Темата на овогодишниот Светски ден на СИДАта е  „Води – Овласти – Достави“, назначувајќи го политичкото лидерство кое е потребно за да може вистински да се бориме со болеста. Додека глобалниот процент на возрасни кои живеат со ХИВ е останат на истото ниво од 2000, 33 милиони луѓе се уште живеат со вирусот и има скоро 7,500 нови заразени секој ден. Бројот на нови ХИВ инфекции исто така се зголемува во многу земји, како Кина, Кенија, Мозамбик, Русија и Виетнам. СИДАта исто така си го наплаќа својот данок – 2 милиони луѓе умреа од болеста минатата година.

Блогерите од целиот свет ги разгледуваат овие статистики, разменувајќи стории за грижата кон оние со ХИВ/СИДА, како болеста има влијание на секојдневните животи на луѓето, и жигот кој ја придружува болеста. Овие записи од прва рака го покажуваат напредокот што е направен во борбата против болеста и уште колку многу работи сè уште треба да се направат.

На Poz For Life 20-годишниот Расел блогира од Австралија и отворено зборува за тоа дека е ХИВ позитивен, со надеж дека тоа ќе ги охрабри другите да се тестираат за сексуално преносливи инфекции и да се практикува безбеден секс. Во неговиот прв пост тој се сеќава на моментот кога тој го направил тестот за ХИВ и за ужасниот период на чекање пред да ги добие резултатите. Еве како тој открил дека е ХИВ позитивен:

Јас стасав таму [ординацијата на докторот] околу 10:30 утрото и влегов право внатре, изгледаше како да ме чекаа подготвени да ми ја земат душата и да ја фрлат од четвртиот кат. Јас влегов во ординацијата и седнав, тогаш слушнав „Расел, жал ми е но морам да ти кажам дека тестот за ХИВ е позитивен.“ Јас се замрзнав за неколку секунди и само гледав збунето. Чувството на доживотна тишина траеше околу 30 секунди. Тогаш реков „Мислев дека може да излезе така.“ Не можам да поверувам дека го реков тоа, навистина првите зборови од мојата уста беа јас мислев дека може да е така.

Блогот AIDS Rights Congo, кој и припаѓа на АЗУР организацијата за развој и е проект на Рајзинг Војсис, ги брани правата на ХИВ-позитивните луѓе. Нивните постови ја прикажуваат дискриминацијата и жигот што го носат оние што живеат со вирусот во Конго. Еден пост зборува за животот на “Бернадет”, една млада жена која е продавачка на алишта на пазарот Тие-Тие во Поинте-Ноар. Нејзиниот живот се менува кога нејзиниот пријател на пазарот го објавува нејзиниот ХИВ-позитивен статус.

На пазарот, нејзините соседи веднаш ги напуштаат тезгите; кое дури го привлекува вниманието на оние кои се одговорни за управување со пазарот, кои, свесни за фактот дека да се има тезга на пазар е тешко, се изненадени што наоѓаат празни тезги околу неа. Ситуацијата ги стави сите на штрек и оние кои поминуваат од далеку можат да го слушнат озборувањето на соседите за фактот дека таа е жената инфицирана со ХИВ. Како и да е, однадвор нема никакви знаци дека Бернадет е болна,  тоа не може да се прочита од нејзиното лице. Болеста не е во напредна фаза и таа не е на АРВ (Анти-ретровирусна) терапија. Таа е нормална млада жена.
Со сите пречки, трауматизирана од ситуацијата, таа престанува со работата во нејзината мала продавничка.

Хуан Карлос,  29-годишен од Еквадор, блогира за соочувањето со фактот дека е ХИВ позитивен. Во еден пост тој зборува за важноста на рамнотежата и за користа од тоа да се зборува со некого за она низ кое поминуваш.

Многу ХИВ позитивни луѓе бараат помош од психолози низ целиот свој живот. Лично, ако некој го слуша или чита ова … Јас мислам дека е секогаш добро да се зборува со психолог од време на време, помага најцрните денови да станат посветли и ни помагаат да можеме да продолжиме со нашиот живот со вирусот и останатите наши проблеми.

Пинои Поз, кој живее во Кезон сити на Филипините, блогира за животот со ХИВ и за проблемите со кои се соочува откако го објавил својот ХИВ статус. Тој прво се изјаснил како хомосексуалец на возраст од 21 година, но 9 години подоцна се вратил “назад во шифоњерот” откако открил дека е ХИВ позитивен. Во овој пост тој зборува за тоа како кажувањето на луѓето дека е ХИВ позитивен не било толку лошо како што очекувал и се плашел од тоа, но сепак е тешко.

Искрено, јас бев преголема кукавица самиот да им кажам на моите контакти. И кога велам контакти, јас мислам… во ред, сексуални контакти исто така. Па така го направив второто најдобро нешто. Се повлеков од моите сексуални контакти пред повеќе од една година, и еден пријател ги исконтактира анонимно, да ги посоветува да направат тест за ХИВ. Реакциите беа различни, од прашања кој е испраќачот, одговори на анонимниот број дека тие само што се тестирале, испраќање гнасни пораки  до нивниот наводен ловец,  или највообичаено, под претпоставка дека ја добиле пораката, не одговараа. Но јас чувствував дека тоа беше најпристојно предупредување што можев да го направам.

Постојат анегдоти слични на овие постови од целиот свет. Оваа мапа на ХИВ-позитивни блогери создадена од Глобал Војсис го свртува вниманието на повеќе гласови на ХИВ позитивни блогери и оние што се грижат за нив, како и на други граѓански медиуми во врска со ХИВ/СИДА. Па погледнете ги и прочитајте ги нивните неверојатни приказни. Мапата може да ја вметнете, па може да ја додадете на вашата веб страница или блог. Иако беше покрената заедно со Светскиот Ден на СИДАта, мапата ќе продолжи да се надополнува во текот на годината.

Кина ќе биде првата земја која ќе ја дефинира интернет зависноста како ментално нарушување. Националното Министерство за здравство прифати упатство од кинески психолог со кое се категоризира опсесијата од интернет како ментална болест и се очекува наскоро да се претвори во водич за сите болници во Кина.

Симптомите од интернет зависноста, како што наведува водичот, вклучуваат импулсивно користење на интернет, иритација и неразбирлив стрес кога е офлајн и недостаток на концентрација.

Според водечкиот експерт д-р Тао во првиот центар за зависност во земјата, помеѓу 253те милиони нетизени во Кина, околу 10% се заразени со зависноста, повеќето од нив мажи на возраст помеѓу 18 и 30 години. Неговото истражување на 3000 пациенти покажало дека тие може да имаат силна психолошка  зависност од интернетот, со што се нарушуваат нивните нормални социјални активности и секојдневен живот. Тој истакнува дека онлајн игрите, кои сега имаат повеќе од 4800 милиони корисници во Кина, како што се World of Warcraft, се голем проблем бидејќи тие ја ослабуваат способноста на корисниците за разликување на виртуелниот свет од реалниот.

Исто така, интернетот може да придонесе до покачување на криминалот. 76% од малолетничките прекршоци во главниот град се поврзани со интернетот, вели д-р Тао.

Меѓутоа ова не е првпат кинеската влада да го регулира растењето на онлајн индустријата. Има наредено да се инсталира „анти-опсесиски“ систем на јавните компјутери со кој насилно ќе се лимитира онлајн времето на  играчите.

Реакција на нетизените

Голем број од интернет корисниците се возбудени од првиот поглед на дефиницијата, потсетувајќи се на ноќите онлајн.

Дали таквата категоризација е смешна? Некои мислат дека не е. Едно мислење, кое го оправдува правилото, е објавено пред неколку дена на New Beijing Daily:

Во овие години, бројот на деца кои се зависни од интернет е огромен… зависностите од работа, шопинг, храна, секс и цигари, сите тие се третираат како болести. Затоа, ставањето на зависноста од интернет во категорија не е со понижувачка цел, туку е за да се креира научна класификација.

Потоа тој истакнува зошто треба да се смета за болест:

Да се потврди зависноста како психоза, професионални медицински методи ќе се применат на неколку луѓе кои ги играат онлајн игрите со цел да му одолеат на интернет искушението. Психијатријата покажа дека нарушувањето е излечиво. 80% од пациентите може да се излечат за 3 месеци.

На bullog.cn, блогерот Ксаојао го цитираше мислењето погоре со наслов:

Бизарен напис: зависниот од интернет=психоза

Нетизенот „Cold“ одговори:

Сите ние сме психотични

Баијонгбинг рече:

Хомосексуалноста треба да се излечи, останувањето долго време онлајн треба да се излечи, јадењето премногу треба да се излечи, јадењето премалку треба да се излечи…

Ли кингшен се спротивстави на новата категоризација бидејќи обележувањето може да биде траума за децата:

Откако дете ќе отиде во тоа место (центарот за третман), тоа е обележано. Степенот на ментална траума која детето ќе ја преживее од тоа ќе биде огромна.

Иницијативата е започната поради учеството на корпорациите во онлајн цензурата, особено во Кина. Беа потребни повеќе од две години за да се креира, а голем дел од времето беше потрошено на составуваше на сет од принципи и механизми за поттикнување на согласност од групите за човекови права и од компаниите.

Ребека Мекинон, еден од основачите на Глобал војсис, учествуваше во работната група и напиша за тоа на RConversation:

Неколку луѓе ми се обратија за да ме прашаат „дали ова нешто има заби“ или „дали ова е нешто повеќе од само прикривање на компаниите за да се откачат од конгресот?“

Организациите како Human Right Watch, Човекови права во Кина, Human Right First И Комитетот за заштита на новинарите немаше да ги загрозуваат своите репутации доколку не мислеа дека е значајно.

Поради ова, иницијативата мора да ја докаже својата вредност во наредните неколку години со имплементирање на значајни и доволни издржливи проекти со кои ќе се оценува и мери придружувањето кон принципите на компаниите.

Лесли Харис од Центарот за демократија и технологија, еден од заседавачите на иницијативата, напиша на нејзиниот блог PolicyBeta:

Иницијативата не тежнее само, него и побарува цврста решителност од компаниите за да вклучат на високо корпорациско ниво поради големата обврска и раководење со ризиците, со водење грижа за побарувањата кои ги добиваат од владата, и поголема транспарентност кон корисниците за влијанието на тие побарувања врз слободата на изразување и приватноста, на сите пазари каде тие работат. Исполнувањето на овие обврски од страна на компаниите ќе биде оценувано преку независен и веродостоен процес за одговорност.

Кинеско/англискиот блог против цензурата, GFW овозможи кратка и јасна листа од цитати од учесниците и  нивните контакт информации.

Не секоја вклучена организација ги потпиша принципите. Amnesty International и Reporters sans frontierеs излегоа од процесот. RSF верува дека иницијативата е „чекор во права насока“, но и недостасува капацитет за спроведување и ги наведува своите загрижености тука. Страницата за потиснување на интернетот на англиската Amnesty не ја дискутираше нивната положба, но има видео од основачот на Глобал војсис, Итан Зукерман, во кое тој објаснува за интернет цензурата.

Во основа, изгледа некои организации се чувствуваат дека тие можат да бидат подобри застапници доколку не мора да се водат по принципи, додека други веруваат дека здружувањето и креирањето на процес за дијалог кој ќе води до значајна промена е многу поважно.

Меѓутоа, во последната година постојано се води дискусија во кинеската блогосфера за тоа дали блог културата се намалува.  Освен тоа, од неодамна bokee.com и blogchina.com, првите провајдери на блог сервиси во Кина основани од Fang dong-xing (прекар татко на блоговите), се во финансиска криза. Fang бара начини за инвестирање со цел да го претвори сајтот во мултимедијална платформа.

Во Јули, Маитиан, доста активен блогер изјави дека блогирањето е застарено и реши да се префрли на социјалните мрежи за интеракција со пријателите.

Како активен блогер, во последниве три години, настојував да го обновувам мојот блог „Maitians’s reading life“, скоро секоја недела. Го прифатив моделот „јас медиумот“ и продолжив да пишувам за интернет заедницата и бизнисот. Овој блог ми овозможи некаква репутација и голема посетеност. Меѓутоа, јас сериозно размислувам за дали да го затворам блогот.

Бидејќи блоговите стануваат застарени.

Покрај фактот дека повеќето независни блогерски платформи се победени од големите интернет компании, како SINA, интерактивниот аспект на блогирањето не може да се замени со други алатки, како на пример QQ. Меѓутоа најголемиот предизвик е растењето на популарноста на сајтовите за социјални мрежи.

Сега чувствувам дека социјалните мрежи, претставувани од Фејсбук ќе го уништат блогот – социјалните мрежи кога се разгледуваат од аспект на функцијата како медиум и интерактивноста се многу поефективни од блоговите. Ако кажеме дека блоговите им овозможуваат на нетизените да го искажат своето мислење, социјалните мрежи ќе постигнат интер-субјективност помеѓу нетизените.

Освен овој пост, блогерот престана да пишува на неговите блог и се префрли на три сајтови за социјални мрежи. Меѓутоа, неговиот напис често се цитира како објаснување за неодамнешната бизнис криза на провајдерите на блог услуги во Кина.

Вилијам Лонг, уште еден познат кинески блогер за технологија, исто така се навраќа на написот за да го коментира неодамнешното исклучување на многу сервиси поврзани со блоговите во Кина.

Она што го гледаме е: провајдерите на блог сервиси и сите сервиси поврзани со блогови полека исчезнуваат, блоговите ги поминаа своите златни денови и започнаа да чекорат кон темната иднина. Главната причина поради тоа е дека сервисите за блоговите не можат да заработат.

Зошто не можат да заработат? Содржината на блоговите е поквалитетна од онаа на социјалните мрежи, Твитер, Диг. Тие би требало да добиваат приход од огласи. Меѓутоа, во моментов, приходот на блогерите е премногу мал. Во основа, тие зависат од Google AdSense. Што значи нивниот профит зависи од Google.
Кога Google настапи на сцената, создаде огромен број на алатки за блогирање, како што се google reader, feedburner, blogsearch итн… кои го уништија сонот на другите провајдери на блогерски сервиси за профит додека Google имаше монопол на пазарот.

Меѓутоа, тој е пооптимистичен за иднината на блогот и не се согласува дека социјалните мрежи ќе го заменат:

Блогот е поотворен и поиндивидуален, а неговата содржина е многу поквалитетна. Социјалните мрежи се позатворени, особено кон пребарувачите. Тоа е спротивно на отвореноста на блоговите и го попречува ширењето на информациите. Многу е тешко да се рашири добар напис преку социјалните мрежи. Сега повеќето мрежи во Кина го копираат Фејсбук, што е ќорсокак. Најдобрата социјална мрежа е QQ од Tencent, но нема да најдете сличности помеѓу Фејсбук и QQ. Најсмешно е што Tencent никогаш не де декларирал како социјална мрежа.

Блогерот заклучува дека неуспехот на провајдерите за блогерски сервиси и другите сервиси поврзани со блоговите не е крај за блогот, бидејќи од друга страна блогерите можат да започнат свои сопствени блогови.

Да почекаме и да видиме што ќе кажат кинеските блогери на кинеската блогерска конференција.

Во Кина лиценциран Виндоус чини 1000 јени, што е околу просечен бруто приход. Од друга страна, било кој пиратски Виндоус може да се најде насекаде по само 5 јени, што е помалку од 1 долар. Друга причина е тоа што пиратскиот Виндоус е идентичен со лиценцираниот во скоро сите можности, меѓу кои и ажурирање преку интернет, има подобар изглед (на пример познатата пиратска верзија „градина од домати“) и токму затоа не е по никоја основа со помала вредност. Овие причини водат до очигледната предност на пиратската верзија врз лиценцираната. На Tencent.com една онлајн анкета покажува дека 74.28% од 440711 гласачи користат пиратски Виндоус (до 21 октомври).

Сега со WGA, плус OGA наменет за пиратски Мајкрософт Офис, вашиот компјутер ќе се однесува како да е нападнат од хакери: прво вашиот екран ќе се исклучува секои 60 минути. Второ, потсетник ќе ви се појавува постојано за да ве предупреди дека користите пиратски софтвер. Звучи многу слично на големиот брат ве гледа.

Паниката беше првата реакција на корисниците на компјутери во Кина. Во градот Шенгјанг, северна Кина, новинарите дознаа дека продажбата на лиценцираниот Виндоус се зголемила за 50% уште пред да појават WGA и OGA. Во Пекинг, еден продавач кажа дека сопствениците на бизниси кои своите зделки ги вршат онлајн побрзале да купат лиценциран Виндоус во случај тоа да влијае на нивните бизниси.

Всушност WGA не може да биде имплементиран додека Виндоус автоматски не симне од интернет специфичен пакет за таа функција. Покрај неупатените корисници, повеќето луѓе решаваат да ја исклучат можноста за ажурирање на Виндоусот преку интернет (Windows Update) со цел да го избегнат WGA. Многу гикови се обидуваат да најдат начин за да ја пробијат WGA блокадата.

Покрај паниката, кинеските корисници го насочија својот гнев кон Мајкрософт, со илјадници реакции за да го оправдаат своето незадоволство околу авторското право. Во анкета на Tencent.com, 77.48% од 459944 луѓе гласале против WGA. На форумите и блоговите не е несекојдневно да се види како нетизените го навредуваат Мајкрософт.

Блогерот Лианг Динг напиша на регионалниот портал Џингчу:

Планот на Мајкрософт со исклучувањето е без врска.

Фактот дека Кина е рај за пиратски Виндоус е тесно поврзан со Мајкрософт. На самиот почеток кога се обидување да го заземе кинескиот пазар, Мајкрософт се помири со постоењето на пиратството. Денес, бидејќи има доминација на пазарот, Мајкрософт реши да го искорени пиратството и да ја скрши скалата по која се искачи на власт. Во меѓувреме го продава Виндоус по екстремно висока цена, скоро приближно на нашиот годишен приход за една копија. Со таква ценовна стратегија, како може да ги повикува нетизените да купат лиценциран Виндоус?

Тој потоа истакнува:

Користењето на нелегален софтвер може да се интерпретира како борба против нелегитимната хегемонија бидејќи Мајкрософт се држи до својата стратегија со високи цени поради тоа што е монопол. Освен тоа, Мајкрософт не може да ги отфрли многуте крајни корисници во Кина, бидејќи тие се многу распространети.

Порадикално мислење доаѓа од одговор на написот на Лианг Динг:

Сосема се согласувам со тебе! Мајкрософт подобро да не се вовлекува во неволји! Бил Гејтс, ти правиш само во јавност добро за сиромашните во светот! Зошто ти заработуваш толку многу пари?…. доаѓа време на спорелување на знаењето и затоа подобро да придонесеш повеќе за градење на хармоничен свет! Американците од една страна го напаѓаат светот со оружје, а од друга страна го мамат светот со шпекулации, измами и интернационална размена. Во размената вие добивате два билиона производи од Кина, но враќате назад само куп хартија – чија вредност опаѓа секој ден. Срам да ви е!…

Неколку луѓе мислат дека Мајкрософт може да ја добие војната покрај целиот тој гнев. Постои ли некаков начин Мајкрософт да се извлече од ова?

Playin’ with IT објави свој онлајн квиз за да покаже што луѓето преферираат да видат од Мајкрософт.

1 прифаќање на пиратството, да им дозволи на сите они со мали примања да уживаат во технологијата
2 прифаќање на пиратството, засекогаш да притисне на кинеската софтверска индустрија
3 Виндоус засекогаш бесплатен, но да ја направи Кина специјална зона за развивање нови бизнис методи
4 Да престане да развива кинески производи. Да се откаже од Кина
5 Напад врз пиратството со цел да се врати нормалниот развој во софтверската индустрија и да се овозможи простор за конкуренција.

Резултатот е дека изборот 3 има убедлива поддршка.

Сепак, Мајкрософт тешко дека ќе го прифати овој совет. Следува тешка битка. Мајкрософт наспроти милиони нелегални корисници, интернационална корпорација наспроти земја во развој, кој ќе победи на крај?

Превод од Лин Џефри на блогот Виртуелна Кина: “ Како што објаснува текстот, продавниците на прокси играчи се создадени да вршат услуга на луѓе кои ги сакаат интернет игрите, но ја немаат вештината или доволно слободно време за да развијат зрел лик во игрите. Едноставно, тие го купуваат тоа што им треба. Луѓето кои што се најмени да ги развијат и добијат овие виртуелни ликови или предмети во игрите се наречени “Прокси играчи на мрежни игри”.

Програмата Колективно новинарство започна серија од видео репортажи од погледите на светот за САД. Во „Поглед од онаму“, луѓе од многу различни држави ги искажуваат своите ставови за надворешната политика, војната во Ирак, ситуацијата со Иран и кажуваат кој би сакале да биде следниот претседател на САД. Видео интервјуата се понекогаш на различни јазици, но сите се титлувани на англиски.

Ова видео исто така користи снимки од друга емисија за изборите во САД 2008, но овој пат се концентрира на странската перспектива. Ова е слично на она што Глобал војсес и Ројтерс го прават веќе некое време со Гласови без право на глас: собирање на ставови од целиот свет за изборите во САД. Доколку имате некој пост кој би сакале да го објавите на овој сајт може тоа да го направите тука.

Следната задача на проектот Колективното новинарство ќе биде светското мислење за имиграциските полиси на САД.

Тој вели:

Ги избрав овие шест земји бидејќи тие од страна на Западот рутински се сметаат за „непријатели“ и „сојузници“ на Вашингтон и ние многу ретко добиваме вистинити информации за животот таму, покрај приказните за „тероризам“. Сакав да зборувам со блогери, писатели, дисиденти, политичари и граѓани и да ги чујам нивните приказни, без „официјалната“ перспектива.

Антони присуствуваше на самитот на Глобал војсис 2008 во Будимпешта како говорник. Може да најдете неколку спомнувања на Глобал војсис во неговата книга.

Во ова видео, Антони ја презентира својата книга на ЈуТјуб:

Следува интервју за неговата книга:

П: Пред да го започнеш своето патување во Иран, напиша дека си скептичен дека интернетот, сам по себе, може да донесе вистински револуционерни промени во оваа земја. Што подразбираш под револуционерни промени? И што мислиш сега?

О: Концептот на револуција е менлив термин. Запознав неколку луѓе на моите патувања кои сакаат големи промени во нивните земји. Мојата книга опфаќа неколку дисиденти и блогери од целиот свет, кои се желни за политичка, социјална и морална промена – вклучувајќи го и најпознатиот блогер од Саудиска Арабија, Фуад Ал-Фархан, кој неодамна беше ослободен од затвор поради тоа што го предизвика националното непотистичко правило – но тие признаа дека само мал дел од населението би им се приклучило во масивни пресврти.

Интернетот, сам по себе, не може да донесе големи промени, но може да помогне во еманципирање на луѓето за да можат лесно и слободно да ги најдат своите кампањи. Пред интернетот не постоеше технологија што може да го постигне ова. Не го идеализирам интернетот, ниту верувам дека демократијата на Западот е целта на луѓето од земјите кои ги посетувам. Мешањето на странските земји не е добро прифатено, но започнување на комуникација со земјите од Западот е добредојдено.

Во Иран, после скоро триесет години револуција, повеќето млади луѓе што ги сретнав беа исцрпени; тие не сакаат да бидат бомбардирани од САД или Израел.

П: Цитираше ирански новинар кој има работено со интернационални новински агенции и рече дека странските медиуми во Иран се заинтересирани само за нуклеарните прашања и Ал Каида. Дали мислиш дека е иста ситуација во другите земји? Сепак, Ирачаните се позаинтересирани за изборите во САД отколку за американското здравство. Како ја гледате улогата на блоговите во покривањето на помалку „жешките“ теми во Иран?

О: Западните медиуми моментално имаат проблеми со довербата. Ресурсите се намалуваат, се вработуваат помалку новинари и се слави локализмот. Затоа не изненадува, за жал, дека толку многу приказни во нашиот печат за место како Иран се опседнати со Ахмадинеџад, тероризам, Ирак и човекови права. Тие се сите особено важни теми, но тие не го дефинираат местото.

Мојата книга открива страна на Иран која ретко се гледа во нашите медиуми кои се опседнати со тероризам.

Живеејќи во Сиднеј, Австралија, секој ден ја гледам опседнатоста со изборите во САД, како сите ние да имаме вистинско влијание врз кампањите на Барик Обама и Џон Мекејн.

Блоговите во таканаречените репресивни режими ги покриваат темите кои ограничените со време новинари  од Западот не ги опфаќаат. Само поради тоа, тие треба да бидат промовирани.

П: Дали постојат вистински сличности помеѓу блогосферите на Иран, Египет, Сирија и Саудиска Арабија или некои радикални разлики?

О: Блогосферите на Иран и Египет се големи и сè уште растат и влијаат врз политичкиот процес. Режимот, препознавајќи го ова, се почесто ги осудува блогерите и активистите со цел да ги замолчи. Интернационалната солидарност, од други блогери и одредени влади, му ја отежнува работата на режимот. Затворените блогери нема да бидат заборавени.

Бев воодушевен од длабочината и разновидноста на гласовите во Египет и Иран, нешто што многу често го спомнувам во книгата. Најискрено, оваа сцена е многу повклучена од многу западни заедници.

Во Саудиска Арабија, блогосферата не е многу развиена, но сепак останува активна. Цензурата на „порнографски“ содржини е лимитирана, но сепак режимот започнува да се плаши од моќта на активистите. Читањето блогови од жени – како пол тие се активно маргинализирани во општеството – е освежувачки доколку сакаме да ја разбереме претходно „тивката“  група.

П: Кои беа најголемите предизвици со кои се соочи додека ја пишуваше оваа книга и го правеше своето истражување?

О: Добивање целосен пристап во некои земји беше предизвик. Истражувањето за улогата на Гугл, Јаху, Мајкрософт и други мултинационални компании и нивната инволвираност во веб цензурата во државите како Кина. Заштитувањето на моите извори беше еднакво важно. Превземав мерки на претпазливост пред да ги контактирам блогерите во повеќето земји, а и кога пристигнав таму.

Главната цел на книгата беше да се оддалечам од традиционалната улога на западните новинари како филтер на квалитет. Во секоја опфатена земја, мојата перспектива е неизбежна, секако, но бев одлучен да ја редефинирам мојата позиција во однос на луѓето кои ги интервјуирав. Нивните ставови беа многу поважни од моите.

П: Што мислиш за улогата на Глобал војсис во запознавањето на луѓето со нечуените, незастапени гласови. Дали имаш некои идеи за како да се направи Глобал војсис поефективен?

О: Силата на Глобал војсис е во неговата способност да ги образува читателите низ целиот свет за различните земји и култури, прашања и перспективи кои често се игнорирани од кратковидните западни медиуми. Меѓутоа, јазикот останува како проблем. Треба да се вложи поголем напор во пронаоѓање на конекции помеѓу Западот и остатокот, бидејќи интернетот моментално е место каде тие два света ретко имаат интеракција.

Вторник попладне е во Кина и многу блогери чекаат да слушнат каква ќе биде пресудата , ако ја објават денес. Пишувањето за тоа не оди баш добро, што може да се види од примерот со адвокатот кој блогира на правни теми Лио Хиојуан, кој во статија на неговиот блог Сина пишува: „Објавена е забрана за промовирање блог-постови со дискусии случајот на Јанг Џиа“.

昨天，有外媒采访我，让我谈奥运期间新闻和言论自由问题，我只好实话实说了。在奥运期间，管理部门不屏蔽外媒网站，我们可以自由地去游览，这确实是一大进步。但是，对网络言论的控制比以前更加严格，很多话题不能谈论，如写了这类博文也会被删除。

想不到奥运结束了，网络言论仍然没有放开。昨晚，我获知杨佳一案开庭的消息，立即写了博文发到各个博客，有的博客照样不给放行。我发在凯迪网猫眼看人论坛中的帖子，也被锁定不能予以回复。

今天上午，我又在该网发了谈杨佳案的帖子又遭锁定，网友不能加以评论和回复

Вчера ме интервјуираше некој странски медиум, сакаа да зборувам за проблемите со слободата на медиумите и на говорот во текот на Олимписките игри. Во текот на олимписките игри властите прекинаа да ги блокираат веб-сајтовите на странски медиуми, и слободно можевме да пребаруваме, ова дефинитивно е голем чекор напред. Но, контролите на изразувањето преку интернет се поголеми од порано и за многу работи не може да се зборува, дури постовите како овој ќе бидат избришани.

Она што не го очекував е тоа што сега кога олимписките игри завршија, интернет разговорите се уште траат. Синоќа слушнав дека почнува судењето на Јанг Џиа веднаш објавив пост на сите мои блогови ; некои како и обично не ми дозволија да објавувам. На форумот Кат 898 ББС отворив дискусија за ова, но сега е затворена па никој неможе да одговори.

中午，我给博客网一位熟悉的编辑发短信，希望能推荐一下博文《上海二中法院为何不在网上公布杨佳案开庭消息》。他回复短信称，有禁令。我又发短信询问，是以前的禁令，还是现在的禁令？他回复我说，以前的还在，现在的也有。

有网友将我的文章发到某论坛上，点击后打开不了。

正如《财经网》记者所说的，这一切是早有周密安排的。

Ова попладне, испратив СМС порака на еден близок пријател кој е уредник на Бокее, надевајки се дека ќе го уредат мојот пост „Зошто Шангајскиот основен суд 2 не ја стави информацијата за судењето на Јанг Џиа на интернет?“ Тој ми одговори: „ Има ред.“ Јас му вратив, прашувајки:„ Дали е стар ред или сегашен?“ Тој ми одговори: „Стариот е сеуште овде, а има и нов исто така.“

Некои нетизени го препратија мојот пост на еден ББС, но ако кликнеш, нема да го отвори.

Баш како што рече репортерот Цаијинг, сето ова беше внимателно испланирано многу одамна.

Еден анонимен коментар беше напишан на Лиуовиот пост:

不让人说话, 只能说明心里有鬼

(2008-08-26 13:43:55)

Со тоа што не им дозволуваат на луѓето да зборуваат, само покажуваат дека нешто кријат.

Зуола неодамна купи Блекбери 8320, за да му помогне со граѓанските известувања и по се изгледа може да го користи заедно со Твитербери за да испраќа кратки пораки, како што го правеше тоа додека беше изнесуван од неговиот дом и внесен во автомобил:

15:52:
@zuola: Главниот на обезбедувањето во Меитанба Мининг групата, Лиу заедно со тројца други ме носот во Меитанба Вилиџ, ги исплашија моите родители.
16:02
@zuola: Ме натераа да влезам во нивната кола. Сакам моите родители да потврдат што се случи денес, во колку саат и на кое место и со кого, регистарската таблица на колата со која бев одведен. Добар сум, во нивната кола се чувствувам како да сум задржан.
16:08
@zuola: Двајцата, кои утрово дојдоа со изговор дека сум го нарушил правилото за едно дете, се тука со директорот на обезбедувањето Лиу. Искочи дека тие ме присилија да одам со нив.
16:28
@zuola: Ви благодарам на сите за вниманието. Сѐ уште сум во возилото.

Утрото, пред овој настан, Зуола напиша на Твитер дека ќе биде онлајн и дека ќе биде посетен од „владини претставници“: двајца од канцеларијата за планирање принова (спомнати погоре) поради пријава дека тој го нарушил правилото на Кина за едно дете (Зуола нема деца) и двајца кои ќе се видат со неговите родители.

Минатиот месец Зуола спомна на неговиот блог дека се чувствува нервозен за неговиот план за престојување во Пекинг за Олимписките игри и затоа решил дека е подобро да ги избегне овие игри и да се врати дома во Меитанба, провинција на Хунан. Пред тоа, тој беше уапсен во Шенјанг по Јилишен инцидентот, каде тој патувал за да направи неколку граѓански репортажи за неговиот блог.

Новости:

17:16
@zuola: Директорот на обезбедувањето на Мининг групата, Лиу ме врати назад во Меитанба од Фенгмукиа. Тие ми наредија да останам во Меитанба и доколку го направам тоа, ќе ме остават на мира. Доколку заминам, ќе ме вратат назад. Јас се изјаснив дека не сум вработен во Чангша Мининг групата, иако мојот татко работеше таму пред да се пензионира пред 13 години.
17:20
@zuola: Јас сум во возило А 94369 и се враќам назад кон Меитанба, сега има четири луѓе во возилото.
17:23
@zuola: По се изгледа тие беа здружени сили од Нингксиа Гуобао, Чангша Мининг групата, владата на Фенгмукиа, многу ефективна работа. Прво проверија дали мојот мобилен телефон ја напушти областа Меитанба, потоа ги пратија луѓето од владата на Фенгмукиа да чуваат стража, подоцна го известија одделот за безбедност на Чангша Мининг групата да дојде и да ме собере и да ме врати назад во Маитанба.
17:25
@zuola: Сакам само да кажам дека и покрај тоа што бев сосила натеран да влезам во нивното возило за да бидам вратен во Меитанба, сега сум слободен. Меѓутоа, се надевам дека новинар ќе ме придружува во Пекинг, тогаш нема да знаат што да прават и очекувам дека тоа ќе биде многу интересна приказна.