Мора да се каже дека знаци за ова имаше уште од претходно, со оглед на тоа што Сержик Саркисјан имаше блог уште пред да биде прогласен за нов претседател во април. Блогот имаше неколку илјадници прашања од читателите за несигурната политичка ситуација по оспорените претседателски избори, кои се одржаа во февруари, и насилничките судири помеѓу поддржувачите на радикалната опозиција и полицијата во Ереван на 1 март. Иницирано од Аканаматата_Сер [Ru], кој се сетил дека Саркисјан има ветено дека на 100тиот ден од неговото претседавање ќе одговори на прашања од блогерите, собрани се околу 50 прашања.

Блогерот известува за историскиот настан:

Искочи дека луѓето од владата всушност не почитуваат, па дури и не следат. Денес аканаматата_сер и пигх беа поканети во претседателската палата!!!! Искочи дека тоа што ние се сетивме и не го заборавивме ветувањето за блогерите, не му избегало на окото на „големиот брат“.

Во овој интересен напис, РиалЕрменија го поздравува присуството на ерменските блогери на прес-конференцијата, наведувајќи дека „Ерменија сега станува една од ретките земји каде блогерите ќе бидат еднакви на новинарите.“ и им честита на Сергеј Чаманјан (аканаматата_сер) и Тигран Кочарјан (пигх).

Меѓутоа не сите блогери добро ја примија веста и имаше многу критики во ерменската блогосфера. На пример, про-опозицискиот блогер Назариан, забележа дека „Поканетите беа блогери на палатата, кои работат за нејзиниот режим. Прашањата што тие ги поставија очигледно е дека беа про-режимски…“ Анзип се прашуваше дали „вистинските намери позади неодамнешните средби на претседателскиот персонал со неколку про-владини блогери е да се дискредитираат блоговите/блогирањето во очите на јавноста, уште од почетокот, без да се дозволи нивен понатамошен развој.“

Туманјан [Ru] ги гледа работите посатирично и гледа 70 години во иднината со кратка приказна, која се заснова на „1984“ од Орвел.

Новинарот, ветеран, Марк Григоријан [Ru] иницираше потеоретска дискусија за прифаќањето на поканата на блогерите, непрофесионални новинари на пред-конференција, дури и ако неговиот аргумент подразбира дека новинарите во земјата имаат одредено ниво на професионализам. Грегоријан шпекулира дека иако поканетите блогери имаат скоро исто читатели како и некои весници, тие не треба да се сметаат за претставници на масовните медиуми.

Блогот не се обновува секојдневно (еден ден блогот може да има неколку постови, а друг ниту еден), блогерите не мора да бидат автори на информацијата објавена на нивниот блог и блогот не мора секогаш да содржи информација – знаеме дека некои постови содржат само фотографии или линкови до музичко видео од ЈуТјуб итн.

Затоа блогирањето побарува други вештини, од оние потребно за работа во масовните медиуми. Тоа беше перфектно илустрирано на прес-конференцијата на ерменскиот претседател.

Поранешниот новинар и експерт по медиуми Огостос [Ru] исто така не беше импресиониран.

Нема логика во појавувањето на блогерите на претседателската прес-конференција […]. Ако претседателските вработени ги третираат блогерите како целосно оформени играчи во информациското поле и сакаат да ја демонстрираат својата „транспарентност“ со поканување на блогерите, тие треба да бидат свесни дека оваа „транспарентност“ е комплетно непостоечка поради отсуството на про-опозициските новинари – кои несомнено се целосно оформени играчи. Доколку претседателските експерти за извртување на работите ги гледаат блогерите како граѓанско општество, тие треба да поканат и други членови на општеството и да ја наречат јавна расправа или нешто друго, наместо да ја нарекуваат прес-конференција.

Како одговор на низата критики, еден од поканетите блогери на прес-конференцијата, Пигх [Ru] – дава неколку валидни гледишта во негова одбрана, велејќи дека тој не ги почитува повеќето новинари поради нивната „невнимателност, непрофесионалност и корумпираност“. Тој ја прикажа сликата на искусните блогери кои немаат уредници да ги успоруваат или да спречуваат некои информации да се објават.

Блогерот вели дека неговата мотивација за присуство на прес-конференцијата била да го промовира блогирањето и блогосферата и верува дека неговите намери биле постигнати. „Полека, луѓе“, тој ги кажува неговите критики, сумирајќи ги постигнувањата на настанот.

Драги блогери. Толку е кул што ние, од опозиција или не, стапнавме на полето на новинарите со нашите блогови. Па дури и со нашиот професионализам. Лично јас сум поласкан да видам дека бројот на читатели на мојот блог го надминува бројот на 90 проценти од печатените ерменски весници. Одлично е да можеш да пристапиш блог, да видиш пост и да ги искажеш своите ставови (наместо да одиш во суд и да бараш побивање во весниците). […] Виртуелната реалност полека, но сигурно навлегува во полето на печатените медиуми. Прогрес, полека но сигурно продира и тука.

4) Публикациите на масовните медиуми во врска со државните и внатрешните политички прашања може да се објавуваат единствено во рамки на официјалното информирање на државните тела.

5) Забранети се летоци и политичка пропаганда преку други средства на информирање без дозвола на соодветните државни тела.

Додека голем број на медиуми се придржуваа на вонредните ограничувања, некои од нив не го сторија тоа и наскоро им беа прекинати активностите. Бидејќи во Ерменија нема национални телевизиски станици независни од државата или бизнисмените и службениците кои се поврзани со Владата, про-опозициските медиуми беа ограничени на објавување на весници или списанија и вести на интернет откако про-опозициската тв куќа А1 Плус беше отстранета од етерот во април 2002 г.

Размислувањата на опозицијата исто така можеа да се слушнат на Радио Слободна Европа, но и тие беа повлечени од програмата по прогласувањето на вонредна состојба.

Но, со блокирањето на про-опозициските интернет медиуми кои не се придржуваа на ограничувањата во земјата, всушност се создаде одлична можност блоговите да ја пополнат таа празнина. Бидејќи голем дел од нив се хостирани на генерички сервери како што се Вордпрес или Блогспот, пристапот до нив сè уште не е оневозможен. Сепак, не може да се пристапи до ЈуТјуб, кој беше користен од А1 Плус за распространување на видео материјали од немирите за време на викендот.

Сепак, приврзаниците на Тер-Петросијан кои живеат надвор од земјата ја искористија можноста наместо ЈуТјуб да користат блогови за распространување на информациите за време на наметнатиот прекин на работата на медиумите во државата. Интересно е што, еден таков блогер, Artmika на Unzipped, го споредува тоа со старата руска пракса наречена „самиздат“.

Самиздат (од руски) беше тајно копирање и дистрибуција на литература забранета од Владата или други медиуми во земјите од советскиот блок. Се правеа по неколку копии, а оние кои ќе добиеја копија требаше да направат други копии. Тоа најчесто се правеше рачно или со чукање на машина.

Оваа пракса беше применувана за да се избегне официјално наметнатата цензура и беше опасна бидејќи им беа изрекувани сурови казни на лицата кои поседуваа или беа фатени како копираат цензурирани материјали.

Владимир Буковски вака го дефинираше тоа: „Јас го создавам, менувам, цензурирам, објавувам, дистрибуирам, и јас (би можел да) одам во затвор поради тоа.“

Иако опозициската литература има свој сопствен веб-сајт, другите како на пр. приврзаникот на Тер-Петросијан; Nazarian, работат во духот на старите времиња и повторно ги објавуваат содржините на нивните блогови. Иако имаше стравување дека неговиот блог исто така ќе биде блокиран, Nazarian, исто како Unzipped, ја презема улогата на еден од главните опозициски извори на информации во Ерменија и Дијаспората.

Сега, кога Ерменија е доведена на нивото на Кина, храбрите се обидуваат да ја одржат слободата преку објавување на нецензурирани радио извештаи и написи. За среќа, покрај традиционалните методи на самиздат за распространување на информации, сега имаме и интернет. Следува првото издание на самиздат. Изворите и авторите се чуваат во тајност за да се заштитат од Ерменската држава.

Навистина, во една скорешна анализа за ISN Security Watch, еден академик од Дијаспората го поддржа овој нов тренд, но исто така идентификуваше и еден од неговите недостатоци.

Додека трае прекинот на медиумите, единствениот извор на независни (но сепак пристрасни) вести се разните блогови одржувани од поединци во Ерменија и неколку меѓународни новински агенции кои се ограничени во однос на правилната процена на ситуацијата во земјата.

Сега кога ЈуТјуб е блокиран од повеќето интернет провајдери во Ерменија (сајтот постојано не е достапен) останува да се види дали блоговите ќе бидат следни за цензурирање. Според блогот Armenian Observer и правниот експерт за медиуми на Internews Armenia, блоговите технички потпаѓаат под ограничувањата како резултат на вонредната состојба.

Сепак, што се однесува да пишувањето се чини дека сè уште нема цензура или ограничувања за локалните блогери, бидејќи активистите на Тер-Петросијан како Bekaisa секојдневно го ажурираат веб-сајтот LiveJournal на ерменски, руски и англиски јазик. За секој случај, Unzipped објавува совети за избегнување на цензурата на интернет.