Градот Газа и израелскиот град Сдерот се оддалечени само неколку километри. Пред една година, иако луѓето живееја во сурови услови под израелска блокада и Сдерот беше постојана цел на ракетни напади кои доаѓаа од појасот Газа, беше започнат еден блог од страна на двајца мажи, по еден во двете места. Оттогаш, тие го документираат своето искуство и ни ја даваат нивната перспектива на настаните, вклучувајќи ги оние од изминатата недела.

Life must go in Gaza and Sderot (Животот мора да продолжи во Газа и Сдерот) е заеднички блог пишуван од  “Peace Man (Човек за мир)” во Газа и “Hope Man (Човек со надеж)” во Сдерот. Нив двајца ги запознал Дени Гал, кој работи за една НВО која е посветена на ефектите од конфликтите во Средниот Исток и тие блогираат од јануари 2008 година:

Овој блог е пишуван од двајца пријатели. … Постои тековно насилство помеѓу Израел и Газа кое особено се интензивираше од октомври 2000. Многумина се убиени и многумина се повредени. Медиумското покривање на двете страни е екстремно пристрасно. Нашиот блог е пишуван од двајца вистински луѓе кои живеат и комуницираат на двете страни од границата.

Во својот последен пост,  Peace Man вели:

Откако започна операцијата во појасот Газа, во два дена повеќе од 300 луѓе се убиени и 200 исчезнати и околу 160 се во критична состојба. Израел ги уништи сите полициски станици и Владини центри. Полиција и цивили и деца кои [беа] убиени во оваа операција.

Многу е тешко да се опише што се случува во Газа, страшна катастрофа, каде авионите не прават разлика помеѓу цивили и војска и деца.
Во овој момент има тенкови околу Газа кои се подготвуваат за инвазија на појасот Газа.

Јас ја молам меѓународната заедница да го сопре ова што се случува во Газа и се надевам на договор за прекинување на огнот и да се ослободиме од насилството
Затоа што насилството ќе донесе уште повеќе насилство.
Ќе се јавам повторно со повеќе информации за ситуацијата.

Hope Man ни ја дава својата перспектива:

Многу луѓе го напуштија Сдерот и моја проценка е дека помалку од 50% од луѓето се останати. Многу малку луѓе шетаат на улица и не може да се видат деца никаде.

Војната беше голема грешка, па сепак не е чудо што толку многу луѓе во Израел ја поддржуваат. Моменталната реалност од ракети како паѓаат во Сдерот и други места во последните 8 години е страшна реалност. Mногу луѓе од нашиот регион го напуштија засекогаш во изминатите години. Да се подигаат деца во ваква реалност се чини скоро изопачено и со сигурност неодговорно.

Постои едно чувство во најголем дел од израелското општество, дека се нема избор освен да се нападне Газа и да се сопрат пукањата еднаш засекогаш. Ова е очекувана човечка реакција на тековната ситуација.

Кажувајќи го ова, јас лично мислам дека е страшна грешка која можеше да се избегне. Во времетраење од 5 месеци имавме скоро комплетно прекинување на огнот. Наместо да го искористиме овој долг период и да постигнеме долгогодишен договор, двете страни го потрошија времето подготвувајќи се за оваа војна, планирајќи се и вооружувајќи се. Не се направија сериозни напори да се започне дијалог.  Опсадата од страна на Израел продолжи и криумчарењето на оружје од страна на Хамас продолжи. Имаше прекин на огнот, но само за да се подготви следната рунда која ние ја искусуваме токму сега.

Јас сум голем песимиста во овој момент. Се плашам дека се подготвува напад од земја и дека уште поголема болка е пред нас. На крај мора да ќе се постигне некаков договор. Се надевам дека ќе се случи наскоро, но се плашам дека нема.

Hope Man и јас зборуваме секој ден. Ние се поддржуваме меѓусебно и се грижиме за доброто на другиот. Јас имам контакти со други во Газа и ја споделувам мојата ситуација додека слушам за нивните. Многу став и болка на двете страни.

Она што јас и другите го правиме е продолжување на дијалог со пријателите во Газа. Ние работиме на тоа да го прошириме и продлабочиме овој дијалог со што повеќе луѓе на двете страни. Првиот ден после војната ние сакаме да започнеме да бараме начини да работиме заедно и да креираме една нормалност. Ние сме оддалечени само неколку километри и тоа нема никогаш да се смени. Од огромна важност е да се прошири нашиот дијалог и да се создаде доверба помеѓу оние кои сакаат да зборуваат. Да ги делиме нашите стории, стравови и надежи. Денот после војната ќе ни треба нов почеток. Ајде да започнеме да ги садиме семињата на човечност и доверба сега.

Неодамна француско-германската културна телевизија  ARTE презеде еден проект наречен Газа Сдерот каде кратки видеа беа снимени од страна на израелски и палестински тимови на дневна база во период од два месеца, кои следеа 6 луѓе од Газа и 6 од Сдерот. Резултатите можете да ги видите овде.

Фото кредит: Викимедија Комонс

Скептикот од Египет забележува:

Лондонскиот Sun и нешто помалку угледниот Telegraph известуваат дека Мајкл Џексон преминал во исламот. Весниците објавија фотографии од Џексон во Бахреин.

Мислам дека  Run CMD кажа најдобро преку неговиот имејл: „Очигледно е дека сето ова е дел од големиот план на Америка да го уништи Исламот од внатре. Мајкл Џексон работи за Дик Ченеј. Сега се има смисла.“

Од Кувајт, Loft965 напиша:

Според овој напис, Мајкл Џексон преминал во исламот. Овие гласини се шират веќе некое време, но овој пат изгледа е вистина бидејќи сите новински агенции пишуваат за тоа. Започна со Џермејн Џексон, потоа купувањето живеалиште во Бахреин и сега неговото име е Микаел (Mikaeel). Не разбирам зошто мора да се промениш името кога преминуваш во друга вера. Тоа не е задолжително. Тој го има најпрепознатливото име во светот. Не знам што треба да мислам за ова, но тој изгледа добро со вел.

Some Contrast, уште еден кувајтски блогер, исто така ја покрива темата.

Палестинско-американскиот блог Kabobfest, пишува за наводното преминување во исламот на Џексон и неговиот судски случај со бахреинскиот принц, шеикот Абдула бин Хамад Ал Калифа, синот на бахреинскиот крал кој го тужи кралот на поп за 7 милиони долари. Само што се појавија вести дека е постигната спогодба.

Во овој пост, Калаш вели:

Можеби имате слушнато за последната тужба за Мајкл Џексон – бахреинскиот принц му платил милиони долари за албум и книга кои никогаш не биле создадени. Она што веројатно не го знаете е дека Џексон има ас во ракавот…

Кралот на поп музиката премина во исламот. Слушам гласини уште откако тој започна да поминува многу време во Средниот Исток, но деталите во најновите известувања не ми оставаат многу простор за сомнеж. Тој дури го променил своето име во Микаел. Изгледа веќе не се чувствува пријатно во Јеховините сведоци.

Јорданскиот блогер Кинзи реагира на постот, велејќи:

За малку ќе напишев пост за ова, но подобро е да не дојде од мене.

Честитки, дел од исламот. Каква награда. Со среќа, кој и да му помага. Навистина е нешто.

Меѓутоа American Muslim Girl додава:

Знаеш што… Мене ми е жал за него и тој сигурно има некои проблеми, но… не знам… јас не би одбила никој, особено не некој со толку многу „следбеници“.

Поблиску до акцијата, од Бахреин, каде Џексон остана една година и имаше судење со член од кралското семејство со кое пејачот се појави на насловните страници на весниците, Есра од Mideast Youth го објави насловот: Исламот победува: Мајкл Џексон се преобрази.

Таа потоа додава:

Оваа ѕвезда е тужена од страна на принцот поради прекршување на некој „договор“ и поради тоа што не снимил песни за мир или нешто друго. Не дека некој се грижи што тој прави. Но јас понекогаш се грижам, бидејќи пораснав со него. Тогаш не бев сигурна дали е белец или црнец или дали е „забрането“ да го обожувам бидејќи се претвори во пластика. Или жена.

По се изгледа сега преминал во исламот. Сè уште сум во категоријата која не се замара.

Есра исто така пронајде саркастично писмо од пред две години, во кое фиктивен Џексон му се обраќа на светот. Во писмото, Есра пишува:

За жал легално ми е забрането да се доближам до било кое игралиште, поради она недоразбирање со моите панталони. Таа приказна доби многу внимание од медиумите. Зборувајќи за медиумите, не знам зошто сум постојано опкружен со камери. Сигурен сум дека девојчињата и момчињата од Бахреин не сакаат серија од фотографии кои покажуваат како ја уништувам мојата соба со урамена фотографија од нивниот крал.

Јас започнав да носам абаја (црна наметка која ја носат жените во Бахреин).

Последната станица е Israelicool, од Израел, кој забележува:

Исламот има нов, мрднат регрут […] Микаел? Повеќе звучи како да се претворил во руски мафијашки бос.

Но ако искочи дека Џексон преминал во исламот, се прашувам дали тој ќе адаптира некои од неговите стари песни за новите верувања. Претпоставувам „Beat It“ ќе биде најприоритетен кандидат.

Коментирајќи на овој пост, TechyNews пишува:

Ох не кутриот ислам, сигурен сум дека тие не сакаа да им се приклучи мрднатиот Џексон. Исто така дали ова е само негова прилика да носи вел наместо болничката маска за да го покрие неговото лице? Блесав Џеко, бурка е за девојки.

Лирон Тамам пишува:

Одлуката на Ливни да запре со преговорите и да тргне кон општи избори изгледа потребна. Дури и да успееше во создавањето на коалиција, тоа лесно ќе преминеше во богато подножје на изнудувања и бројни кризи. Ливни не поштеди од тоа.

И сега што? Ние ќе завршиме со локалните избори и ќе одиме право на општи избори. Различни кампањи ќе паднат од небото, право во зимската каллива земја, давејќи не во ветувања. За Ликуд, ова треба да бидат најлесните избори. Се што треба е да ги истакне постигнувањата на Кадима: Втората Либанска војна, корупцијата, Гилад Шалит, оштетувањето на правниот систем, да го прикаже Ливни како Олмерт 2 и поделбата на Ерусалим. Кадима пак од друга страна, ќе им го каже на сите она што Биби сака сите да го заборавиме – економијата. Кадима секако ќе не потсети дека тие ги поддржуваат мнозинството Израелци за враќање на сите окупирани територии. Партијата Авода? Ако има нешто останато од неа, ќе го истакнат Ехуд Барак како најдобар Министер за одбрана. Којзнае, можеби тој се стреми да биде само тоа и ништо повеќе.

…Дали партијата Авода го испушти Ехид Барак? Колку време ќе му биде потребно на Кадима за да се самоуништи? Дали Хаим Орон конечно ќе биде способен да го мотивира Мерец?

Порано оваа недела Ливни имаше две опции: 1) да биде Премиер во слаба Влада заедно со Шас по предавањето на негово барање или 2) да создаде малцинска коалиција која што може да трае само неколку месеци. Одбивањето на Ципи Ливни да се согласи да не преговара околу поделбата на Ерусалим беше суштината на несогласувањето со Шас.

Во едно интервју на ТВ Канал 1, парламентарецот Ариел Атиас (од Шас) откри дека Ципт Ливни се согласил на барањето на Шас да обезбеди 1 билион шекели под услов 600 милиони од таа сума да се пренасочи на семејствата со многу деца, а другите на различни Шас институции ..

Неколку часа подоцна, Ели Јишаи, претседател на Шас, излезе со нов напад на преговарачкиот тим на Кадима

“хипокрити, расисти и арогантни, коишто ги донесоа етничките демони”. Јишаи ги нападна луѓето на Кадима откако тие го обвинија Шас за уцена. Тој тврдеше дека „интересно е тоа што партијата Авода, којашто прими 1,5 билиони шекели за добивање на договорот за коалиција, не беше обвинета за уцена…“

Изборите во моментов се закажани за 10 ти февруари. Јас ќе се трудам најмногу што можам да ги покријам изборите,  како што ќе се развиваат случувањата, од секоја гледна точка овде на Глобал Војсис.

Програмата Колективно новинарство започна серија од видео репортажи од погледите на светот за САД. Во „Поглед од онаму“, луѓе од многу различни држави ги искажуваат своите ставови за надворешната политика, војната во Ирак, ситуацијата со Иран и кажуваат кој би сакале да биде следниот претседател на САД. Видео интервјуата се понекогаш на различни јазици, но сите се титлувани на англиски.

Ова видео исто така користи снимки од друга емисија за изборите во САД 2008, но овој пат се концентрира на странската перспектива. Ова е слично на она што Глобал војсес и Ројтерс го прават веќе некое време со Гласови без право на глас: собирање на ставови од целиот свет за изборите во САД. Доколку имате некој пост кој би сакале да го објавите на овој сајт може тоа да го направите тука.

Следната задача на проектот Колективното новинарство ќе биде светското мислење за имиграциските полиси на САД.

Мохмад Али Абтахи, поранешен ирански потпретседател и блогер, вели дека секој што е запознаен барем малку со светската политика или е барем малку чесен, ќе ги признае победите на Хезболах и Саид Хасан Насрала од последните две години. Абтахи додава:

Западните медиуми тврдат дека Хасрала е под влијание на иранските власти, кои се одговорни за надворешните работи на земјата [Либан]. Јас мислам дека ова се празни зборови, бидејќи ако нашата дипломатија може да делува за иранските интереси како што Хезболах делува за своите, Иран може да постигне големи победи. Со такви победи, како што има Саед Хасан, ние може само да посакуваме тој да биде ирански дипломатски советник.

Фуригх2007 вели дека националниот (државниот) медиум на Иран ја прославувал оваа размена, помеѓу Израел и Хезболах. Блогерот додава:

„Неколку ирански безбедносни агенти се земени како заложници во јужен Либан, но иранската влада одбива да преговара. Зошто иранската влада се радува за размената на затвореници во Либан, но одбива таков акт за спасување на ирански граѓани?“

Тоби не се сложува [Fa] и вели:

Иранските власти не се во право кога велат дека размената е понижувачки неуспех за Израел. Израел покажа огромна почит кон своите мртви луѓе.

Меѓу насловите кои следуваа по лудувањето на Двајат имаше „Ужасно лудување со булдожер во Ерусалим“. Тие исто така се насочија на претходната врска на Двајат со еврејка, со наслови како „Напаѓачот од Ерусалим имал девојка-еврејка“. Некои написи дури известија дека Двајат извикувал „Господ е голем!“

Живот од окупирана Палестина го одговара прашањето зошто Двајат е означен како терорист:

Значи ако убиството на Двајат не е со политички мотив, доколку не се однесувал според „суб-национални групи или илегални агенции“, зошто од страна на израелските медиуми, политичари и други државни службеници тој е обележан како „терорист“? Зошто кога тој дејствувал сам, поради што израелските сили и полицијата веруваат дека е непланиран настан, Двајат е означен како терорист?

Одговорот нормално е едноставен. Двајат беше палестински Арап, па затоа тој мора да биде терорист. Овој факт и само овој факт е причината поради која тој е означен како терорист.

ДесертПис исто така е свесен за насловите и го коментира вниманието на врската на Двајат со еврејка:

Навистина светско откритие… Порано беше „Сите вести што одговараат, ние ги печатиме“… Сега е „Сите вести што продаваат, ние ги печатиме“.

Затоа, јас барем нема да ги купам!

Вил од КАБОБфест споделува друга перспектива; симболизмот на булдожерот во Израел и Палестина:

Со убивање на три израелски цивили, овој акт на убиство претставува иронична трагедија. Додека пролевањето на цивилна крв не е оправдано, како ние говориме за таков акт е важно. Наместо да го означиме како изолиран инцидент или како уште еден бездушен палестински напад, навистина треба да разгледаме зошто опремата за градење стана алатка за смрт и уништување во Израел и Палестина. За Палестинците, булдожерот е симбол за израелската агресија. Еден напад од Палестинец не го менува тој факт. Ова само не потсетува на итната потреба од склучување мир.

Рима Абделкадер, на нејзиниот блог Arabisto.com, им помага на читателите да го разберат инцидентот и објаснува:

Уште еден многу важен факт, кој беше изоставен во репортажите од средата, е дека булдожерите во некои случаи се користат за да се уништат палестинските домови. Со еден дури беше убиен американскиот активист за мир, Рејчел Кои, во март 2003, која го жртвуваше својот живот за да ги спречи уривањата. Оваа информација е значајна за дискусиите на настаните од средата, бидејќи напаѓачот користеше булдожер за да убие невините цивили.

ДесертПис беше меѓу првите да го искоментира ова и беше навреден од недоволното медиумско покривање:

Пред една недела мојот драг пријател и Брат, Могамед Омер, беше скоро претепан до смрт и измачуван од страна на службениците на израелската безбедност.

Оваа недела, две израелски деца беа убиени ладнокрвно од страна на израелските сили. Осум други беа повредени.

Дали прочитавте за некои од претходно наведените случаи во некои извештај од дневниот печат?

НЕ!

Блогерот исто така линкуваше подкаст со интервју од Омер.

Во делот за коментари, Давид Балдингер одговори:

Храброста на Омер е неверојатна. Јас не би можел да го издржам овој третман. Иако измачувањето беше доволно лошо, она што е дополнително тажно е тоа што се случи после неговите среќни денови во странство. Не постои изговор или објаснување што ќе го оправда она што му се случи на Омер. Можеби нешто добро ќе искочи од ова лошо. Ова покажува дека израелската влада лаже и не може да се очекува од неа да ги контролира своите сили.

За крај, Муник – по малку од се коментираше на подкастот, велејќи:

Еден што го слушаше кажа дека ова е најтрогателното нешто што го има слушнато подолго време. Тоа е Мохамед Омер како говори од неговиот болнички кревет за Нора Баров-Фридман од Флешпоинт од Пацифика радио. Таа неодамна беше во Палестина.

Човечката нехуманост кон човек. Може само да плачете.

Петиција со која се бара акција може да се пронајде овде.

Користејќи камера, која и е дадена од проектот на Б’Тселем, Шутинг Бек, Палестинката Наваја го сними тајното тепање на членовите од нејзината фамилија, по што следуваше истрага и апсење на осомничените од страна на израелската полиција.

Во постот наречен „Камерите како оружје“, Уриел Хелман пишува во ЈТА Телеграф блогот:

„Замислете овој проект да се прошири низ Средниот Исток. Како што Израел превзема акција против разбојништвото и криминалните активности, властите од Ријад до Каиро ќе преземат акција против разбојниците во нивното општество кои ги таргетираат невините Арапи.

Има само еден проблем: Никој не е заинтересиран за тоа како луѓето во овие места се тепани, убивани и осакатени – и во некои случаи прогонувањето е извршено од нивните влади. Б’Тселем, или барем Обединетите Нации, би можеле да ги заштитат овие невини луѓе.“

Израели, кој го има видео клипот, вели:

Минатата ноќ, Стефан Колберт известуваше за некои од најважните настани што се случуваат во Израел. За почеток, Израел има нова национална птица.

Од Кигали во Руанда, една од петте главни локации на снимање, следи слајдшоу од фотографии од настанот качени на ОВИ, платформата за видеозаписи и фотографии која се користеше за промоција на содржини од денот Пангеа:

Од Хаифа во Израел, друго слајдшоу од собирот за следење на настанот близу пристаништето Цезареја:

За време на настанот, пријателите на веб-сајтот на Пангеа имаа пренос во живо од различни места низ светот меѓу кои САД, Колумбија, Италија, Јапонија, Нов Зеланд. Другите настани, како на пример Колумбискиот ден Пангеа во Меделин имаа свој веб-сајт на кој во текот на настанот беа објавувани блогирањето во живо, стриминг видеозаписите и фотографиите.

Нокиа, партнерот на денот Пангеа го организираше Натпреварот на Нокиа за најдобри видеозаписи од мобилни уреди 2008 паралелно со останатите настани, а петтемина финалисти беа внесени во секоја од петте различни локации на снимање. Можете да ги погледнете победничките видеозаписи на веб-сајтот ОВИ за денот Пангеа. Финалистите беа: „Кругови насекаде околу нас“ од кајум – Индија, „Насмевка“ од гуфилопез - Индонезија, „Чудесни виножита! снимени и монтирани на мојата Нокиа Н93“ од рупертоу – Обединетото Кралство, „Играта“ – Јужноафрикански деца се забавуваат во просторија за видеоигри“ од екачучо и „Облаци во движење“ од пјерба – Италија.

Добитникот на Големата награда на веб-сајтот на ОВИ за Пангеа/Нокиа е екачучо и неговиот видеозапис со Јужноафриканските деца како играат видеоигри, кој доби патување во Резерватот на горилите во Руанда, во придружба на цела екипа која ќе му помогне на победникот да го сними своето патување.

Од извлекувањето организирано од Нокиа и Вомворлд, чиишто резултати беа објавени од Продукцијата на Дејвид Хауел, креаторот на победничкиот видеозапис би добил Нокиа Н82, футрола, триножник, мемориска картичка, слушалки и звучници. Избраниот видеозапис беше „Чудесни виножита“, и во своето соопштение тој спомна тој бил избран за победникот бидејќи тој најдобро го отсликувал духот на мобилниот видеозапис: снимајќи ги оние ретки моменти кои би можеле да исчезнат и никогаш да не се повторат.