Берлинскиот ѕид од Натали Мејнор

Денеска е 20-тата годишнина од паѓањето на берлинскиот ѕид, комплексна безбедносна структура којашто некогаш ги делеше Источен и Западен Берлин во Германија. Денес, ние прикажуваме неколку од видеата кои беа поставени ширум планетата, за да се обележи овој датум и да се покаже што значеа бариерите не само во Германија, туку и низ целиот свет.

Во Германија, серија на гигантски домино парчиња од стиропор беа изградени за да бидат стопени, за да се означи крајот на студената војна. Ова видео од NoCommentTV ги покажува домината кои беа обоени од деца во Германија и од уметници кои живеат во области каде поделбите и ѕидовите беа подигнати. На ова друго видео, чијашто опција за вметнување (embed) беше затворена, може да видите како се топат домината со кликање на овој линк на страната на YouTube.

Во Колумбија, студентите го прикажаа паѓањето на ѕидот, со тоа што се менуваа во кршењето на бетонска плоча:

Од Германија, поддржувачот на топење домина, Annodomino2007 постави видео како негово лично оддолжување за падот на ѕидот и прославата од 10-годишнината по тој повод, што ја започна неговата страст за домина:

Во САД, студентите изградија реплика на берлинскиот ѕид кој може да се опише како начин за подигање на свеста:

Од Мексико, VarinVxx постави видео прикажувајќи друг ѕид кој сè уште стои:Не е Берлин, не е Палестина туку е Ѕидот на срамот на границата меѓу САД и Мексико :

Криста Шилер исто така прави споредба меѓу ѕидот во Мексико и берлинскиот ѕид, но во овој случај, не се задржува само на миграцијата на луѓето туку се осврнува и од гледна точка на зачувувањето на дивиот свет:

Овој обид за документарец од Ziashere ни прикажува како некои ѕидови сè уште стојат. Во овој случај во Ирска:

Последното видео е старо 2 години но е сè уште релевантно: adamfilmaker интервјуира млади луѓе од северот и југот на ѕидот во Никозија на Кипар, кој е зелена зона во која патролираат сини шлемови-сили на ОН; тој ги дели турските и грчките Кипрани и го заслужува името последниот поделен главен град на светот.

Фотографија од Натали Мејнор објавена според дозволата на Криејтив Комонс.

На први ноември 2009 година беше првата годишнина од затворањето на иранскиот блогер, Хусеин „Ходер“ Деракшан.

Кирус Фаривар, новинар и блогер кој живее и работи во САД, известува дека се сретнал со братот на Деракшан, Хамед, којшто го информирал дека:

Неговите родители имале состанок со новиот јавен обвинител, кој им дозволил да вечераат со нивниот син Хусеин Деракшан во затворот Евин, на четвртокот на 29 октомври 2009. Ова, иако потврдува дека тој се наоѓа во затворот Евин, сепак неговото семејство не знае кога повторно ќе го види.

Иранскиот блогер Џуја, пишува дека Деракшан сè уште е во одделот бр. 325 во затворот на Револуционерната гарда. Според активистите за човекови права, додава Џуја, тој е во самица веќе една година.

Група на ирански блогери реши да додаде „Ослободете го Хусеин Деракшан“ на името на нивниот блог во период од една недела. Фанус Азад вели (фарси):

И јас додадов „Ослободете го Хусеин Деракшан“ на името на мојот блог.

Тој додава:

. . . кога Хусеин почна да ги обвинува другите, престанав да го читам неговиот блог, но сега ги бранам неговите права без да мислам кој е . . . .Хусеин, како и другите човечки суштества, има право на слобода на говорот и мислата.

Парсаневешт бара од блогерите да дејствуваат заедно за да се постигне максимален притисок.

Рано, утрината на 15 октомври, илјадници луѓе ги преплавија главните улици и автопатиштата во околината на Сан Хуан, главниот град на Порторико, посебно финансиската област, како дел од општиот штрајк кој има за цел да ја парализира земјата на еден ден. Штрајкот беше организиран од работничкото движење како протест против одлуката на гувернерот Луис Фортуњо за отпуштање на околу 17.000 јавни службеници (вкупно ќе има околу 25,000 отпуштања) како дел од неговиот економски и финансиски план за земјата. Работници и членови на синдикални организации, жени, студенти, наставници, религиозни групи, политички организации членови на друштва за заштита на околината меѓу другите сектори на граѓанското општество, се одѕваа на повикот и беа на улиците за да протестираат. Универзитетите, училиштата и работните места беа затворени.

Блогерот Педро Велез објави корисна листа на алтернативни и водечки медиумски сајтови кои го покриваат штрајкот во живо: Фејсбук групата Меѓународен Фронт за помош на невработените (штрајк) во Порторико (Frente Internacional en Apoyo al Paro (Huelga) en Puerto Rico); Невработеност (ParoPR), Јасност (Claridad), Радио Исла (Radio Isla) и Радио Унивизија Порторико (Radio Univisión Puerto Rico). Група луѓе го оформија проектот Документарно тело (Cuerpo de Documentación) на Јутјуб каде ќе објавуваат видеа од штрајкот од различни места на островот. Исто така, имаше и видео во живо на Betances TV и покривање во живо на Дијалог (Diálogo). Дневните весници Прв час (Primera Hora), Нов ден (El Nuevo Día) и Гласник (El Vocero) исто така го покриваа штрајкот од минута во минута на нивните сајтови. Порториканската твитерсфера беше екстремно активна во последните денови. Конверзацијата се одвиваше под таговите #paropr и #twittericans. Луѓето на @caribnews, @qiibo и @microjuris меѓу другите и новинарите постојано објавуваа најнови вести за штрајкот и линкови до фотографиите и видеата.

Демонстранти на народниот штрајк. Фотографија пратена до ГВ од учесник.

Демонстрантите се собраа во блиската област околу Плоштадот Америка, најголемиот трговски центар на Карибите, чијшто сопственици, семејството Фонаљедас, беа значајни донатори во кампањата на гувернерот. Центарот беше затворен за тој ден. Организаторите на настанот и неколку електронски медиуми проценија дека околу 150,000 -200,000 луѓе учествуваа на масовните протести.

Фотографија пратена на ГВ од учесник

Во контекст на општиот штрајк и ситуацијата во Порторико, Ве молиме да ги посетите претходните постови „Криза со многу имиња“, „Животот е таков“, „Битка за јавно земјиште“ и „Поготвени за општонароден штрајк“. Луѓето од непрофитниот центар за Нова Економија имаат и редовно објавуваат подлабоки анализи за економската положба во Порторико.

Порторико се подготвува за општ штрајк во четврток, на 15 октомври. Откако гувернерот Луис Фортуњо отпушти околу 17,000 владини службеници во првата недела од октомври имаше огромна мобилизација од различни сектори на граѓанското општество: работници и членови на синдикатите, жени, припадници на движењата за заштита на околината, меѓу другите и студенти и професори. Имаше бројни демонстрации и изрази на граѓанска непослушност како протест против економската политика што владата ја сметаше за неопходна поради финансиската криза. Вкупно, оваа година скоро избраната влада отпушти околу 25,000 јавни службеници.

Во последните месеци, непријателството меѓу владата и различните групи од цивилното општество порасна: налози за отпуштања во социјално и економски неразвиените општини, полициска бруталност и опструкции на општинските иницијативи како што е Фидеикомизо дел Кањо Мартин Пења. Исто така имаше и цела низа коментари од владините официјални лица кои се сметаа како навредливи и нечувствителни, како што е сега славното, жално „таков е животот“, и поновиот, кога директорот на службата за кадри Маркос Родригез Ема, назначен од гувернерот, ги спореди демонстрантите со терористи. Ова е контекстот за општиот штрајк во четврток. Како одговор на овој коментар, Тито Отеро објави видео на кое момче свири на виолина спроти Конгресот. Можеме да го чуеме момчето како вели: „Јас не сум терорист. Верувам во правдата за мојата земја.“

Блогерите и твитерџиите се подготвуваат за штрајкот кој треба да ја парализира државата на еден ден. Во Каргас и дескаргас [шпански] Едвин Васкез ги убеди блогерите и граѓаните да го искористат Twitter и Facebook за да се прошири информацијата за денот на општиот штрајк. Веќе луѓето од @caribnews бараат од следбениците да дадат сугестии за таг, а разговорот почна под #twittericans.

Демонстрантите против иранската влада и прекршувањето на човековите права во Иран го одржаа своето ветување и протестираа против иранскиот претседател, Maхмуд Ахмадинеџад во Њујорк, за време на неговото обраќање на Генералното собрание на Обединети нации, во средата на 23 септември. Демонстрантите дојдоа од четирите страни на светот вклучително и Торонто, Токио и Техеран. Иранското опозициско движење („зелено движење“) беше добро претставено.

Има голем број на видеа на YouTube, кои ги прикажуваат демонстрантите во Њујорк. Еве неколку:

Ние ја имаме моќта

Ахмадинеџад е лажго

Сите сме Неда и еден глас

Ослободете ги политичките затвореници

Анти-капиталистички, анти-воени групи, анархисти, групи за заштита на околината и загрижени граѓани се собраа во Питсбург, во четвртокот на 24 септември за да протестираат против негативните ефекти од глобалниот корпоративен капитализам за време на одржувањето на самитот на светските лидери од групата Г-20.

Протестант уапсен во Питсбург. Криејтив комонс фотографија од Flickr корисникот america.gov

Групата Г-20 е составена од лидери на 19 најбогати земји и претставници на Европската Унија. Претседателот Обама е домаќин на состанокот оваа година и главна тема на дискусијата е глобалната економска криза. Критичарите велат дека состанокот е недемократски и таен. Слични се и барањата за да се постават „луѓето пред профитот“.

Една група којашто се нарекува Народен караван низ Пенсилванија, патуваше и го постави на својот блог патувањето низ државата Пенсилванија, а пред самитот ги повика поддржувачите да и се придружат за време на маршот во Питсбург. Тие го подготвија овој аудио-извештај за луѓето кои ги среќаваат по патот, опишувајќи им ги нивните сопствени економски проблеми.

Полициска репресија

Демонстрантите беа дочекани од многубројни вооружени полициски сили, кои употребија солзавец, спреј со црн пипер, гумени куршуми и звучно оружје. Околу 19 демонстранти беа уапсени во четвртокот. Додатни демонстрации беа планирани за во петок на 25 септември, според информацијата објавена на веб сајтот Проект за отпор против Г-20 (G-20 Resistance Project's website) во Питсбург.

Проектот Г-Бескрај (G-Infinity) на Индимедиjа (Indymedia) од Питсбург ги собра хронолошки настаните со помош од постојаните вести од граѓанските медиуми, вклучувајќи и извори од радио, од Twitter, мобилни телефони и видео извештаи. Исто така, тие ги поставија судирите со полицијата на мапа на Google која ги прикажуваше случувањата низ целиот град.

Следното видео од YouTube од Соул Пит ТВ (Soul Pitt TV), канал воден од вебсајтот на афро-американската заедница во Питсбург, го прикажува славеничкиот дух меѓу различните луѓе кои се појавија да протестираат на 24-ти, кое беше наречено The People's Uprising (Побунување на народот):

Телевизијата Soul Pitt го опишува видеото:

Сурово видео од демонстрантите против Г-20 како го напуштаат паркот Арсенал во Лоренсвил кај четвртата и Пен улица и си прават пат до центарот на Питсбург за да протестираат за самитот на Г-20. За жал, овие демонстранти не ја поминаа 34-тата улица затоа што им беше фрлен солзавец и толпата беше принудена да се врати во паркот.

Корисникот на YouTube thetwos постави голем број на видеа, каkо ова подолу, кое Mарк Парент (@mparent77772) и многу други на Twitter го опишаа како „звучно воено оружје“.Напис во весникот NYTimes вели дека за прв пат се користи звучен топ за контрола на толпа во САД.

Во одбрана на граѓанските права

Американската унија за граѓански права ги собира поплаките од обезбедувањето околу Г-20 на нивната веб страна.

АКЛУ (ACLU) исто така има и отворена телефонска линија која нуди правна поддршка на демонстрантите во паркот дека нивните граѓански права за мирно собирање можеби се прекршени. Полицијата тврди дека многу од демонстрантите биле „незаконски собрани“ додека организаторите на главниот протест вели дека го следеле официјалниот протокол за добивање дозвола. АКЛУ од Пенсилванија ја тужеше градската власт за да ја принуди да издаде дозвола за неколку групи.

Голем број на дизајни, постери, песни и филмови се создадени од страна на иранските граѓани, како и од странци од целиот свет, во знак на поддршка на иранското протестантско „зелено“ движење, насочено против резулатите од претседателскиот избори од 12 јуни. И аниматорите имаат објавено војна на диктатурата во Иран.

Зелени луѓе е анимација инспирирана од Ганди

Махмуд Ахмадинеџад во изборната дебата во 2009 година

Човековите права според Бахаи верата

Друга анимација нè потсетува дека исламскиот режим има угнетувано луѓе години пред изборите. MindeastYouth.com ни покажува една анимација за гонењето на следбениците на Бахаи верата во Иран. Приказната е долга 30 години.

На 1ви септември во Будимпешта стапи во сила одлука за реонот 6, кој е познат по неговиот прекрасен ноќен живот. Со одлуката се бара баровите, рестораните и тобаката да затвараат во 22 часот. Општината вети дека ќе ги разгледа прописите на 10 септември и ќе ги суспендира сите идни договори, но нотар од реонот 6 заедно со група полицијаци започнале да кружат и на неколку барови и ресторани им ги избркале гостите и им ги затгвориле вратите во улицата „Нагимезо“, која е позната како „Бродвеј од беда“.

Погледни поголема мапа
Првото непослушно граќанско движење и протест против оваа одлука се покренаа истиот ден на квартот Liszt Ferenc, Андрас Фолдес од  index.hu објавува (унгарски):

Јавниот протест на преминот  на Терезварос (градот Тереза е второто име на реонот 6) во четвртокот вечерта помина одлично. Протестирајќи против одлуката на реонот, кој стапи во сила на 1ви септември, продавниците на квартот Liszt Ferenc ги изгаснаа светлата во 22 часот. Странците кои седеа на терасите гледаа наоколу зачудено, мислејќи дека ќе се запознаат со некој унгарски обичај. Граѓаните на Будимпешта не беа вознемирени, тие си продолжија со нивните разговори.
Беше очигледно дека тие знаеа што се случува, кога се вклучија светилките се слушна бран од аплауз кој ја преплави терасата. Квартот повторно изгледаше како да реонот 6 не добил никаква одлука тој ден која стапила во сила, која налагаше продавниците со сувенири, рестораните и продавниците да бидат отворени до 22 часот, наместо до полноќ или до 1 часот по полноќ.

The Budapest Times објави натпис по ревизија на одлуката, изјавувајќи:

Покрај ветувањето на суспензирање на тишината на баровите и рестораните, советот на реонот 6 во Будимпешта гласаше против престанок на регулацијата на нивната седница минатата среда.
[…] По одлуката да биде објавена, 50 реонски сопственици на барови имаа состанок и анонимно се согласија да бидат отворени после 22 часот. […] Тие би сакале да затвараат во 1 часот по полноќ, кој, според одлуката, беше најдоцното време до кое би требало да останат отворени баровите и рестораните, ако ниеден станар не се пожали против тоа.

Граѓаните започнале да организираат протест пред канцеларијата на градоначалникот на реонот на Facebook (унгарски, англиски):

Немаме друг избор освен да протестираме против таканаречениот „ред за мир“ кој што стапи во сила на 1ви септември, според кој СИТЕ ПАБОВИ И РЕСТОРАНИ мора да затворат најдоцна до 1 по полноќ во реонот 6 (Терезварос).
На жалост излезе дека многу малку членови на делегацискиот одбор не ја рекоа вистината според ветеното повлекување на редот кој стапи на сила на 1ви септември. Сега се осигуравме со повторно преговарање на ова прашање на крајот на октомври, очекувајќи го истиот резултат. До сега ниту преговарањата ниту протестите не беа ефикасни, така да нашиот единствен начин е демонстрација.
Никој нема право да го парализира ноќниот живот во центарот на Будимпешта, да банкротираат добро познати и популарни пабови, да ја отстранат живоста во ноќните клубови. Будимпешта е вистинска европска метропола која не може да постои без ноќниот живот!
Повеќе од 1000 работни места, годишно стотици и илјадници гости и слава, реномето на Будимпешта е ставено на коцка!
Би сакале ли во иднина да се забавувате во Терезварос? Тогаш протестирајте со нас! Без ВАС нема да успееме. Колку повеќе луѓе толку е поочигледно колку е смешен и уништувачки овој ред.
Местото за вечерните забави е центарот на Будимпешта, никој неможе да го одземе тоа!

Започната е веб-страница која се справува со оваа тема, обидувајќи се да ги променат гледиштата на локалните станари кои сакаат тишина и да се одмараат во вечерта и на оние кои преферираат да го задржат бучниот ноќен живот.
Takarodó.com објави неколу идеи и предлози кои би сакале да ги дискутираат со локалниот совет. Исто така го шират зборот и се обидуваат да канат луѓе на протестот во понеделник.

Парадата на хомосексуалците 2009 (Gay Pride Parade 2009), којашто беше закажана да се одржи во центарот на Белград на 20 септември, беше откажана од страна на организаторите.

Пред неколку дена, прес службата на претседателот на Република Србија, ја објави својата изјава на неговиот официјален сајт. Изјавата беше објавена поради бројните, сериозни закани кон хомосексуалната (LGBT) популација од страна на навивачите на фудбалските тимови Партизан и Црвена Ѕвезда, како и од членовите на некои неонацистички (neo-Nazi) групи. Подолу следи извадок:

[…] Владата ќе направи се за да ги заштити граѓаните, без оглед на нивната етничка, религиозна, сексуална или политичка ориентација, затоа што ниедна група […] не смее да ја земе правдата во свои раце и да ги загрози животите на оние кои мислат поинаку или се поинакви.

Во Србија, „Уставот, законите и јавниот ред и мир, почитта и секој напад на армијата, полицијата,новинарите, официјалните лица и другите граѓани нема да се толерираат и ќе бидат преземени сите неопходни мерки против заканувачот.“

Само еден ден подоцна, шефот на полицијата Милорад Велјовиќ издаде соопштение во коешто објаснува дека е оценето, на основа на безбедносната процена од министерството за внатрешни работи и други безбедносни служби на Република Србија, дека собирот во центарот на Белград е екстремно ризичен и може да претставува закана по јавниот ред и мир во градот.

Организациониот одбор на парадата не се согласи да ја промени локацијата на собирот. По тој повод, одборот издаде соопштение и ја опиша одлуката. Еве еден извадок:

[…] И покрај тоа што во полициската одлука беше препорачано настанот да се одржи на друга локација, како на пример на Ушќе [устието на Дунав и Сава], или на просторот спроти палатата „Србија“, апсолутно е јасно дека парадата е забранета. Иако високите официјални лица ги поддржуваат изјавите во кои што сите социјални групи, вклучувајќи ја и геј заедницата, можат слободно да ги изразат своите ставови на јавни места, ова се само зборови без всушност да се направи нешто.

Власта во Република Србија формално призна во нејзината одлука, дека државата е неспособна адекватно да ги превенира и да ги казни заканите од клерско-фашистичките организации. Исто така државата е неспособна да им ги овозможи правата на граѓаните кои им припаѓаат според Уставот. […]

[…] Државата падна на основниот испит. Треба да се очекува повторно испитување. Многу набрзо. Република Србија се предаде. но ние не.

Во саботата, на 19 септември, ултра-националистичката организација „1389“ (името на групата се однесува на Битката на Косово, (којашто се случила во 1389) издаде соопштение во „E-весник“ (Е-novine) веб-сајт којшто го објави. Меѓу другото, тие напишале:

Ова го сметаме за голема победа на нормална Србија и на граѓаните против заканите и насилствата. […]

[…] Како што беше објавено, активистите на српското народно движење 1389 и движењето „Наци“ (Nazi) ќе се соберат на платото спроти Филозофскиот факултет утре во 20.00 часот и ќе учествуваат во настанот наречен „Апсолутно ненасилна народна се-Српска партија на сексуално не-девијантни лица (Absolutely unviolent popular all-Serbian Party of sexual not deviant persons)“

Ги повикуваме граѓаните масовно да дојдат во белградските улици утре за да се осигуриме дека неверниците и сатанистите нема да чекорат по улиците на нашиот град.

Оваа изјава и полициската одлука предизвикаа многу реакции, не само од геј-популацијата, туку и од српската јавност. Блогерите реагираа и на двете.

Јасмина Тесановиќ напиша:

Како што видов на вестите на B92, членовите на клерско-фашистичката група „1389“ одеа по улицата Кнез Михајло, собирајќи се на платото и ја посетија црквата Свети Сава. Исто така подоцна, истата вечер, победата на српскиот кошаркарски тим беше прославена низ белградските улици со хистерични извици „Србија, Србија“ и подигање на три прста.

А ние, забранети и невидливи, како и да е, ама не Србија, седиме на палубата на бродот којшто тоне.

Денеска во 11, можеше да биде 6ти октомври, но не 1389. Како и да е времето не е линеарно туку прогресивно. Само се прашувам каков бил Белград во 1389. Веројатно не бил насилен и глупав. Време е во Белград да се случи стимпанк (steampunk) револуција!

Среќко Секелиќ напиша:

[…] Српската извршна власт, олицетворена во премиерот и безбедносните служби, олицетворени во шефот на полицијата, ставија до знаење на хартија дека немаат контрола на улиците во нивниот главен град. За тоа време, министерот за внатрешни работи и потпретседателот на владата Ивица Дачиќ, избегаа од земјата додека не се смират работите. […]

[…] Ова признание предизвика шокирачкa потврда за тепањето на странците во центарот на Белград. […]

Круголина Боруп го изрази нејзиниот став со острина и иронија:

Каква влада сте ако не сте способни да заштитите 500 луѓе. Не ми кажувајте дека не можевте да обоите во розово 500 панцири, шлемови и гас-маски и да ги распределите на нас, лудаците, само во земја која беше храбра да им даде отпор на тираните.

Каква влада сте ако немате на ум да застанете на првата линија, сите 25 или и колку да сте, затоа што ова одамна не е прашање за геј парадата, туку се претвори во парада на борба против насилството. […]

На крајот од нејзиниот пост, таа му се обрати на Зоран Ѓинѓиќ, поранешниот премиер и претседател на Демократската партија, кој беше убиен во 2003 од мафијата која беше поддржана од некои политичари, кои беа маскирани како неговите политички партнери, според голем број на познати личности, обични граѓани и политички партии, бидејќи тој сакал да ги среди сметките со нив и да ја однесе земјата во Европската унија најбрзо што може:

Oх, мој Ѓинѓиќ… овие твои наследници… не предадоа и тебе и мене. Како што кажа: „Ако некој мисли дека ќе го задржи извршувањето на законите ако ме убијат, тогаш тој се залажува и себе си и другите затоа што јас не сум системот. Системот ќе продолжи да функционира и никој нема да биде амнестиран за неговите злосторства па дури и еден или двајца државници да бидат убиени.“

Oх, мој Ѓинѓиќ,… те убија и предадоа, мили. Овие кукавици не само што не го претставуваат системот - не чуле за него. Се плашат да не бидат убиени, како што те убија тебе, ако застанат на првата линија на Гордата колумна. Кукавици, кукавици, кукавици!

Круголина го завршува нејзиниот пост со горчливите и саркастични стихови од познатиот српски автор Ѓорше Балашевиќ, кој ја поддржа демократската револуција во Србија од октомври 2000:

Оди Европо, не си го пусти времето на нас.
Не барај многу, ќе добиеш лоша репутација.
Оди плането, одлично ни беше заедно.
Добро сме, како што заслужуваме.

Kруголина Боруп го напиша ова во друг пост поврзан со откажувањето на геј парадата:

Вести: Српското народно движење 1389 испрати масовна имејл порака до сите белградски канцеларии на медиумските и издавачките куќи дека ќе платат за фотографирање на учесниците на парадата. Тие имаат намера да го објават тоа, за да можат родителите да ги препознаат сексуално девијантните лица и да ги заштитат своите деца од нивното влијание.

На овој пост, Kруголина стави своја слика како одговор на „1389“ и напиша дека отсега натаму и таа е лезбијка.

Небојша Спаиќ напиша:

Државата е:
1. слаба и беспомошна
2. тоталитарна и репресивна
3. глупава и неспособна
4. преплашена
5. националистичка и конзервативна
6. се претходно наведено

Претседателот Тадиќ не мисли така. Меѓу другото, за откажувањето на парадата тој рече:

Имаше недоразбирање во јавноста и погрешно толкување. Србија, како држава, никогаш нема да попушти пред заканите и оние кон кои ги упатуваат […]. Државата понуди безбедносни услови, најмногу што може, за да се одржи парадата и Србија како и секоја друга држава во Европа инсистира на заштита на човековите права на сите нејзини граѓани, како што кажав многупати, независно од нивната национална, политичка, религиозна или сексуална ориентација. […]

За време на светиот месец Рамазан, муслиманите се воздржуваат од јадење и пиење (меѓу другото) од изгрејсонце до зајдисонце. Во некои земји, не е прифатено од општеството - ако не е дури и нелегално - да се јаде на јавно место во тој период. На пример, неодамна во Египет беа уапсени неколку муслимани затоа што одлучиле да не постат.

Кратко време по објавувањето на приказната, група марокански активисти беа казнети за прекинување на постот на јавно место, дејство што е казниво според мароканскиот кривичен законик. The View From Fez пишува:

Maghreb Arabe Presse во понеделникот објави дека локалните власти „успеаја да спречат митинг кој требаше да биде проследен со јавен прекин на постот за укинување на една одредба од кривичниот законик“.

Мароканските весници го потврдија во нивните изданија од вторникот овој неуспешен обид за јавен собир на луѓето кои одлучиле да не постат во Мoхамедија.

Ова е прв пат во Мароко една група луѓе кои решиле да не постат да се појави во јавноста барајќи го правото да не го практикува Рамазан, забележуваат набљудувачите.

Протестантите од Мохамедија бараат укинување на мароканскиот закон со кој се казнува секој Мароканец кој отворено ќе ги прекрши постите на Рамазан пред Ифтар, оброкот на крајот на денот.

Без да изрази согласност со акциите на протестантите, популарниот блогер Larbi ја фали нивната храброст:

Sans préjuger de leur cause il faut reconnaître aux quelques personnes qui se sont déplacés une certaine forme de courage. L’article 222 du Code pénal marocain stipule que tout individu connu pour son appartenance à l’Islam qui rompt ostensiblement le jeûne dans un lieu public pendant le Ramadan est passible de un à six mois d’emprisonnement et d’une amende.

Не сите што оставија коментари на постот се согласуваат дека акциите на протестантите беа храбри. Всушност, најголемиот дел од нив мислеа дека групата немала право.

Еден блогер, Bouchra, ги споредува протестантите со активистите кои дејствуваат седејќи мирно во својот дом.

Треба да ја пренасочат оваа енергија и труд во конструктивна работа, придонесувајќи за развојот на нашата земја, наместо да преземаат ГЛУПАВИ акции како оваа. Излезете и НАПРАВЕТЕ нешто добро за вашата земја, наместо да наоѓате само маани. Тие гледаат кабловска, седат на интернет и мислат дека знаат сè… ПОРАСНЕТЕ ВЕЌЕ ЕДНАШ и БИДЕТЕ ВИСТИНСКИ ГРАЃАНИ!

Друг посетител на страницата, casazone, ја истакнува потенцијална дволичност во редовите на протестантите, алудирајќи на еколошките проблеми на Мароко со загадувањето:

Il est “fort probable” que la plupart des manifestants qui ont mangé le sandwich Ont jeté le reste (papier, aliments, os, ..etc) sur la voie publique.

Entre Nous Marocains смета дека преку протестот се изразува непочитување на исламот, велејќи:

« Il y a cinq piliers dans l’islam, il faut pas punir seulement la violation du Ramadan, la loi ne punit pas ceux qui ne prient pas toute l’année ou ceux qui ne vont pas à la Mecque » précise Zineb El Razhoui. A notre tour on répond : Personne ne vous oblige d’être musulmane, mais on vous oblige de respecter les musulmans.

Еден блогер, кој се нарекува себеси Etonnée (Зачуден) е збунет од храброста прикажана од групата и вели:

Je sens de la manipulation,
Si vous n'avez pas envie de jeûner, ne le faites pas, vous n'êtes pas obligés de le faire, tout est question de conviction, Dieu n'en sera pas dérangé, des milliards d'autres le font, que sont quelques dizaines à ne pas le faire !!!! Mais une autre question me vient à l'esprit, pourquoi montrer votre refus en public et maintenant ????
Vous demandez le respect de votre liberté en bafouant celle des autres ???

Во опозицијата имаше неколку коментари кои изразуваа поддршка на протестантите. Еден таков коментар, оставен на Morocco Board, беше глас на поддршка:

Чекајте малку, овие луѓе се обидуваат да го привлечат вниманието на јавноста кон еден закон кој ја нарушува личната слобода. Мислам дека не го прават тоа само за да ѝ пркосат на муслиманската заедница. Ако прифатиме секој што ќе биде виден како јаде пред паузата да биде пријавен на власите, следната работа што би се направила е да се наметнат петте молитви на ден. Видете, Мароканците треба да созреат малку. Не е важно само дали вашиот сосед ќе споделува со вас рајски девици. Слободно живеење, сега и тука, тоа е приоритет.

Постењето и молењето, или други религиозни ритуали се приватни работи во кои не треба да се меша државата. Можеби улемите треба да имаат тркалезна маса за барови кои чудесно исчезнуваат на Рамазан, па се отвораат покасно, да зборуваат за дволичност. Или пак да дискутираат за улогата на државата во намалувањето на сиромаштијата и проституцијата како должност на секој муслиман кој треба да дава милостина за да ѝ помогне на оваа класа која е се побројна во Мароко. Давање на милостина за да се намали сиромаштија, е тоа би било нешто со што би можеле да се гордееме што сме муслимани.