По една интензивна дебата во која учествуваа доктори, социолози, претставници на католичката црква, меѓународни здравствени организации и политичари, законодавците од Доминиканската Република ратификуваа член од уставната реформа со кој жените немаат право да ја прекинат својата бременост под никој случај.

Оваа одлука за која многумина велат дека е донесена под големо влијание на католичката црква и на конгресните избори, ја сместува Доминиканската Република во малата група на држави во кои абортусот е уставно забранет, дури и во случаите кога животот на фетусот или на мајката е загрозен заради бременоста. Жените кои биле жртви на инцест или силување исто така не смеат да абортираат.

Транспаренти против абортус поставени пред катедралата во Санто Доминго. Слика од Duarte 101, искористена со дозвола

Според споменатиот член (денес познат како член 3): „правото на живот е неотуѓиво од зачнување до смрт. Смртната казна не може да биде одредена, одлучена или применета во никој случај.“

Протестите не престануваат уште од прелиминарното одобрување во април. Социологот Розарио Еспинал пишува дека сега ќе им се одземе можноста за здрав и достоинствен живот на жените, додавајќи дека докторите кои извршуваат незаконски абортуси ќе наплаќаат повеќе заради поголемиот ризик.

Многумина веруваат дека со оваа одлука ќе се зголеми бројот на незаконски абортуси како и стапката на смртност на жените. Сепак, начинот на кој членот беше одобрен исто така претставува тема за разговор за многу блогери.

Луис Жозе Лопез од Ahí e' que Prende истакнува дека членот 30 е најконтроверзниот член од уставната реформа за кој се дебатира и вели дека дури и организацијата за човекови права Amnesty International е против оваа одлука. Според Лопез, дефиницијата за човечки живот заслужува длабока и искрена дебата во која сите засегнати страни ќе учествуваат, а тоа не беше случајот во Доминиканската Република:

El tema del aborto es un tabú en RD demasiado influenciado por las iglesias y las religiones. Mencionar la palabra es inclusive mal visto por muchos. Quienes se atreven a cuestionar el status quo, quienes se atreven a decir: “detengámonos a pensar” son inmediatamente censurados y condenados por el debate público.

Речиси 89% од населението се католици, така што црквата има големо влијание во сите аспекти на општеството. Сепак, покрај оваа силна вера, има одредени блогери, како што е на пример Жозе Рафаел Соса, кои не се согласуваат дека оваа лична одлука треба да биде одредена од Уставот:

Respeto mi Iglesia pero ello no me impide analizar el dificil tema con mi optica. El espacio legal para enfrentar lo que se llama “Aborto Criminal”, no es la Constitución. Nadie en su sano juicio, puede apoyar que se aborte una criatura ya formada, genéticamente hablando, siempre que el embarazo sea producto de una decisión de la madre, no de una violación o que intervengan otras circunstancias clínicas. En primer lugar, el tema debió haber sido decididopor quienes traen hijos al mundo, no por puros hombres buscando votos de fe. En segundo lugar, no se buscaba consagrar constitucionalmente el derecho caprichoso a abortar. El aborto es una realidad social que no se gobierna con la dinámica de aprobación de leyes o artículos constitucionales. El aborto es una realidad social que ahora provocará un aumento de la mortalidad de las mujeres que tambien tienen una vida que ser preservada. Los culpables acaban de votar publicamente por esa posibilidad. Y eso es un crimen.

Конечно, некои блогери мислат дека законодавците ја донеле одлуката врз основа на нивните политички интереси. Така, Марија Изабел Солдевила смета дека Конгресот „му има свртено грб на народот“. Марија де Жезус, читател на Diario Libre, опишува на кратко колку ја смета оваа одлука за невкусна:

Sarta de hipocritas y a los que se creen que se votó por la vida, cuando una mujer tiene que abortar porque su vida esta en peligro y no lo hace SE MUEREN LA MUJER Y EL FETO! Balsa de ignorantes! La muerte va a tener un dos por uno en Republica Dominicana. Que vergüenza ser dominicana de ahora en adelante.

Ги нарекуваат „Буда-девојки (Buddha girls)“ (仏女- буцујо (butsujo)), јапонски дами на 30 и 40 годишна возраст, кои страсно ги посетуваат храмовите и им се восхитуваат на статуите на Буда и Бодисатва.

„Буда-девојките“ или „Девојките на статуите на Буда“ си разменуваат сугестии за најдобрите места каде да се видат дрвените идоли или изложбите на будистичка уметност низ земјата. Често тие се многу посветени на историјата или на анегдотите со монасите и светите писанија.

Фотографија од корисникот на Flickr: MR+G

実は、ここ１年くらい 仏像ガール だったりもします
そう、仏像ガール 　仏像みたいな女の子・・・ではありません
まぁ簡単なお話、仏像萌え～ 　な女子です。
近い将来、菩薩になりたいと思っています。如来はイヤだ。
まだまだオシャレもしたいし
で、最近髪の毛も伸ばし始めました。そう、菩薩みたいに髪の毛盛りたいから

私のごく親しい人の中では、ここ数年かなり仏像ブームなんですけど
世間一般ではどうなんでしょうか
まぁ仏像ガールなんて言葉も出ているくらなので、
流行最先端 　ってことにしておきましょう。えぇそうしましょう

Рентаро се прашува дали припаѓа на некоја категорија и дали мора да е во категоријата „Буда –девојка“, само затоа што таа ги цени обичаите поврзани со будистичката култура.

私、結構、仏女かな。。。。。
お香の匂い嗅ぐと落ち着くし
最近、字がヘタすぎるので
習い出したら書くと心穏やかになって
何時間も書いちゃうし
あ
でも阿修羅像とか
そんなに詳しくない
教科書に出てくるような有名なお坊様でも
よくわかってない
でも
御朱印集めるのハマって
お寺巡っちゃうし

[…]

これって要するに仏教だけど
宗教にハマっているってことになるのかな？
仏教だとそんなに抵抗ないし
グッズとか
写経とか
違う意味でブームなんだろうな
にしても
本当に携わっている方にはご迷惑なことなんだろうか
関心を持ってもらう意味ではよいきっかけなんだろうか
でもなんでこんな名前
ぶつじょ？にょ？ってどうよ(-_-;)
誰がつけたんだろ

Фотографија од корисникот на Flickr : papadont

За месец октомври, одбран е храмот Даикоџи (醍醐寺) и неговата статуа на Јакуши Ниораи (薬師如来) во Кјото:

いろんなところで秋の特別公開が始まっていますが、醍醐寺もそのひとつ。１年に２度だけ公開される霊宝館で、ステキなお薬 師さまにお会いできます！私は大学生のときに一度博物館でお会いしたきりだったのですが、どっしりとした存在感と力強いお顔がずっと印象に残っていまし た。今回の特別公開でひさしぶりにお会いして、やっぱりステキ・・と実感！

Телевизиските гледачи низ целиот арапски свет можеа да уживаат овој Рамазан во емитувањето на една  специјална програма за Јапонија. За својата петта сезона, Khawater (Мисли) ја посети Јапонија, каде што еден млад саудиски проповедник, Ахмед aл Шугери, им ја објаснуваше на арапските и муслиманските гледачи приказната за успехот на Јапонците.

Едномесечната емисија го објасни искуството на Јапонците во однос на напредокот, како и причините за тој успех. Ал Шугери се обиде да објасни како Јапонците ги почитуваат принципите на исламот во нивните секојдневни навики, без при тоа да бидат муслимани.

Многу арапски блогери, мислители, писатели и проповедници ја фалеа програмата, велејќи дека се надеваат дека некогаш ќе ги видат нивните земји развиени како Јапонија.

Labeeb од Саудиска Арабија напиша блог пост со наслов „Ахмед Ал Шугери, големиот визионер“.

Ахмед aл Шугери е еден од најинспиративните луѓе што сум ги слушал. Тој силно верува дека еден ден ќе ги промени работите на некој начин.
[…]
За оние кои не го знаат! Тој има серија наречена “Khawater خواطر”, која се емитува секој ден за време на Рамазан. Кажано со неколку зборови, Шугари ги споделува неговите мисли и идеи со целиот муслимански свет, а понекогаш особено со арапскиот свет. Овие мисли се претставени во стил на докумтарен филм преку кратки и јасни пораки.

Илустрација од Labeed во знак на благодарност на Шугери за неговата работа

Саудискиот блогер Самјах го споменува новиот проект за преведување на петте дела на Khawater на англиски, започнат од група доброволци. Првата сезона со превод можете да ја најдете тука. Таа додава :

كلكم عارفين انو أتعرض أ/أحمــد لكثير من النقد العنيف
انو بيطلع فضايح و و و الخ
لكن انا ضد هادي الافتراآتهوا قال من أول حلقه أستحملوا الجاي والمطلـــــوب رفع المـــعـــــــــــايـــــيـــــــــر !! ياناس
أول خطوه لتصحيح الخطأ هو الإعتراف به

Моханад ел Тајеб од Обединетите Арапски Емирати го цитира Aл Шугари, велејќи:

„До сите млади мажи и жени, вие не сте одговорни што Арапите се поназад денес и никој нема право да ве обвинува вас за тоа!! Но, младите мажи и жени денес се одговорни за иднината на арапските земји, вие сте одговорни за нашата иднина по 25 години, што значи дека „НИЕ“ ја одредуваме состојбата на исламскиот свет во 2030.“

Моханад коментираше на ова:

Годинава се емитува Khawater 5. Ахмед aл Шугери патуваше до Јапонија и таму ја сними сезоната. Тој покажува дека Јапонците си ги имаат зачувано традициите и обичаите, истовремено развивајќи се многу брзо. Навистина е неверојатно. Мора да го гледате.

Вафа од Тунис остави напис со наслов „Khawater… во помалку од 15 минути, многу лекции!!“.  Таму, таа вели:

Годинава, „Khawater 5“ нè носи до Јапонија и назад! Ал Шугери прави спредба на работите во Јапонија и арапскиот свет, кој го нарекува „друга планета“! Гледаме колку се Јапонците организирани, чисти и точни. Гледаме како се почитуваат меѓусебно, ги почитуваат постарите, границите и како се почитуваат самите себе! Зарем не треба сите да бидеме такви? Без разлика која е нашата религија, зарем не треба секој добар човек да биде баш таков? Зарем не се ова моралните обврски и услови што го прават светот поубаво место за живеење?

N_spirit од Алжир пишува на “I love khawater” (Го сакам Khawater) :

Pour ce Ramadan 1430, et d’après la bande d’annonce Khawater 5, Ahmad Al Shukairy a choisi de voyager vers le Japon, et en retirer des leçons du peuple Japonais qui a pu se relever et s’est reconstruit en un temps record après les bombardements atomiques de Hiroshima et Nagasaki.

Ахмед Амр од Саудиска Арабија остави кометар со наслов „Помеѓу вредностите и реалноста“ за луѓето кои го критикуваат Ал Шугери и неговата програма. Понатаму, Нахар од Обединетите Арапски Емирати, Џидо, јордански блогер кој живее во САД и египетскиот блогер Ахмед Басиони, имаат пишувано колку добар впечаток им оставила програмата и како би сакале некој ден нивните земји да бидат како Јапонија. Тие рекоа и дека би сакале еден ден да ја посетат Јапонија.

Мислам дека Ахмед Шугери беше одличен на Khawater годинава. Споменувањето на искуството на Јапонците за да изведе морални лекции е навистина генијално. Коментар на Reem од Јордан на Twitter.

Богерот Рим aл Салех од Саудиска Арабија пишува:

أحمد الشقيري في خواطره نجح في استقطاب المشاهدين من جميع الأعمار،ونجاحه لم يكن مصادفة فقد اختارالمواضيع التي تمثل جوهرالاسلام: القراءة حيث أول كلمة نزلت في القرآن هي اقرأ،النظافة(النظافة من الإيمان )،المعاملة (الدين المعاملة )،الحفاظ على البيئة والأرض ..
[…]
أحمد الشقيري يقول كلمته كل يوم ويمشي، ويتركنا نفخربشاب سعودي استطاع أن يقدم صورة جميلة للدين بعيدا عن الصورة المشوهة التي ينقلها لنا المتطرفون أو أولئك الذين لديهم حساسية من كلمة دين أو إسلام.

Од друга страна, Subzero, Тунижанец којшто живее со неговата жена Bluerose и планира да се запише на мастер студии по електронско инженерство во Токио, пишува за едно негово разочарување, покрај фактот што е целосно восхитен од емисијата:

Начинот на кој Ахмед-сан зборува за Јапонија е одличен! Јас на многу сличен начин зборувам за земјата, а во некои случаи тој ги има дури и употребено истите зборови! Сепак, да бидам искрен, иако го сакам многу човекот, бев малку разочаран, па дури и лут, кога дознав дека бил во Токио и не се ни обидол да стапи во контакт со муслиманите што живеат таму. Навистина ќе направев сè за да зборувам со него и да му помогнам во шетањето низ Токио, како и да му дадам неколку предлози за програмата.

И на крај, саудискиот блогер Masha’al ги критикува луѓето што изразуваат восхит за програмата, а сепак не практуваат тоа што се проповеда и додава:

لنكف عن عقد المقارانات الفارغة إذا أعجبتنا طريقة الشعب الياباني لنبدأ بخلق مجتمع حضاري يناسبنا و نفصله على مقاس ثقافتنا وطريقتنا لنكوّن مجتمع إسلامي حضاري راقٍ لأن أغلب المحاور التي عرّج عليها البرنامج من القيم التي من المفترض ان نملكها كمجتمع مسلم , فــ النظافة من الإيمان والعمل المتقن شيء يحثنا عليه الدين والعلم رفع الإسلام مراتبه النظر للغييّر بإحترام وعدم إستحقار المهن شيء من صميم تعاملنا مع بعضنا البعض في الإسلام وغيرها الكثير يعني أننا لم نستورد شيء من الخارج نحن فقط لو أردنا التغييّر نصحح في موروثنا الذي غيّر فينا الكثير !

За време на светиот месец Рамазан, муслиманите се воздржуваат од јадење и пиење (меѓу другото) од изгрејсонце до зајдисонце. Во некои земји, не е прифатено од општеството - ако не е дури и нелегално - да се јаде на јавно место во тој период. На пример, неодамна во Египет беа уапсени неколку муслимани затоа што одлучиле да не постат.

Кратко време по објавувањето на приказната, група марокански активисти беа казнети за прекинување на постот на јавно место, дејство што е казниво според мароканскиот кривичен законик. The View From Fez пишува:

Maghreb Arabe Presse во понеделникот објави дека локалните власти „успеаја да спречат митинг кој требаше да биде проследен со јавен прекин на постот за укинување на една одредба од кривичниот законик“.

Мароканските весници го потврдија во нивните изданија од вторникот овој неуспешен обид за јавен собир на луѓето кои одлучиле да не постат во Мoхамедија.

Ова е прв пат во Мароко една група луѓе кои решиле да не постат да се појави во јавноста барајќи го правото да не го практикува Рамазан, забележуваат набљудувачите.

Протестантите од Мохамедија бараат укинување на мароканскиот закон со кој се казнува секој Мароканец кој отворено ќе ги прекрши постите на Рамазан пред Ифтар, оброкот на крајот на денот.

Без да изрази согласност со акциите на протестантите, популарниот блогер Larbi ја фали нивната храброст:

Sans préjuger de leur cause il faut reconnaître aux quelques personnes qui se sont déplacés une certaine forme de courage. L’article 222 du Code pénal marocain stipule que tout individu connu pour son appartenance à l’Islam qui rompt ostensiblement le jeûne dans un lieu public pendant le Ramadan est passible de un à six mois d’emprisonnement et d’une amende.

Не сите што оставија коментари на постот се согласуваат дека акциите на протестантите беа храбри. Всушност, најголемиот дел од нив мислеа дека групата немала право.

Еден блогер, Bouchra, ги споредува протестантите со активистите кои дејствуваат седејќи мирно во својот дом.

Треба да ја пренасочат оваа енергија и труд во конструктивна работа, придонесувајќи за развојот на нашата земја, наместо да преземаат ГЛУПАВИ акции како оваа. Излезете и НАПРАВЕТЕ нешто добро за вашата земја, наместо да наоѓате само маани. Тие гледаат кабловска, седат на интернет и мислат дека знаат сè… ПОРАСНЕТЕ ВЕЌЕ ЕДНАШ и БИДЕТЕ ВИСТИНСКИ ГРАЃАНИ!

Друг посетител на страницата, casazone, ја истакнува потенцијална дволичност во редовите на протестантите, алудирајќи на еколошките проблеми на Мароко со загадувањето:

Il est “fort probable” que la plupart des manifestants qui ont mangé le sandwich Ont jeté le reste (papier, aliments, os, ..etc) sur la voie publique.

Entre Nous Marocains смета дека преку протестот се изразува непочитување на исламот, велејќи:

« Il y a cinq piliers dans l’islam, il faut pas punir seulement la violation du Ramadan, la loi ne punit pas ceux qui ne prient pas toute l’année ou ceux qui ne vont pas à la Mecque » précise Zineb El Razhoui. A notre tour on répond : Personne ne vous oblige d’être musulmane, mais on vous oblige de respecter les musulmans.

Еден блогер, кој се нарекува себеси Etonnée (Зачуден) е збунет од храброста прикажана од групата и вели:

Je sens de la manipulation,
Si vous n'avez pas envie de jeûner, ne le faites pas, vous n'êtes pas obligés de le faire, tout est question de conviction, Dieu n'en sera pas dérangé, des milliards d'autres le font, que sont quelques dizaines à ne pas le faire !!!! Mais une autre question me vient à l'esprit, pourquoi montrer votre refus en public et maintenant ????
Vous demandez le respect de votre liberté en bafouant celle des autres ???

Во опозицијата имаше неколку коментари кои изразуваа поддршка на протестантите. Еден таков коментар, оставен на Morocco Board, беше глас на поддршка:

Чекајте малку, овие луѓе се обидуваат да го привлечат вниманието на јавноста кон еден закон кој ја нарушува личната слобода. Мислам дека не го прават тоа само за да ѝ пркосат на муслиманската заедница. Ако прифатиме секој што ќе биде виден како јаде пред паузата да биде пријавен на власите, следната работа што би се направила е да се наметнат петте молитви на ден. Видете, Мароканците треба да созреат малку. Не е важно само дали вашиот сосед ќе споделува со вас рајски девици. Слободно живеење, сега и тука, тоа е приоритет.

Постењето и молењето, или други религиозни ритуали се приватни работи во кои не треба да се меша државата. Можеби улемите треба да имаат тркалезна маса за барови кои чудесно исчезнуваат на Рамазан, па се отвораат покасно, да зборуваат за дволичност. Или пак да дискутираат за улогата на државата во намалувањето на сиромаштијата и проституцијата како должност на секој муслиман кој треба да дава милостина за да ѝ помогне на оваа класа која е се побројна во Мароко. Давање на милостина за да се намали сиромаштија, е тоа би било нешто со што би можеле да се гордееме што сме муслимани.

Двајца млади мажи од Њујорк, Аман Али и Басам Тарик, се доближуваат до крајот на своето патување во кое тие ги документираат посетите во „30 џамии за 30 денови“ на нивниот блог со истото име.

Личниот проект да се посетат и фотографираат џамиите однатре во текот на светиот месец Рамазан (кога Муслиманите постат од изгрејсонце до зајдисонце) дури го привлече вниманието на локална њујоршка телевизија.

Нивниот прв блог пост на 22 август започна со:

Ден 1: Патувањето започнува

Вечерва мојот пријател Басам Тарик и јас добивме една случајна луда идеја: Што ако се молиме во различна џамија секој ден за време на месецот Рамазан? И така овој сајт се роди…

Постојат околу 1 милион Муслимани во Њујорк, од многу различни културни и етнички позадини.

Не е вообичаено луѓето да посетуваат џамии кои припаѓаат на други групи, но Аман и Басам (двајцата со потекло од Јужна Азија) кажуваат дека секаде биле примени со насмевки и топлина.

Ден 9: Џамија Акса (Џамија на Западна Африка во Менхетен)

Денес, решив да останам во моето соседство и да ја посетам џамијата Акса. Џамијата е неколку квартови јужно од мојот апартман на 116та и Фредерик Даглас. Луѓето од заедницата се претежно од Западна Африка. Се вели дека во оваа област живеат поголем дел од Сенегалците во Њујорк.

Слично на други џамии во Менхетен, трговци го окружуваат влезот продавајќи секакви работи. Еден од најинтересните трговци продаваше сува риба.

Ден 11: Џамија Ал-Хикмах (Индонезиска џамија во Квинс)

Јас ги сакам индонезиските луѓе и нивната храна. За да го прекинеме нашиот пост ние земавме урми и овој човек во сината блуза служеше многу вкусна индонезиска супа.

Преминувањето на културните разлики не е секогаш едноставно.

Басам многу јасно ги искажува своите ставови на 12тиот ден кога му биле претставени две џамии во Бруклин, оддалечени само неколку квартови една од друга: џамиите на Бангладеш и Западна Африка

Потекнувајќи од Јужна Азија, џамијата на Бангладеш ќе беше поедноставна опција, но со охрабрување од пријател тој одлучи да поголемиот предизвик.

Ден 12: Џамија Тавхид Инк. (Џамија на Западна Африка во Бруклин)

… Работите не изгледаа многу чудно на почеток. Всушност, кога почнав да се прашувам како остатокот од верниците ме согледуваат, почнав да се чувствувам непријатно. Се чувствував како гребатор – одвај земав нешто од храната што ми беше понудена и веднаш потоа заминав. Иако можеби никој во џамијата не се чувствувал така, се прашував дали некој се запрашал „Зошто едноставно не отишол во џамијата на Бангладеш?“ Можеби мојата несигурност го постави прашањето.

Ден 22: Албански исламски културен центар

… Џамијата имаше сопствен готвач кој ја спремаше храната и нека Алах го награди за неговиот талент.

Но храната не се споредуваше со нашето искуство во џамијата. Седевме меѓу многу мали деца прашувајќи ги по нешто за заедницата…

… Една работа која навистина ја сакам е да гледам млади деца кои доаѓаат во џамија бидејќи сакаат да го прават тоа, а не поради тоа што се довлечкани од нивните родители. Деца како овие ме прави да се чувствувам добро за тоа каде се движи муслиманската заедница во оваа држава.

Рамазан завршува на 19 септември.

Иранските власти беа обвинети од опозицијата и од експерите на ОН за малтретирање на затворениците кои протестираа против резултатите од претседателските избори од 12 јуни. Мехди Каруби, водач на опозицијата и поранешен спикер на иранскиот парламент, тврди дека притворените мажи и жени биле силувани во затворите „ Евин“ и „Кахризак“ во Техеран и дека политичките з�твореници се измачуваат до смрт.

Силувањето и малтретирањето не се нови појави во иранските затвори, но скорешните настани го свртија повеќе вниманието кон затворите од исламскиот режим. Ирански активисти од граѓанското општество, меѓу кои и Реза Аламехзадех, водечки филмски режисер,користат граѓански медиуми за да ги нагласат сведоштвата за иранската трагедија.

Поранешна политичка затвореничка го раскажува своето искуство од 1980-тите година, кога била заробена, измачувана и силувана во еден ирански затвор. Таа тогаш имала само 17 години и не ја знаела причината за нејзиното апсење. Повеќе од 84 000 луѓе го имаат гледано нејзиното сведоштво на YouTube.

Кахризак

Илјадници протестанти, меѓу кои дел беа повредени, беа уапсени за време на јулските демострации, а стотици беа испратени или во затвор или во куќа за измачување наречена „Кахризак“.

Еве сведоштво на еден од преживеаните кое е објавено на неколку блога:

Нè одведоа, заедно со уште десетина други луѓе, во „Кахризак“ логорот. Во собата кај што бев јас држен имаше уште барем 200 луѓе. Сите беа повредени; тепани со палки. Се слушаа пискотници од луѓе од некоја друга просторија… Едноставно облечени полицајци влегоа во собата, тепајќи кој ќе стигнат. Го правеа тоа половина час. Потоа, ни светеа во очи со џебна ламба и рекоа дека секој што ќе писне, ќе добие палка во задникот … за да не умреме од глад, секој ден ни даваа ќеса со остатоци од храна.

Во ова интервју, еден преживеан објаснува како затворениците во „Кахризак“ биле принудувани да лижат вода од подот.

Ајатхолах Али Хаменеи, Врховниот водач на Иран, нареди затворање на „Кахризак“. Пратеници изјавија дека  била покрената постапка против 12 полицајци и судии заради инцидентите во „Кахризак“.

Тепан со кабел, без испрашување

Сепак, куќите за измачување во Иран постојат веќе 30 години и „Кахризак“ не е единствената. Еве уште едно сведоштво на еден ирански граѓанин кој бил уапсен и измачуван во „Евин“ затворот само бидејќи се наоѓал во близина на местото на протестите.

Немав намера да учествувам во протест и само, сосема норлмално, одев по улицата. Сепак, ме зграпчија и ме внесоа во една кола, каде што ме оставија до 21 часот. Сите во колата беа со врзани очи и нè одведоа некаде. По три дена, дознав дека нè одвеле до улицата „Мотахари“. На сите ни доделија испитувач, избран случајно. Моето испрашување траеше до 1 часот по полноќ, но не ми поставија ни едно прашање. Ме тепаа со кабел и други работи без да ми постават ниту едно прашање.

На 22 јули, ќе бидеме сведоци на најдолгото сончево затемнување на 21 век. Затемнувањето ќе биде видливо од 5:20 до 7:40 наутро во рамки на тесниот коридор кој се шири на половината од Земјата. Во Индија, патот на затемнувањето ќе биде како на сликата:

Сликата е од НАСА

Постои голема возбуда во земјата поради затемнувањето. Иако Earthquakeforcasting вели дека за затемнувањето во Индија генерално се заинтересирани 4 сегменти на луѓе - имено астрономите, астролозите, религиозните луѓе и астротуристите, изгледа дека мнозинството Индијци може да се сместат во било која од овие категории.

За Хиндусите, еклипсата не е само астрономски настан. Тој длабоко навлегува во  религиозните и културните верувања; постојат многу митови поврзани со затемнувањето. Astronomy India Blog се обидува да открие неколку од нив овде.

Туристичката индустрија се подготвена да заработи од ова возбудување околу затемнувањето. Местата кои се наоѓаат во коридорот на затемнувањето се подготвуваат за да ги сместат сите тие луѓе кои ќе дојдат да фатат мал дел од настанот.  Goodread пишува дека дури и малите села како Тарегана во Бихар се во збрка со подготовките откако се најде на листата на НАСА како една од најдобрите положби од каде ќе се има добар видик на тоталното затемнување.

И зборувајќи за гонењето на затемнувањето на сонцето, тур-операторите исто така добиваат и бројни барања за чартер летови со цел да се набљудува оваа појава и од над облаците. Всушност како што посочува DesPardes India, организиран е дури и специјален лет за помрачувањето за да се понуди оваа привилегија по цена од INR 75,000 (приближно 1560 американски долари) - цена за седиште до прозорецот на овој лет долг 3 часа од Делхи.

Религиозните хиндуски умови ќе се соберат на светите места како Варанаси, Курукшетра (Харуана) итн, за да влезат во реката. Локалната администрација на Харуана очекува повеќе од  милион аџии и исто така  нуди осигурување кое ги покрива аџиите во случај на несреќа.

Ако сте еден од среќниците кои ќе го гледаат овој редок настан, овие моменти на магија на 22 јули, запомнете да превземете адекватни заштитни мерки за очите.

Среќно гледање!

Мапата на затемнувањето е од F. Espenak & J. Anderson, NASA/Goddard Space Flight Center

Многу одамна египетските блогери не биле толку согласни во своето мислење. Но, најновиот криминал од омраза кој се случи во Германија против муслиманка од Египет, Марва Ел Шербини беше доволна причина за тие повторно да се обединат, осудувајќи  ги интернационалните медиуми поради игнорирањето на такви инциденти против муслиманите на Западот.

Приказната не враќа во Август 2008 кога Марва покрена случај за клевета прoтив нејзиниот убиец, Аксел, 28 годишен невработен Германец затоа што ја нарекол „терорист“ бидејќи носела хијаб (исламски вел).

Меѓутоа, минатата среда, Алекс до смрт ја избоди 18 пати во германската судница откако судијата  изјавил дека таа го добила случајот против него и дека тој треба да плати 2,800 евра како казна за навредите.

Марва, 32 годишна Египќанка, беше сопруга на египетски академик, кој престојуваше во Германија со стипендија. Нејзиниот сопруг беше исто така повреден во инцидентот и сега се наоѓа во болница и е во критична состојба, помеѓу животот и смртта.

Zeinobia го искажа својот гнев преку пост насловен „Што ако таа беше лезбејка“ и вели:

Жената е 32 годишната Марва Ел-Шербини, таа беше бремена со второто дете кога беше прободена.
[…]
Ова со сигурност е криминал од омраза, но не како другите, на пример хомофибичничниот криминал или анти-семитскиот, за овој немаше наслови во странство и не знам зошто!! Ова е расистички криминал, господе, жена е прободена толку едноставно во судницата и тоа не е доволно важно за да биде пренесено од медиумите како што треба!! Таа беше мајка која што беше бремена!! Нека Алах ја благослови нејзината душа. Таа е маченик на расизмот и омразата.

Ахмед Есмат пишува на Twitter: Работата е што европските медиуми не го покриваат убиството на Египќанката Марва во Германија. Ајде сега да зборуваме за фер однесување.

Истата мисла ја пренесува и Hisham Maged на својот блог, играјќи ја играта Што ако:

Ајде да ја играме играта - Што ако, замисли дека ситуацијата е обратна и жртвата е од западот и е прободена било каде во светот од било кој од средно источните земји со муслимански екстремисти или  како што медиумите обично велат „малцинството“ во Египет. Сигурно ќе слушнеше како светот зборува за тоа, а исто така и на интернет!

Bikya Nasr, која го следеше инцидентот, прашува дали Марва може да биде симболот кој ќе ги собере луѓето заедно. Тој побара итна рекција на дипломатско и национално ниво:

На Средниот Исток, гневот е голем. Но, овој гнев не треба да падне во замката на редовни жестоки напади на Германците или Германија. Мора да задржи одредена привидна кохеренција за било која кампања која е поставена за да успее. И ќе успее ако Шербини навистина е симболот кој ги обединува луѓето како што Неда го направи тоа во Иран.
[…]

Дали луѓето веруваат дека Шербини е симбол? […]Египќаните би требало да бидат шокирани затоа што една жена е злоставувана заради тоа што носела вел и на прво место, затоа што била Египќанка. Владата треба да и испрати силен сигнал на Европа дека нејзиното однесување е неприфатливо, но тие молчат. Оставено е на египетската популација да превземе акција.
[…]
Ајде да се собереме на улиците пред германската амбасада и да бараме целосна истрага и извештај. Бидејќи ако Германија не може да го направи тоа, тогаш тоа уште еднаш покажува дека омразата наЕвропјаните спрема муслиманите и Арапите е посилна од нивната таканаречена „слобода“. Да, Марва е симбол, но таа треба да биде симбол кој ќе ги обединува луѓето, а не да ги дели.

Друг блогер  Sadafat пишува:

لو أن يهوديا أصيب بكلمة أو مزحة ثقيلة في ألمانيا لأقامت رئيسة الوزراء الدنيا ولم تقعدها ولتنادت فوكس نيوز وسكاي نيوز بالدفاع عن العنصر السامي واعلان الحرب على اعداء السامية، وأما الأخت المصرية هذه فلا بواكي لها.
يجب ان تعلن الحكومة الألمانية ان هذا التصرف يمس المسلمين، يجب ان تضع في دستورها للغالبية الثانية من الديانيات وهم المسلمين حقوقا تحفظهم من العداء ضد الإسلام.

Египетските блогери коментираат или  ги празнат своите фрустрации на Twitter:

wael: RIP #Marwa, жена со фереџе прободена 18 пати до смрт пред нејзиниот 3годишен син во Германија

elmonkez: Ова е една од главните причини зошто нашите животи се евтини во другите земји, бидејќи нашата влада не превзена ништо кога ќе се случи нешто вакво. #Marwa

SomeMuslimMan: Севтот кој зборуваше за убиството на #Neda воопшто н зборува за убиството  на #Marwa. RIP двете

waelabas: Барам убиецот на #Marwa да биде суден како да е муслиман кој прободел евреин до смрт!!!

harvarddr: убиецот на #Marwa мора да биде обвинет за убиство од 1 степен. Германското судство мора да докаже дека нема расизам кон муслиманите.

А јас се најдов себеси како ги пишувам овие линии на мојот блог Lasto Adri:

بعد أن قال الغرب أن قاتل مروة الشربينى لا يمثل ألمانيا، وأن الحادث مجرد عمل فردى،
لا أتوقع من الغرب -ذاته- أقل من أى يلغى من كل معاجمه فكرة أن المسلمين إرهابيين، ويؤمن أن بن لادن وأعوانه -مثلا- لا يمثلون العرب أو المسلمين فى شئ، وأفعالهم كلها فردية!وعلى رأى المثل.. لا تعايرنى ولا أعايرك.. دا التعصب طايلنى وطايلك!

На 21-ви мај на веб страницата на српскиот неделен весник „Време” беше објавена видео снимка за тортурата во духовно-рехабилитациониот центар: „Црна река“, кој се наоѓа во јужно-западна Србија. Пациентите во овој центар се зависници од дрога, а раководител на центарот е српскиот православен свештеник Бранислав Перанович.

Речиси сите српски медиуми ги покажаа ужасните сцени од видео снимката, во која Перанович брутално тепа еден еден од пациентите со лопата и со тупаници.

Народниот правобранител, Саша Јанкович, е еден од службените лица кои реагираа брзо. На веб страницата на „Време“ беше објавено дека Јанкович ќе поднесе кривична пријава против девет идентификувани лица од духовно-рехабилитациониот центар „Црна река“, кој се наоѓа во близина на Нови пазар, поради шарлатанство, извршен напад и нанесување телесна повреда. Јанкович исто така рекол дека сериозни повреди им се нанесени на пациентите на центарот, а тоа не може да се нарече третман или терапија, што јасно може да се види на видео снимката.

Српските блогери реагираа многу брзо на извештајот, а свои изјави дадоа и претставниците на духовно-рехабилитациониот центар „Црна река“ и српската православна црква.

Наместо да го опишува настанот со зборови, Иван ја објави видео снимката на неговиот блог. Еве некои од коментарите:

Warny, 5/21/2009:

На почетокот ми се згади.

Имено, станува збор за луѓе кои се на пат од кој нема враќање. За нив и за нивните семејства поприфатливо е сè она што ќе им го врати претходниот живот…

Потоа размислував за тоа и им заѕвонив на неколку пријатели и разговарав за ова со нив и сфатив дека работите не се такви како што изгледаат.

Иван одговори на 5/22/2009:

Да, во право си, ама кога видов како тој коњ им ги крши вилиците, ми се слоши.

Banjac, 5/23/2009:

Во споредба со тортурата која зависниците од дрога ја преживеале поради кражби и други крвични дела она што е прикажано на видеото е безначајна тортура. Ако зависниците од дрога провалиле во некој автомобил и успеале да украдат радио, тие ќе бидат повеќе претепани ако бидат фатени. Потоа, прашајте ги семејствата на зависниците од дрога колку тешкотии и страдања доживеле и прашајте ги дали се согласуваат со методите на свештеникот Бранислав. Јас знам дека тоа не им пречи. Тој ја прифати работава со цело срце и се обидува да помогне. Тортурата што беше прикажана на видео снимката е природна појава во тие кругови, каде тешко дека може да се размислува рационално и човечно. На крајот, центарот „Црна река“ не е извор на зависници од дрога, туку место на воскреснување на Исус кој се жртвуваше за сите нас. Со верба во Бога, свештенику Бранислав ја имаш мојата апсолутна подршка.

Foxy Lady, 5/25/2009:

Не ја гледав видео снимката затоа што сум прилично млада девојка. Само прочитав за ова.

Не знам какви се зависниците од дрога и не знам какви третмани се применуваат во центрите за рехабилитација, но знам дека ако се претепа некој зависник од дрога резултатот нема да биде излечен зависник од дрога.

Arham, 5/27/2009:

Ова е ужасно. Вакви кретени треба да се уапсат. Ова ги поминува сите граници. Без разлика дали некој е зависник од дрога или не, ова што се прави не е нормално и не е никаков третман. Ова што се случува е вистинска катастрофа.

На официјалната веб страница на духовно-рехабилитациониот центар „Црна река“ меѓудругото е објавено и следново:

…Хронолошкиот ред е едноставен. Бајден доаѓа во Србија. Епископот Артемије не го прими во светиот манастир Дечани, затоа што бил дел од окупационите сили. Домашните прогресивни сили се изнервирале и ја искористиле видео снимката за да му го уништат угледот на епископот Артемије кој како и свештеникот Бранисав, кој раководи со центарот околу десет години, го благослови основањето на центарот…

Дали зависниците од дрога ќе му бидат благодарни на Бајден за сето она што го стори за себе и за Србија, Косово и Авганистан?…

Изјавата на Перанович за телевизијата B92 беше објавена на сајтот на „Време“:

„Понекогаш користиме сила, секако со согласност на родителите. А пациентите беа известени предвреме дека нема да толерираме прекршување на нашите правила. Оние кои имаат зависник од дрога дома знаат точно за што зборувам.“

Силја, една од пациентките во центарот „Црна река“ вели:

Јас сум Силја и во центарот „Црна река“ сум од 29 октомври 2008 год. Сметам дека на оваа тема сум покомпетентна да зборувам јас отколку некој новинар. Имам порака до сите оние кои веруваат во нападите врз православниот мисионерски, духовно-рехабилитационен центар, а во кои учествуваа сите медиуми во Србија: престанете да ги осудувате вработените во центарот за нешто за кое немате лично искуство. Тоа што се вели дека тортурата се користи се применува како терапија е апсолутна лага. Ако има тортура, тогаш таа се применува врз мал број на пациенти кои не ги почитуваат правилата во центарот и кои нè попречуваат сите нас да се излечиме. Строго е забрането да се носи дрога во центарот, а забрането е каков било физички конфликт како и кражби, навредувања и бегање од центарот. Мора да се казни секое прекршување на овие правила. Ова се случува многу ретко и се користи кога е неопходно. Има многу пациенти во центарот и ако не се почитуваат правилата, тогаш таму ќе има хаос. Мора да сфатите дека зависникот од дрога е спремен да направи сè кога е во криза.

Српскиот блогер Маркос на неговиот блог Триста чуда напиша:

…За разлика од поголемиот дел на јавноста, некои од родителите кои беа во кампот вчера сега имаат сосема различно мислење во однос на бруталните методи за превоспитување на зависниците од дрога…

Таа додаде дека таа била против тортурата. Меѓутоа, третманот во Институтот за зависници на наркотични средства не помогна тој да се излече. Тој излезе оттаму после девет вида на лекувања, но и понатаму остана зависник од дрога.

Маркос цитираше една изјава на Вера од Нови Сад, мајка на еден од пациентите:

„Син ми е таму веќе четири години. Ако не отидеше во центарот, немаше веќе да биде жив. Му купив јаже и му реков да се обеси ако не може да живее без дрога“.

Таа додаде дека таа била против тортурата. Меѓутоа, третманот во Институтот за зависници на наркотични средства не помогна тој да се излече. Тој излезе оттаму после девет вида на лекувања, но и понатаму остана зависник од дрога.

Блогерот Никола Кнежевич меѓудругото цитираше изјава на Светиот Синод на епископи на српската православна црква. Еве дел од неа:

Светиот синод на епископи на српската православна црква ги прими со изненаденост и разочарување вестите за бруталното насилство врз пациентите во манастирот Црна река во рашко-призренската епархија. Објавената видео снимка и признавањето на свештеникот се несоборлив доказ за насилство кое апсолутно не е својствено за евангелистичкиот дух и мисијата на црквата.

Поради тоа, Синодот бара епископот Артемије веднаш да го распушти стационарот и да поведе црквено-правна постапка против свештеникот кој го призна извршеното дело…

Кнежевич го заврши постот со овие зборови:

Она што нè изненади и шокира подеднакво како инцидентот е високото ниво на мазохизам кај родителите. Во согласност со принципот „крајот ги оправдува средствата“, тие беа апсолутни рамнодушни кон начинот на кои беа лекувани нивните деца во центарот „Црна река“. Се разбира тоа е еден значаен знак кој ни покажува дека насилството стана прифатливо во нашето општество.

Мароко има низок процент на ХИВ инфекции, во споредба со други африкански земји. Според официјалните бројки, 2,800 Мароканци покажале симптоми на болеста, додека 22,300 се инфицирани и живеат со вирусот, почнувајќи од откривањето на болеста во 1980-та година. На 25 април низ целата земја беше организиран ден за кампања, информирање и проверка за ХИВ/СИДА.

Гледање во морето од gwgs на Фликр.

Земјата има репутација на толерантност и иако во голем дел се работи за младо и делумно отворено општество, сè уште постојат примери на предрасуди за луѓето кои страдаат од вирусот и стигмата поврзана со ХИВ/СИДАТА, за што нé потсетува блогерот Miloud:

ينظر المجتمع المغربي إلى هؤلاء المصابين باحتقار أحيانا وبخوف في أحايين أخرى، فالمغاربة يعتبرون أن السيدا لعنة إلهية تصيب المرء عقابا على سلوكه المنحرف البعيد عن الأخلاق والدين الإسلامي، وبناء على ذلك ينبذون المصابين […] يعيشون وسط القلق والاكتئاب والميولات الانتحارية بسبب هذا النبذالاجتماعي وعدم التفهم الذي قد يكون في كثير من الأحيان من طرف أقرب الأقرباء.

Gay-Maroc-Musul , блог кој се занимава со прашања поврзани со Мароканците-хомосексуалци, нè потсетува колку е значајно финансирањето и објаснува како НВО, вклучувајќи ја и мароканската истакната асоцијација против сидата ALCS, која што на 22 април, се сретна со францускиот министер за надворешни работи Бернар Кушнер, за да побара повеќе средства за Глобалниот фонд за борба против СИДА, туберкулоза и маларија, но се разочара од одговорот на министерот:

[Les associations] ont fait valoir que le Fond Mondial n’avait plus assez de ressources pour financer tous les projets techniquement et scientifiquement validés qui lui sont soumis par les pays les plus pauvres. Mais Bernard Kouchner a clairement exclu toute augmentation de la France au Fonds mondial, confirmant juste le maintien de son financement actuel.

Пандемијата ХИВ-СИДА неодамна го трансформира пристапот на многу земји спрема сексуалните прашања што долго беа сметани за табу тема, особено во конзервативните општества. И како што мароканското општество се обидува да го пронајде најдобриот начин да ја победи инфекцијата, и како дискусијата за сексуални прашања станува сé поотворена на блогосферата, учиме за знаците на „сексуална еманципација“, како што некои би ја нарекле. Според Ванеса Пелегрин новинарка во Казабланка и блогер на колеквитниот блог Казавејвсs:

Contrairement aux idées reçues, les marocaines (surtout celles âgées entre 20 et 25 ans) sont friandes [de sextoys]. Mis à part les commandes privées faites à une amie qui s’envolerait pour l’Europe, et qui ramènerait avec elle un jouet coquin sous le manteau, il existe de vrais réseaux, parfaitement discrets et organisés qui se chargent de vendre ces jouets pour adultes.

Оваа статија предизвика ентузијастичен и френетичен одговор.