Првиот блог во Грузија се појави пред 4-5 години. На почеток како новост, а сега блоговите се едни од главните форми од новите медиуми, исто како што се весниците и списанијата за традиционални медиуми. Во модерниот свет ширењето на вестите преку традиционалните медиуми е побавно отколку преку интернет.

Проценката на состојбата со интернетот во Грузија е малку комплицирана, па сепак, во блиска иднина, еден нов сервис - грузиски каталог на блогови ќе биде објавен. Каталогот ќе ги опфати сите блогови и услуги, категоризирани по тема за да се олесни достапноста на информациите. Така поедноставно ќе се најдат и авторите и блоговите на интернет.

Претставувањето на новиот каталог е предвидено да се одржи во октомври 2009, во рамките на грузискиот форум за нови медиуми кој ќе се одржи наредната недела. На форумот ќе се дискутира за новите медиуми воопшто, блоговите, новинарството итн. Покрај објавувањето на каталогот на блогови, куса листа на грузиските блогови ќе биде достапна и на http://blogroll.design.ge.

Дотогаш, следи анализа на ситуацијата; значи сликата во Грузија е: има околу 1,500 блогови на грузиски јазик, од кои една третина се активни и објавуваат по една статија дневно. Исто така има и блогови од странци, посетители на нашата земја, но нивниот број не е голем и затоа во оваа фаза нема да бидат објавени за да се разгледаат.

Од наша гледна точка, најактивни грузиски блогови, кои имаат околу 200-300 посетители дневно се:

http://dodka.ge/

http://sweet.ge/

http://tomushka.blogspot.com/

http://linguistuss.wordpress.com/

http://tiny.ge/

Како што може да се види, темите кои се покриени, се различни, со многу блогери кои пишуваат за нивниот личен живот. Сепак, многу од нив, исто така пишуваат и за политички настани, економија, театар, музика, фотографија или дизајн.За жал,тематските блогови за специфични теми се ретки.

Како и да е, има блогови за готвење, вино, воени теми итн. На пример, ბლოგი ღვინისა და გემოვნების შესახებ ги покрива виното и рецептите за готвење, додека Military Thoughts е блог за воена теорија и исто така е интересен. Нема многу блогови од ваков вид, но можат да се спомнат и блоговите на Гоги Гвакарија, Нико Нергаѕе и други новинари од радиото Слобода.

Исто така има и блогови како თავისუფალი სიტყვის ბლოგი, чијшто автор е грузиски новинар - аматер. Во иднина, нашата рубрика има за цел да се разгледуваат популарните блогови за да се подигне јавната свест и јавниот интерес за авторите и блогот воопшто.

Првичната, целосна верзија на овој напис за блогосферата во Грузија најпрво беше објавен на грузиски, руски и англиски во Media.ge.

Пред една година, Руско-Грузиската војна се совпадна со Олимписките игри 2008 во Пекинг, одвлекувајќи дел од вниманието на јавноста од мирниот спортски настан. Оваа недела, кибер напади на LiveJournal, Twitter и Facebook, насочени кон LJ/Twitter/Facebook корисникот cyxymu од Тбилиси, додадоа поголема димензија кон известувањето за првата годишнина од војната – па дури и го сменија фокусот на некој начин.

Иницијално, руско-грузиската врска не беше очигледна. На 6 август LJ корисникот mhwest го објави овој текст (англиски) на lj_maintenance LJ заедницата, објавувајќи дека платформата за блогирање е „под напад“:

Прекрасниот свет на DDoS

Како што некои од нас се запознаени, LiveJournal беше под напад ова утро од 6:00 до ??? Ги презедовме потребните чекори да го ублажиме DDoS, но некои корисници може се уште да се соочуваат со проблеми со поврзување. […]

Овој пост имаше 250 коментари, но имаше само неколку спомнувања на геополитичката причина за прекините. Еве неколку:

lavvyan - 6 август:

Доаѓаат Русите!

Не, чекај …

[…]

nysidra -7 август:

Се сеќавам дека го видов овој коментар вчера.

Само колку да знаете, бевте во право. ^_^

Нефункционирање на Twitter: Обвинете ги Русите

Исто така на 7 август, Eternal Remont цитираше дел од напис на BBC (англиски), објаснувајќи ја ситуацијата:

Вчера, како што крв паѓаше од небото, морињата се загреаја и Земјата се подели поради Denial of Service нападот на Google, Twitter и Facebook (Господе, не можам да „твитнам“ за фактот дека Twitter не функционира!) се запрашавме за една привлечна можност: Дали Русија е вклучена?

Можеби. Знаме дека нарушувањето на сите социјални мрежи на планетата беше насочено кон еден човек:

BBC: „Масовниот координиран напад на веб-сајтови, вклучувајќи ги Google, Facebook и Twitter беше насочен кон една индивидуа, про-грузиски блогер познат како Cyxymu… Личноста е активен блогер и ботнет (botnet) беше насочен да ги побарува неговите страници со таква брзина што тоа влијаеше на другите корисници.“ […]

И така, вечерта на првата годишнина од војната, LJ корисникот cyxymu - чие корисничко име е латинска верзија на рускиот спелинг на Сухуми, главниот град на Абхазија - стана славна личност.

Кириличните LJ корисници - diana-ledi, taki-net, markgrigorian и многу други известија (руски) дека не се во можност да објават постови и коментари кои го содржат корисничкото име cyxymu.

Неговиот примарен LJ блог и два други дополнителни - cyxymu1 и cyxymu2 -моментално не се достапни (меѓутоа некои од неговите текстови беа преведени од авторот Lyndon на Global Voices во октомври 2007 и јули 2008: Војната во Абхазија – Се сеќава „Cyxymu“ и Абхазија, Грузија: „Дом“)

Cyxymu исто така има блог на Blogger, Twitter профил, јавна страница на Facebook и Facebook група со повеќе од 750 членови, креирана од некој друг за да ја поддржи неговата кауза.

Евгениј Морозов од блогот Net.Effect напиша (англиски) дека тој „се обидувал да привлече внимание на проблемот со CYXYMU веќе неколку месеци, но немало резултати“. Еве го мислењето на Евгенија за неодамнешните кибер напади:

[…] Накратко, мислам дека моменталниот бран на напади имаат една цел: да се покажат мускулите на кибер напаѓачите со покажување на моќта која ја имаат непријателите на CYXYMU врз најпопуларните страници на интернет. Немој да погрешите: овие напади на Twitter и Facebook НЕ беа да се замолчи тој или да се спречи дистрибуцијата на информација која ќе направи Кремљ да се чувствува непријатно. […]

Ако внимателно го разгледате Twitter профилот на CYXYMU (поголемиот дел на руски), ќе видите дека скоро да нема информација од било какво политичко значење. Тој има профил од декември 2008, има 41 порака и повеќето од нив немаат никаква врска со политика (еве неколку типични пораки: „Супер е летото!“, „Животот е одличен! Ги рециклирам сите шеги за мајки“, „Ах тие бирократи“).

Ова дефинитивно не е нешто што би претставувала закана за Кремљ. […] Неговиот блог е исто така некој вид на портал за вести: тој направи одлична работа во известувањето на неговите читатели за она што се случува во Абхазија и Грузија, двата региона кои не се баш во центарот на вниманието на медиумите (дури и во Русија). Тој дефинитивно НЕ е блогерската верзија на Ана Политковкаја; повеќе неговите ставови и видливост – отколку неговите откритија – го направија важна цел.

Мислам дека вистинската цел на напаѓачите беше понижување, а не цензура (меѓутоа, повеќе за делото за цензура кон самиот крај). Дополнителна цел беше да се создаде страхопочитувачки наслови за кибер моќта на Русија насекаде низ интернетот; овие денови не постои подобар начин за тоа од да се направи Twitter недостапен на неколку часови […]

Остап Кармоди напиша (руски, линк од LJ корисникот drugoi) дека „напаѓачите“ најверојатно ќе размислеле двапати пред да го направат она што го направија ако биле во можност да ги предвидат последиците од нивните напади:

[…] Резултатот од вчерашните напади е дека cyxymu, непочитуван од многу хакери, стана познат за целиот свет. Шпанскиот El Pais напиша за него и францускиот Liberation и германскиот Spiegel и британскиот Guardian и американскиот Washington Post и јапонскиот Yomiuri. Накратко, сите главни весници во светот. Некои од нив дури направија и кратки интервјуа со cyxymu. Од сега, ако повторни се појави конфликт помеѓу Русија и Грузија, светските медиуми ќе знаат со кого да разговараат.

Од сега, мислењето на cyxymu за руската политика ќе биде интересна за целиот свет – мислењето на човекот кој предизвика рушење на милиони профили е секогаш интересно.

Пред неколку денови cyxymu беше познат на не повеќе од десет илјади луѓе. Денес тој е познат на – колку е публиката на светските медиуми? 500 милиони? милијарди? И повеќето од овие луѓе сочувствуваат со него – луѓето имаат обичај да сочувствуваат со жртви на масовно прогонување. […]

Еве една од теориите на Евгениј Морозов за кој би можел да биде позади нападот:

[…] Аматеризмот во кибер-војните беше една заедничка особина во скоро сите досегашни кибер-напади кои некако ја вклучуваа Русија; можеби беа дел од поширок обид Кремљ да ги здружи своите напаѓачи и бранители во група од националистички одмаздници, не само во кибер-просторот. Неодамнешните вести сугерираат дека Наши, младиот огранок на Кремљ, наскоро ќе регрутира до 10 000 проблематични тинејџери за да формира вооружени милициски единици кои ќе патролираат низ улиците. Има смисла доколку тие вложиле и во „ кибер-одмаздници“ кои ќе патролираат низ кибер-просторот, особено со се поголемата важност на интернетот во рускиот живот. […]

LJ корисникот dolboeb исто така чувствува дека „неодамнешната иницијатива да се создадат улични „милициски единици“ во Русија“ и идејата да се нападне блогот на cyxymu може да произлегле од ист извор. Тој напиша (руски):

[…] Навистина, зошто режимот би се мачел самиот, обидувајќи се да состави некои општи закони против интернетот, како наивните Казахстанци и старомодните Кинезите што направија, кога група од патриотски настроени насилници е на располагање, подготвени да уништат било кој сервис или ресурс [веднаш откако ќе им се нареди, па дури и без да им се нареди]. […]

LJ корисникот drugoi прикажа малку поразлична насока во овој многу краток и саркастичен пост (руски):

Барање

Другар [офицер], напишав пост за Битлси. Ќе ми дозволиш ли да го објавам? Нема ниеден збор за Грузија во него. Дали ќе го исклучиш твојот хурди гурди (hurdy-gurdy) на пет минути?

(Постот за Битлси (руски) е тука и одава почит на 40 годишнината од познатата фотографија Abbey Road .)

Контроверзијата предизвикана од изборот за песна за Евровизија во Грузија по се изгледа заврши (или гледано од други перспективи, ја достигна точката на кулминација), бидејќи Грузија реши да не учествува оваа година во Москва како последица од барањето на Европската унија на радио и телевизија за промена на текстот на песната „We Don't Wanna Put In“ или да се смени учеството со друга песна.

Сега и песната на Русија создава контроверзии. Енди од Siberian Light објаснува:

Во потег кој сигурно ќе ги поттикне теоретичарите на завера и блогерите насекаде, Мам[о] од Анастасија Приходко беше избрана да ја претставува Русија оваа година на Евровизија.

Контроверзијата? Па, Приходко е Украинка, а Мамо во еден дел се пее на руски, а дел на украински јазик. А да, и Приходко се пријави на изборот во Русија само поради тоа што беше избркана од изборот во Украина. […]

Следуваат мислења на Енди за геополитичките димензии на песната на Русија – и на некој начин прогноза:

[…]Во секој случај јас мислам дека е поен за Русија. Тие не само што ќе може да добијат поен повеќе од личниот непријател Грузија, кој се пријави со песна за тоа како не го сакаат Путин, туку со тоа и тврдат дека во Русија музиката е за мир и добра волја помеѓу соседите. А да, и дека тие навистина ги сакаат Украинците.
И всушност, јас мислам дека песната е ок – не е одлична, но Русија нема да биде посрамена во мај[…]

Васил од usMuzik го напиша следново за песната на Русија – како и за украинската:

[…]Сега да одиме во рингот на Светскиот музички натпревар за клевета за да ги слушнеме почетните зборови на водителите. „Во десниот агол го имаме претставникот на домаќинот Русија, минатогодишниот евровизиски победник,  од Украина, Анастасија Пруходко која ја пее Мамо. Нејзиниот противник во левиот агол, поранешен член на групата Виа Гра, ја имаме Светлана Лобода!“

Најискрено луѓе, се сведе на ова. Всушност, некои Руси се лути бидејќи Украинка ќе ги претставува на Евровизија и нема да пее само на руски или англиски, не дај боже, рефренот на нејзината песна ќе биде на украински користејќи вокатив, што не постои во рускиот јазик… […]

Иако има сомнежи во неправилности во гласањето во случајот на Анастасија Пруходко, ова не е единствено проблем на Русија. Belgraded - во преглед на „Балканските евровизиски губитници 2009“ – го пишува следново за победничките песни:

[…]Врски со луѓето кои ги бројат гласовите се секогаш особено важни за балканските натпреварувачи и оваа година не беше тоа исклучок. За да видите кој ги имаше најдобрите врски и/или успее да понуди најмногу пари на жирито одете на Balkan File.[…]

Мора да се истакне дека Balkan File не е многу оптимист за „Евровизиските надежи“ од земјите од поранешна Југославија плус Албанија:

[…]Дали ќе се врати Евровизија во регионот после краток прекин во Русија? Веројатно не.[…]

Назад кон „губитниците“, еве што Belgraded пишува за оние од Србија:

[…]Најдобрите губитници што сме ги имале до сега во Србија – тие имаат се: опера, хомосексуална љубов помеѓу матрикс свештеник и високо воен офицер, комунизам и опера. Да, знам дека кажав опера. Некои луѓе тврдат дека ги слушаат звуците на „Боемска Рапсодија “ и „Никогаш нема да чекориш сам“, но јас не можам да се сконцентрирам доволно за да ги забележам[…]

Следува видеото од изведувачите опишани погоре:

Во делот за коментари на овој пост, Sajkaca напиша:

Да бидеме искрени, доколку има само добри песни со традиционална изведба, никој нема да ја гледа Евровизија. Настанот е магнет бидејќи знаеш дека може да биде посрамотувачки! […]

Фистфул оф Еурос пишува за интернационалното признавање на Косово наспроти признавањето на Јужна Осетија и објаснува зошто Црна Гора најверојатно ќе го признае Косово во брзо време.

Денес Русија формално ја призна независноста на Абхазија и Јужна Осетија. Подолу ќе најдете некои од првичните реакции од кириличниот сектор на ЛајвЏурнал (ЛЏ).

Рускиот корисник на ЛЏ шоладеми (Самсон Шоладеми) пишува (руски):

[…] Сега почнува најинтересниот дел… Линијата е помината, да речеме. Иако, во последните две недели откако започна војната во Грузија, за првпат во многу години не се чувствувам револтирано и критички настроен кон сè што ќе направи Русија (и покрај мојата „љубов“ кон Путин и компанија). Напротив, сè беше коректно изведено. Да живее изолацијата! Хм… А што мислите за признавањето на независноста на Абхазија и Јужна Осетија?

Неколку коментари:

Ликс:
Изолација – тоа е добра поента. Наскоро ќе патуваме во рамките на строго дефинирани граници, така? Збогум Индија, догледање Америка […]?

***

сцхтв_грл:
Мислам дека барем можеме да се гордееме со својата земја! Без разлика колку е контроверзна целата работа, без разлика колку нè обвинуваат за двојни стандарди, станавме силни! Русија се враќа! Придружете и се на акцијата! […]

***

жења_жења:
…………..Не ми е гајле……….Ни најмалку……..

***

Кирил_праха:
Мислам дека оние кои живеат во Русија и сакаат да патуваат низ светот треба да почнат да размислуваат за преселба. Или да добијат двојно државјанство, што е тешко.

***

Сетнаг:
Супер. Сега огромната река пари на руските даночни обврзници ќе почне да се слева кон овие нови „братски републики,“ по ѓаволите, кон смрдливите [жители на Кавказот].

Грузиско-украинскиот корисник на ЛЏ ваксо (Вахтанг Кипиани) напиша (украински):

[…] Ти си будала, Медведев. Ниту една нормална држава нема да ја поддржи Русија. Сега ќе видиме како изгледа директна конфронтација со светот.

Неколку коментари:

јангел:
Вакво сценарио беше очекувано (

***

вибел:
Имам впечаток дека последниве неколку недели [на нив не им беше гајле и правеа што сакаа]. А за [Медведев], мислам дека тој не ја имаше водечката улога во ова.

ваксо:
Точно, но тој ја потпиша одлуката. И законски, тој е одговорен за тоа.

[…]

јангел:
[…] Во еден момент, Турција еднострано ја призна независноста на Северен Кипар – дали мислите дека Турција ги помина сиве овие години во меѓународна изолација?

***

денико76:
Со толку многу нафта, Русија може да си дозволи само-изолација. Но не ми е јасно зошто би претпочитале изолација и да бидат опколени со „круг на омраза“ наместо нормални пријателски односи со соседите.

***

стил_арчер:
Олигарсите ги чуваат своите пари во швајцарски банки, а нивните вили се во Лондон. Ќе видиме каква изолација ќе биде ова )))

***

а_кулик:
Нема да има конфронтација со светот. Да немаше Косово, ќе имаше конфронтација. Но по Косово, сè ќе биде во ред за Русија. Америка ја размени Јужна Осетија за Косово.

***

ледилид:
И овие луѓе не им дозволуваат на другите да го признаат Косово… […]

***

агрп_хтб:
Директна конфронтација со кого? Со малата, но горда Естонија? Дали сеуште верувате дека има „конфронтација“ помеѓу САД и Руската Федерација? […]

Корисникот на ЛЏ од Грузија дџдрајв (Миша Тавкелиѕе) пишува (руски):

Изгледа дека Путинодведев скроз полудел. Во што ја вовлекуваат својата  земја?

1. Војна
2. Економска пропаст
3. Дисинтеграција

Руси, сите кои можете, напуштете ја земјата додека завесата е сеуште крената! Подоцна ќе биде невозможно да се добие виза.

Еден од коментарите:

Динанклг:
Ама ајде ти се молам. Ние сме навикнати на тоа.

Грузиско-руски корисник на ЛЏ сом пишува (руски):

“Русија, ти полуде” (c)

Се сеќавам на нашиот одговор на прашањето на професорот по цивилна одбрана: Што треба да направите ако видите нуклеарна печурка на хоризонтот?   - Ставете си бел чаршав врз главата и лазете до гробиштата.

Изгледа идиотите веруваат дека можат да победат во третата светска војна.

За време на Карипската Криза, Кенеди и Хрушчев имаа доволно здрав разум да запрат 20 минути пред катастрофата. Дали и овие ќе имаат? Навистина не сакам да проверам.

Некои од коментарите:

Пса_98:
Твојата прекрасна земја (а посебно два од нејзините региони,  [Абхазија и Јужна Осетија], чијашто популација е помала од Бутово [една од областите во Москва]) навистина не вредат доволно за нуклеарна печурка. Мислам дека Руската Федерација не е во право за овој конфликт, но Саакашивли (и неговите надзорници од Стејт Департмент) еднакво не се во право – и тие го изгубија натпреварот.

***
пилгрим:
[…] Дали мислиш дека Грузија е доволна причина за САД и НАТО да започнат трета светска војна?

луарвик:
Па и принцот Фердинанд и Србија не беа баш некоја причина…

а_гру:
Дали си сигурен дека само американците и НАТО можат да започнат војна? Зарем навистина нема никој друг?

***

пиндл:
[…] Мислам дека Европа ќе ни се заблагодари – тивко, се разбира. Ја затворивме ситуацијата, создадовме нов, долготраен и стабилен status quo, што е многу поповолен за Европа од претходниот […]

Корисникот на ЛЏ физик_алфа пишува (руски) во делот на ЛЏ ру_политикс:

Лично, ја жалам Абхазија. Ги изедначија со крадците од Јужна Осетија. Можеше добро да им оди со туризмот… Споро, можеби, но сами и без крв. А сега насилниците од Кремлин ќе земат сè за себе од таму.

Неколку коментари:

вјача:
Абхазијците не се толку наивни кога се работи за странски инвестиции. Според нивните закони, странска компанија (дури и руска) не може независно да се вклучи во, да речеме, градежниот бизнис таму, не можат дури ни да отворат претставништво таму. Она што е можно се инвестиции 50/50 со абхазијско [физичко или правно лице] […]. Мислам дека сега нема многу да се смени. Тие знаат како да ги бројат своите пари.

***
афх237_в7:
Јас бев [во Абхазија] пред неколку години и научив многу интересни работи. Се чини дека многу туристички објекти […] веќе се купени (изнајмени на 50 години, зошто уставот на Абхазија не дозволува да се продава земја на странци) од страна на момците од Москва.

Корисникот на ЛЏ димитриврубел објави графикон којшто илустрира што се случи руските берзански акции откако Димитри Медведев ја објави веста за Абхазија и Јужна Осетија денеска во 15 часот по московско време:

Корисникот на ЛЏ онкел_ханс коментираше (руски):

Во земјите каде економијата владее, вакви работи водат до пад на владата.

Голем број жители на Тбилиси се собраа пред Руската амбасада во саботата за да протестираат против ограбувањето. Корисникот на Лајф Џурнал (ЛЏ) олег_панфилов објави слики и го напиша следново (рус) за иницијативата:

[…] Пред Руската амбасада во Тбилиси тие донесоа стари фрижидери, тоалетни шољи, ролни тоалетна хартија, пегли, шишиња вотка, вилушки и лажици и други предмети за кои се интересирале [ограбувачите од руската армија] за време на нивните посети на приватните куќи на Грузијците, како и јавните институции, воените бази, и воените бараки.

Луѓе доаѓаа да видат од поблиску, да занишаат со главите, да се насмеат. Колите што поминуваа им свиреа…

[шест слики]

Корисникот на ЛЏ од Тбилиси тони_гео критички се осврна (рус) врз настанот:

Акција „Ајде да ја нахраниме руската армија‘

Самата акција е, се разбира, моќно оружје за односи со јавноста. Но само доколку доволно Руси дознаат за тоа. Меѓутоа, се сомневам дека [емисијата Времја на Канал 1] или [Вести на РТР] ќе го покријат овој настан.

Еве на што мислам. Жена Русинка, мајка на грузиски војник, престрашена, вели дека нејзината мајка во [Калининград] нема никаква претстава што се случува во Грузија и мисли дека грузиската армија сеуште го напаѓа Цхинвали, додека руската армија одважно го брани. Фала му на Бога, сеуште не фрлила клетва врз својот внук којшто убива руски војници во Цхинвали.

Можам да го потврдам овој извештај. Зборував со сестра ми во Русија вчера. Официјално, сестра ми е Грузијка, но родена е и порасна во Русија, како и јас, а во Грузија поминала вкупно неколку недели во триесетте години од нејзиниот живот. Меѓутоа, си го задржа грузиското моминско презиме кога се мажеше […]. Во секој случај, и таа нема претстава што се случува. Повеќето обични луѓе не користат Интернет и немаат сателитска телевизија за да добијат објективни вести – тие го гледаат тоа што им го покажуваат [руските државни телевизиски канали].  Значи, зошто би било чудно што повеќето цврсто веруваат дека руските трупи не стапнале надвор од Цхинвали […]?

Но не ми е тоа поентата. Во детска градинка [во едно од предградијата на Тбилиси] има 110 семејства-бегалци со многу деца. Социјалната помош не стигнала до таму. Ги ставиле таму и тоа е тоа, ако има време – ќе ви помогнеме. Во таа градинка барем има детски креветчиња, што не е случај со училиштето во истата област. Повеќето од луѓето спијат на подот. Нема ќебиња ниту душези. Јадат тоа што ќе успеат да го купат со парите што им останале. Сигурно разбирате, не им остануваат уште многу пари. Вчера само еднаш беше доставена храна во оваа градинка. Стар леб. За 110 семејства – 7 килограми шеќер.
Синоќа однесов вреќа детски алишта што планирав да ги донирам […] во градинката. Заедно со соседите однесовме и 20 килограми шеќер и половина килограм путер. Денеска им однесов овошје, млеко [матсони] и пелени.

Грузијци, по ѓаволите, доста со информативната војна. Погледнете низ прозорецот, надвор има градинки и училишта полни со бегалци. Прво дајте им што можете, а потоа одете пред руската амбасада. […]

Кога Косово еднострано прогласи независност на 17 февруари 2008 година, владите ширум светот беа поделени по прашањето за легитимноста на ваков акт. До сега 45 од 192 суверени земји членки на Обединетите Нации формално ја признаа Република Косово. Вреди да се спомене дека повеќето земји членки на Европската Унија формално го признаа Косово (20 од 27). Меѓутоа, други земји членки како Шпанија, Словачка, Романија, Грција и Кипар не ја признаа независноста на Косово плашејќи се од реакцијата на сепаратистите во своите земји. Тие мислеа дека Косово ќе претставува преседан. Тогашниот претседател на Русија, Владимир Путин, очигледно не мислеше така.

Според кинескиот дневен весник Жингхуа на 23 февруари 2008 година:

Во петокот рускиот претседател Владимир Путин рече дека признавањето на едностраната независност на Косово од страна на неколку светски сили претставува „ужасен преседан.“

На 18 февруари, веб страната на Ројтерс објави напис по повод едностраното прогласување независност на Косово. Во написот, насловен „Чеченските бунтовници во Русија ја поздравуваат независноста на Косово“ пишуваше:

Русија силно се спротивставува на независноста на Косово, тврдејќи дека признавањето на сепаратистички регион како нова држава без согласноста на земјата која е засегната претставува опасен преседан за многу други територијални конфликти ширум светот.
Блогерите исто така реагираа и ги анализираа можните последици од признавањето на независноста на Косово. Следува репрезентативен избор на постови од тоа време.

Стенли Кросик на 22 февруари 2008 година напиша во својот блог:

Признавањето на независноста на Косово е несреќно решение, но моментално нема подобро решение.
[…] Косово се оддели од Србија без нејзино одобрување; ОН не ја поддржа независноста поради силен протест од страна на Србија и Русија, поддржани од Кина. Меѓутоа, прашањето требаше да биде изнесено пред Советот за Безбедност на ОН, бидејќи резолуција поддржана од мнозинството ќе ја зголемеше легитимноста, ако не легалноста на независноста, и покрај ветото (ветата). Министрите за надворешни работи на ЕУ јасно нагласија дека Косово е посебен случај што не треба да стане преседан, но сепаратистите во Шпанија и Кипар може и да не ги послушаат.

Ирина Филатова, професор по економија во Москва и постар истражувач при Универзитетот КваЗулу-Натал во Јужна Африка, коментираше на блогот на Гардијан, Коментарот е бесплатен, на 23 февруари 2008 година:

Многумина мислат дека Русија ќе ја искористи оваа ситуација да ги признае отцепените региони од Грузија, Абхазија и Јужна Осетија, па дури и Трансднистриа, отцепен дел од Молдавија.

[…]Американците велат дека Косово не е преседан, дека е еднократен исклучок. Тешко е да се поверува во ова. Ако една нација сака да се оддели и да создаде своја државност, ниту една влада не може да направи ништо, освен да ги спречи со сила. […] Независноста на Косово е полезна за САД за да му покажат на светот дека не се против Муслиманите, туку против држави во кои владее беззаконие, од кои некои се муслимански […] Меѓутоа тие не би ги поддржале Баските или Валонците, или Курдите, а најмалку Трансднестријците.

Тие не би ги поддржале ниту Абхазијците и Јужно Осетијците, се разбира. Но од друга страна, ако Русија реши да ги признае овие отцепени републики, и ако Грузија реши да се спротивстави на тоа (што и би било случај), тогаш Американците би ја поддржале Грузија, се разбира, а Русија може да се соочи со конфликт со Западот.

Независноста на Косово нема да ја крене во воздух Европа, но веќе крена во воздух многу од претпоставките на кои се базира нашиот модерен систем на меѓународни односи […]

Шон Вокер напиша во британскиот Проспект Магазин во април 2008:

[…] Кога ја посетив Абхазија минатиот месец ги слушнав истите аргументи за независност како и на претходните посети. Но овојпат имаше уште една работа на која се жалеа – Косово.
Абхазијците секогаш се чувствувале како западот неправедно да ги третира и сега, по признавањето на независноста на Косово од страна на неколку западни земји, се чувствуваат како двојно да се обесправени. Зошто Косоварите заслужуваат повеќе слобода од Абхазијците? […]

Сега се чини како претпоставките на многу блогери да станаа реалност. На изненадување на сите, истиот ден кога почнаа Олимписките игри во Пекинг, руските воени сили и сепаратистите од Јужна Осетија ја презедоа контролата врз регионот од Грузија.

Јелена Милиќ, како и многу други блогери, беше шокирана од вестите. Таа пишуваше (српски) за тоа на нејзиниот блог на српскиот портал за вести Б92:

Šta je ovo? Zar nisu nekad ratovi prestajali kad su igre počinjale?

Иван Маровиќ, кој исто блогира на Б92, напиша пост (српски) насловен „Војната во Грузија“ во кој вели:

Postavlja se pitanje zašto baš sad, nakon petnaestak godina primirja?
S jedne strane, separatisti i Abhaziji i Južnoj Osetiji su osetili da nakon priznanja jednostrano proglađene nezavisnosti Kosova od strane vodećih država Zapada, oni mogu učiniti nešto slično i očekivati podršku Rusije. […] Rukovodstvo Južne Osetije je, poučeno događajima na Balkanu, skapiralo da sve može, ako imaš moćnu državu iza sebe, a u njihovom slučaju to je Rusija.
S druge strane, gruzijski predsednik Miša Šakašvili kapira da je situacija sad ili nikad. On takođe misli da ima moćnu državu iza sebe, Ameriku, ali da će, što vreme duže bude odmicalo, sve teže biti izvesti vojnu akciju protiv separatista. Već sad se oseća smanjenje uticaja Amerike i povećanje uticaja Rusije na Kavkazu. […]
Međutim, već posle nekoliko sati postalo je očigledno da je Rusija reagovala brzo i odlučno, dok se Amerika još uvek drži retoričkih reakcija. Izgleda da će SAD da pomogne Gruziji onoliko koliko je Rusija pomogla Srbiji 1999, odnosno da je gruzijska vojna akcija u Južnoj Osetiji propala, nema ništa od brzog zauzimanja Južne Osetije. Sad je samo pitanje šta će se desiti, da li će rezultat biti prekid vatre uz pojačano pristustvo ruskih trupa ili otvoreni rat koji može poprilično da potraje.

Блогерот на Ројтерс Жил Елгуд напиша пост насловен „Дали судбината на Јужна Осетија беше запечатена во Косово?“ во кој се прашува:

Дали Косово е одговорно за борбите во Јужна Осетија?
Кога српската покраина се отцепи од Белград во февруари, Јужна Осетија набрзо го повтори своето право на меѓународно признавање. Како што портпаролот на лидерот на сепаратистите, Едуард Кокоити, рече во тоа време: “Преседанот со Косово не поттикна поактивно да ги бараме своите права.“
Во Тбилиси сигурно ги слушнале овие коментари и тоа сигурно додало ургентност на желбата на Грузија да завладее со отцепениот регион Јужна Осетија. Со широка поддршка од Западот, Косово успеа да издејствува чисто одделување од својот поранешен владетел, и покрај противењето на Русија. Сега Москва ги поддржува сепаратистите и не е јасно како ова ќе заврши.

Остин Беј не се согласува, и тврди дека не може да се споредуваат двете прашања – Косово и Јужна Осетија.

[…] По едностраното прогласување на независноста на Косово, сепаратизмот којшто е резултат на меѓународна акција за заштита на етничко малцинство се одобрува.
Ова е една интерпретација на рускиот аргумент дека на Косово не требаше да му се дозволи еднострано да се отцепи од Србија, како што се случи во почетокот на годинава.
Руската инвазија на грузискиот сепаратистички регион Јужна Осетија е возобновена војна во соседството. Исто така е и насилен потсетник за тоа колку Источна Европа останува несигурна во периодот по Студената Војна.
За целите на надворешната политика на Москва, проблемите во Грузија се поклопуваат со „косовскиот случај“ – малцинска група нападната од страна на „етничка националистичка власт“ која се обидува да преземе контрола. […]

[…]Ова го посочувам не затоа што мислам дека Грузија е Србија под Слободан Милошевиќ. Сигурно не е. Грузија е демократска држава која „е на пат кон Запад“ политички и економски. Постојат големи квалитативни разлики помеѓу Грузија денес и Србија од 1999 година.
Меѓутоа, руските дипломати последниве 8 години предупредуваа дека „косовскиот преседан“ ќе има влијание врз 200 региони и територии во земји ширум светот. Тоа е заокружена бројка и најверојатно премногу ниска.
Москва инсистираше дека Косово ќе претставува „сепаратистички преседан“ за одделување на државички од суверени нации. Интересно е, меѓутоа, дека и Романија и Грција се спротивставуваат на „едностраната“ независност на Косово. Шпанија, со своите баскиски сепаратисти, не беше ентузијаст.[…]

Често засенувајќи ги Олимписките игри 2008 во Пекинг во традиционалните медиуми, конфликтот помеѓу Грузија и Русија за Јужна Осетија предизвика појавување на прашања за тоа што треба да претставува овој интернационалниот спортски настан. Со совпаѓањето на воените акции со отворањето на игрите, неколку блогери ги потсетуваат читателите за олимпиското примирје. ОлОвер објаснува повеќе:

Настаните во Јужна Осетија, Грузија во последните неколку денови го поттикнаа повторното зборување за олимпиското примирје. За време на античките олимписки игри, светско примирје се склучувало помеѓу сите учесници. […]

Ако одредена земја/град се вклучи во било каков конфликт и го наруши примирјето, тогаш и се давало строги казни и ѝ било забрането натпреварување на игрите. Некогаш тоа се сметало за голем срам.

Сега има модерно движење, креирано за да го поддржува олимпиското примирје. Обединетите нации ја имаат присвоено „резолуцијата на олимпиското примирје“ за игрите во Пекинг 2008. Сепак гледаме две од земјите, коишто се натпреваруваат во овој момент, Грузија и Русија, како се вклучени во воен конфликт поради спор за земја во Јужна Осетија.

[…]

Треба да има повеќе предавања за значењето на олимпиското примирје и нациите мора да започнат да го почитуваат повторно. Доколку не можеме да го почитуваме и задржиме мирот на неколку недели, секои четири години, каква е оваа цивилизација која ја создадовме? Колку агресивно и нестабилно е постанато модерното општество?
Можам само да се надевам дека овие конфликти брзо ќе се разрешат и дека двете земји ќе го следат примерот на своите спортисти и ќе склучат примирје.

Гуско Корнер исто така коментира за олимпиското примирје:

Овие денови насловите на интернационалните медиуми најчесто се исполнети со Олимписките игри во Пекинг и војната помеѓу Русија и Грузија. Во Античка Грција, за време на Олимписките игри, војните помеѓу градовите запирале, со цел да се овозможи младата популација да учествува во игрите. Ова било нарекувано „ ekecheiria “ (олимписко примирје), а за првпат е применето во 778 п.н.е.

[…]

И покрај овој повик, додека во античките времиња олимпиското примирје било почитувано, во нашето модерно „цивилизирано“ време – кога Олимписките игри станаа глобален настан, контролиран од бизнисот и политиката – примирјето ретко се почитува, како што фактите во Кавказ покажуваат овие денови.

Можеби треба сите да размислиме за ова…

Мад Минерва 2.0, исто така пишува дека вистинскиот дух на игрите е изгубен:

Додека светот е зафатен со Олимпијадата, Кавказ е во војна бидејќи Грузија и Русија дојдоа во конфликт поради Јужна Осетија. Помеѓу сите реторики на Олимпијадата за светско единство и што уште не, ова е груба доза на брутална реалност. Античките Грци, иако често се бореле меѓу себе, па дури и со другите, барем ја имале идејата за „олимпиското примирје“, со цел да се сопрат немирите додека се одржувале игрите. Таа среќа ја немаат модерните игри. Денешното „примирје“ е само идеја и изгледа премногу наивно.

[…]

Време е да се испратат кловновите – Мислам, дипломатите.

Меѓутоа можеби има надеж. Додека Анзип објави фотографија од прегратка на двајца атлетичари, Пенгвин Сикс забележува дека Наталија Падерина од Русија и Нино Салуквадзе од Грузија повикале на мир.

Лидери за медалот Пјер де Кубертен за спортски дух се двајца стрелци, еден од Русија и еден од Грузија, кои денес ја споделија платформата за медали во женската дисциплината стрелање со пиштол од десет метри. Грузијката Нино Салуквадзе и Русинката Наталија Падерина, поранешни партнери во тимот на СССР, денес освоија бронза и сребро, но одвоија момент за да повикаат на мир во проблематичната област, Јужна Осетија.

Пекиншки олимписки игри 2008, меѓутоа ја посочи иронијата за освоените медали на Падерина и Салуквадзе во… пукање.

Блогот Извадоци од Москва дискутира статија од руски аналитичар за независноста на Косово