Чевлите се сега од непроценлива вредност. Саудиски бизнисмен понуди 10 милиони долари за еден чевел од парот.

Инцидентот со фрлањето на чевли е прогласен за херојски од многу луѓе од светот, особено од оние кои не се согласуваат со надворешните политики на моменталниот американски претседател. Кои се реакциите на блогерите и жителите од Југоисточна Азија?

Хафриз од Сингапур смета дека ал-Заиди треба да стане претседател на светот:

Има ли некој што сè уште не е зафатен од манијата со фрлањето на чевел? Мунтадар ал-Заиди е светски херој. Тој е легенда. Тој треба да биде претседател на светот.

Катак, исто така од Сингапур, забележува дека инцидентот го рефлектира неуспехот на надворешната политика на САД:

Недоброто прифаќање во странска држава генерално не е добра проштална забава за некој кој често се нарекува Претседател на „светот“.

Инцидентот ја покажува насобраната омраза и насилството кое локалните граѓани мораа да го издржуваат поради неговиот неуспех во процената за надворешната политика, особено за инвазијата на Ирак во 2003.

Друг сингапурски блогер, mrbrown.com, се прашува како агентите од Тајната служба не успеале да ги фатат чевлите:

Целата ситуација ве прави да се замислите, ако Тајната служба не можеше да сопре летачки чевел или два, како планира да го заштити претседателот Буш од поопасни оружја?

Или тие намерно пуштија еден?
Хммм…

Филипинскиот новинар Карлос Конд го анализира инцидентот со фрлањето на чевелот од перспективата на медиумска личност:

Она што тој се обиде да го покаже е дека тој е пред се граѓанин: дека и тој ја чувствува болката на неговите сограѓани Ирачани.

Ал-Заиди е новинар. Тој ја знае приказната за Ирак можеби најдобро од сите. Но, најмногу од се, тој е ирачки граѓанин. Тој ја чувствува болката на неговиот народ можеби најмногу од сите новинари во Багдад. Дали ние навистина очекувавме тој само да седи и да го гледа Буш како повторно лаже и да ја навредува меморијата на оние кои страдаа во Ирак поради актот на агресија на Америка?

Ka-Blog од Филипини ги разбира мотивите на Ал-Заиди:

Дали беше оправдана постапката на Ал-Зеиди? Ајде да гледаме од оваа страна – ако вашата земја беше уништена од војна настаната поради комплетно бизнис причини; доколку милиони сограѓани умреле поради тоа; доколку странски агресори сѐ уште ја окупираат вашата земја; и доколку мозокот (секако ова е погрешно) позади сето ова доаѓа во вашата земја и сѐ уште вели дека тој бил во право, нема ли вие да го чувствувате истиот степен на гнев како и новинарот?

Јас бев шокиран од она што го видов на телевизија и пак се шокирав кога го погледнав на YouTube. Се запрашав како може претседател на Америка да се третира на тој начин.

Но, кога се ставив во позиција на ал-Зеиди, не можев да го обвинам за постапката. Всушност, мојот единствен проблем со новинарот беше неговата цел.

Ариф од Индонезија пишува дека идниот американски претседател Барак Обама ќе мора да го подобри имиџот на Америка, кој беше уништен од неговиот претходник:

Омраза е оставена во светските срца. Фрлањето на чевли беше само реакција на светската омраза. Мислам дека Барак Обама ќе мора да го подобри имиџот на Америка, уништен од Џорџ Буш.

Фрлањето на чевли е ништо. Но, Буш треба да знае дека тој креираше омраза и лош имиџ. Буш исто така уништи историско наследство во Ирак. Тој ги уништи економските достигнувања. Тој не лажеше. Ирак нема оружја за масовно уништување.

Многумина од блогери од Југоисточна Азија се забавуваат со флеш играта која беше креирана од инцидентот со фрлањето на чевлите. Видео од играта е покажано подолу:

Во последниве месеци, југоисточна Азија ја погодија природни катастрофи во кои илјадници животи беа изгубени и уништени милиони домови.

Блогерот Лин Ленг Ланг вели:

„Ах, супер тажно ах. Што по ѓаволите се случува со Азија?“

Мјанмар сѐ уште страда бидејќи циклонските бегалци имаат недостаток на храна и се шират болести. Неспособноста на хунтата е уште една катастрофа која ја влоши ситуацијата во опустошените региони од циклонот во Мјанмар.

Можеби властите на САД беа во право кога ја обвини хунтата за запоставување со блокирање на големи количини на интернационална помош за жртвите од циклонот. Или како што рече премиерот на Сингапур, „Мјанмар се плаши да дозволи влез на помошта од странските агенции, бидејќи со тоа би се покажало дека владејачката хунта е неспособна да се справи со катастрофата.“

Поради однесувањето на хунтата, Ендор дунген верува дека светот бил во право за песимизмот кон давањето помош за Мјанмар. навистина е неверојатно дека три недели поминаа пред лидерите на Мјанмар да дадат јавна изјава за катастрофата од циклонот. Повеќе од 100 000 луѓе загинаа, а генералот Тан Шве успеа да го сокрие тоа. Во други држави лидерите ќе беа отстранети од власт.

Веродостојноста е важна за владата да биде ефективна во справување со катастрофи. Помошта нема да пристигне брзо ако режимот се согледува како тирански. Мислењето на Ас Зевт Ас Ит Гетс е вообичаено денес:

„Сега сум сигурен дека секој од нас има дарежливо срце и силно посакува да допринесе на некој начин за да им помогне на жртвите од скорашните катастрофи во Кина и Мјанмар. Меѓутоа, сакам да кажам дека треба да бидеме внимателни на кои канали придонесуваме. Доколку сакате да потпомогнете на било кој фонд за помош на Мјанмар, прво уверете се дека организација оди директно во земјата за да им помогне на жртвите, а не само да им ги префрлува пари на владината хунта.“

Многу блогери од регионот не ја фаворизираат хунтата. Јере-иамватиам од Сингапур пишува:

Целта на владата е да владее со луѓето, да им ги подобри животите, да се грижи и да ги заштитува луѓето. Она што го направи владата на Мјанмар е тотално непочитување за животите на своите граѓани. Со задржувањето на помошта и недостигот на брз одговор за катастрофата, тие ги убиваат своите луѓе.

Блогерот од Филипини, Под сонцето додава:

„Каков тип на влада ќе ги стави своите себични интереси пред граѓаните во време на голема криза, кога единствениот избор е помеѓу животот и смртта?“

Со тоа што Тајван е во зона склона кон земјотреси, постои нов закон со кој се задолжува сите нови згради да бидат отпорни на земјотрес. Реагирајќи на скорешниот земјотрес во Кина, кој беше почувствуван во Бангкок, блогерите се прашуваат за безбедноста на старите згради и облакодерите.

Крунчи се прашува за чекорите имплементирани во Малезија за заштита од идни јаки потреси:

„Дали куќите во Малезија се изградени да издржат дури и мал земјотрес? Дали постојат насоки за градителите кои можат да се следат со цел зградите да издржат потреси повеќе пати и низ целата година? Со ставот ‘тидак апа (не е важно)’ и одредени луѓе кои се грижат само за своите џебови, се сомневам дека овие работи добиваат внимание се додека нешто големо не се случи. Што мислите? Дали сум премногу параноичен?“

Многу денови, медиумите не известуваа за направената штета од силниот тајфун во северниот дел од Филипините. Дури и владата на почетокот не беше свесна за степенот на разурнувањето. Филипинскиот претседател беше на нуркање во централниот дел на Филипини ден откако тајфунот ја напушти државата.

Сајтот на блогот Дарлин пишува за ситуацијата на едно од провинциите погодена од тајфунот:

„Тајфунот Косме уништи околу 700 000 домови, погодувајќи најмалку 38 000 фамилии. Овој непријатен настан не им остави друг избор на жителите освен привремено да се сместат во центрите за евакуација. Косме исто така предизвика лизгање на земјиштето, со што повеќе патишта беа затворени и предизвика поплави, кои ги уништија фармите.“

Странгели оут оф плејс беше шокиран:

„Следниот ден, Канделарија изгледаше многу поразлично. Сите електричните кабли беа на земја. Големите дрва на багрем и манго беа врз куќите и зградите. Некои од прозорците на црквата, школото и јавната библиотека беа искршени. Скоро насекаде можеа да се видат куќи без покриви. Некои од постарите градби изгледаа како картонски кутии на земја. Градот беше, ја цитирам мајка ми, „екстремно разорнат“.“

Фотографии од уништувањето на тајфунот во најлошо погодените области беа поставени на Харвест ис грејт. Норден Филипин Тајмс ја напаѓа владата поради неактивноста:

„Секоја година, владините претставници велат дека за време на сушните месеци тие превземаат постојани мерки за евентуални невремиња, со цел да се подготват за дождливите месеци. Но секогаш кога тајфун ќе погоди, повеќето владини претставници се неспремни додека патиштата се затворени и телефонските линии не работат. Програмите за контрола на катастрофите или нивно раководење се реактивни, не проактивни.“

Наташа лавс нодлс го коментира земјотресот во Кина, циклонот во Мјанмар и тајфунот во Филипини. Министерот за надворешни работи на Сингапур одржа говор за потребата од интернационална соработка за да му се помогне на Мјанмар. Помош може да се пружи и на другите држави од регионот:

Ние во АСЕАН не можеме да ја завршиме оваа работа сами. Потребите на Мјанмар се далеку поголеми од она што Мјанмар и АСЕАН можат да го понудат. Токму поради ова АСЕАН и ОН заедно ја одржаа оваа донаторска конференцијата. Ние во АСЕАН можеме да одиграме малку повеќе од само олеснителна улога во зголемување на довербата и соработката помеѓу интернационалната заедница – која ги има капацитетите – и владата на Мјанмар.

Ако владата на Малезија беше вистински загрижена за можното влијание на блогерите врз граѓанска непослушност, сега го постигнаа баш тоа. Запомнете, ова е земја каде секој политичар има свој блог – Џеф Ои е еден од неколкуте Малезијци кои имаат свој блог и повикуваа на реформи на неодамнешните парламентарни избори – па дури и старите јарци сега имаат свој блог.

Поранешниот премиер Махатир Мохамед има блог кој е многу читан, како и можниот иден премиер Анвар Ибрахим.

„Тие ги поставија своите блогови, а се трудат да ги затворат нашите“

Раја е еден од најјаките гласови онлајн и надвор од интернетот во Малезија, па затоа проверете го неговите изјави за човековите права по неговата осуда, објавени од влогерот Малајсиакини, малезиски граѓански медиум.

Раја Петра (или РПК) го изнесе својот случај пред парламентот, каде пратениците-блогери го нарекуваат притворањето на РПК политичко одмаздување, побарано од моменталната опозиција поради нејзината голема загуба на неодамнешните избори, избори на кои за прв пат популарни блогери добија места во парламентот, на платформа од зголемена транспарентност и пост-колонијална расна интеграција.

Како што истакнува малезиската ѕвезда, ова е првпат еден блогер да биде обвинет по Актот за противдржавно делување и РПК сега се соочува со казна од повеќе од 1500 долари и/или три години затвор. Судењето, на кое се обвини и бизнисменот Суед Акбар Али за противдржавно делување поради оставање коментар на блогот на РПК, по се изгледа е изведено без јасно одреден дел од Актот кој РПК наводно го има прекршено.

Мулти-етничката лоби група за реформи Алиран, го разгледа текстот од Актот и го искажа својот шок дека ова води до нешто повеќе од обвинение за клевета.

Од четвртокот наутро, читателите на РПК се побунија онлајн многу повеќе од тоа за што тој е обвинет, а се објави и веста дека Раја Петра е на штрајк со глад и одбива да се види дури и со својата сопруга.

По бдеењето со свеќи одржано пред затворот Сунгаи Билох на 7 мај, следуваше уште едно одржано на 8 мај во центарот на Куала Лунпур.

Фејсбук групата, која што се формираше за ослободување на РПК, денес е многу активна и на неа може да се погледнат цели сетови од фотографии, за секој што сака да постави беџ на својот блог за да покаже својата поддршка:

Во центарот на сево ова се уште е убиството на поранешниот монголски модел и полиглот Алтантија; пост од блогот на Раја Петра, кој повикува на правда за откривање на причините за нејзината смрт е објавен нашироко во последните неколку дена; еве го неговиот почеток:

Денес нема да зборуваме за политика. Исто така нема да зборуваме за раса или религија. Денес ќе зборуваме за правење човечка работа. Ајде денес да зборуваме за лансирање на „Правда за Алтантија: кампања за враќање на достоинството на Малезија.“ И ајде да ги испратиме оние кои ја убија Алтантија во пеколот, каде и што припаѓаат.

Беше испратена покана до г. Камарудин за да говори на овогодинешниот самит на Глобал Војсис, кој ќе се одржи во Будимпешта во јуни, која се уште е отворена.