Чевлите се сега од непроценлива вредност. Саудиски бизнисмен понуди 10 милиони долари за еден чевел од парот.

Инцидентот со фрлањето на чевли е прогласен за херојски од многу луѓе од светот, особено од оние кои не се согласуваат со надворешните политики на моменталниот американски претседател. Кои се реакциите на блогерите и жителите од Југоисточна Азија?

Хафриз од Сингапур смета дека ал-Заиди треба да стане претседател на светот:

Има ли некој што сè уште не е зафатен од манијата со фрлањето на чевел? Мунтадар ал-Заиди е светски херој. Тој е легенда. Тој треба да биде претседател на светот.

Катак, исто така од Сингапур, забележува дека инцидентот го рефлектира неуспехот на надворешната политика на САД:

Недоброто прифаќање во странска држава генерално не е добра проштална забава за некој кој често се нарекува Претседател на „светот“.

Инцидентот ја покажува насобраната омраза и насилството кое локалните граѓани мораа да го издржуваат поради неговиот неуспех во процената за надворешната политика, особено за инвазијата на Ирак во 2003.

Друг сингапурски блогер, mrbrown.com, се прашува како агентите од Тајната служба не успеале да ги фатат чевлите:

Целата ситуација ве прави да се замислите, ако Тајната служба не можеше да сопре летачки чевел или два, како планира да го заштити претседателот Буш од поопасни оружја?

Или тие намерно пуштија еден?
Хммм…

Филипинскиот новинар Карлос Конд го анализира инцидентот со фрлањето на чевелот од перспективата на медиумска личност:

Она што тој се обиде да го покаже е дека тој е пред се граѓанин: дека и тој ја чувствува болката на неговите сограѓани Ирачани.

Ал-Заиди е новинар. Тој ја знае приказната за Ирак можеби најдобро од сите. Но, најмногу од се, тој е ирачки граѓанин. Тој ја чувствува болката на неговиот народ можеби најмногу од сите новинари во Багдад. Дали ние навистина очекувавме тој само да седи и да го гледа Буш како повторно лаже и да ја навредува меморијата на оние кои страдаа во Ирак поради актот на агресија на Америка?

Ka-Blog од Филипини ги разбира мотивите на Ал-Заиди:

Дали беше оправдана постапката на Ал-Зеиди? Ајде да гледаме од оваа страна – ако вашата земја беше уништена од војна настаната поради комплетно бизнис причини; доколку милиони сограѓани умреле поради тоа; доколку странски агресори сѐ уште ја окупираат вашата земја; и доколку мозокот (секако ова е погрешно) позади сето ова доаѓа во вашата земја и сѐ уште вели дека тој бил во право, нема ли вие да го чувствувате истиот степен на гнев како и новинарот?

Јас бев шокиран од она што го видов на телевизија и пак се шокирав кога го погледнав на YouTube. Се запрашав како може претседател на Америка да се третира на тој начин.

Но, кога се ставив во позиција на ал-Зеиди, не можев да го обвинам за постапката. Всушност, мојот единствен проблем со новинарот беше неговата цел.

Ариф од Индонезија пишува дека идниот американски претседател Барак Обама ќе мора да го подобри имиџот на Америка, кој беше уништен од неговиот претходник:

Омраза е оставена во светските срца. Фрлањето на чевли беше само реакција на светската омраза. Мислам дека Барак Обама ќе мора да го подобри имиџот на Америка, уништен од Џорџ Буш.

Фрлањето на чевли е ништо. Но, Буш треба да знае дека тој креираше омраза и лош имиџ. Буш исто така уништи историско наследство во Ирак. Тој ги уништи економските достигнувања. Тој не лажеше. Ирак нема оружја за масовно уништување.

Многумина од блогери од Југоисточна Азија се забавуваат со флеш играта која беше креирана од инцидентот со фрлањето на чевлите. Видео од играта е покажано подолу:

Темата на овогодишниот Светски ден на СИДАта е  „Води – Овласти – Достави“, назначувајќи го политичкото лидерство кое е потребно за да може вистински да се бориме со болеста. Додека глобалниот процент на возрасни кои живеат со ХИВ е останат на истото ниво од 2000, 33 милиони луѓе се уште живеат со вирусот и има скоро 7,500 нови заразени секој ден. Бројот на нови ХИВ инфекции исто така се зголемува во многу земји, како Кина, Кенија, Мозамбик, Русија и Виетнам. СИДАта исто така си го наплаќа својот данок – 2 милиони луѓе умреа од болеста минатата година.

Блогерите од целиот свет ги разгледуваат овие статистики, разменувајќи стории за грижата кон оние со ХИВ/СИДА, како болеста има влијание на секојдневните животи на луѓето, и жигот кој ја придружува болеста. Овие записи од прва рака го покажуваат напредокот што е направен во борбата против болеста и уште колку многу работи сè уште треба да се направат.

На Poz For Life 20-годишниот Расел блогира од Австралија и отворено зборува за тоа дека е ХИВ позитивен, со надеж дека тоа ќе ги охрабри другите да се тестираат за сексуално преносливи инфекции и да се практикува безбеден секс. Во неговиот прв пост тој се сеќава на моментот кога тој го направил тестот за ХИВ и за ужасниот период на чекање пред да ги добие резултатите. Еве како тој открил дека е ХИВ позитивен:

Јас стасав таму [ординацијата на докторот] околу 10:30 утрото и влегов право внатре, изгледаше како да ме чекаа подготвени да ми ја земат душата и да ја фрлат од четвртиот кат. Јас влегов во ординацијата и седнав, тогаш слушнав „Расел, жал ми е но морам да ти кажам дека тестот за ХИВ е позитивен.“ Јас се замрзнав за неколку секунди и само гледав збунето. Чувството на доживотна тишина траеше околу 30 секунди. Тогаш реков „Мислев дека може да излезе така.“ Не можам да поверувам дека го реков тоа, навистина првите зборови од мојата уста беа јас мислев дека може да е така.

Блогот AIDS Rights Congo, кој и припаѓа на АЗУР организацијата за развој и е проект на Рајзинг Војсис, ги брани правата на ХИВ-позитивните луѓе. Нивните постови ја прикажуваат дискриминацијата и жигот што го носат оние што живеат со вирусот во Конго. Еден пост зборува за животот на “Бернадет”, една млада жена која е продавачка на алишта на пазарот Тие-Тие во Поинте-Ноар. Нејзиниот живот се менува кога нејзиниот пријател на пазарот го објавува нејзиниот ХИВ-позитивен статус.

На пазарот, нејзините соседи веднаш ги напуштаат тезгите; кое дури го привлекува вниманието на оние кои се одговорни за управување со пазарот, кои, свесни за фактот дека да се има тезга на пазар е тешко, се изненадени што наоѓаат празни тезги околу неа. Ситуацијата ги стави сите на штрек и оние кои поминуваат од далеку можат да го слушнат озборувањето на соседите за фактот дека таа е жената инфицирана со ХИВ. Како и да е, однадвор нема никакви знаци дека Бернадет е болна,  тоа не може да се прочита од нејзиното лице. Болеста не е во напредна фаза и таа не е на АРВ (Анти-ретровирусна) терапија. Таа е нормална млада жена.
Со сите пречки, трауматизирана од ситуацијата, таа престанува со работата во нејзината мала продавничка.

Хуан Карлос,  29-годишен од Еквадор, блогира за соочувањето со фактот дека е ХИВ позитивен. Во еден пост тој зборува за важноста на рамнотежата и за користа од тоа да се зборува со некого за она низ кое поминуваш.

Многу ХИВ позитивни луѓе бараат помош од психолози низ целиот свој живот. Лично, ако некој го слуша или чита ова … Јас мислам дека е секогаш добро да се зборува со психолог од време на време, помага најцрните денови да станат посветли и ни помагаат да можеме да продолжиме со нашиот живот со вирусот и останатите наши проблеми.

Пинои Поз, кој живее во Кезон сити на Филипините, блогира за животот со ХИВ и за проблемите со кои се соочува откако го објавил својот ХИВ статус. Тој прво се изјаснил како хомосексуалец на возраст од 21 година, но 9 години подоцна се вратил “назад во шифоњерот” откако открил дека е ХИВ позитивен. Во овој пост тој зборува за тоа како кажувањето на луѓето дека е ХИВ позитивен не било толку лошо како што очекувал и се плашел од тоа, но сепак е тешко.

Искрено, јас бев преголема кукавица самиот да им кажам на моите контакти. И кога велам контакти, јас мислам… во ред, сексуални контакти исто така. Па така го направив второто најдобро нешто. Се повлеков од моите сексуални контакти пред повеќе од една година, и еден пријател ги исконтактира анонимно, да ги посоветува да направат тест за ХИВ. Реакциите беа различни, од прашања кој е испраќачот, одговори на анонимниот број дека тие само што се тестирале, испраќање гнасни пораки  до нивниот наводен ловец,  или највообичаено, под претпоставка дека ја добиле пораката, не одговараа. Но јас чувствував дека тоа беше најпристојно предупредување што можев да го направам.

Постојат анегдоти слични на овие постови од целиот свет. Оваа мапа на ХИВ-позитивни блогери создадена од Глобал Војсис го свртува вниманието на повеќе гласови на ХИВ позитивни блогери и оние што се грижат за нив, како и на други граѓански медиуми во врска со ХИВ/СИДА. Па погледнете ги и прочитајте ги нивните неверојатни приказни. Мапата може да ја вметнете, па може да ја додадете на вашата веб страница или блог. Иако беше покрената заедно со Светскиот Ден на СИДАта, мапата ќе продолжи да се надополнува во текот на годината.

Во последниве месеци, југоисточна Азија ја погодија природни катастрофи во кои илјадници животи беа изгубени и уништени милиони домови.

Блогерот Лин Ленг Ланг вели:

„Ах, супер тажно ах. Што по ѓаволите се случува со Азија?“

Мјанмар сѐ уште страда бидејќи циклонските бегалци имаат недостаток на храна и се шират болести. Неспособноста на хунтата е уште една катастрофа која ја влоши ситуацијата во опустошените региони од циклонот во Мјанмар.

Можеби властите на САД беа во право кога ја обвини хунтата за запоставување со блокирање на големи количини на интернационална помош за жртвите од циклонот. Или како што рече премиерот на Сингапур, „Мјанмар се плаши да дозволи влез на помошта од странските агенции, бидејќи со тоа би се покажало дека владејачката хунта е неспособна да се справи со катастрофата.“

Поради однесувањето на хунтата, Ендор дунген верува дека светот бил во право за песимизмот кон давањето помош за Мјанмар. навистина е неверојатно дека три недели поминаа пред лидерите на Мјанмар да дадат јавна изјава за катастрофата од циклонот. Повеќе од 100 000 луѓе загинаа, а генералот Тан Шве успеа да го сокрие тоа. Во други држави лидерите ќе беа отстранети од власт.

Веродостојноста е важна за владата да биде ефективна во справување со катастрофи. Помошта нема да пристигне брзо ако режимот се согледува како тирански. Мислењето на Ас Зевт Ас Ит Гетс е вообичаено денес:

„Сега сум сигурен дека секој од нас има дарежливо срце и силно посакува да допринесе на некој начин за да им помогне на жртвите од скорашните катастрофи во Кина и Мјанмар. Меѓутоа, сакам да кажам дека треба да бидеме внимателни на кои канали придонесуваме. Доколку сакате да потпомогнете на било кој фонд за помош на Мјанмар, прво уверете се дека организација оди директно во земјата за да им помогне на жртвите, а не само да им ги префрлува пари на владината хунта.“

Многу блогери од регионот не ја фаворизираат хунтата. Јере-иамватиам од Сингапур пишува:

Целта на владата е да владее со луѓето, да им ги подобри животите, да се грижи и да ги заштитува луѓето. Она што го направи владата на Мјанмар е тотално непочитување за животите на своите граѓани. Со задржувањето на помошта и недостигот на брз одговор за катастрофата, тие ги убиваат своите луѓе.

Блогерот од Филипини, Под сонцето додава:

„Каков тип на влада ќе ги стави своите себични интереси пред граѓаните во време на голема криза, кога единствениот избор е помеѓу животот и смртта?“

Со тоа што Тајван е во зона склона кон земјотреси, постои нов закон со кој се задолжува сите нови згради да бидат отпорни на земјотрес. Реагирајќи на скорешниот земјотрес во Кина, кој беше почувствуван во Бангкок, блогерите се прашуваат за безбедноста на старите згради и облакодерите.

Крунчи се прашува за чекорите имплементирани во Малезија за заштита од идни јаки потреси:

„Дали куќите во Малезија се изградени да издржат дури и мал земјотрес? Дали постојат насоки за градителите кои можат да се следат со цел зградите да издржат потреси повеќе пати и низ целата година? Со ставот ‘тидак апа (не е важно)’ и одредени луѓе кои се грижат само за своите џебови, се сомневам дека овие работи добиваат внимание се додека нешто големо не се случи. Што мислите? Дали сум премногу параноичен?“

Многу денови, медиумите не известуваа за направената штета од силниот тајфун во северниот дел од Филипините. Дури и владата на почетокот не беше свесна за степенот на разурнувањето. Филипинскиот претседател беше на нуркање во централниот дел на Филипини ден откако тајфунот ја напушти државата.

Сајтот на блогот Дарлин пишува за ситуацијата на едно од провинциите погодена од тајфунот:

„Тајфунот Косме уништи околу 700 000 домови, погодувајќи најмалку 38 000 фамилии. Овој непријатен настан не им остави друг избор на жителите освен привремено да се сместат во центрите за евакуација. Косме исто така предизвика лизгање на земјиштето, со што повеќе патишта беа затворени и предизвика поплави, кои ги уништија фармите.“

Странгели оут оф плејс беше шокиран:

„Следниот ден, Канделарија изгледаше многу поразлично. Сите електричните кабли беа на земја. Големите дрва на багрем и манго беа врз куќите и зградите. Некои од прозорците на црквата, школото и јавната библиотека беа искршени. Скоро насекаде можеа да се видат куќи без покриви. Некои од постарите градби изгледаа како картонски кутии на земја. Градот беше, ја цитирам мајка ми, „екстремно разорнат“.“

Фотографии од уништувањето на тајфунот во најлошо погодените области беа поставени на Харвест ис грејт. Норден Филипин Тајмс ја напаѓа владата поради неактивноста:

„Секоја година, владините претставници велат дека за време на сушните месеци тие превземаат постојани мерки за евентуални невремиња, со цел да се подготват за дождливите месеци. Но секогаш кога тајфун ќе погоди, повеќето владини претставници се неспремни додека патиштата се затворени и телефонските линии не работат. Програмите за контрола на катастрофите или нивно раководење се реактивни, не проактивни.“

Наташа лавс нодлс го коментира земјотресот во Кина, циклонот во Мјанмар и тајфунот во Филипини. Министерот за надворешни работи на Сингапур одржа говор за потребата од интернационална соработка за да му се помогне на Мјанмар. Помош може да се пружи и на другите држави од регионот:

Ние во АСЕАН не можеме да ја завршиме оваа работа сами. Потребите на Мјанмар се далеку поголеми од она што Мјанмар и АСЕАН можат да го понудат. Токму поради ова АСЕАН и ОН заедно ја одржаа оваа донаторска конференцијата. Ние во АСЕАН можеме да одиграме малку повеќе од само олеснителна улога во зголемување на довербата и соработката помеѓу интернационалната заедница – која ги има капацитетите – и владата на Мјанмар.