Секако, недоволно е да се има компјутери и интернет пристап кога на луѓето им се потребни основни вештини за користење на технологијата. Со цел да им се помогне на луѓето од оддалечените села и племиња да ги научат и разберат интернет алатките и апликациите, како блоговите, Твитер, Гугл мапи, Фејсбук итн., Асоцијацијата за дигитална култура од Тајван (АДКТ) [zh] започна нов проект наречен „Пункар“.

Оваа 10 годишна кола на старо, иако може да постигне само 80-90 километри на час, е добро опремена со камери, компјутери, преносливи соларни панели итн. Во мај 2008, волонтери поминаа три викенда организирајќи курсеви во пет оддалечени села и племиња во јужен и источен Тајван.

Учесници од различни старосни групи собрани во комуникацискиот центар за настанот.

Еден од локалните учесници А-шан го евидентираше настанот на нејзиниот блог [zh]:

Тим (директорот на АДКТ), стои на сцена, се претставува и објаснува што е тоа блог, како да се користи и што може да се направи.
[…]
Учесниците ги помрднуваат глувчињата, го повторуваат наученото и се обидуваат да се подобрат чекор по чекор.

Хилсу, кој се приклучи на турнејата во втората недела, го пренесува своето искуство [zh] со „Пункар“:

Научив толку многу работи при интеракцијата со овие деца. Искуството влијаеше на моите стари навики и мислења. Всушност ние поминувавме само неколку часа со нив и ги учевме како да ги користат онлајн мапите и блоговите, но искочи дека ние научивме повеќе од нив.

Квез, возач и фотограф на проектот „Пункар“, нуди комплетна галерија на неговиот Фликр албум.

Тим Шуи, директорот на АДКТ, вели [zh] на блогот на „Пункар“:

„Пункар“ ќе регрутира уште членови со пасија и вештини и ќе дизајнира поинтересни и попрактични програми за интернет учење. Ние посетуваме различни села, ги користиме постоечките објекти и помагаме во решавање на проблемот со недостатокот на вештини. Низ турнејата, „Пункар“ ќе ги разледа економските карактеристики на овие рурални средини и ќе им овозможи поволни ИТ совети и поддршка.

Проектот „Пункар“ ќе трае најмалку три години. Со искуството од мај, „Пункар“ ќе биде повторно на пат во јули. За повеќе детали, контактирајте го АДКТ на adst.pro AT gmail.com.

Фотографиите се под Криејтив комонс лиценца.

Фотографија од Алхорн

26ти април, 2008 година требаше да биде еден обичен ден. Меѓутоа, овој март, Венвеи спомена за 24 часовна фото-активност одржана во 1992 и Јангфото одлучи да одржи 24 часовен фото-блогерски настан на 26 април:

Фотографиите може да ни помогнат да ја запаметиме нашата историја.
Сликите може да ја откријат нашата виталност.
Кога ја држиш својата камера,
Притисни го копчето за да ги фатиш сите возбудливи моменти од твојот живот.

Како одговор на овој повик:

190 фотографи од насекаде од Тајван ја земаа својата камера и започнаа со фотографирање за фото-блогерскиот настан да добива 24 часа фотографии од Тајван. Овие фотографии и линкови се поставени на овој блог на 5 мај:

00:00-07:00: Луѓе завршуваат со работа од вчера, луѓе се подготвуваат за нов ден и луѓе поддржуваат претходни две групи од луѓе.
07:00-11:00: Луѓе појадуваат, започнуваат со работа и земаат слободен ден.
11:00-15:00: Млади луѓе и мачки се будат и се движат наоколу, луѓе продолжуваат со работа и ги извршуваат обврските.
15:00-17:00: Луѓе продолжуваат да работат, луѓе играат и уште повеќе луѓе играат.
16:54-21:00: Луѓе со своите фамилии, луѓе со своите пријатели, луѓе сами и луѓе со својата храна.
21:00-24:00: Луѓе продолжуваат да работат, луѓе си одат дома и луѓе се обидуваат да стигнат дома.

Јангфото рече:

Од овие фотографии може да видиме кој се приклучи во оваа активност: фотографи кои работат во медиумите, студенти кои блогираат често, наставници и обични луѓе. […] Можеби квалитетот на фотографиите не е еднаков и некои од нив ја откриваат негативната страна на Тајван, но тие прикажуваат дека всушност Тајван е сличен.

Венвеи рече дека ваква активност може

да го направи свесен секој Тајванец дека живее заедно.

Тој исто така се надева дека во иднина може да има

24 часа фотографирање од претпријатијата во Тајван, работниците во Тајван и жените во Тајван.

Исто така постои и видео кое вклучува некои од фотографиите од оваа активност на ЈуТјуб (поставено од охо0625):

Фотографија од Хаомеј

Првата приказна започнува кога сценаристот, актер и режисер, Ниен-Џен Ву остави порака на блогот на Хаомеј за домот Секрет Харт за луѓе со хендикеп. Франц Буркхарт го основал домот Секрет Харт во Чиа-Ји, Тајван, во 1980 и планирал да изгради поголема зграда со цел да им се помогне на повеќе луѓе со хендикеп. Иако свештеникот Франц Буркхарт, добитник на почести од претседателот и папата за неговата служба во Тајван повеќе од половина век, почина во 2002 неговите колеги продолжија да работат на неговиот проект. Поради немање на средства, Хаомеј започна со блогирање за домот Секрет Харт за да помогне во собирање пари и да ги покани луѓето да го посетат домот.

Дел од овие настани за собирања на средства се со тема бејзбол.

Ченсуми зборува за тоа како Таи-Јун Куо потпишувал топки за бејзбол за аукција за собирање средства:

Му споменав за едно собирање на средства за домот Секрет Харт на Таи-Јун Куо. Тој ме слушаше внимателно и без двоумење се согласи да потпише неколку топки за бејзбол. […] Го прашав, „ќе може ли да потпишеш повеќе?“ Тој одговори, „секако. За добри нешта никогаш нема не!“

Оваа аукција собра 182 100 NTD за домот Секрет Харт и овој успех инспирираше неколку љубители на бејзболот да ги подарат своите сувенири од бејзболот за втората аукција. Втората аукција собра 281 861 NTD за домот. Резултатот беше задоволувачки и за домот Секрет Харт и за бејзбол играчите и фановите.

Во минатото, кога зборувавме како бејзболот е поврзан со парите, мислевме на коцкање. Меѓутоа, овој пат кога овие играчи на бејзбол работат со пари, успеавме да постигнеме нешто толку трогателно.

Втората приказна е за помагање на некои од бејзбол тимовите во основните училишта. Чензуми објавува:

Проектот на групата Чиен-Куо собра 72 000 NTD. […] Ќе го прашаме тренерот Вен-Ченг Лан за помош при избор на бејзбол тимови на кои најмногу им е потребно нашето внимание. По оваа бејзбол игра, ќе ја испратиме опремата како пријатен подарок за младите играчи од основните училишта, кои имаат сон да станат бејзбол играчи. Исто така им се заблагодаруваме на нашите пријатели Јен-Хси Лин и Јунг-Чин Јанг, кои ни помогнаа да ја добиеме најдобрата проценка за оваа опрема. Со средствата што ги собравме ќе може да им помогнеме на повеќе од три бејзбол тимови во основните училишта.

Планот на групата Чиен-Куо е основан од љубовта кон децата и бејзболот:

Можеме да им помогнеме на овие деца, кои во иднина може ќе стојат на теренот на МЛБ и ќе играат во националните и професионални тимови, да имаат нови митови и да не се грижат дека ќе ја изгубат можноста да тренираат бејзбол. Во исто време, тие знаат дека не се сами. Ние веруваме дека ако тие добијат помош на почетокот од нивната кариера, ќе бидат благодарни за потенцијалот што го имаат кога ќе играат бејзбол.

Редјелоу опишува што виделе кога ја испраќале опремата во едно од основните училишта:

Денес дојдов дома со задоволувачко чувство. Случајно станав еден од првите што ја испратија својата љубов до Хси-Чих основното училиште. Кога ги видов тие прекрасни, полни со живот, млади играчи, моето срце се исчисти. По се изгледа им помогнав. Меѓутоа, тие ми помогнаа да се почувствувам трогателно по подолго време. […] Да ги поздравиме овие храбри деца кога тежнеат кон своите соништа! Правејќи го тоа, ние навивамеи за нас! Конечно се чувствувам како обожавател на бејзболот, но не сум обожавател денес.