По спасувањето на 15 заложници, кои беа заробени од страна на СВРК, на 2 јули 2008, истата група која го организираше последниот глобален марш на 4 февруари против Револуционерните Вооружени Сили на Колумбија (СВРК или FARC, Revolutionary Armed Forces of Colombia), одлучи дека треба да има уште еден марш на 20 јули, денот кога се слави денот на независноста на Колумбија од Шпанија. Следниве видеа и фотографии покажуваат како се прославуваше маршот за независноста и ослободувањето низ целиот свет.

Од главниот град на Колумбија, Богота, новинарот Виктор Солано постави видеа од толпата, со ненадејно појавување на телевизиски карактер, обожаван од децата низ светот. На неговиот блог има и други видеа и фотографии.

Од Панама, поставено од дејдример191, видео од возбуденоста во маршот, кој го зазема обликот на парада.

Во Австралија, Кина и Холандија, Колумбијците исто така прославуваа во групи, а понекогаш и сами.

Колумбиските блогери пишуваа за своите причини за приклучување на маршот или за својата одлука да не се приклучат на прославите.

Маурисио Дуки Арубла накратко ги објасни своите причини:

Одејќи, раната ќе заздрави…

Неговата жена направи фотографија, наречена „Знамиња“, која го илустрира овој пост.

Динакат, кој живее во друг поголем град во Колумбија, Меделин, го разгледува маршот од комерцијална перспектива и е малку збунета од кампањата која и била испратена на имејл од пицерија, додавајќи дека рекламирањето на пица за маршот за независност и слобода е малку претерано.

Од крајбрежниот град Баранкула во Колумбија, Ел Герент објавува фотографии од неговиот ден на маршот.

Блогерот Арлович Кореа Мачола пишува за идеалите на нациите и како надежта за маршот го засенила убиствата на синдикалистите од страна на државата.

Нацијата утре ќе го заборави синдикалецот  од Поло (опозициска политичка партија), кој беше погребан денеска, избришан од државните сили, според оваа вест. Гулермо Ривера ја носеше неговата ќерка на училиште и тогаш исчезна, откако беше пресретнат на јавниот пат во Богота од индивидуалисти, кои подоцна го измачувале и убиле.
Државата само оваа година има убиено 29 синдикалисти како Ривера.
Државата убива 5 синдикалисти месечно.
Државата убива еден синдикалист неделно.
Државата е крвава, нејзините раце и души се желни за крв.
На крајот од денот државата се моли со венец и ги мие рацете.

Медицинска сестра започна петиција на интернет и покажа како видеото може да даде негативна идеја на општеството:

한국에서 간호사란 이미지가 이런 식으로만 보도되니 간호사를 비하하는 사회현상이 지속되는 겁니다. 솔직히 간호사 정말 힘들게 공부하고 힘들게 일합니다. 그런데 병원에서 성희롱 당하거나 남자환자가 끈적한 눈으로 바라보는 거 감당하는 현실. 정말… 이 직업에 대한 회의를 안가질래야 안가질 수 없습니다. 왜 tv에서는 항상 간호사는 의사 시다바리나 시트콤에서의 섹시하고 멍청한 간호사 뮤비의 야한 간호사로 나오는지요? 간호사 전문직입니다. 제발 좀 대접 좀 해주십시오.

Беше дадено и спротивно мислење:

간호사복장 나올 때마다 이런 얘기가 나오면 어쩌라는겨?물론 의사에 비해 간호사가 사회적으로 대우받지 못하고 있는 상황도 맞고 차별적 시선이 있는 것 또한 분명한 사실이라 분명 인식개선의 여지가 분명하지만… 여의사를 활용한 섹슈얼 환타지도 분명 있지 않았은가? 이건 단지 간호사를 떠올리면 여자가 생각나지만..의사를 떠올리면 남자가 먼저 생각나기 때문일꺼다. 남성의 섹슈얼 환타지를 활용한다는 측면에서 간호사, 스튜어디스가 좀 더 유리한 대상일뿐..(거기에 유니폼 페티쉬 정도..) 무시해서가 아니라는거지..

이런 켄셉조차 못한다면 도대체 뭘 하고 뭘 보란거지..그냥 평화방송,불교방송,기독교방송만 봐야하나? 그리고 과도한 간호사 컨셉은 오히려 실제 간호사와는 별개의 사람들로 인식하게 해주지 않나? 오히려 좀 더 리얼한 간호사 복장에 간호사처럼 이런 뮤비를 찍는게 더 기분 나쁠 듯하다. 이런 간호사 컨셉의 섹슈얼 환타지 작품이 나온다고 해서 간호사 전체를 깍아내릴려고 하는 사람도 없고..이 작품을 보면서 간호사들은 다 그렇다고 생각하는 사람도 없다.여전히 간호사라는 직업은 선망의 대상은 아니다 할지라도 신뢰받는 직업군 아니던가?

문제는 이렇게 남성의 섹슈얼 환타지의 대상으로 여간호사가 아니라 그냥 간호사라고 하는 것 아닐까? 분명 여성만의 직업이 아닐진데도 여성직업군처럼 보이는 현상황말이지.. 내 동기가 간호학과 진학하려한다고 할 때의 분위기는..-_-;; 간호부(婦)에서 간호원(員)으로 여성직업군에서 일반직업군으로 바뀌었고 다시 간호사(師)라는 “사(선생)”짜 존칭도 획득했건만 여전히 여성직업군이라는 선입견을 떨쳐내지 못한 상황이 문제인 것이지..

그런면에서는 간호사가 스튜어디스보다는 훨씬 나은 상황이고.. Political Correctness(반차별용어 운동)를 통해 스튜어드,스튜어디스라는 남성,여성 구별 단어를 Cabin Attendant(CA,캐빈 어텐던드)라는 단어로 바꾸려고 하나 잘 바뀌지 않는 상황…솔직히 이에 대한 해결책은 모르겠다..하지만..직업군에 대한 선입견이 사라진다면..사람들은 이렇게 표현하겠지..[…]

Бидејќи кампањата со петицијата започна паралелно со појавувањето на музичкото видео во јавноста, многу нетизени ги објавија своите мислења.

이런영상본다고 간호사를 희화화하거나 이상한 눈초리로 보지 않습니다.. 물론 정상적인 사람들에 한해서요.

남들은 간호사들이 유난 떤다고 생각 하실 수도 있습니다. 솔직히 저도 간호계에 속하지 않았을떄는 그냥 보고 지나쳤고 지나쳤을겁니다.하지만 여러분 제발 자신의 직업이 열심히 공부해서 얻은 소중한 자신의 전문직업과 지위가 전국민, 온세계에 이런식으로 비춰진다고 단 한번만 생각해봐주세요.기분이 어떠십니까?

간호사분들도 많이 힘드시고 짜증나실테니까…. 우리도 간호사분들의 입장을 생각해주어야 한다고 생각합니다.

간호사여친을 둔 남성입니다. 지금 한국사회에 간호사가 엄청나게 부족하다고 연일 신문기사가 나오고 있습니다. 그런데도 4년제 대학 나온 간호사들은 기회만 있으면 미국이나 기타 외국에 가서 간호사를 하려고 합니다. 엄연한 전문직인 간호사를 동네병원에서 주사나 놓는 여급 정도로 생각하고, 성적인 대상으로 표현하고. 표현의 자유, 표현의 자유 하지만, 이효리씨가 마이너한 가수도 아니고 온 티비채널에서 방송될 그 뮤직비디오에 한 직업을 성적인 대상으로 보는 시선을 담는다면, 그것을 보게 될 아이들이 과연 어떻게 간호사를 생각할까요?

Индискиот блогер Риан Јифенг одлучи да напише за ветото на својот блог, започнувајќи со истакнување на интерната важност на овој инцидент, покажана и од огромното покривање од западните медиуми, како известувањата за оваа вест на англиски јазик во поголем дел биле критики кон Кина и како е тој збунет од тоа што навистина се случува и какво всушност место е Зимбабве.

Започнувајќи од тоа, тој наоѓа некои бројки за моменталната инфлација таму, трошоците за живот, економската ситуација, позадината на претседателот Мугаби и кратко објаснување на причините за неодамнешното насилство по изборите, а објавува и мапа:

Не е тешко да се види, Зимбабве е многу, многу збркана земја. Всушност, таа е на работ на почеток на цивилна војна.

[…]

Бидејќи земјата има цивилна неслога, зошто тогаш Кина не би се согласила да ги забрани пратките со оружје?
Тоа не е толку едноставно како што го кажа портпаролот на министерството за надворешни работи, бидејќи Кина има многу интерес за инвестирање во Зимбабве.

Подолу во постот:

Од ова може да видите дека Кина е веќе многу вклучена во внатрешните работи на Зимбабве, комплетно игнорирајќи ги принципите на „невклучување во внатрешните работи на другите земји“. Пекинг вложува пари, оружје и обука на војската на владата на Мугаби. Под овие услови, секако дека ќе стави вето на одлуката за санкции на Обединетите нации.

[…]

Сега, не би шпекулирал зошто Пекинг го поддржува Мугаби. Би сакал само да цитирам нешто од Пекинг Дак, што ја истакнува природната заедничка привлечност што двете страни ја споделуваат:

Се повеќе Кина е гледана како закана за надежите и плановите на демократиите низ светот.

Кинеските политичари се доживуваат како да се обидуваат да ја рашират теоријата за економски успех преку силна и автократска централна земја, која може да ги убеди лидерите на сиромашните земји без силен закон да ги променат кршливите демократски закони и да го цементираат нивното правило со оправдување дека ќе ја подобрат нивната економија.

Точно така е, диктаторите насекаде се обожаваат меѓу себе, како што авторитетните режими се поддржуваат. Мислам, од дното на срцето, дека Пекинг е многу повеќе наклонет кон договори со диктатори отколку со демократски влади. Она што можеби не го видовте за време на пренесувањето на олимпискиот факел е дека протестите се случуваа во сите демократски земји, а во сите авторитетни земји се помина без проблеми. Уште повеќе, додека Пекинг ја игра улогата на „пријател на диктаторите“ во преговорите со САД, се обидува и да добие дел од пленот. Нуклеарната криза со Северна Кореја е одличен пример.

Како што е напишано во Библијата: „Нека правдата тече како вода, а праведноста како моќен поток!“ На Кина, на оваа земја, не само што и недостасува правда во нејзините кругови, туку ја блокира правдата и во другите земји и ги угнетува нивните граѓани. Како Кинез, чувствувам екстремна тага и беспомошност.

Дополнување:
Зенг сакаше да види коментари од преведените постови, па затоа:

Санзомалдини:

…и Хитлер и СССР се споија за да поделат Полска

атлас:

Не, ние не може да формираме добри сфери на влијание во места како САД и Велика Британија, ние мора да одиме во очајни места како Зимбабве.

велко:

1. Бидејќи луѓето не беа едногласни во одлуката за забрана на пратките со оружје, зошто Кина да не биде во можност да продава оружје? И која е земјата која е најголемиот извозник на оружје? Вие не мислите дека е мирно и демократски сега, нели? Доколку тие Зимбабвејци со можност да купуваат оружје беа про-Американци, на која страна ќе беше Америка?
2. Зимбабве е нација со право да донесе одлука за судбината на својата земја. Доколку немаше оружје, дали борбите би сопреле? Се плашам дека не. Ова звучи лошо, но доколку тоа е случајот, работите само ќе траат подолго пред некоја страна да победи. Повеќе луѓе ќе умрат и ќе се изгуби цела генерација во борбите. Доколку инсистирате дека оваа земја треба да постапи како што вие предложувате, нема ли тоа само по себе да биде тоталитаризам?

Г-8 Самит – новиот Читосе аеродром (од Фликер корисникот мујитра)

Многу блогери го поставуваа прашањето за високите трошоци на настанот, истакнувајќи колку не е наклонет кон животната околина. Блогерот гори, од друга страна, смета дека некои од резултатите од Г-8 самитот се позитивни:

何しろ討議する項目が山積しており、わずか3日間で各国のトップが話し合ってもなかなか纏まる話ではないと思うが、それでも「拉致問題」と言う文言が首脳 宣言に載ったり、ジンバブエの不当な大統領選挙問題等にも共同声明のなかで、批判される事は国際的な見地から見た正しい意見として当事国にプレッシャーを 与える事になり良いことだと思う。

今回の重要なテーマである、室温効果ガス問題では2日目のG8の中で討議され、福田さんは長期目標を2050年までに５０％削減を決めたい意向であった が、アメリカの提案では、「大量排出国（中国・インド・ブラジル等）抜きの討議は無意味だ」と言う意見で賛成が得られなかった様で、私も当然の事であると 思う。

[…]

しかし、兎も角、削減努力に対する必要性は各国とも同じであるから3日目の会合こそ大量排出の当事国が、同じテーブルに就いて、話し合いが出来るスタートラインに揃ったところであると私は思うのである。

Оксфам Г-8 големи глави на изведбата на Големи букви (од Фликер страницата на Оксфам)

Блогерот јг96акг, ја истакнува иронијата на вечерата на Г-8:

環境問題、地球温暖化対策、原油高騰、食料危機、北朝鮮の核問題などなど話し合われたようですが凡人の私にはどのような実効性が有るのか全く分かりません。

あるメディアが食料危機の会議場で山ほど盛られた食膳に、あんなご馳走を食べて食料危機に餓えている人間の気持ちが理解できるのかと批判していました。

各国を代表して出席しているのだからどんな贅沢な食事をしょうがどうでも良いことだが世界各国一人一人の命の尊厳が図られる形になって欲しいものです。

Мировниот марш за Г-8 (од Фликер корисникот скасуга)

Блогерот мкј2 исто така пишува за гозбата на Г-8 и вели:

各国の首脳が食べるディナーの話題。
地元の食材をふんだんに使ったメニューでカニだのアスパラだのいいもの使ってまっせっつー。

[…]

別に食い物にいちゃもんつけてるわけじゃない。
食い物に始まり、警備だのなんだのに多額の血税が使われる。
それはいい。
世界のＴＯＰが雁首そろえて諸問題を話し合うっていうんだから。

ただ。
頼むよほんと。
これだけの金かけて、手間かけて、ガソリンが安くならない、食品の値段が下がらない、なんてことになったらどう責任取るんだ。

Тајоко од прозорец од хотелот Виндсор (каде се одржуваа состаноците од Г-8 самитот, од Фликер корисникот веројама)

За крај, блогерот фокпактсуен дава необичен предлог:

四国や九州からの警察の動員２万人余。……で地球温暖化が主要議題、ならこのサミット開催こそ「地球に優しくない」のが事実。もう国連活動に収斂されてい いのでは？　テロ襲撃が危険視されるなら各国首脳が一同に介せずSkypeで会議すれば良し。会場からほど遠き農牧地帯で120名のサミット反対デモにデ モ参加者上回る数の警官が防備。異常。

За повеќе фотографии од протестите за Г-8 погледнете го профилот на Фликер корисникот Повлес.

Според извештајот [ja] кој е цитиран на блогови и форуми, за одлуката од 2002 да не се вратат киднапираните во Пјонгјанг, Като коментирал дека: „(Беше тажно дека) доколку беа вратени, Пјонгјанг ќе ги убиеше, но ова е она по што се разликува мојот политички став (од оние политичари како Абе Шинзо). Не постојат причини за да веруваме дека тие ќе го направеа тоа.“

Блогерот јиеку на редок метал одговара:

Читањето на овој напис ме прави навистина бесен.
Што и да се каже, киднапирањето е криминален чин.

Како што вели еден од членовите на фамилиите на киднапираните жртви:
„Прашањето на киднапирање е едноставно. Тоа е криминал.“
Повеќето граѓани го третираат киднапирањето како криминал. Дали јапонските политичари ги сметаат жртвите [на киднапирање] само како политичка алатка?
Сепак сега, вие не сте се ни обиделе да ги спасите овие јапонски граѓани од злосторството [на киднапирање], па за што зборите Като?

Блогерот кисарагијајои853 прашува:

Како човечко суштество, зарем не се срами?
Дали политичарите ќе направат нешто, дури и да стојат и да гледаат некој како умира, доколку е во национален интерес?

Некои беа многу концизни во своите пораки. Блогерот јошиказу53тојошима реагира на вестите во два реда:

Престани, ти си предавник на земјата!
Напушти ја земјата!

На Чхулху ин д Вотер, друг блогер ја нуди оваа перспектива, извлекувајќи споредба со киднапирањето на јапонскиот лет 351:

Се прашувам дали Коичи Като (нема ни да ја вклучам неговата титула) ќе може да се соочи со киднапираните жртви или нивните фамилии и да ги направи истите забелешки. Доколку навистина се потребни жртви во преговорите со Западна Кореја, тогаш зошто не ја понуди неговата фамилија? Кога беше киднапиран јапонскиот лет 351, заменик министерот за транспорт Шинјиро Јамамура се понуди себеси во замена за заложниците. Доколку на ист начин, Коичи Като ја понудеше својата фамилија, претпоставувам дека ќе беше во можност да си го покачи рејтингот како политичар. Да се направи нешто вакво, да се жртвуваат немоќни жртви на киднапирање од место на безбедност и сигурност, е навистина подло.

Кунминг, дом на многу еколошки НВО, има денови без автомобили секоја последна сабота од месецот. Зелениот такт на Кина не запознава:

Полисата има свои лимитации, секако. Наместо комплетно да се забранат автомобили низ целиот град, само на приватните коли им е забранет влез во првата област. На таксистите, автобусите, велосипедите, скутерите и возилата за специјални потреби (или возилата со повеќе од 17 седишта, што се полни повеќе од 50%) им е дозволено да патуваат насекаде низ градот.

Тие продолжуваат:

Полисата по се изгледа има измешани резултати. На 22 септември, Еколошкото биро на Кунминг извести за многу поквалитетен воздух поради ограничувањата на приватните автомобили. .. истиот ден, ББС објави дека возачите во Пекинг го игнорираат повикот за „Ден без автомобили“, каде настанот беше волонтерски и не присилен како во Кунминг.
„Зелените сестри“ на Кинескиот зелен такт, Оујанг и Џени дадоа извештај за денот.

Видео: Ден без автомобили во Кунминг

Кина планира да одржи ден без автомобили во 108 градови на 22 септември, како дел од светскиот „Ден без автомобили“. Кинескиот ден без автомобили треба да спречи испуштање на 3 000 тона гасови и да зачува 33 милиони литри на бензин.

Како додаток на иницијативата „Ден без автомобили“, Пекинг планира огромни рестрикции во сообраќајот поради овогодинешната Олимпијада во источна Кина.

Може ли да кажеме дека секој граѓанин новинар од областа треба веќе да ги привршува своите планови за да биде во Пекинг на 888? Доколку вие не планирате, сега е време да размислите повторно. Минатиот месец, глобалниот сајт за граѓанско новинарство, ГраундРепорт објави награда од 500 долари и најдоброто место на нивната почетна страница за најдоброто видео од граѓанин новинар кое ќе се сними нареден месец:

„Бидејќи пекиншките Олимписки игри ќе бидат први покриени од граѓанско новинарство. Додека традиционалните медиуми го покрива Пекинг, ние сакаме да ја дознаеме приказната позади приказната, од обичните луѓе како вас.“

Доколку го посетите сајтот, не заборавајте да ги прочитате правилата. На врвот на листата на идеи за работи кои ГраундРепорт ги бара е: протести.

Проектот Глобални животи е глобална иницијатива креирана за да ги прикаже животите на 10 различни луѓе од насекаде во светот со нивно следење и снимање на 24 часа од нивниот ден на видео. Овие 240 часа материјал ќе бидат прикажани во исто време во инсталација каде човек би можел да се движи низ 10 различни соби каде се проектираат секој од нивните животи, а на централно седиште ќе се гледаат истовремено сите. Следат нивните презентации за проектот, каде тие ги објаснуваат своите цели, како планираат да ги постигнат и повеќе информации за проектот:

Она што тие се обидуваат да го постигнат е да ги прикажат разликите, да му покажат на секој човек како другите живеат, неуредувани и без сценарио. Овие видеа нема да бидат достапни само за време на инсталацијата, туку ќе бидат достапни и онлајн, нешто како енциклопедија со колаборативни видеа од човекови искуства.

Тие бараат и креатори на видеа од Азија, Источна Европа и Африка, луѓе за изложби кои би ја прикажале 20 дијаметарската изложба, преведувачи и спонзори. Повеќе информации може да се најдат на нивната веб страница. До сега имаат снимено пилот со возач од САД во Сан Франциско и бразилски музичар/инспектор за дозволи, а имаат и видео од Малави и друго во Јапонија.

Кинеските нетизени ги оценија новите правила. ГеЛаДонДонг се жали:

Како што се доближува Олимпијадата во Пекинг, влијанието на игрите на нашите секојдневни животи се зголемува: наредбите за престанување со пушење и забраната на пластични кеси; кога се возите во авион не смеете да носите шампон или запалки; ако седите во економска класа смеете со себе да носите само една рачна торба… Слушнав дека овие правила наскоро ќе важат и за метрото: во возовите не смеете дури да внесете ни џебен нож… а веројатно ќе има уште повеќе правила. И сега се појави ова привремено правило со кое се ограничува возењето според парни и непарни регистарски таблици, од 20 јуни со 20 септември! Бидејќи моето живеалиште е 30 километри од моето работно место, ќе мора да започнам да мислам како да го решам овој проблем. Прво мислев да купам друга кола (со различна регистарска таблица)… но иако купам нова кола ова не е идеално. Добро, тогаш ќе одам со автобус! Меѓутоа, морам да сменам автобус најмалку трипати. Уште повеќе, местото за промена на автобусите е далеку и целиот процес веројатно би траел околу 2.5 часа.

Друг, на блогот РенХин го остави овој коментар:

Иако беше очекувано, сѐ уште мислам дека (двомесечниот) периодот е премногу долг и ќе предизвика многу проблеми за луѓето. Не постои излез, (бидејќи) за Олимпијадата ние сакаме комплетна подготовка за да ги решиме сите тешкотии, да осигуриме задоволувачки успех.