Голем број на сајтови се блокирани во Бахреин, како резултат на нова постапка на Министерството за информатика. Последното чистење ги прави сајтовите од Google Translate па до оние на социјални, религиозни, политички или групи за човекови права недостапни за луѓето во Бахреин.

Бахреинската организација за човекови права, чија страна исто така е блокирана во Бахреин, ја објавува следнава листа на блокирани сајтови:

Листа на Бахреинскиот центар за човекови права за блокирани сајтови од Министерството за информатика:
1. [www.haaq.org]
2. [www.bintjbeil.org]
3. [proxify.com]
4. [nofilter.biz]
5. [www.proxyworld.com]
6. [www.anonnow.com]
7. [www.anonworks.com]
8. [www.proxywars.net]
9. [www.opencity.us]
10. [www.poro6.com]
11. [www.bind2.com]
12. [www.zendproxy.com]
13. [zoxy.info]
14. [www.seenoip.com]
15. [www.ibypass.org]
16. [www.ipzap.com]
17. [kproxy.com]
18. [www.attackcensorship.com]
19. [mrnewguy.com]
20. [www.unblockwebsites.com]
21. [spysurfing.com]
22. [www.stupidcensorship.com]
23. [www.evilsprouts.co.uk]
24. [www.bypassbrowser.com]
25. [www.proxymouse.com]
26. [www.fsurf.com]
27 [www.browseatwork.com]
28. [www.surfonym.com]
29. [www.iamnewguy.com]
30. [www.ninjaproxy.com]
31. [www.ahraralbahrain.net]
32. [www.montadayatbh.org]
33. [www.almahfood.com]
34. www.juffair.org/
35. www.alialasghar.net
36. www.shaheed-bh.com/
37. www.wattaninet.org/
38. www.malkiya.net/vb/
39. www.banijamrah.org/
40. www.karbabadiat.net/
41. www.vob.com/
42. [www.alsaheefa.net]
43. www.rezgar.com/
44. www.awal.org
45. www.awaal.net
46. www.karzakan.com
47. [alduraz.net]
48. [www.aldemokrati.org]
49. [www.althaqlain.com]
50. [www.bintjbeil.org]
51. [www.hrinfo.net]
52. [www.bahrainrights.org]
53. [www.shahrakkan.org]
54. [www.kurdtimes.com]
55. [www.albawaba.com]
56. [www.ladeeni.net]
57. [www.arabchurch.com]
58. [freecopts.net]
59. [annaqed.com]
60. [www.rezgar.com]
61. [www.alsaheefa.net]
62. [www.bahraintimes.org]
63. [bahrainonline.org]
64. [montadayat.org]
65. [shaheedbh.com]
66. [google.com]

Блогерот Ali7 пишува:

А јас се прашував зошто сите ми се јавуваат мене за да прашаат за прокси?
Тоа беше додека не дознав дека преку ноќ голем број на сајтови биле блокирани преку наводна порака за цензура (која вклучува телефонски број и факс за повеќе информации и пораката која претходно ја содржеше забранетата порака е отстранета). Она што е важно е што ви овозможува да ја напуштите страната чувствувајќи се подобро. Крајниот резултат е дека сите политички сајтови и сите начини за да се дојде до нив, како и сите домени кои го содржат зборот прокси во нивните адреси се блокирани – па дури и нашиот омилен сајт hidemyass.com

Ali7 дури и го предизвикува банирањето и вели:

И конечно… дали министерството сака да играме мачка и глушец? Нека биде така!!!

На Фејсбук, бахреинскиот блогер Манаф Ал Мухандис, кој блогира на TheRedbelt.com објави пост наречен: Цензуриран интернет во Бахреин: Спречување на слободно изразување
Во него тој пишува:

Сигурен сум дека повеќето од вас се веќе запознаени со напорите на Министерството за култура и информатика за забрана на сајтови. Мислам дека сите се согласуваме дека ова е неприфатливо, неприменливо и наједноставно кажано: НЕЛЕГАЛНО бидејќи е против бахреинскиот закон за слобода на говор.
Група од неколку луѓе се обидовме да го избегнеме ова со претставување на Етички кодекс за анти-омраза (http://www.bahraincodeofethics.com) и преферираме секој навредувачки сајт да биде прогонуван на суд со шанса да се одбрани наместо да се применува овој стар и неефективен метод.
Мои пријатели,
Без разлика дали сте го потпишале кодот или не, јас ве замолувам да напишете за ова на вашите блогови. Ние треба да ги обединиме нашите сили за да се слушне нашиот глас. Може да одржиме протест или испратиме писмо за протест со наши потписи. Ве повикувам да испратите ваши предлози за што може да направиме за оваа ситуација.

Кралот на поп музиката, Мајкл Џексон, повторно е актуелен и приказните за неговото наводното преминување во исламот се актуелни со саркастични коментари на блоговите во Средниот Исток. Дали преминувањето  на Џексон е дел од заговорот на Америка „да се уништи исламот од внатре“, дали е медиумски подвиг или тој конечно ја најде вистинската работа?

Скептикот од Египет забележува:

Лондонскиот Sun и нешто помалку угледниот Telegraph известуваат дека Мајкл Џексон преминал во исламот. Весниците објавија фотографии од Џексон во Бахреин.

Мислам дека  Run CMD кажа најдобро преку неговиот имејл: „Очигледно е дека сето ова е дел од големиот план на Америка да го уништи Исламот од внатре. Мајкл Џексон работи за Дик Ченеј. Сега се има смисла.“

Од Кувајт, Loft965 напиша:

Според овој напис, Мајкл Џексон преминал во исламот. Овие гласини се шират веќе некое време, но овој пат изгледа е вистина бидејќи сите новински агенции пишуваат за тоа. Започна со Џермејн Џексон, потоа купувањето живеалиште во Бахреин и сега неговото име е Микаел (Mikaeel). Не разбирам зошто мора да се промениш името кога преминуваш во друга вера. Тоа не е задолжително. Тој го има најпрепознатливото име во светот. Не знам што треба да мислам за ова, но тој изгледа добро со вел.

Some Contrast, уште еден кувајтски блогер, исто така ја покрива темата.

Палестинско-американскиот блог Kabobfest, пишува за наводното преминување во исламот на Џексон и неговиот судски случај со бахреинскиот принц, шеикот Абдула бин Хамад Ал Калифа, синот на бахреинскиот крал кој го тужи кралот на поп за 7 милиони долари. Само што се појавија вести дека е постигната спогодба.

Во овој пост, Калаш вели:

Можеби имате слушнато за последната тужба за Мајкл Џексон – бахреинскиот принц му платил милиони долари за албум и книга кои никогаш не биле создадени. Она што веројатно не го знаете е дека Џексон има ас во ракавот…

Кралот на поп музиката премина во исламот. Слушам гласини уште откако тој започна да поминува многу време во Средниот Исток, но деталите во најновите известувања не ми оставаат многу простор за сомнеж. Тој дури го променил своето име во Микаел. Изгледа веќе не се чувствува пријатно во Јеховините сведоци.

Јорданскиот блогер Кинзи реагира на постот, велејќи:

За малку ќе напишев пост за ова, но подобро е да не дојде од мене.

Честитки, дел од исламот. Каква награда. Со среќа, кој и да му помага. Навистина е нешто.

Меѓутоа American Muslim Girl додава:

Знаеш што… Мене ми е жал за него и тој сигурно има некои проблеми, но… не знам… јас не би одбила никој, особено не некој со толку многу „следбеници“.

Поблиску до акцијата, од Бахреин, каде Џексон остана една година и имаше судење со член од кралското семејство со кое пејачот се појави на насловните страници на весниците, Есра од Mideast Youth го објави насловот: Исламот победува: Мајкл Џексон се преобрази.

Таа потоа додава:

Оваа ѕвезда е тужена од страна на принцот поради прекршување на некој „договор“ и поради тоа што не снимил песни за мир или нешто друго. Не дека некој се грижи што тој прави. Но јас понекогаш се грижам, бидејќи пораснав со него. Тогаш не бев сигурна дали е белец или црнец или дали е „забрането“ да го обожувам бидејќи се претвори во пластика. Или жена.

По се изгледа сега преминал во исламот. Сè уште сум во категоријата која не се замара.

Есра исто така пронајде саркастично писмо од пред две години, во кое фиктивен Џексон му се обраќа на светот. Во писмото, Есра пишува:

За жал легално ми е забрането да се доближам до било кое игралиште, поради она недоразбирање со моите панталони. Таа приказна доби многу внимание од медиумите. Зборувајќи за медиумите, не знам зошто сум постојано опкружен со камери. Сигурен сум дека девојчињата и момчињата од Бахреин не сакаат серија од фотографии кои покажуваат како ја уништувам мојата соба со урамена фотографија од нивниот крал.

Јас започнав да носам абаја (црна наметка која ја носат жените во Бахреин).

Последната станица е Israelicool, од Израел, кој забележува:

Исламот има нов, мрднат регрут […] Микаел? Повеќе звучи како да се претворил во руски мафијашки бос.

Но ако искочи дека Џексон преминал во исламот, се прашувам дали тој ќе адаптира некои од неговите стари песни за новите верувања. Претпоставувам „Beat It“ ќе биде најприоритетен кандидат.

Коментирајќи на овој пост, TechyNews пишува:

Ох не кутриот ислам, сигурен сум дека тие не сакаа да им се приклучи мрднатиот Џексон. Исто така дали ова е само негова прилика да носи вел наместо болничката маска за да го покрие неговото лице? Блесав Џеко, бурка е за девојки.

Од фереџе кое го покрива лицето, но им дозволува на жените да ги покажат двете очи, еден исламски научник од Саудиска Арабија сега повикува на фереџе кое дозволува да се види само едното око. Блогерите од арапскиот свет реагираат.

Пишувајќи на Mideast Youth, Бахраини Есра забележува:

Со цел да ги лечи своите вознемирувачки искушенија, саудискиот свештеник Мухамед ал-Хабадан предлага едно многу соодветно решение за жените: еднооко фереџе.

Таа продолжува:

Одлично! Јас ќе започнам да дупчам дупки во моите чаршафи веднаш.

Но со сета сериозност, вака вознемирувачки предлози само уште повеќе ги третираат жените како предмети, поканувајќи “религиозни“ свештеници да ги малтретираат и да не покажуваат почит кон нив на начин кој повеќе не е прифатлив.

Јас имам еден попогоден предлог за свештениците кој е понаклонет кон нив од овој лажен повик; извадете си ги очите со чекан за клинци ако сакате да се воздржувате да не бидете заведени. Жените не треба повеќе да ја плаќаат цената на вашиот пореметен и болен менталитет.

Од Мароко, Миртас чади од лутина, опишувајќи го ова правило како  “Исламски погрешна  фатва (легално мислење или декрет донесен од исламски религиозен лидер)“. Таа исто така прашува:

Се прашувам колку жени би сакале да му извадат другото око на шеикот Мухамед заради неговата глупава фатва.

Палестинецот Хаитам Саба го опишува едноокото фереџе како “смешно, апсурдно“

Тој вели:

Ова излегува од контрола. Апсурдно…

Понатаму продолжува:

Зошто тие не ги присилат жените целосно да го покриваат лицето и со тоа да го затворат прашањето? Како го нарекувате ова? Религија или ислам? Никако!

Ох… патем речено… дали некој знае кое око треба да биде покриено? Левото или десното? (Претпоставувам левото затоа што тие цело време ни кажуваат да правиме работи со нашите ДЕСНИ нешта… Aх… сега го сфаќам правилото. „Прави ги добрите работи со ДЕСНИТЕ нешта.” Еве од каде дојдоа човековите “Права“ и каде ги гледаме во акција.

Да живее долго “Едноокото фереџе.”

Сабах исто така постави и фотографии од тоа како би изгледале жените носејќи еднооко фереџе, кои може да се видат овде.

Многу блогери од арапскиот свет користат платформи на арапски јазик за своите блогови, како што се Џеран и Мактоб, и овие сајтови прераснаа во големи заедници кои ги преминуваат националните блогосфери. Нашиот популарен блогер од Бахреин, Шаима Ам Ватани, го прославува првиот роденден од нејзиното приклучување во заедницата на блогери на Џеран.

Шаима, чиј блог е наречен „Расфрлани исечоци“, ја раскажува приказната за нејзиниот почеток:

Почетокот на моето патување со Џеран беше на ден како овој, минатата година. Патувањето беше започнато од мојот сопруг Валид, кој го започна мојот блог во јуни. Тој остана празен додека на 5 јули не решив да напишам напис, кој беше наречен „Личноста на луѓето…дали се менува?“ Тоа беше стар напис, кој го имав напишано за време на моите студии. Чекав секунда по секунда, гледајќи го бројот на посетители за тој ден и не добив ниеден коментар за тој напис. Меѓутоа, продолжив да објавувам се додека не го добив првиот коментар од Рабаб Ахмед од Бахреин и тоа беше почетокот…

Џеран, за мене, стана мала заедница која го содржи и доброто и лошото од другите заедници. Затоа решив да дадам заклетва дека ќе останам искрена со сите и лојална кон нив колку што се тие лојални кон мене, што е одлична можност да се сретнат различни луѓе – оние кои се разликуваат од тебе интелектуално, социјално па дури и морално.

Меѓутоа, се појавиле и некои проблеми:

Месец по приклучувањето во светот на Џеран, бев жртва на инцидент, со кој можеше да предизвика мое повлекување од таа заедница откако два мои написи беа плагирани. По долги конфронтации и дискусии со блогерот кој го направи тоа, чувствував потреба да се повлечам, но она што ме натера да продолжам беше борба да си ги вратам моите права. Мојата одлука тогаш беше да не дозволам никому да ја направи таа одлука, кога знам дека сум во право. Не сум човек кој се плаши од злобници и да им дозволува да ги шират своите лоши дела. Денеска ја разбирам правилноста на мојата одлука како што гледам многу напуштени блогови, откако нивните сопственици биле навредени, обвинети и ограбени.

Еден од лошите денови беше и денот кога мојот блог беше нападнат, предизвикувајќи моја паника и жалба до администраторот на Џеран да ги чува нашите блогери од хакери.

Но во целост тоа е многу позитивно искуство:

Помеѓу постигнувањата во мојата прва година како блогер беше моето искачување на листите на бахреински блогери долг период. Исто така бев и меѓу најдобрите блогери на Џеран. Неколку од моите постови беа избрани од Џеран. Можеби моето најголемо достигнување беше запознавањето на блогери од целиот арапски свет и разменувањето идеи со нив.

Со политичката поделеност во Бахреин вообичаено составена од секташки групи, блогерот Махмод Ал Јосиф објави код за етика со цел да го запре ширењето на омразата онлајн.

Мохмод објаснува:

Јас верувам дека со моменталната ситуација, време е да застанеме обединети против секташтвото и дискриминацијата во сите свои форми. Затоа, предложувам следниов код да се прифати и потпише од сите електронски издавачи, без разлика дали се блогери, вебмастери, модератори на форум итн. Кодот е резултат на дискусија со пријателот и новинар Ахмед Ал-Аради од Ал-Вакт, кој напиша одлична серија од написи за ситуацијата во Бахреин наречена „Креаторите на омраза“… Предложувам сите да го разгледаме следниов текст и да дојдеме до спогодба за финалниот код, кој предложувам сите да го потпишеме физички и електронски на Интернационалниот ден на блогот, кој се совпаѓа со 31 август.

Една од одредбите на која сопствениците на блогови, веб сајтови и форуми се бара да се обврзат е следнава:

Ние одбиваме било каква сугестија или пишување кои имаат секташки контекст или поттик за омраза, злоупотреба на слободата за религија, вера или верувања.

Целиот текст  на арапски и англиски може да се погледна тука.

Саудиска Арабија беше домаќин на Самитот на советот за соработка во заливот во неговата источна провинција, донесувајќи ги лидерите на Бахреин, Катар, Кувајт, Оман и Обединетите Арапски Емирати под еден кров – и држејќи ги жителите на Дехран и Дамам како заложници за целото времетраење на нивната средба, бидејќи сите главни патишта кои водат до и надвор од градот беа затворени.

Саудискиот блогет Ибраим [Ar] ја изнесе сторијата рано вчера велејќи:

Дехран сега е комплетно отсечен и никој не може да дојде до него. Неговите порти се затворени за неговите жители и посетители. Нашите деца се заглавени во училиштата. Родителите стојат зад ѕидовите, желни да ги прегрнат своите деца. Светлата на полициските автомобили се насекаде. О Боже! Што ни се случува на нас? Алах нека ни е на помош.

Неколку часови подоцна, многу порелаксиран Ибраим објаснува што се случило:

Она што се случило е дека тие ги затвориле патиштата за GCC (Совет за соработка помеѓу арапските држави од заливските држави, Гулф) кралевите и лидерите кои доаѓаат. Во ред, зошто не ни кажавте што се случува уште на почеток? Вие навистина не исплашивте. Гледајте што се случи. Состанокот почнува во 4 часот. Тие ги затворија сите патишта уште на пладне. Сите излези и надвозници до Дехран се разбира беа затворени, дури и оние кои водат до (Саудиската нафтена компанија) Арамко и останаа затворени се до околу 7 часот навечер. Луѓето возеа наоколу во кругови и сите патишта беа затворени. Накратко, јас чувствував исто што и другите луѓе од Газа, баравме Алах да помогне. Проблемот не беше поради нашите посетители. Проблемот беше со нашите службени лица во управата за сообраќај, кои јас мислам дека не припаѓаат на оваа територија, затоа што се чини дека тие не се во состојба да размислуваат. Што ќе се случеше ако тие го затвореа патот до Дехран во правец на Џубеил 15 минути – ајде да речеме дури и еден час – пред конвоите да поминат и потоа повторно да го затворат 15 минути пред да биде завршен состанокот? Тие ќе го направеа ова ако нивната причина беше да се надмине сообраќајната гужва, но она што јас го видов вчера не беше поради сообраќајот… бидејќи тие го блокираа целиот регион кој покрива дијаметар од 15 км – од улицата Абу Хадрија до надвозникот во близина на базата на военото воздухопловство. Ова значи дека луѓето од Источната провинција, кои се очекува да им посакаат добредојде на гостите, не успеа да им ги видат дури ни колите на гостите.

Блогерот додава:

Јас лично сум презаситен и мразам вакви поводи…затоа што тие се бескорисни за сите освен за крадците – кои станаа среќни дознавајќи дека сите полицајци се зафатени со церемонијата – оставајќи ја целата држава во ризик. Луѓето исто така нема да добијат шанса да го сретнат нивниот крал, и сите патишта ќе бидат затворени за нив.

Ибраим исто така ја споделува следнава сугестија за нафтениот гигант Сауди Арамко, кој ја прославува својата стогодишнина оваа година:

Јас му предлагам на Арамко да одржи свеченост во празниот четврт на пустината за да ја одбележи стогодишнината. Има аеродром таму и добро е опремено со сé. Нема да има потреба да ги затвараат патиштата или да направат било што, и ништо нема да се промени – забавата ќе биде таму, гостите ќе бидат таму и јавноста нема да биде таму. Ова значи дека сé што ќе им биде потребно ќе имаат таму. Ние нема да имаме чувство дека има забава и вие нема да ги упропастувате животите на луѓето.

СИДА, смртоносниот синдром на стекнат имунолошки дефицит, е табу збор во Арапскиот свет. Меѓутоа, застрашувачкиот збор успеа да се појави во многу блог постови оваа недела – Од Јордан, Ирак, Палестина, Бахреин и Јемен.

Јорданскиот блогер Хареега, лекар по професија, го сподели овој ‘непријатен разговор' што тој го водеше со познаник за неговата работа во ХИВ Сида клиниката:

Еден пријател праша, “Како ти е на работа овој месец”
“Добро, одам во ХИВ клиниките три пати неделно”
“ХИВ? Како СИДА?”
“Да”
“Чувај се”
“Да се чувам од што?”
Тој ме погледна како да сум идиот, “Чувај се од ХИВ”
“Зошто да се чувам?”
“Па, чувај се, тоа е ХИВ, тоа е СИДА”
“Но зошто треба да се чувам? Јас не спијам со моите пациенти во клиниката”
“Знам идиоте, но само внимавај, тоа е СИДА”
“Јас ниту си вшприцувам дроги со нив”
“Знам, знам, само чувај се”
“Од што?”
“Слушај, јас не сум научник (очигледно), но ти мора да се чуваш, или јас ќе треба да започнам да те чувам тебе”

Хареега продолжува:

Од 1ви Јануари 2008, во Јордан беа дијагностицирани 22 нови случаи на ХИВ.
Јавното знаење за ХИВ меѓу Јорданците, особено оние “добро-образованите” е нула и опаѓа.

Ирачанката Лаила Анвар исто така е разлутена од начинот на којшто оваа тема е “зачната” во Арапскиот свет – и покрај зголемениот број на случаи од болеста во регионот. Гледајќи телевизиска програма на оваа тема, блогерката забележува:

Гледав една програма пред неколку месеци, на Арапскиот канал Ал-Џазира за ХИВ и други сексуално преносливи болести во Арапскиот свет.
Продуцентот многу умно се обиде да ја зачне оваа “чувствителна” и табу тема, презентирајќи ја како религиозна програма и покани гостин говорник кој е специјалист во обете медицина и религиозна наука, т.е. Исламска теологија.

Лаила објаснува:

Зголемен е бројот на носителите на ХИВ во Арапскиот свет. Никој не сака да го признае тоа, но тоа е факт. Ние сите знаеме како ХИВ се пренесува и сите знаеме дека практикувањето безбеден секс и контрола на крвната слика е обврска.
Но ова не е она што ми го привлече вниманието во програмата. Она што навистина ми го привлече вниманието е дека бројот на ХИВ и СПБ (сексуално преносливите болести) заразени се зголемува кај брачните хетеросексуални двојки во Арапскиот свет, а не само кај хомосексуалците.
Специјалност на поканетиот гостин е епидемиологија и заразни болести. И во текот на неговото искуство, тој се сретнал со неколку случаи (необјавени во јавната статистика) на хетеросексуални двојки во најголем број брачни, инфицирани со СПБ и СИДА особено.
Во 99% од случаите, жената била инфицирана од својот сопруг. Сопругот кој имал незаштитена вонбрачна врска, со други жени и понекогаш со други мажи.
Во 99% од случаите, мажот верувал за себеси дека е непобедлив, и ја одбил идејата за заштита, т.е. користење на кондом.
Па така, Господинот кој се вратил од бизнис патување, или од вечерно излегување доаѓа дома и ѝ на нуди на својата сопруга/партнер бакнеж на смртта.

За табуата, Лаила вели:

Се разбира имате разбирање дека зборувањето на оваа тема во Арапскиот свет е големо табу. Многу одрекувања го опкружуваат ова и рационализирања, до ефектот дека “кај нас во муслиманските општества не постојат такви работи”, “бутнете ги под тепихот, и не дозволувајте им на соседите да дознаат – што ќе си помислат луѓето”….итн.
Ѕидот на традиција и култура е толку непроѕирен што е скоро невозможно да се зборува на оваа тема јавно без да се биде обвинет дека си “декадентен, развратен и неморален.”
Во меѓувреме, жртвите од СИДА умираат во тишина, карантирани во соби од срам и вина.

Aмал А, од Палестина, исто така се занимава со оваа тема Сида, наведувајќи го своето гадење од тоа како беше постапено во еден судски случај во Египет, каде обвинителот му рече на еден од мажите вовлечени во судскиот претрес, кога тој го информираше дека е ХИВ позитивен: “Луѓето како тебе треба да бидат изгорени живи. Ти не заслужуваш да живееш.”

Ако Египет има намера да ги фрли во затвор сите мажи Египќани кои имаат секс со други мажи, ќе им требаат многу повеќе затвори. (…)
Да се смета СИДАТА за криминал е катастрофа!!! Да се издвојуваат и да се сметаат за демони пациентите кои се ХИВ позитивни или имаат СИДА нема да помогне да се заштитат Египќаните. Но, овде не се работи за заштита на Египќаните воопшто. Се работи за државата која ги прави жртвени јагниња слабите со цел да ги зацврсти своите моќи преку секоја мерка.

Но работите полека се менуваат и се чини дека има надеж. Бахреинката Пеперутка наскоро ќе го посети Каиро, добивајќи право од Независни Уметници/Блогери кои одговараат за СИДА во Арапскиот регион.

Работилницата ќе вклучи блогери и креативни Арапи од областа на фотографија, снимање на филмови и други медиумски уметности. Ова е прв пат јас да учествувам на настан организиран од Програмата за развој на Обединетите Нации во Бахреин и исто така да се сретнам со блогери и уметници од целиот Арапски свет. Јас дефинитивно ќе ги поделам со вас тајните што ќе ги откријам за оваа страшна болест, каде дури и зборувањето за тоа е забрането во повеќето од нашите Арапски земји.

И најпосле, но не и најмалку важно, Aрмиите за ослободување, линкови до нови извори за чудото од лек за Сида направен од билни тревки, направен во Јемен кој тврди дека го има лекот за смртоносниот вирус.

Блогерите од Бахреин неодамна разгледуваа теми кои ги вклучуваат проблемите да се биде пешак во Бахреин, негативното размислување меѓу младината, притисокот врз младите девојчиња да носат марами – и потребата да комуницираат повеќе со Американците.

Да се пешачи – да не се пешачи
Ќе започнеме со Aмаро, кој ги жали сите посетители кои се во Бахреин за Формула еден Гранд При што се одржува во моментов, размислувајќи дека тие можеби и се обидуваат да пешачат наоколу:

Набљудувајќи ги улиците на Бахреин преполни со странци, дојдени тука за Формула 1 трката, земјата добива едно сосема поинакво чувство. Возејќи околу Манама гледам случајни минувачи од разни националности како пешачат по тротоарите: Американци, Европејци, Кинези итн. Тие пешачат затоа што, за разлика од нас тие го сметаат пешачењето за разумен начин да се движат наоколу. Ако сте живееле во Бахреин подолго од неколку години, тогаш би сфатиле дека пешачењето овде веројатно е најнепријатниот начин да се движите наоколу. Прво, скоро да нема пристојни патеки за пешачење, правејќи го целото искуство ‘обиди се да не бидеш прегазен од автомобил додека пешачиш покрај патот' вежба.. Второ, местата што повеќето луѓе сакаат да ги посетат се неколку и далеку меѓу себе, а сето тоа во комбинација со немање пешачка патека ги прави возилата да бидат неопходност. Сепак, јас се уште можам да видам туристи како пешачат по краевите на патот, на полунаправени тротоари, врз нерамни површини, изгледајќи по малку исфрустрирани. Не ги обвинувам за тоа што се фрустрираат; ние навистина ја имаме направено земјата многу непријатна за пешаци. Јавниот транспорт навистина недостасува, па секој мора да поседува автомобил. Секој има потреба од автомобил, па се градат уште повеќе патишта да се прилагоди сообраќајот на сите возила, и на некој начин пешаците се заборавени. Во ред е кога секој во земјата е навикнат да не оди пешки. Не е во ред кога има илјадници посетители кои сакаат на пристоен начин да се прошетаат пешки низ градот. … Па запомнете, драги посетители на Бахреин; нашата земја има многу да понуди, многу работи да се видат, многу места за вас да посетите; само осигурајте се дека ќе стасате таму со возило!

Нема надеж?
Не секој може да го следи советот на Aмаро, бидејќи тие немаат автомобили; Mухамед АлМаскати неодамна повезе еден млад автостопер од Бахреин, и беше шокиран од песимистичкото мислење што го слушна:

Го однесов до неговото престојувалиште и си заминав по мојот пат, се уште шокиран од негативноста што ја носи ова младо момче, како може некој да живее со толку темни погледи кога станува збор за иднината на неговата земја? Како може некој да се разбуди секој ден носејќи толку многу омраза кон се што му припаѓа на Бахреин? Барем назад во 90тите младите од истата група години како него, веројатно би делеле повеќе или помалку исто толку омраза и огорченост, но барем имаше надеж тогаш, имаше спасител на повидок. Човек со јасна визија и објективен, сеновита агенда но тоа е комплетно друга приказна се заедно. Додека овде некој како Господинот Автостопер сега нема верба во никого или во ништо. Целосно ја загубил надежта! Оди до таа мерка што тој го обвинува било кого или било што за сите проблеми во светот. Мислам…да се обвинува кралското семејство за инфлацијата? И тој би требало да е едуциран исто така… или барем изгледа така…Вака насочените умови се идеална почва за екстремизам и дури евентуално и тероризам, но кој треба да се обвинува навистина? Момчето било одгледано на тој начин што тој за секоја потреба комплетно се ослонувал на владата, имал бесплатно школување, здравство, па дури и дневните работи низ куќа, и тоа што имате таму е секогаш некој да заврши работа за него, сосем е природно дека тој ќе продолжи да се ослонува на владата за станбеното прашање и приходите, како да очекуваме да излезе од универзитет и да се натпреварува таму каде што никогаш не бил порано? Или можеби треба да се обвинува владата после се, лесно е да се обвинува некој постојано, но колку ли само депресивни души имаме во оваа земја!

Фереџе: избор или обврска?
Батерфлај е сигурно депресивна, но за една работа конкретно. Таа ни ја кажува приказната за Фатима:

Јас порано гледав на децата како на птици.. и Фатима е птичка која се уште нема девет години. Таа не посети пред неколку дена, придружена од нејзините родители и сестри. Влечеше зад себе долга марама, која достигнуваше до нејзините стапала. Јас помислив дека таа се натпреварува со времето сакајќи да порасне, како што прават другите деца. Милев дека нејзините родители ја присилиле да носи марама.. Мислев многу работи, но сите мои претпоставки не беа причината зошто Фатима носи марама вака рано. Знаев од изразот на нејзиното лице, кој за момент се смени штом започнав разговор за марамата што ја носеше. Очите и се наполнија со солзи и таа се обиде да го покрие лицето со перницата од креветот на кој што седеше.. се до нејзиното конечно заминување. И тогаш дознав што се случило кога мајка и ми кажа за нејзината приказна со наставничката која продолжувала да ја исмејува цела година пред своите соученици затоа што не носела марама. Фатима била еден редок таков случај на училиште, додека сите други девојчиња носеле марами. Оваа почесна учителка, која е далеку од Фатима светлосни години, не била засрамена да падне толку ниско и да води ментална војна со осумгодишно девојче. Таа понекогаш ја навредувала, и пред другите и држела лекции за вредностите на Исламот, за коишто ни самата нема научено. Таа исто така ја користела секој можност да ги истури сите свои комплекси врз детето, кое што не ги следи нејзините наредби и не носи марама. Како резултат на тоа, Фатима се сруши под притисокот – угнетувањето на наставничката од една страна, и исмејувањето на соучениците од друга. Сето тоа се случи минатата година, но денес Фатима одбива да оди на училиште без да си ја покрие главата, и исто така почнува да плаче ако некој и рече да ја извади марамата. Таа не ја носи поради нејзината верба или љубов во марамата, бидејќи е премлада за да го сфати тоа. Таа ја носи поради страв од тоа што е потисната да не биде вознемирувана во владиното училиште, во земја која се повикува на демократија. Нејзините родители го премолчија ова прашање затоа што тие не можат да ја префрлат во друго училиште бидејќи законот во Бахреин ги принудува учениците да се образуваат во најблиското училиште до нивниот дом, и затоа што тие не можат да си дозволат да ја пратат во приватно училиште. Тие исто така не се во состојба да поднесат жалба во Министерството за образование, затоа што се загрижени дека Фатима со тоа ќе биде предмет на понатамошно заплашување, кое може да има негативен ефект на нејзиното учење. Да кажам искрено, не можам да замислам дека вакви работи се уште се случуваат во нашите училишта. Јас не сум против марамата или тие што ја носат – но сум против вредностите што се всадуваат на сила.

Компирчиња со тоа?
С како во Сауди, една Швеѓанка која живее во Бахреин, е исто така исфрустрирана од тоа како се третирани младите:

“Ве молат сменете го јогуртот на А, таа сака Ал Мараи јогурт. Ве молам исто така сменете го нејзиниот десерт со парче чоколаден колач”
Тоа беше забелешка во торбата од градинка на мојата двегодишна ќерка пред некој ден. Не знаев дали да се смеам или да се нервирам. Избрав двете. Од кога мојата ќерка знае кои се различните брендови? Од кога јас им давам на моите деца се што тие ќе посочат? И од кога стана норма да се јаде чоколаден колач секој ден? Ова не е начинот на кој јас ги подигам моите деца и дури не ја ни одобрувам идиотската идеја дека тие всушност бараат да им праќаме на децата колач секој ден. Тоа ли го нарекуваат ужина? Погледнете околу себе… Има деца со прекумерна тежина насекаде околу нас, и овие се навиките на кои ги навикнуваат од мали години како двегодишни деца? Одвратно е што една институција која би требало да подига деца и да ги едуцира, се чини дека го сваќа за нормално јадењето нездрава храна секој ден. Неодамна примив писмо со новини од училиштето на мојот син. Некои од учениците биле на училишно патување. Дали тие биле во музеј и научиле нешто за историјата и наследството на Бахреин можеби? Не. Дали тие одат било каде да научат нешто што ќе им користи? Не. Каде тие одат би можел човек да се запраша? Тие одат во проклетата Пица Хат и имаат чест да направат тура низ кујната и да си стават од омилените работи врз своите пици …

Започнете со зборување
Завршуваме со Mухамед Ал-Убаидли, Бахреинец кој живее во Вашингтон, кој бара од Арапите да зборуваат повеќе:

Уште како студент во 1970тите Гондолиза Рајс направи една паметна работа и научи да зборува руски. Денес, паметна работа е да се учи Арапски. Во Вашингтон ДЦ, многу луѓе се обидуваат да го научат јазикот. За еден Американец што го познавам ова беше многу тешко искуство, така што тој се префрли на дипломатска кариера во Европа. … Па сепак, се повеќе и повеќе Американци го посетуваат Клубот за Арапски јазик, култура и запознавање во Вашингтон со цел да го усовршат арапскиот јазик. Коа ги запрашав зошто учат, на многумина им беше непријатно. Некои, претпоставувам, се обидуваат да избегнат да му признаат на еден Арап дека сакаат да станат шпиони за американската влада. Но, Американците особено, и Западот генерално, мора да научат како да комуницираат со Арапите. Постои можност овде за Арапите … Но можноста за Арапите е многу поголема од бизнис можноста: ние можеме да им помогнеме на Американците да ги разберат нашите арапски погледи, и зошто имаме такви погледи, пред да се жалат на недоразбирање и да се борат во фрустрација. Еден интересен пример има во Википедија, слободна енциклопедија која му дозволува на секого да ја подобри веќе постоечката информација… Постои, се разбира, веб страница на арапски јазик…напишана од Арапи за Арапи, но се уште најмногу се фокусира на компјутерската технологија, рефлектирајќи го интересот на своите автори ентузијасти. Но, повеќето од нас треба да пишуваат повеќе. Бидејќи како што Госпоѓата Рајс беше паметна да научи да им зборува на Русите, ние треба да бидеме паметни и да научиме да им зборуваме на Американците.