На 7ми октомври, казахстанските корисници не можеа да пристапат до популарната социјална мрежа LiveJournal. Оваа веб страница е најпопуларна блогерска платформа во руската заедница на поранешните советските простори. Блогерите од соседниот Киргистан исто така беа делумно отсечени, оние чии ИСП (интернет сервис провајдери)  ги користат  уредите на КазахТелеком, монопол што го држи казахстанскиот државен Телеком. Казахстанските власти молчеа за оваа повеќе од една седмица и на 15ти октомври тие јавно одрекоа било каква вмешаност во филтрирањето на содржините [руски].

Во исто време, LiveJournal сè уште може да се пристапи од Казахстан само преку неколку независни провајдери како 2Day Telecom и Ducat. Убедливо најголем дел од корисниците се принудени да користат алтернативни, неконвенционални методи за да пристапат на LiveJournal услугите и да продолжат со блогирањето – меѓу овие начини се  mirror, mylj.ru и неколку онлајн алатки за прикривање на информации при сурфање (Anonymizer). Некои од нив го користат Tor. Корисниците – меѓу кои има многу новинари – успеаја да го привлечат вниманието на медиумите за овој проблем. Ројтерс и некои главни руски новински агенции известуваа за проблемот. Блогерите подготвија и поднесоа отворено писмо до менаџментот на СУП, московска компанија која раководи со LiveJournal.

Помеѓу причините за блокирањето се и можни технички проблеми, меѓутоа чисто технички проблеми нормално не траат толку долго време. Се зборува дека главната политичка причина зад падот на сервисот за блогирање е дневникот на Ракат Алијев, зетот на бившиот претседател, медиумски магнат и шеф на специјални сервиси. Тој повеќепати беше обвинет од страна на јавноста за многу работи што ги прави погрешно, но избегна казна се до минатата година, кога најпосле беше казнет за подготовка на напад, грабнување на луѓе и рекетирање  и осуден на 40 години затвор. Тој пребега во Виена, Австрија, и одвреме-навреме го користи интернетот за да остави компромитирачки материјали за владејачката елита.  И покрај тоа, главната веб страница, од каде се објавуваат статиите во неговиот LiveJournal, не е филтрирана.

Казахстанските власти повторно го поставија прашањето за јазикот на државата. Казахстанскиот јазик беше многу обезвреднуван во времето на Советскиот Сојуз поради вмрежувањето со рускиот јазик. Порано, официјалните лица се воздржуваа од целосно исклучување на рускиот јазик (којшто сè уште доминира во официјалната документација и во другите сфери), оставајќи го ова поле на неколку национални движења. Сега, сите се загрижени околу планот да се воведе стандардизиран тест за казахстански јазик сличен на TOEFL, кој ќе се бара при вработување започнувајќи од 2010 година.

“Јас повеќепати пишував дека Казахстанците доминираат во државните служби (без оглед на тоа дали го знаат мајчиниот јазик или не). Некои добри доктори или возачи ќе ја напуштат државата – или само ќе мигрираат во приватниот сектор – но се ќе остане исто. Во двата случаја, моите деца ќе учат во поинаква држава”,

пишува slavoyara, еден новинар од северниот дел на државата, кој е населен во главно со словенски народ [руски].

dojdlivoe leto од истиот регион е малку попозитивен  -  но сепак се прашува [руски]:

Се прашувам како тие ќе го изработат ова? Дали ќе обезбедат бесплатни или ќе наплаќаат за јазични курсеви? Или тие едноставно ќе го отпуштаат секој што не го знае казахстанскиот јазик во 2010? Мислам, ако сакате сите да ги знаат јазикот, бидете добри, креирајте можности.

Во меѓувреме, alim-atenbek ја проучува својата пензиска сметка [руски]:

За време на моето кратко работно искуство, јас заштедив 388,000 тенги. Сега, од нив имам 368,000.  “Акумулативниот пензиски фонд ” ми ги изеде моите 20,000 тенги – или 5 проценти! Земајќи ја во обѕир 20 процентната инфлација во 2007, јас губам многу. Службените лица ја обвинуваат тешката кредитна состојба, но еве неколку прашања: дали државата ги регулира активностите на фондовите  – на пример, во смисла платите на врвните менаџери или активата во која тие инвестираат? И дали овие загуби ќе бидат надоместени?

Megakhuimyak гледа во друга – институционална  – жртва на економските кризи. Nurbank е одличен пример за тоа каков ефект има политиката врз бизнисот. Нејзините акции паднаа не поради тешката кредитна состојба – тие паднаа пред тоа, како последица на конфликтот помеѓу сопственикот на банката Ракат Алијев со неговиот поранешен дедо (татко на бившата сопруга), господинот претседател Назабрајев [руски]:

Нејзините акции покажаа стабилен пораст до јануари 2007, кога започна скандалот со врвните менаџери [тие беа грабнати и малтретирани од страна на Алијев]. Акциите паднаа од 62,500 на 52,500 тенги. Тогаш, како што се развиваше ова прашање во се поголем проблем, цената полека паѓаше. Кога се интензивираше истрагата, акциите паднаа уште пониско на 27,500. Тогаш финансиските кризи го направија последниот удар – сегашната цена е 17,000 тенги.

Mumo-cult известува за посетата на Марат Тазин, министер за надворешни работи на Казахстан, во Вашингтон Диси, каде тој ја претстави книгата на претседателот Назабрајев [руски]:

Луѓето се прашуваа зошто не дојде самиот автор, зошто Тазин одбива да ја потпише книгата, зошто е тој толку срамежлив и лаконичен… Како и да е, отворениот бар со неограничен алкохол, вкусната храна и бесплатните книги ја смирија публиката.

Во меѓувреме, weathercock е вознемирен – поради позадината на неодамнешните случувања во Кавказ – преку еден новинарски артикл во Њујорк Тајмс [руски]:

Дали Казахстан ја налути Русија на некој начин? Руската армија спроведува маневри на 300 милји од Руско-Казахстанската граница…

Во последната недела од Април започна неочекувано опаѓање на температурите. Многу од блогерите објавија фотографии од замрзнатото зеленило и дрвата под снег. Јанаги, на својот блог претстави прекрасните фотографии од лисјата под снег. ред_птеро го нарече [ru] ова опаѓање на температурата „последици од глобалното затоплување.“

Опаѓање во температурите се случи не само во природата, туку и во односите помеѓу Русија и Киргистан. Руски војник беше тешко повреден во инцидент помеѓу руската војска, од руската воздушна база во градот Кант, и киргиската полиција. Многумина го сметаат овој инцидент како закана за односите помеѓу Русија и Киргистан.

светофор_кг вели [ru]:

Офицерите од руската воздушна база знаат да бидат многу бесрамни и нема им пречи да тежнеат за туѓи жени и невести. Тие го сметаа Киргистан за десантна територија, каде тие може да прават што сакаат не обрнувајќи внимание на киргистанските закони.

Џефри Броман се согласува [eng]:

„Од кога киргиската полиција во Бишкек била заинтересирана да ги применува сообраќајните законите? Намирисувам прикривање.“

Зголемувањето на тарифите за транспорт, електрична енергија и затоплување станаа друга „жешка“ тема за дискутирање. ФиналФентази вели [ru]:

Набрзо тие ќе ја уништат душата на обичниот граѓанин. Од платите и пензиите ќе имаат пари само за да купат сапун и јаже за да се обесат.

Изјавата од претседателот на Киргистан Курманбек Бакиев дека „веќе може да го видиме големото намалување на корупцијата на неколку места“, предизвика огорченост во киргиската блогосфера.

гргрег пишува [ru]:

Да, се разбира. Ние не може да видиме такво намалување на корупцијата во ниедна земја. Големината на митото се зголеми два-три пати во последните 3 години во Киргистан. Таквиот процес не е наречен „намалување“ во ниедна друга држава…

Неодамна, неколку политичари предложија изедначување на интернетот со медиумите. Киргиските блогери станаа загрижени.

салва08 мисли [ru]:

Тоа е тотално апсурдно! Тие не знаат ништо за ИТ. Интернетот може да се следи, но не може да биде контролиран. Ова е заклучок од Пентагон во 2005.

Тарантино додава [ru]:

Подеднакво добро Киргистан може да се прогласи себеси за светски лидер. Теоретски, интернетот може да се изедначи со медиумите на законодавно ниво. Но, каде е реализацијата? Како може нашата надлежност да се примени на странските сервери? Имињата на домените во киргистанската зона не е припаѓаат на државата законски. Нашите политичари мора да престанат да размислуваат на комунистички начин. Интернетот не може да биде ограничен.

Во последните две недели, од Киргистанската блогосфера се појавија неколку интересни статии, забавни и духовити коментари, како и весели фотографии од Првиот зимски фестивал на Дедо Мразовци во Киргистан. Фестивалот се одржуваше од 23 до 25 февруари и од една страна доби многу критики, а друга страна исмејување од киргистанските блогери.

Како на пример, брателка се прашува (ru):

Дали сите побудалеле? Не можам да поверувам дека е возможно да се зачуваат подароци за две милијарди деца во Киргистан. Сите ќе бидат украдени!

Фанчер сериозно размислува за идејата (ru):

Дечки, нели го гледате потенцијалот на оваа идеја? Прво, сите знаат дека Дедо Мраз не постои,. Дедо Мраз е познат глобален бренд. Ако оваа идеја стане многу популарна, тогаш ова ќе биде многу важен чекор нанапред за развојот на туризам во Киргистан (привлекувајќи повеќе туристи). Јас мислам дека оваа идеја е добра и реалистична.

Уште еден духовит коментар е оној на Атаман Ракин (eng):

Иииииккк!!! Долги бради.
Мора да се Вахаби.

Од ваков духовит почеток сега може да се префрлиме на пореални и посериозни теми кои го привлекоа вниманието на блогерите. Ана Јаловкива напиша на Kloop.kg дека градоначалникот на Бишкек, Данијар Усенов прогласил почеток на двомесечен „суботник“ помеѓу учениците и студентите. Зборот „суботник“ потекнува од рускиот збор „суббота“ (сабота) и означува општествена работа во која луѓето чистат улици, паркови, околина на училишта и други јавни институции.

Лејдимистери забележа (ru):

Воопшто не е лоша идеја. Ние секогаш ја чистевме околината на училиштата. Јас сакам да го видам мојот град многу чист, но за жал повеќе го загадуваме отколку што го чистиме.

Од друга страна, бранителот на човековите права, Максим Кулешов не се согласува со одлуката на Усенов и наведува дека е прекршување на детските права. Тој вели дека Советскиот Сојуз веќе не постои и децата не се во сопственост на градоначалникот. Тој исто така додаде дека заедно со неговиот тим ќе протестираат против канцеларијата на градоначалникот на Бишкек.

Мен се согласува со Кулешов (ru):

Градоначалникот нека го исчисти градот, а не децата од училиштата. Изгледа градоначалникот сака да изгради комунизам во Бишкек.

Зборувајќи за протести, сите се сеќаваат на „Револуцијата на лалињата“ во март 2005, кога поранешниот претседател Акаев мораше да ја напушти земјата. Сегашниот киргистански претседател Курманбек Бакиев и свежо избраниот парламент сакаат да направат подобрување на работните правила на Киргистан, правејќи го 24 март национален празник.

Психо се жали поради таквата одлука (ru):

Дали парламентот некогаш ќе почне со работа, правејќи нешто корисно? Поминаа два месеци и се уште не работат ништо.