниците на Газета Форумите, Павел, споменува (полски) дека проблемот е покомплексен, бидејќи софтверот може нелегално да биде симнат и од интернет:

[…] Дозволете ми да Ве поканам на пазарот во Вроклав во недела – Јас се спротивставувам на тие пирати коишто само стојат таму „без никаков срам“ и само што ќе пристигне полицијата, тие исчезнуваат, бидејќи сите знаеја дека таа доаѓа. Ништо не се менува. И сите тие филмови, игри итн. можат да се симнат од интернет и да се стават на ДВД. […]

Друга личност, fixumdyrdum2, е убеден (полски) дека нелегалните копии од пазарот се многу подобри од оргиналните:

[…] Купување на софтвер резултира во софтвер кој е исто толку нелегален како и [пиратските копии], но со многу потешки опции за апдејт. Јас можам лесно да купам пиратска копија после софтверскиот апдејт, со следниот [Service Pack]. […]

Корисникот p24 се чини дека допира до вистинската причина за нелегалното симнување на скапите софтвери:

Јас би зажалил ако потрошам 20 злоти за апликација од пазар и нема да ми се оди таму ако можам да ја преземам бесплатно од интернет во секое време. Можеби не можеш да најдеш се, но се наоѓа доволно. Оваа војна не може да се добие со полиција. Можеби само некои битки. Освен ако не паднат цените.

Ајде да не заборавиме, како што homo_googleticus споменува (полски), дека ние овде зборуваме за незаконско однесување:

[…] Колку што можам да забележам, никој не го нарекува „пиратот“ КРАДЕЦ и незаконското продавање КРАДЕЊЕ. Тоа станува доста јасно од коментарите во оваа статија. […]

RT-bloguje објави блог изјава (полски) на темата каде што заклучокот е ист – ако цените за производите беа пристапни, луѓето впрочем би ги претпочитале оригиналите:

[…] Лично, јас би бил повеќе од среќен сега да платам за префрлање на филмови, музика или книги од мрежата ако начинот на плаќање беше пријателски и цените не толу високи. Ако можев, на пример, да добијам филмови приклучени со списанија за сума слична со цената на списанието (или можби дури и пониска). Секако, јас би платил повеќе за поново издание. […]

Дали е исплатливо? Ќе покаже времето.