Јесуз ја постави следната статија како инспирација на нејзиниот блог Чоколаден пеперминт во тегла:

Ал Ахрам го отпечати овој напис денес за египетската болница во Баграм, Авганистан. Тоа е мала воена болница во Баграм којашто лекува авганистански пациенти бесплатно, обезбедува вештачки екстремитети и изведува офтамолошки операции. Водена од Ахмед Ашри, од болница којашто примаше 100 пациенти дневно прерасна во болница којашто го прима и лекува секого што ќе влезе во неа. Ова е прекрасна сторија за тоа што всушност можат да направат Египјаните.

Језус беше вознемирен од тоа како медиумите се поставија спрема оваа вест достојна за почитување:

Написот прво беше објавен од сениор авијатичарот во воздухопловството Џорџ Клутиер за сервисот за вести на американските сили во почетокот на октомври. Зошто на нашите медиуми им беше потребен повеќе од еден месец да известат за нешто толку специјално и инспиративно? И зошто нашата војска не го прави истото и во Египет? Со сета почит кон Авганистанистанците, но на египетските пациенти им е потребна исто толку помош и ја заслужуваат од владата, и тие плаќаат даноци исто така.

На крајот таа вели:

Посакувам да можеме да гледаме повеќе болници како оваа и повеќе луѓе како полковникот, коишто се спремни да одат една милја подалеку за луѓето на кои им треба тоа.

Блогерот Виенто дел Сур пишува за солидарноста на актерот со народот Сахрави. Тој вели дека Бардем ова изјавил кога ги посетил бегалските кампови:

Ситуацијата се влошува секоја година. Миротворниот процес е блокиран и од тоа најмногу страдаат најранливите луѓе – жените, децата и старците, вели Бардем и нè потсетува дека постојат 200.000 луѓе кои некогаш биле од Шпанија, а сега се напуштени во пустината веќе 33 години.

Навистина, познатите имиња привлекуваат внимание кон каузите. Уметниците како Ману Чао, писателот Едуардо Галеано и други познати личности ги посетиле бегалските кампови во минатото и се посветиле на каузата, како што вели Каминандо ен ел Десиерто:

Ако ваквите јавни изјави помагаат да се промовира каузата – а навистина помагаат – ваквите коментари се добредојдени. И дури кога и би посакувал вистински прогрес како резултат на збирот на индивидуалните напори на просечните граѓани, мораме да ги препознаеме вредностите на оваа поддршка.

Во Шпанија многу семејства примаат Сахрави деца да го поминат летото во нивните домови и да споделат различна култура во побезбедна средина (можете да видите, на пример, Сахрави деца во Кордоба), но во септември летото завршува и доаѓа времето да се поздрават со своите домаќини, како што вели Амигос дел Сахара:

Сахрави децата го завршија одморот во Екстремадура и се вратија во Тиндуф.

Две прекрасни иницијативи го привлекоа вниманието на многу луѓе на Интернет. Моливи за мир (Lápices para la Paz) нуди поддршка на децата кои се наоѓаат во вооружени конфликти со тоа што им дава моливи и материјали за образование и откриваат убава приказна во рециклирана конзерва.

И тука, и покрај трајниот егзил, тие се гладни за учење, додека се смеат и се среќни наспроти сè – наспроти фактот дека подот на училницата не е рамен и некои клупи не се балансирани…бојата на ѕидовите избледува поради големата ерозија…тие сè уште го пишуваат зборот слобода со нивните прекрасни боички.
Во аголот на училницата гледам конзерва.
Конзервата е од млеко во прав. Од неа растат прекрасни зелени стебленца со листови. Прашав што е тоа и децата возбудено ми одговорија: тоа е леќа, леќа!!!
Професорот се насмевнува: - „На овој начин ги учиме дека светот не е само пустина и место во кое едвај има растенија. Секој ден децата се грижат за растенијата за да не им недостасува вода. Човек мора секогаш да има надеж…“

Другата иницијатива е Изложба за бегалците, чиј домаќин беше волонтерот Барс во Шпанија за време на летото за да се соберат средства за помош на народот Сахрави.

За време на летото некои деца ја открија Шпанија и го споделија животот со нивните домаќини, додека другите останаа во бегалските кампови и беа среќни да го видат Хавиер Бардем надвор од големиот екран. Ова се мали чекори за да им се помогне да имаат нормално детство насред вооружен конфликт. Сега се пак во училиште во бегалските кампови, ги користат своите нови моливи и учат цел свет зборови.

Меѓу насловите кои следуваа по лудувањето на Двајат имаше „Ужасно лудување со булдожер во Ерусалим“. Тие исто така се насочија на претходната врска на Двајат со еврејка, со наслови како „Напаѓачот од Ерусалим имал девојка-еврејка“. Некои написи дури известија дека Двајат извикувал „Господ е голем!“

Живот од окупирана Палестина го одговара прашањето зошто Двајат е означен како терорист:

Значи ако убиството на Двајат не е со политички мотив, доколку не се однесувал според „суб-национални групи или илегални агенции“, зошто од страна на израелските медиуми, политичари и други државни службеници тој е обележан како „терорист“? Зошто кога тој дејствувал сам, поради што израелските сили и полицијата веруваат дека е непланиран настан, Двајат е означен како терорист?

Одговорот нормално е едноставен. Двајат беше палестински Арап, па затоа тој мора да биде терорист. Овој факт и само овој факт е причината поради која тој е означен како терорист.

ДесертПис исто така е свесен за насловите и го коментира вниманието на врската на Двајат со еврејка:

Навистина светско откритие… Порано беше „Сите вести што одговараат, ние ги печатиме“… Сега е „Сите вести што продаваат, ние ги печатиме“.

Затоа, јас барем нема да ги купам!

Вил од КАБОБфест споделува друга перспектива; симболизмот на булдожерот во Израел и Палестина:

Со убивање на три израелски цивили, овој акт на убиство претставува иронична трагедија. Додека пролевањето на цивилна крв не е оправдано, како ние говориме за таков акт е важно. Наместо да го означиме како изолиран инцидент или како уште еден бездушен палестински напад, навистина треба да разгледаме зошто опремата за градење стана алатка за смрт и уништување во Израел и Палестина. За Палестинците, булдожерот е симбол за израелската агресија. Еден напад од Палестинец не го менува тој факт. Ова само не потсетува на итната потреба од склучување мир.

Рима Абделкадер, на нејзиниот блог Arabisto.com, им помага на читателите да го разберат инцидентот и објаснува:

Уште еден многу важен факт, кој беше изоставен во репортажите од средата, е дека булдожерите во некои случаи се користат за да се уништат палестинските домови. Со еден дури беше убиен американскиот активист за мир, Рејчел Кои, во март 2003, која го жртвуваше својот живот за да ги спречи уривањата. Оваа информација е значајна за дискусиите на настаните од средата, бидејќи напаѓачот користеше булдожер за да убие невините цивили.

ДесертПис беше меѓу првите да го искоментира ова и беше навреден од недоволното медиумско покривање:

Пред една недела мојот драг пријател и Брат, Могамед Омер, беше скоро претепан до смрт и измачуван од страна на службениците на израелската безбедност.

Оваа недела, две израелски деца беа убиени ладнокрвно од страна на израелските сили. Осум други беа повредени.

Дали прочитавте за некои од претходно наведените случаи во некои извештај од дневниот печат?

НЕ!

Блогерот исто така линкуваше подкаст со интервју од Омер.

Во делот за коментари, Давид Балдингер одговори:

Храброста на Омер е неверојатна. Јас не би можел да го издржам овој третман. Иако измачувањето беше доволно лошо, она што е дополнително тажно е тоа што се случи после неговите среќни денови во странство. Не постои изговор или објаснување што ќе го оправда она што му се случи на Омер. Можеби нешто добро ќе искочи од ова лошо. Ова покажува дека израелската влада лаже и не може да се очекува од неа да ги контролира своите сили.

За крај, Муник – по малку од се коментираше на подкастот, велејќи:

Еден што го слушаше кажа дека ова е најтрогателното нешто што го има слушнато подолго време. Тоа е Мохамед Омер како говори од неговиот болнички кревет за Нора Баров-Фридман од Флешпоинт од Пацифика радио. Таа неодамна беше во Палестина.

Човечката нехуманост кон човек. Може само да плачете.

Петиција со која се бара акција може да се пронајде овде.

Во последниве месеци, југоисточна Азија ја погодија природни катастрофи во кои илјадници животи беа изгубени и уништени милиони домови.

Блогерот Лин Ленг Ланг вели:

„Ах, супер тажно ах. Што по ѓаволите се случува со Азија?“

Мјанмар сѐ уште страда бидејќи циклонските бегалци имаат недостаток на храна и се шират болести. Неспособноста на хунтата е уште една катастрофа која ја влоши ситуацијата во опустошените региони од циклонот во Мјанмар.

Можеби властите на САД беа во право кога ја обвини хунтата за запоставување со блокирање на големи количини на интернационална помош за жртвите од циклонот. Или како што рече премиерот на Сингапур, „Мјанмар се плаши да дозволи влез на помошта од странските агенции, бидејќи со тоа би се покажало дека владејачката хунта е неспособна да се справи со катастрофата.“

Поради однесувањето на хунтата, Ендор дунген верува дека светот бил во право за песимизмот кон давањето помош за Мјанмар. навистина е неверојатно дека три недели поминаа пред лидерите на Мјанмар да дадат јавна изјава за катастрофата од циклонот. Повеќе од 100 000 луѓе загинаа, а генералот Тан Шве успеа да го сокрие тоа. Во други држави лидерите ќе беа отстранети од власт.

Веродостојноста е важна за владата да биде ефективна во справување со катастрофи. Помошта нема да пристигне брзо ако режимот се согледува како тирански. Мислењето на Ас Зевт Ас Ит Гетс е вообичаено денес:

„Сега сум сигурен дека секој од нас има дарежливо срце и силно посакува да допринесе на некој начин за да им помогне на жртвите од скорашните катастрофи во Кина и Мјанмар. Меѓутоа, сакам да кажам дека треба да бидеме внимателни на кои канали придонесуваме. Доколку сакате да потпомогнете на било кој фонд за помош на Мјанмар, прво уверете се дека организација оди директно во земјата за да им помогне на жртвите, а не само да им ги префрлува пари на владината хунта.“

Многу блогери од регионот не ја фаворизираат хунтата. Јере-иамватиам од Сингапур пишува:

Целта на владата е да владее со луѓето, да им ги подобри животите, да се грижи и да ги заштитува луѓето. Она што го направи владата на Мјанмар е тотално непочитување за животите на своите граѓани. Со задржувањето на помошта и недостигот на брз одговор за катастрофата, тие ги убиваат своите луѓе.

Блогерот од Филипини, Под сонцето додава:

„Каков тип на влада ќе ги стави своите себични интереси пред граѓаните во време на голема криза, кога единствениот избор е помеѓу животот и смртта?“

Со тоа што Тајван е во зона склона кон земјотреси, постои нов закон со кој се задолжува сите нови згради да бидат отпорни на земјотрес. Реагирајќи на скорешниот земјотрес во Кина, кој беше почувствуван во Бангкок, блогерите се прашуваат за безбедноста на старите згради и облакодерите.

Крунчи се прашува за чекорите имплементирани во Малезија за заштита од идни јаки потреси:

„Дали куќите во Малезија се изградени да издржат дури и мал земјотрес? Дали постојат насоки за градителите кои можат да се следат со цел зградите да издржат потреси повеќе пати и низ целата година? Со ставот ‘тидак апа (не е важно)’ и одредени луѓе кои се грижат само за своите џебови, се сомневам дека овие работи добиваат внимание се додека нешто големо не се случи. Што мислите? Дали сум премногу параноичен?“

Многу денови, медиумите не известуваа за направената штета од силниот тајфун во северниот дел од Филипините. Дури и владата на почетокот не беше свесна за степенот на разурнувањето. Филипинскиот претседател беше на нуркање во централниот дел на Филипини ден откако тајфунот ја напушти државата.

Сајтот на блогот Дарлин пишува за ситуацијата на едно од провинциите погодена од тајфунот:

„Тајфунот Косме уништи околу 700 000 домови, погодувајќи најмалку 38 000 фамилии. Овој непријатен настан не им остави друг избор на жителите освен привремено да се сместат во центрите за евакуација. Косме исто така предизвика лизгање на земјиштето, со што повеќе патишта беа затворени и предизвика поплави, кои ги уништија фармите.“

Странгели оут оф плејс беше шокиран:

„Следниот ден, Канделарија изгледаше многу поразлично. Сите електричните кабли беа на земја. Големите дрва на багрем и манго беа врз куќите и зградите. Некои од прозорците на црквата, школото и јавната библиотека беа искршени. Скоро насекаде можеа да се видат куќи без покриви. Некои од постарите градби изгледаа како картонски кутии на земја. Градот беше, ја цитирам мајка ми, „екстремно разорнат“.“

Фотографии од уништувањето на тајфунот во најлошо погодените области беа поставени на Харвест ис грејт. Норден Филипин Тајмс ја напаѓа владата поради неактивноста:

„Секоја година, владините претставници велат дека за време на сушните месеци тие превземаат постојани мерки за евентуални невремиња, со цел да се подготват за дождливите месеци. Но секогаш кога тајфун ќе погоди, повеќето владини претставници се неспремни додека патиштата се затворени и телефонските линии не работат. Програмите за контрола на катастрофите или нивно раководење се реактивни, не проактивни.“

Наташа лавс нодлс го коментира земјотресот во Кина, циклонот во Мјанмар и тајфунот во Филипини. Министерот за надворешни работи на Сингапур одржа говор за потребата од интернационална соработка за да му се помогне на Мјанмар. Помош може да се пружи и на другите држави од регионот:

Ние во АСЕАН не можеме да ја завршиме оваа работа сами. Потребите на Мјанмар се далеку поголеми од она што Мјанмар и АСЕАН можат да го понудат. Токму поради ова АСЕАН и ОН заедно ја одржаа оваа донаторска конференцијата. Ние во АСЕАН можеме да одиграме малку повеќе од само олеснителна улога во зголемување на довербата и соработката помеѓу интернационалната заедница – која ги има капацитетите – и владата на Мјанмар.

Следува поканата од ЈуТјуб и презентација од Оливија, која ќе биде одговорна за каналот ГраѓанскиВести:

Едно од нивните значајни видеа е продуцирано и снимено од Мијонг Г. Куон од јужен Судан, кој известува за условите во бегалските кампови, каде може да стане многу топло или да има поплава доколку има поројни дождови:

Со ова ја искористувам можноста да ви соопштам дека Глобал Војсис веќе има свој ЈуТјуб канал, каде сите видеа кои се објавени во написите се обележани како омилени и многу од продуцентите се имаат претплатени на нив, а има и неколку видеа кои не се најдоа во написите, но сепак се доста добри и интересни.

Доколку имате некое видео за кое би сакале да биде пишувано во делот за видео блогирање, испратете имејл на Џулијана Ринкон Пара (достапен преку нејзината страница) или напишете го во форма на коментар, со кратко објаснување за што вие мислите дека е важно да се прикаже од видеото.

Прво, од јужен Судан, Видео Новинар, зборува за предизвиците со кои се соочува проектот Вода за Судан, со цел да изгради и одржува бунари во руралните средини од оваа сиромашна област и како не е важно колку е тешко да се започне и одржува, бидејќи на крај вреди да се посвети внимание за решавање на овој проблем.

Потоа, од Пакистан, Акцијата Против Гладот решава да им помогне на заедниците, кои изгубиле апсолутно се, полека да ја добијат нивната доверба за подобра иднина со вклучување на чиста вода во нивните планови. Следново видео е од Dogooder.tv:

Неколку проекти кои им помагаат на луѓето полесно да ја транспортираат водата од една област до друга. Прво, Q-резервоарот, кој е шише што се тркала кое може да се води со јаже. Второ, пумпа за играње, која пумпа вода од подземните извори до резервоар со вода додека деца си играат и прототип од велосипед кој прочистува вода додека се вози.

Прототипот од велосипед со кој се прочистува/транспортира вода може да се види во една минута.

Во областите каде е потребно прочистување на водата може да го видиме био-песочниот филтер во акција, исто така од Акцијата Против Гладот:

Уште еден сличен глинен лонец за прочистување е промовиран од Лонци за Мир, кои тренираат локални занаетчии да произведуваат глинени лонци кои можат да се користат за прочистување на вода. Комплетни инструкции за изработка на лонците и филтрите може да се видат следејќи го овој линк. Следново видео е од презентацијата на Рон Ривера на симпозиумот Дизајнирање за другите 90 проценти:

Фотографија од класична капка од вода од Ренди син на Алберт.

И покрај овие ограничувања за носењето камери и фотографирањето, сепак некои луѓе излегоа за да го снимат степенот на штетите. По се изгледа нивната непослушност на насоките од хунтата за известувањето за циклонот е поврзано со нивниот гнев кон хунтата, бидејќи не ги евакуирала погодените села дури и кога станала свесна за неизбежниот циклон и можните опустошувања. Следниве видеа, поставени од ЈуТјуб корисникот аунгсајапји, може да влијаат на чувствителните луѓе: тие се многу графички, вклучуваат мртви тела и треба да се гледаат со дискреција и согласност од возрасни:

ЈуТјуб корисникот АфтерНаргисЈгн постави серија од видеа, кои вклучуваат слики од ефектите на циклонот во Јангон, најголемиот град на Мјанмар, поранешно познат како Рангун. Луѓе како отстрануваат бутнати дрвја, како се движат низ водите, сушат своите душеци, облека и генерално како се обидуваат да расчистат и да продолжат понатаму.

ЈуТјуб корисникот Бурма4ју постави видео со последиците во Латбута, со толпа од жртви од циклонот Наргис во засолништата, кои се обидуваат да спијат додека размислуваат што ќе се случи со нив во блиска и далечна иднина.

Видео за иднината на луѓето од Бурма е поставено од мјочитМјанмар, уште еден ЈуТјуб корисник кој постави видео со англиски титлови, на кое се интервјуираат преживени луѓе од Лапута и бегалци на нивните моментални положби: камповите за бегалци, на улиците: донации од ориз и облеки за децата, приватни иницијативи направени без државниот совет за мир и развој кој владее со нив. Во меѓувреме, слика од Бурма Нуз покажува помош која изгледа како да е од Црвениот Крст како се продава на улиците, а треба да биде наменета за бегалците.

Следново видео, исто така од аунгсајапји го покажува искуството на луѓето во бегалските кампови, донациите на приватните организации: од луѓето и продавниците, пристигнувањето на воениот генерал, носејќи ветувања наместо облека, храна или вода. Тие им велеа на бегалците дека луѓето кои настрадаа, настрадаа поради лоша карма и дека тие треба да се сметаа себеси за среќни бидејќи преживеале. Дадоа неколку предлози за меѓусебно групирање по села и потоа заминаа. Видеото е титлувано на англиски за подобро да се разберат настаните:

На ЈуТјуб блогот нагласени се напорите на видео заедниците за помош на Мјанмар, а истакнати се и мрежите за известување и приватните иницијативи кои го документираат циклонот и му овозможуваат на светот да знае што се случува со малата азиска држава. На пример, Најтвочер1982 од Холандија вети дека за секој добиен видео одговор на неговото видео, тој ќе донира 5 долари на Црвениот Крст, а ако видеото е добро ќе донира 10 долари:

Глобал Војсис Онлајн врши опширно опфаќање на катастрофата и агрегира информации од различни извори од Мјанмар и надвор за случувањата со помошта за храна, вода и ситуацијата на бегалците додека бројката на загинати постојано расте. Не двоумете се да ја посетите специјалната страница за состојбата со циклонот во Мјанмар и да ги прочитате постовите од тимот волонтери-автори кои пишуваат со преведување од бурманските блогови, известувајќи од прва рака за животот во Мјанмар сега. Исто така може да го следите нашиот фид за Мјанмар на Твитер. На 17 мај ќе се одржи глобален ден за жртвите во Бурма, на кој се повикуваат луѓето да им пренесат на другите за кризата во Мјанмар, а некои веќе организираат настани за собирање средства.

Бидејќи Пангеа денот е за приближување на луѓето, беше испратена покана до публиката да ги постави своите видеа на видео каналот на Пангеа денот, каде може да се погледнат 1037 видеа кои се поставени како одговор на оваа покана.

Како пример, едно од поставените видеа е за студент по уметност од Танзанија, кој ја раскажува својата приказна за својот секојдневен живот и како тој сака да подучува деца бездомници за уметност. Следува приказната за Чадо од џејмссефонброун:

Логистиката на Пангеа денот предизвикува стравопочит: од Каиро, Кигали, Линдон, Лос Анџелес, Мумбаи и Рио де Женеиро, филмови, музика во живо и спикери ќе се здружат за да го инспирираат целиот свет. Филмовите беа избрани од повеќе од 25 000 филмови од преку 100 земји. Сите овие филмови споделуваат неколку карактеристики, како нивната можност да инспирираат, трансформираат и овозможуваат да го доживееме животот низ туѓи очи. Кралицата Нор од Јордан ќе биде еден од говорниците заедно со музичарот и активист Боб Гелдорф, Кристијан Аманпор од СНН и иранската рок група Хипернова. Додека на овие места луѓето ќе се зближуваат, насекаде низ светот групи од луѓе можат да се најават и да покажат дека и тие ќе бидат приклучени: може да присуствувате на отворен настан во вашиот град или дури и да организирате свој.

Меѓутоа, Пангеа денот не е само да се биде заедно за тие 4 часа. Идејата на овој настан е да се инспирираат луѓето да зборуваат за и да прават промени. Исто така им овозможува на другите да учествуваат не само како гледачи. Преку Нокиа, партнерот на организацијата, на неколку амбициозни креатори на филмови од различни локации низ светот им беа дадени мобилни телефони кои поддржуваат снимање на видео, со цел да ги снимат своите приказни. Исто така луѓето можат да постават свое видео за да го освојат мобилниот телефон Нокиа Н95 8ГБ. Ова партнерство ни претстави бегалец од Мианмар во Индија кој снима детска смеа, Иранска фамилија која живее во камп за бегалци во Авганистан кои ја имаат снимено својата идеја за надеж и Индиец во Бангалор кој го снимил сечењето на дрвата во Банјан… и деца кои садат нови дрва. Може да ги погледнете овие и други на оваа страница.

Има многу различни начини на кои може да учествувате. Не ја пропуштајте шансата да бидете дел од овој настан и запознајте ги и другите за настанот.