Во последните неколку години, колумбискиот видео блогер Алехандро Ангел живее во Шпанија и го снима своето искуство од февруари 2007 на својот видео блог Armadillo TV. Следува рекапитулација преку 4000 фотографии од неговите изминати 4 години:

Bebin TV е проект на Ирачанец кој живее во Калифорнија, кој преку интернет прикажува серии и претставува телевизиски канал. 56те епизоди од серијата Bebin Office се нивна персиска верзија на популарната американска и англиска телевизиска серија The Office. Тие имаат и неколку клипови за туризам, шопинг и вести.

Хип-хоп артистот ДЏ Џеј Смут рапува за политика, економија и моментални настани на својот видео блог Ill Doctrine. Во следново видео тој ја покажува соработката помеѓу хип-хоп артисти од повеќе земји, кои рапуваат заедно на 3 различни јазици:

Видео граѓанскиот новинарски проект Voices Of Africa е исто така номиниран. Проектот им овозможи на новинари од 33 различни земји во Африка мобилни телефони или мали дигитални камери за тие да можат да снимат настани и да ги постават преку мобилен или интернет на сајтот AfrikaNews.

Mostafa al Baqali од Мароко го прикажува животот во неговиот град, фокусирајќи се на приказните на луѓето кои живеат таму. Последниот приказ ни покажува неколку од животните предизвиците на Мароканецот Абдул Латиф:

New Lumiere е руски видео блог кој ги следи пристигнувањата на возовите во различни руски градови.

Абдул Мохамад Ше’рани, млад ирански учител во многу оддалечено село во Иран, блогира за неговото многу мало училиште и неговите четири ученици во малото рибарско село Јамалабад Калу во Иран, кое е блиску до јужното пристаниште Бушехр.

Абдул Мохамад Ше’рани со неговите четири ученици

Социјалните медиуми направија нешто чудесно: Иранските медиуми, па дури и CNN, известија за ова село и владата помогна со реконструкцијата на патот и други објекти. UNESCO го призна училиштето како најмало во светот. Може да видите неколку фотографии од училиштето тука.

CNN креираше сторија за ова училиште, која се појави и во видео на YouTube.

На блогот Notes of a teacher as soldier има пост за првото искуство на учителот со ова училиште:

На првиот ден постанав учителот-војник, малечко девојче со нежен глас и со прекрасна источна скромност дојде да се запознае со мене. Таа ја фати мојата рака со нејзината, опкружена со зелена нараквица за заштита од злото, и ми го покажа новото училиште на Калоу; училиште кое немаше ѕидови и беше поставено само неколку чекори оддалечено од морето.

На неговиот блог, Абдул Мохмад пишува дека некогаш на неговите четири ученици им дал задача за есеј со тема „Доколку јас бев претседателот“:

Еден од учениците напиша: „Доколку јас бев претседателот ќе им помогнам на сиромашните луѓе, нема да дозволам некој да живее во сиромаштија… Ќе овозможам вода и електрична енергија за селата со цел да им помогнам на луѓето од овие рурални области да живеат удобен живот како оние од урбаните области… Ќе остварам мир помеѓу различните земји и нема да дозволам моќните земји да ги напаѓаат послабите.“

Баз Нам Зендеги (што значи живот повторно) пишува:

Абдул Мохамад не се жали за недостатокот на објект, тешкотиите и проблемите. Тој пишува за животот, љубовта за учењето и предавањето во било која околност. Тој ги учи своите ученици дека добрината владее тука и дека животот со сите свои предизвици сепак продолжува понатаму…

Програмата Колективно новинарство започна серија од видео репортажи од погледите на светот за САД. Во „Поглед од онаму“, луѓе од многу различни држави ги искажуваат своите ставови за надворешната политика, војната во Ирак, ситуацијата со Иран и кажуваат кој би сакале да биде следниот претседател на САД. Видео интервјуата се понекогаш на различни јазици, но сите се титлувани на англиски.

Ова видео исто така користи снимки од друга емисија за изборите во САД 2008, но овој пат се концентрира на странската перспектива. Ова е слично на она што Глобал војсес и Ројтерс го прават веќе некое време со Гласови без право на глас: собирање на ставови од целиот свет за изборите во САД. Доколку имате некој пост кој би сакале да го објавите на овој сајт може тоа да го направите тука.

Следната задача на проектот Колективното новинарство ќе биде светското мислење за имиграциските полиси на САД.

Тој вели:

Ги избрав овие шест земји бидејќи тие од страна на Западот рутински се сметаат за „непријатели“ и „сојузници“ на Вашингтон и ние многу ретко добиваме вистинити информации за животот таму, покрај приказните за „тероризам“. Сакав да зборувам со блогери, писатели, дисиденти, политичари и граѓани и да ги чујам нивните приказни, без „официјалната“ перспектива.

Антони присуствуваше на самитот на Глобал војсис 2008 во Будимпешта како говорник. Може да најдете неколку спомнувања на Глобал војсис во неговата книга.

Во ова видео, Антони ја презентира својата книга на ЈуТјуб:

Следува интервју за неговата книга:

П: Пред да го започнеш своето патување во Иран, напиша дека си скептичен дека интернетот, сам по себе, може да донесе вистински револуционерни промени во оваа земја. Што подразбираш под револуционерни промени? И што мислиш сега?

О: Концептот на револуција е менлив термин. Запознав неколку луѓе на моите патувања кои сакаат големи промени во нивните земји. Мојата книга опфаќа неколку дисиденти и блогери од целиот свет, кои се желни за политичка, социјална и морална промена – вклучувајќи го и најпознатиот блогер од Саудиска Арабија, Фуад Ал-Фархан, кој неодамна беше ослободен од затвор поради тоа што го предизвика националното непотистичко правило – но тие признаа дека само мал дел од населението би им се приклучило во масивни пресврти.

Интернетот, сам по себе, не може да донесе големи промени, но може да помогне во еманципирање на луѓето за да можат лесно и слободно да ги најдат своите кампањи. Пред интернетот не постоеше технологија што може да го постигне ова. Не го идеализирам интернетот, ниту верувам дека демократијата на Западот е целта на луѓето од земјите кои ги посетувам. Мешањето на странските земји не е добро прифатено, но започнување на комуникација со земјите од Западот е добредојдено.

Во Иран, после скоро триесет години револуција, повеќето млади луѓе што ги сретнав беа исцрпени; тие не сакаат да бидат бомбардирани од САД или Израел.

П: Цитираше ирански новинар кој има работено со интернационални новински агенции и рече дека странските медиуми во Иран се заинтересирани само за нуклеарните прашања и Ал Каида. Дали мислиш дека е иста ситуација во другите земји? Сепак, Ирачаните се позаинтересирани за изборите во САД отколку за американското здравство. Како ја гледате улогата на блоговите во покривањето на помалку „жешките“ теми во Иран?

О: Западните медиуми моментално имаат проблеми со довербата. Ресурсите се намалуваат, се вработуваат помалку новинари и се слави локализмот. Затоа не изненадува, за жал, дека толку многу приказни во нашиот печат за место како Иран се опседнати со Ахмадинеџад, тероризам, Ирак и човекови права. Тие се сите особено важни теми, но тие не го дефинираат местото.

Мојата книга открива страна на Иран која ретко се гледа во нашите медиуми кои се опседнати со тероризам.

Живеејќи во Сиднеј, Австралија, секој ден ја гледам опседнатоста со изборите во САД, како сите ние да имаме вистинско влијание врз кампањите на Барик Обама и Џон Мекејн.

Блоговите во таканаречените репресивни режими ги покриваат темите кои ограничените со време новинари  од Западот не ги опфаќаат. Само поради тоа, тие треба да бидат промовирани.

П: Дали постојат вистински сличности помеѓу блогосферите на Иран, Египет, Сирија и Саудиска Арабија или некои радикални разлики?

О: Блогосферите на Иран и Египет се големи и сè уште растат и влијаат врз политичкиот процес. Режимот, препознавајќи го ова, се почесто ги осудува блогерите и активистите со цел да ги замолчи. Интернационалната солидарност, од други блогери и одредени влади, му ја отежнува работата на режимот. Затворените блогери нема да бидат заборавени.

Бев воодушевен од длабочината и разновидноста на гласовите во Египет и Иран, нешто што многу често го спомнувам во книгата. Најискрено, оваа сцена е многу повклучена од многу западни заедници.

Во Саудиска Арабија, блогосферата не е многу развиена, но сепак останува активна. Цензурата на „порнографски“ содржини е лимитирана, но сепак режимот започнува да се плаши од моќта на активистите. Читањето блогови од жени – како пол тие се активно маргинализирани во општеството – е освежувачки доколку сакаме да ја разбереме претходно „тивката“  група.

П: Кои беа најголемите предизвици со кои се соочи додека ја пишуваше оваа книга и го правеше своето истражување?

О: Добивање целосен пристап во некои земји беше предизвик. Истражувањето за улогата на Гугл, Јаху, Мајкрософт и други мултинационални компании и нивната инволвираност во веб цензурата во државите како Кина. Заштитувањето на моите извори беше еднакво важно. Превземав мерки на претпазливост пред да ги контактирам блогерите во повеќето земји, а и кога пристигнав таму.

Главната цел на книгата беше да се оддалечам од традиционалната улога на западните новинари како филтер на квалитет. Во секоја опфатена земја, мојата перспектива е неизбежна, секако, но бев одлучен да ја редефинирам мојата позиција во однос на луѓето кои ги интервјуирав. Нивните ставови беа многу поважни од моите.

П: Што мислиш за улогата на Глобал војсис во запознавањето на луѓето со нечуените, незастапени гласови. Дали имаш некои идеи за како да се направи Глобал војсис поефективен?

О: Силата на Глобал војсис е во неговата способност да ги образува читателите низ целиот свет за различните земји и култури, прашања и перспективи кои често се игнорирани од кратковидните западни медиуми. Меѓутоа, јазикот останува како проблем. Треба да се вложи поголем напор во пронаоѓање на конекции помеѓу Западот и остатокот, бидејќи интернетот моментално е место каде тие два света ретко имаат интеракција.

Египетскиот блогер Саса, на нејзиниот блог Приказни од минатото цитира еден извештај објавен на египетската веб страница Масрави, која неодамна објави приказна за тоа како Египет е подготвен да го пречека светиот месец.

КАИРО – еден извештај за иранската новинска агенција споменува дека Рамазан има поинаква арома во Египет, особено тоа се должи на наследените традиции кои се задржани и одржувани од египетските семејства стотици години наназад, некои датираат уште од времето на Фатимите. Скоро да не може да се најде една улица во Египет без декорации, кои му посакуваат добредојде на светиот месец. И до стартот на месецот, египетските улици достигнуваат 180 степени, со малите деца натпреварувајќи се да имаат најубава улица во областа, со декорации и закачување на обоени знамиња.

Таа продолжува:

Исто така ретко може да се најде улица без продавница која продава Фаванис [традиционални фенери, светилки] или оние за снабдување на храна за Рамазан, сега подобро познато како Рамазанска торба. Таквите торби содржат основни прехранбени продукти кои ги купуваат богатите за да им раздаваат на сиромашните и луѓето со ниски приходи, со тренд кој секоја година се зголемува, да застане рамо до рамо покрај Масата на милостина [храна гозба за сиромашните], која рефлектира солидарност помеѓу Египќаните и покрај тешките економски услови кои ги искусуваат сиромашните класи во Египет.
И во турата низ бројните Египетски улици за набљудување на овој феномен, почетната точка беше Гиза, каде продавниците за Фаванис беа распрскани насекаде, со освежителни продажби.

Таа исто така споменува и нов тренд помеѓу двојките во Египет:

И новиот тренд оваа година, е дека Фаванис светилките не се повеќе омилени само меѓу децата, туку тоа исто се проширува кај возрасните, каде верените двојки сакаат да си подарат Фаноус (еднина за Фаванис) за својот вереник/чка, како симбол за оптимизам да се влезе во среќен брак.

Алеф посочува дека има неколку граматички грешки во таканаречениот Оксфордски сертификат, како на пример: „ да биде искористен во научните привилегии“ . Исто така зборот „овластен“ е спелуван „ивластен“.

Алеф исто така закачи неколку факсови кои неговата редакција ги разменила со Универзитетот Оксфорд по ова прашање. После ова целиот веб-сајт беше исфилтриран во Иран.

Додека Иранските автори го истражуваа случајот, Универзитетот Оксфорд објави дека во нивните досијеа нема податоци дека г. Кордан дека дипломирал на нивниот Универзитет.

Иранскиот блогер, г. Бехи пишува:

Претседателот Ахмадинеџад изведе уште едно чудо: за министер за внатрешни работи избра лице кое тврди дека има диплома за право од Универзитетот Оксфорд! Кога прашањата за автентичноста на дипломата се раширија, човекот малтретираше, се закануваше на медиумите и успеа да ги замолчи. Диплома која е толку сомнителна и за која постои страв дека е фалсификат, со граматички грешки и со потписи на лица чии имиња кои воопшто не се ниту членови на Правниот факултет! Ако Ахмадинеџад сака да ги фалсификува наредните избори, подобро ќе биде да вработи некој кој го прави тоа помалку очигледно. Каков срам!

Мохмад Али Абтахи, поранешен реформистички потпретседател и блогер, пишува дека додека тој бил заменик на Министерот за култура и исламско водство, сретнал ирански функционер кој ја имал купено својата диплома. Според Абтахи, се чини цената била околу 1000 американски долари.

Според друг блогер, Ширзад [Фа] се чини дека Али Кордан воопшто нема дипломирано. Блогерот додава:

Изгледа мамел сите овие години и бил примал плата на ниво на доктор на науки… Еден од пратениците во Иранскиот парламент го прашал Кордан: „Како можевте да докторирате по право кога велите дека Вашата теза била за Исламското образование?“ „Како ја одбранивте кога не знаете да зборувате англиски?“ Кордан одговорил: „Имав преведувач.“

Блогерот Јомхоур вели [ФА] : Иранскиот претседател, Махмуд Ахмадинеџад го бранел својот Министер и прашал, „Кому му требаат овие искинати хартии!“

Блогерот прашува:

Ако сертификатите се безполезна, искината хартија, зошто Ахмадинеџадовиот министер мамел дека има сертификат… Не е прв пат Ахмадинеџад официјалните документи да ги нарекува искинати хартии. Претходно резолуцијата на Обединетите нации против Иранската нуклеарна програма тој ја нарече бескорисни искинати хартии.

Али Акбар Јаванфекр, Ахмадинеџадовиот советник за медиуми , рече [Фa] дека Министерството за науки треба да донесе одлука за Кордановата диплома и предложи дека ќе биде подобро да не ѓи меша личните политички мислења со проблемот.

Организаторот на кампањата, Остад Хамам(استاذ حمام), од блогот неиданс , обвинува:

لا أعلم الى متى هيبتنا كدولة تنتهك ونحن صامتين، قالوا لا تثيرون الموضوع حتى لا “يعاندنا” الايرانيون ويؤخرون خروجه، وها نحن ننتظر ويمر اسبوعين ولا خبر او علم! وكالة انباء فارس (اذا ممكن احد يترجم لنا الخبر، الموقع العربي لا يحتوي على الخبر!)، تذكر ان جهودا من “خالد الجارالله” وكيل الحارجية بذلت لاطلاق سراح المفقود، هناك تفاصيل مذكورة لم استطع فهمها، ولكن الحقيقة ان اي تقدم لم يحدث في الافراج عن المفقود.

Не знам до кога ќе молчиме додека тие ја повредуваат нашата независност. Тие не замолија да не го покренуваме ова прашање за да Ирачаните не станат тврдоглави и го успорат неговото ослободување. Чекавме две недели и не слушнавме ништо. Иранските дневни весници (ако некој може да го преведе текстот! Арапскиот сајт го нема текстот) велат дека Калид Ал Јаралах, Секретарот за надворешни работи, прави напори за негово ослободување. Имаше некои детали кои беа споменати , коишто јас не можев да ги разберам, но вистината е дека тој сѐ уште не е ослободен.

من ناحيتي، سأقترح حملة بالتعاون مع زملائي المدونين للضغط باستعجال الافراج عن المفقود، وثقتي كبيرة بزملائي المدونين بأن يتحركوا لاثارة هذا الموضوع، فنحن اذا ما المصالح دعت البعض للسكوت، لن يستطيعوا ان يرفعوا اقلامنا عن قول الحق، وما ابسطه من حق وهو المطالبة باسترجاع احد ابناء هذه الارض البرره.

Сметам дека ние како блогери треба да започнеме кампања и да повикаме на брзо ослободување на Хусеин. Јас длабоко верувам во моите пријатели блогери и верувам дека тие ќе учествуваат во оваа кампања. Ако некои биле принудени да молчат за да си ги заштитат своите интереси, ние нема да бидеме спречени од зборувањето на вистината. И тоа е едноставно право на кое повикуваме – а тоа е враќање на еден од синовите на оваа земја назад во неговиот дом.

Кувајтските блогери беа брзи во одговорот: Ентер ку 8 поставува банер за кампањата и објаснува зошто притисокот за негово ослободување е најважен:

ليش هالتحرك و هالحملة و السؤال
عن حسين الفضاله
هل لأن اهو سني هل لأنه اهو ولد بطنها هل لأنه اهو حضري
لا يا سادة
لأنه شريك معانا و معاكم
نعم
لأنه كويتي
كويتي يرتبط معاك بالعقد اللي انت و انا وانتي موقعين عليه
و بناء على قبولنا بهالعقد و بهالشراكة
خذينا شهادة تثبت هالشي
شنو هالعقد اللي الكل يتسائل عنه
العقد اهو الدستور
اللي ينظم حياتنا و دولتنا و عملنا و تصرفنا
العقد اللي موقع عليه حسين الفضالة
نفس العقد اللي انت و انا موقعين عليه
يعني كلنا شركاء و نتحمل المسؤلية معاً
خلنا نشوف احد بنود هالعقد
المادة السابعة من دستور دولة الكويت
مادة - 7
العدل والحرية والمساواة دعامات المجتمع, والتعاون والتراحم صلة وثقى بين المواطنين
التعاون و التراحم صلة وثقى بين المواطنين
المواطنيين شركاء الوطن

Можеби ќе се прашувате зошто оваа кампања и движење за Хусеин Ал Фудалах.
Дали затоа што е сунит? Дали затоа што не е номад?
Не, ова е затоа што тој е наш ортак. Да, мој и ваш ортак.
Затоа што е Кувајтиец- Кувајтиец кој е поврзен со вас и со мене со договорот кој сите не поврзува.
Можеби ќе се прашувате кој е тој договор? Господа, тоа е Уставот, што ги организира нашите животи, нација и нашата работа.
Тоа е договорот што Хусеин Ал Фудалах го потпиша - истиот договор јас и вие го потпишавме исто така, што значи дека сите ние сме партнери и сите сме одговорни.
Да провериме некоја од клаузите на овој договор.
Точка Седум вели:
Правда, слобода и еднаквост се столбовите на нашето општество; соработка и сочувствување се најсилните врски помегу граѓаните.
Соработка и сочувствување се најсилните врски помегу граѓаните.
Граѓаните се партнери во нацијата.

اليوم حسين
باكر يمكن انت
يمكن اخوك
ابوك
و بالاخير مواطن كويتي شريكك و شريكي
لنعيد تلاحمنا كما كان
ندعو الى الله أن يرد حسين لأهله و بلده
المعاناة ما عشتها لكن ابسطها بابسط مثال
اغلبنا يسافر سياحة و يتلهف على العوده لبلده
سياحة فما بالك من لانعرف مصيره
أسف ولكن اكيد لن يكون بنفس حاله بين اهله و بلده
أدعوا معنا لشريكنا في الوطن
المواطن حسين الفضالة بالعودة الى ابنائه وربعه و جيرانه
و الى رؤية بلده الكويت
و لا تنسوا ان تساهموا معنا برفع الشعار
حتى يعود

Денес, редот е на Хусеин. Утре, можеби ќе биде твој, редот на твојот брат или татко.. На крајот тоа ќе биде Кувајтски граѓанин - кој е твој и мој партнер. Во полза на меѓусебната соработка како порано, го молиме Алах да го врати Хусеин на неговото семејство и на неговата земја. Јас не сум ја поминал агонијата низ која поминува сега тој, но дозволете ми да го поедноставам тоа со друг пример: Многумина од нас патуваат во странство заради туризам и копнеат да се вратат дома по некое време. Замислете како му е нему, кога не знаеме дури каде се наоѓа. Жал ми е, но тој не може да биде исто како кога е со неговото семејство и во својата земја. Молете се со нас граѓанинот Хусеин Ал Фудалах да се врати кај своите деца, пријатели и соседи и во својата земја. И не заборавајте да го пратите банерот до неговото враќање.

Комфи зоун ку 8 исто така пишува за Хусеиновата несреќа:

Навистина е депресивно кога ќе се разбудиш со грдиот факт дека твојата сигурност како граѓанин не спаѓа во приоритетите на Владата на твојата земја.
Навистина е понижувачки кога ќе откриеш дека твојата вредност како човечко суштество не е почитувана и твоето едноставно право за безбеден живот не е гарантирано.
Навистина е застрашувачки кога одеднаш ќе исчезнеш и никој не покажува сериозност за твое пронаоѓање.
И навистина е тажно кога твојата земја ќе дигне раце од тебе во полза на интернационалните односи.

Ексзомби е исфрустриран од Владата што не прави доволно притисок за да обезбеди ослободување на Хусеин. Тој вели:

По малку сме разочарани од степенот на игнорирање што Владата и Парламентот го покажуваат кон овој случај и нивното занемарување на страдањето на семејството на Хусеин.
Помина еден месец до сега и никој не може да каже дали тој е ослободен, каде и кога, во каква состојба е тој, сочувствуваме со неговото семејство и нека тој се врати здрав и жив.

Зерзала праќа апел до Иранските власти да го ослободат Хусеин, напишан од Ентер ку 8, кој дава надеж дека луѓето ќе пратат имејл до Иранските власти. Писмото апелира за ослободување на Хусеин и негово брзо враќање кај неговото семејство.

Мохмад Али Абтахи, поранешен ирански потпретседател и блогер, вели дека секој што е запознаен барем малку со светската политика или е барем малку чесен, ќе ги признае победите на Хезболах и Саид Хасан Насрала од последните две години. Абтахи додава:

Западните медиуми тврдат дека Хасрала е под влијание на иранските власти, кои се одговорни за надворешните работи на земјата [Либан]. Јас мислам дека ова се празни зборови, бидејќи ако нашата дипломатија може да делува за иранските интереси како што Хезболах делува за своите, Иран може да постигне големи победи. Со такви победи, како што има Саед Хасан, ние може само да посакуваме тој да биде ирански дипломатски советник.

Фуригх2007 вели дека националниот (државниот) медиум на Иран ја прославувал оваа размена, помеѓу Израел и Хезболах. Блогерот додава:

„Неколку ирански безбедносни агенти се земени како заложници во јужен Либан, но иранската влада одбива да преговара. Зошто иранската влада се радува за размената на затвореници во Либан, но одбива таков акт за спасување на ирански граѓани?“

Тоби не се сложува [Fa] и вели:

Иранските власти не се во право кога велат дека размената е понижувачки неуспех за Израел. Израел покажа огромна почит кон своите мртви луѓе.

За помалку од две години, Балатрин стана корисно место за информации и комуникација. Во ова интервју со Мехди, кој има дипломирано физика на МИТ, а е исто така основач и раководител на Adoptic.com, тој ни ги споделува неговите авантури со Балатрин.

Те молам кажи ни кога го започна Балатрин и како го одредуваш успехот. Дали имаш статистики?

Го започнав Балатрин на 16 август 2006. До сега има 300 000 вести објавени на сајтот. 5 милиони гласови, а оставени се 1 милион коментари. Јас, меѓутоа, го одредувам успехот на Балатрин покрај неговите статистики: Балатрин е значително читан од страна на иранските новинари и блогери, од Иран и надвор. Како резултат на тоа, конверзациите кои се водат на Балатрин се опфатени од повеќе земји и платформи.

Го користеше Digg како модел. Дали мислиш дека ирански Фејсбук би станал популарен?

Да. Јас мислам дека имањето на ирански Фејсбук кој ги опфаќа иранските универзитети и средни училишта ќе биде многу привлечен. Очигледно, зависи од тоа колку добро е дизајнирана страницата.

Колкав е бројот на блогери на Балатрин?

Значаен. Повеќето од активните корисници се блогери. Балатрин е местото каде персиските блогери може да добијат поширока публика за она што пишуваат. Блог постовите кои тие ги поставуваат на Балатрин често добиваат повеќе коментари отколку оригиналните постови на блоговите.

Балатрин беше чекор напред за граѓанските медиуми за Иран. Како го гледате развојот на граѓанските медиуми во земјата?

Иран има предност во граѓанските медиуми бидејќи е меѓу првите земји каде блогирањето стана широко распространето. Меѓутоа, не е во можност да биде во чекор со времето. Секој тип на граѓански медиум, дури и да е онлајн, мора да биде промовиран на средби и семинари, а мора да има бизниси кои го поддржуваат. Ова не е случајот во Иран.

Дали планирате да започнете англиска верзија на Балатрин?

Не во брзо време. Во моментов, јас сум фокусиран на друг проект, Adoptic.com, кој беше инспириран од моето искуство со Балатрин. Идејата е да им се дозволи на блогерите да ја промовираат својата содржина со користење на нивниот простор и просторот на други блогови. Се обидувам да создадам начин на многу лесно промовирање и откривање на содржина. Исто така има еден тон интересни алгоритами кои се користат во процесот.

Некои идеи кои би сакале да ги споделите со нашите читатели?

Јас се трудам да бидам отворен за нови идеи. Многу е лесно да се истрошиш со секојдневните обврски. Нешто што јас го правам при секое летање е купување на рандом магазин. Ова ми овозможува идеи од многу различни домени.

Значи колку Курди има на Фејсбук? Всушност нивниот број е значаен. Две Фејсбук групи (членството е само со покани) имаат прилично голем број членови: Колку Курди има на Фејсбук? има 1,367 членови, а Подржете го независен Курдисан има 1,452 членови. Секако ова го повлекува прашањето, со толку многу членови на Фејсбук, зошто нема повеќе Курди блогери? Откако неговата страна беше нападната повеќе пати, Од Холандија до Курдисан го затвори својот блог за регистрирани читатели само; и поради слични прогонувања во Иран, Медја од МедјаДејли беше натеран да запре со блогирање. Како што беше објавено на Фејсбук страницата Јас (срце) Курдисан:

Би сакал да ви кажам дека јас знаев многу курдски блогови, кои беа полни со турски идиоти (не мислам дека сите Турци се идиоти, но тие беа) кои објавуваа навреди на блоговите и секогаш настануваше многу насилно, не постоеше можност за дискусија, а хостинг провајдерот на веб сајтот мораат да ги избрише тие блогови поради ова насилство!
Значи, како може да имаме блогови од Курди, кога други уживаат да ни ги рушат сите надежи за споделување на нашата култура!!?? Секаков тип на луѓе може да оди на интернет и за среќа постојат други начини за да се стане посилен и почитуван!

Како одговор на ова:

Многу е тажно за блоговите и лесното откажување. Луѓето не треба да реагираат на нив и да се повлекуваат и треба да им покажуваат на луѓето какви се всушност. Јас имам блокирано/бришено многу такви луѓе кои доаѓаат и ја навредуваат целата курдска нација, бидејќи не вредат за да си го трошам времето за да им одговорам.

Што може да се направи за поттикне смирување на гласовите во курдската блогосфера? Резан на Фејсбук ја нуди следнава листа:

10 едноставни работи што може да ги направите сега за Курдисан!
1. Создадете блог за Курди. Колку повеќе блогови имаме за Курдисан и курдската култура толку подобро.
2. Биди активен на Википедија, додавај написи и биди активен во промовирање на курдската култура и историја.
3. Креирај групна ИРЛ во својот град, каде ќе се собирате еднаш неделно за да дискутирате за политика. Бидете креативни. Не се плашете да дискутирате за политика. МОРА да научиме да ги дискутираме нашите разлики не нашите сличности. Најдете активности кои може да ги правите, како да креирате група за играње, започнете семинар во вашиот универзитет или училиште.
4. Креирајте веб сајт со фотографии од вашите курдски патувања. Пополнете ги Гугл фотографиите со Курди и Курдисан.
5. Промовирајте го курдскиот јазик. Одете на курсеви или побарајте помош од пријателите и училиштата за да го научите вашиот мајчин јазик. Ако сте добри во тоа, понудете ја вашата помош на оние млади Курди кои не можат да говорат курдски.
6. Напишете напис за Курдисан во вашиот локален весник. Дадете ги вашата надеж и соништа на земјата како нашата. Промовирајте го големиот Курдисан.
7. Донирајте пари на неколку курдски организации. Доколку немате пари, најдете спонзори од компании кои може да донираат пари за курдските млади невладини организации.
8. Станете активен во вашата локална некурдска политичка партија. Имањето Курди во американските или европските политички партии има значајни резултати во надворешните односи.
9. Испратете писмо до вашите локални политичари за да ја вклучат курдската борба во нивните настани и дискусии.
10. Бидете пример за другите млади Курди. Бидете активен. Станете продуктивен. Промовирајте го Курдисан и курдската култура. Уверете се дека ги следите важите чекори!

Доколку сте заинтересирани да видите други Курди онлајн, еве неколку од курдските сајтови на Фејсбук:

Колку Курди има на Фејсбук? (How Many Kurds are on Facebook?)
Керкук- Срцето на Курдисан (Kerkuk-The Heart of Kurdistan)
Јас (срце) Курдисан (I (heart) Kurdistan)
Јас сум Курд (I am a Kurd)
Пријатели на Курдисан (Friends of Kurdistan)
Собирање средства за курдските права (Fundraising for Kurdish Rights)
Asimilasyon bir insanlık suçudur…
Слободен Курдисан (Free Kurdistan)
Среќен е оној што вели, „Јас сум КУРД“ (Happy is the one who says, “I'm a KURD”)
Подржете го независен Курдисан (Support an Independent Kurdistan)