Тој пак го направи тоа, а овој пат ја доби Нобеловата награда, на изненадување на многумина -вклучувајќи го и неговото. Наградата на претседателот на САД Барак Обама испровоцира сериозни дебати на Блискиот Исток и еве неколку од реакциите.

Мо-ха-мед, кој се опишува себеси како „постојан бегалец“ во The Traveller Within гледа на наградата како обид за популарност:

Засрамен сум за комитетот за доделување на Нобеловата награда.

Мал, 5-член комитет од Норвежани беше опседнат со публицитет и само неколку во светот знаеја кои се водечките фигури на полето на медицината или економијата и само неколку се грижеа за најновите откритија во физиката и хемијата - наградата отиде онаму каде што може да се направат наслови.

За мировните напори на Обама, блогерот, кој е во моментов во Египет, пишува:

Рекордот на Обама во „светскиот мир“ не е површен - ужасен е.

Гвантанамо не е затворен. Ирак е сè уште не е среден. Се праќаат повеќе трупи во Авганистан, а не помалку. Американските војници вмешани во тортура не се осудени.
И да не почнам за неговиот смешен обид за нецелосното обраќање за проблемот на Блискиот Исток, кој заврши со тоа што Израел апсолутно, му се качи на г**.

На Twitter, gr33ndata [арапски], од Египет, пишува:

И Amr Ezzat додава:

Од Мароко, блогерот, Eatbees ја опишува ситуацијата како парадоксот на Обама и дебатира:

Барак Обама е човек на мирот - според комитетот за доделување на Нобеловата награда, најеминентниот човек на мирот во нашето време – сè уште е раководи армија која води две војни во исто време; мрежа на држави - клиенти, странски воени бази и тајни затвори; шпионска агенција која соработува со гангстери и терористи итн. Најпрво, логиката на неговата позиција, бара од него да ги брани интересите на американската империја (дефинирана како таква од кого? од гласачите? Конгресот? неговите воени шефови? камарилата на банкари и индустријалци?) и само тогаш, како чисто споредна работа, да се постигне хуманистичката цел на мирот.
[…]

Значи го имаме парадоксот на човек кој праќа беспилотни летала во планините на Пакистан за да бомбардира цивили, кој се поздравува со екстремисти како Нетанјаху и марионети како Абас, а ги избегнува вистинските демократи како Зелаја во Хондурас; но ние сме толку фасцинирани од тоа што тој би можел и би се осмелил да направи, што му ја дадовме Нобеловата награда по само девет месеци од неговото стапнување. Сега и самиот сум обожавател на овој парадоксален човек, но ние сме толку прегладнети за хумано водство во светот што сме подготвени да ги наградиме намерите како да се готови факти?

Во Израел, Јаел признава дека го сожалува Обама, велејќи:

навистина те тера да се чувствуваш засрамен од честа. Ова го става Обама, не по негова вина, во ужасно незгодна положба.

Вчера, една од најбараните фрази на Гугл беше „Нобеловата награда на Обама, дали е шега?“ и денеска, ако ги побаравте клучните зборови Обама и Нобел, во една од топ-сугестиите се вклучуваше „за што“.

Неговите причини, поради кои наградата не е во корист на Обама, се:

Прво, луѓето чуствуваат огороченост спрема некој кој добил нешто што не го заслужува, нели? […] Второ, со ова Обама станува подложен на критика во иднина: не само ако не успее да ја заслужи наградата (а перцепцијата за она што е потребно за заслуга на наградата е многу голема), но секогаш кога ќе направи нешто што може да биде видено, дури и најмалата група на противници, кои водат сметка што еден „добитник на Нобелова награда“ треба да прави, ќе бидат саркастични со изрази како „г. Добитник на Ноблова награда“ и тоа со тек на време ќе влезе во свеста на јавноста.

Таа го завршува нејзиниот пост со:

Навистина изгледа како да комитетот за Нобелова награда да го намести на неуспех, исмејување и сожалување. Тие не му направија никаква услуга.

Кантавторот Леонард Коен го посети Израел оваа седмица, со распродаден концерт, изведувајќи пред толпа од 47,000 обожаватели. Израелските блогери, кои беа среќни да присуствуваат, дадоа френетични критики.

За време на неговиот престој, Коен го претстави и своето наследство, инаугурирајќи го Фондот за помирување, толеранција и мир, фондација посветена на промовирање на мирот меѓу Израелците и Палестинците.

Концертот

Во статија насловена како „Високиот свештеник“, весникот Ерусалимски прошетки објави:

Цела недела на сите од работа им кажувам дека во четвртокот имав состанок со еврејскиот висок свештеник - Коен Гадол (свештеник со божји дух), свештеникот над свештениците.

(”Коен ”на еврејски значи свештеник, црковно лице)

Гласот на Леонард беше перфектен. Групата беше неверојатна. Тој беше неверојатен. Публиката беше одлична. Бучни кога треба, а пак кога тој прозборе, можеше да се чуе мува. Се беше неверојатно. И да, вредеше целото богатство што го потрошив.

Титулата на Коен не е од ништо. Jerusalem Wanderings напиша:

Изгледа дека бевме на иста бранова должина или пак јас сум некаков пеколен пророк, затоа што на самиот крај пред да ја напушти сцената тој застана кај микрофонот со подигнати раце и како што еврејски свештеник го благословува народот, така и Коен, високиот свештеник, ја благослови публиката на еврејски, со стариот свештенички благослов – „Господ да ве благослови и чува. Да свети Неговото лице над вас и да биде милозлив. Господ да ве чува и да ви даде мир.“

Леонард Коен [Извор Мајк Дарнел, Digital Art Jerusalem]

Мајк Дарнел од Дигитална Уметност Ерусалим е слично наклонет. Во статијата со наслов, „Ја видов живата легенда сношти“, тој пишува:

Човекот некако успеа да им го овозможи чувството на 50,000 луѓе, кои дојдоа да го слушаат, дека сите сме во некој интимен џез-клуб и Коен освен што пееше пред маса луѓе, всушност тој само ја делеше вечерта заедно со најинтимниот круг на најблиски пријатели.

Види ја ги фотографиит од концертот на Дарнел на Flickr.

Извадок од концертот објавен од CityMouseGuide на YouTube ви овозможува да ја почувствувате атмосферата.

Фондацијата

Средствата од концертот, проценети на околу 2 милиони долари, ќе бидат донирани во Коеновата фондација, Фонд за помирување, толеранција и мир, како и форумот Круг родители-семејство, Палестинскиот центар за истражување и информации, радио Kol HaShalom [на англиски: Voice of Peace (Глас за мир)], и Спасете ги децата - Перес центар за мир.

Роберт Кори, менаџерот на Коен елаборираше: „Леонард реши дека кога ќе настапува во Израел сака парите да останат тука. Сретнавме многу Израелци и Палестинци кои го прават истото, посветени на мирот“.

Препрачано за читање–

За повеќе информации околу врската на Коен со Израел,прочитајте го написот на Израели(Israelity), “Другиот Коен во Израел.”

Новиот израелско-палестински интернет бизнис наречен G.ho.st (дух) ги предизвикува Microsoft и Google на натпревар во развивањето на “cloud computing” оперативен систем кој им овозможува на луѓето да пристапуваат до своите фајлови и софтвер преку интернет.

G.ho.st беше покренат на 13 јули и нуди 15GB слободен диск простор како и најразлични апликации за едитирање на документи, презентации и табели. Системот му овозможува на корисникот да управува со електронска пошта, фотографии, видеа, обележувачи и опција за пристап преку било кој компјутер или преносен уред кој има интернет пристап. Оперативниот систем моментално е достапен на 20 јазици, вклучувајќи го и еврејскиот и арапскиот. G.hos.t е отворен за подобрувања на преводите како и придонесувачи за нови јазици, правејќи го пристапен до колку што е можно повеќе луѓе.

Еве видео кое објаснува како системот бил развиен:

Слоганот на оперативниот систем “Без ѕидови” е она што предизвика многу возбуда. G.ho.st не само што ги надминува технолошките ѕидови или бариери правејќи ги податоците нешто што повеќе не е поврзно со уредот, туку исто така и ги надминува и политичките ѕидови и поделби.

Виртуелниот оперативен систем е резултат од ретката соработка помеѓу израелски и палестински развојни тимови на двете страни од неславниот поделбен ѕид на Западниот брег. G.ho.st беше оформен во 2006 од Зви Счребер, израелски бизнисмен, а главниот инженер Елиас Кхалил е Палестинец.

Нивните тимови никогаш си ги немаат видено канцелариите затоа што Палестинците често не можат да добијат дозвола за влез во Израел. А, пак Израелците немаат дозвола за патување во одредени области на Западниот брег. Најчесто комуникацијата помеѓу двата тима се одвивала преку видео конференција. Како што објаснува веб сајтот на G.ho.st

Духовите одат низ ѕидови и првиот ѕид низ кој оди G.ho.st е ѕид од 425 милји и ограда кој Израел ја гради во Западниот брег помеѓу себе и Палестинците и кој физички го дели G.ho.st тимот на два. Сепак интернетот и позитивната колаборација помеѓу човечките суштества ги минува сите физички граници.

Досега најчестите реакции за оперативниот систем се позитивни. Еве некои од коментарите кои се појавија на  Twitter:

sstrand12 :

Виртуелно исполнет систем, развиен од израелско - палестинскиот тим. Навистина корисен, нема повеќе испраќање на електронска пошта на себе: http://g.ho.st/

jebbrilliant:

Мислам дека G.ho.st има огромен потенцијал за оние кои не можат да си дозволат компјутер, но имаат пристап до еден. Проверете на G.ho.st

wllm:

Зошто не можеме да се сложуваме? Како овие луѓе: http://bit.ly/MySDY #cloudcomputing #g.ho.st #palestine #israel #cloudheads

Изгледа дека постои интерес за користење и развој на оперативниот систем во иднина:

jebbrilliant:

@Ew4n Недостасува мобилна верзија, но предвидувам дека G.ho.st ќе им биде користен на луѓето со основни слушалки и пристап до заеднички компјутер.

markherring:

Дали некој го користи  g.ho.st со своите ученици. Може да ја реши заштитата на податоците и чувањето на истите во училиштата. Нема потреба од огромни сервери?

Без разлика на тоа како се развива овој оперативен систем, или дали е успешен или не, G.ho.st е добар индикатор дека соработката низ линиите на конфликтот е можна кога луѓето  го примаат светот без ѕидови.

Првата книга за хомосексуалците која е преведена на арапски, откако оригинално е издадена на англиски јазик, наиде на проблеми веднаш по печатењето.

Книгата „Патувања на хомосексуалците во муслиманскиот свет“, збирка од приказни собирани од колекции од муслимански и не-муслимански писатели и уредена од новинарот Мајкл Луонго, беше преведена на арапски од издавачот Arab Diffusion.

Издавачот, пак одбрал да го преведе зборот хомосексуалец како شاذ (shaath), збор што значи ‘девијантен ‘ или ‘перверзен';-на разочарување на авторите и хомосексуалната заедница со арапски говор.

Загриженоста за преводот избран од издавачот рефлектира поширока загриженост околу негативната терминологија која се користи во арапските медиуми општо за опишување на хомосексуалците. Организациите за правата на хомосексуалците и индивидуалците во арапскиот свет ги  притискаат медиумите да започнат да го користат зборот مثلي (mithlyy) - термин без негативната конотација поврзана со shaath.

Низ арапскиот свет  хомосексуалноста останува табу и во целост не е одобрена од општество.
Bint el Nas, сајт за LGBTQ жени (LGBTQ  - термин кој означува разноликост во сексуалниот и половиот идентитет) поврзани со арапскиот свет кои се обидуваат да ја сменат тесната слика за хомосексуалците вели:

Арапскиот јазик нема позитивни зборови за да се искажат емоционалните или сексуалните врски помеѓу двајца луѓе од ист пол. Познати изрази во формалниот или класичниот арапски се негативни или деградирачки: „shouzouz jinsi“ (неприродна или абнормална сексуалност), „loowat“ (хомосексуален акт помеѓу мажи, во врска со приказната за пророкот Лот од  Библијата или Лут од Куранот) и „sihaq“ (хомосексуален акт помеѓу жени). Сепак, за време на последните години од дваесеттиот век, некои социолози, психолози и новинари со развиена професионална свест, започнаа да го користат позитивниот израз „junusiya misliya“, што претставува точен превод за хомосексуалноста - збор кој најпрво бил користен  во европските јазици низ светот пред 100 години.

BBint el Nas издаде речник од позитивни арапски изрази за сексуалноста, кој може да се погледне овде.

Многу луѓе се фрустрирани од тоа што конвенционалните медиуми не ги применуваат позитивните изрази и што тие не се користат од општество. Алжирскиот блогер Belphoros, пишувајќи на својот блог L'Algerie en Rose, го посочува токму тоа:

Il existe tres peu de terme en arabe, on n'aime pas nommer les choses, en ignorant les choses on croit les anuler, les nier, mais ca marche pas, c'est de l'hypocrrisie, il faut affronter les choses et avoir le courage de les nommer, essayons d'appeler Un CHAT un CHAT.

Тој продолжува:

Les termes qui concerne l'homosexualite' sont tres pejoratifs, …
Il faut qu'il y ai des termes neutres qui nous identifient, on doit travailler pour traduire les termes, enrichir le dictionnaire arabe, …

Belpheros повикува да се забранат сите понижувачки термини за хомосексуалноста употребувани во медиумите и нивно заменување со неутралниот термин mithlyy (за маж хомосексуалец) и mithlyya (за жена хомосексуалец).

Во 2006 година, Хала Горани од CNN го напиша овој напис известувајќи за хомосексуалноста во Бејрут. Кога арапските спикери од CNN биле прашани за најдобар превод за „хомосексуалец“ на арапски, тие си дале следните одговори:

Си ги почешаа главите. „Luti“ беше еден предлог. „Shaz“ беше понуден по имеил. Овие термини се широко познати, но всушност на арапски се преведуваат како „перверзен“ или „девијантен“.

Иако се повеќе позитивната терминологија се применува во некои главни публикации како либанскиот Al-Akhbar, единствениот арапски весник кој ги застапува правата на LGBTQ и ги покрива случувањата во врска со нив во позитивно светло, во повеќето случаи хомосексуалците се портретирани негативно во медиумите и истите негативни термини се користат одново и одново.

Nireblog неодамна воскресна пост оригинално напишан од Рики на Gayboyweekly:

Повикувајќи се на употребата на зборот „shaath“, Рики прашува:

الشذوذ بصفة عامة وباختصار هو ان يفعل الانسان شيء ضد طبيعته،فالمجرم شاذ والارهابي شاذ. وللاسف،يطلق بعض الناس لقب شاذ على المثليين،إما عن جهل او عمد،والسؤال المحير: كيف يطلقون لقب شاذ على المثليين ويقولون انهم يفعلون عكس طبيعتهم

Тој посочува:

لقد خلق المثليين بطبيعتهم كما خلق المختلفين جنسيا بطبيعتهم،فالمثليين والمختلفين جنسيا اناس طبيعيين لا يختلفون عن بعضهم لا بالانسانية ولا بالشكل ولا بالطبيعة ….والشاذ الحقيقي هو الذي يسعى دائما لاقصاء الاخر

Уредникот на „Патувања на хомосексуалците во муслиманскиот свет“ Мајкл Луонго бараше од издавачот да употреби по неутрален превод, но книгата веќе беше дистрибуирана и тешко дека ќе биде променета.

Ричард Амон, кој пишува за Globalgayz и коавтор на книгата известува:

„Жално е што оваа книга, која е искрено сведоштво за хомосексуалецот во муслиманскиот свет да биде со погрешно преведен наслов со термин кој ги понижува хомосексуалците. Жално е што дојдовме толку далеку во борбата за правата на хомосексуалците и нивното признавање за еден не освестен јордански издавач јавно да не понижи.“

И покрај негативниот одговор на преводот на насловот, факт е дека книгата беше преведена и издадена за дистрибуција на арапски и тоа само по себе е големо постигнување. И бидејќи поголемиот број литература  и информации кои се однесуваат на хомосексуалците не се преведени ниту издадени на арапски, на оние од арапскиот свет кои не знаат некој од европските јазици им беше одземена можноста да станат свесни, едиуцирани и себе афирмирани преку изложување на јавна расправа.

На блогот на весникот Huriyah's, уредникот  Afdhere Jama ја  посочува оваа точка, велејќи:

јас повеќе би сакал кога би се користел зборот“مثلي”/”mithlee”, кој литерарно означува „ист (i.e, ист -секс)“. Но многу е значајно што воопшто има превод на арапски на оваа книга што и би се занемарила употребата на овие груби зборови.  Повеќе ме интересира содржината на книгата … отколку насловот.

Во неделата беше цитиран палестински извор со изјава дека највисокото лице на Хамас, Махмуд Захар бил повреден за време на последните денови од операцијата Cast Lead во појасот Газа. Весникот исто така изјави дека Захар бил однесен во Каиро, Египет, пред да може медицински тим да влезе во просторот на појасот каде тој бил повреден. Нема понатамошни детали ниту за сериозноста на повредата ниту пак за неговата сегашна состојба.

Според извештајот на Аван, лидерот на Хамас, Махмуд ал-Захар [полу Египќанец] е повреден во последните денови на израелската агресија во појасот Газа и тајно пренесен со амбулантно возило.

Effi Fuks пишува:

מחמוד א-זאהר נחשב ל”חסן נסראללה” של חמאס עזה. בפועל, א-זאהר הוא האדם הבכיר ביותר הנהגת חמאס ברצועת עזה (אף יותר מראש הממשלה, איסמעיל הנייה) והוא אוחז בתיק החוץ של ממשלת חמאס. מחמוד נחשב לדובר המיומן והמתוקשר ביותר של חמאס ברצועה ובימיה הראשונים של המערכה ברצועת עזה אף הספיק להתראיין ולשוחח בטלפון. אולם, יום אחד, אבדו עקבותיו של מחמוד כששמועות רבות מאפילות על גורלו, חלק מהשמועות מדברות על מותו, חלק על אשפוזו במדינה רחוקה וחלק אף מרחיקות לכת עוד יותר. ילדים יקרים, האם תוכלו לסייע לקורא המבולבל למצוא את מחמוד?

(благодарам за линкот Насер!)

Иако агресијата во Газа навлезе во третата седмица, арапските лидери не одговорија на потребата од одржување на итен самит за земјите членки на арапската лига на кој што повикаа Катар и Сирија.  Сириските блогери се разлутени на политичкиот пинг-понг кој што се случува во врска со оваа суштинска тема што може да се опише како најголемото политичко разединување во недамнешната арапска историја.

Саша, од Syria News Wire извикува во неговиот последен пост насловен  „Срамота, срамота, срамота за Арапскиот свет“  :

Патетичните Арапи не можат дури ни  да се потрудат да присуствуваат на итниот самит на Арапската лига за да дискутираат за масакрот во Газа.

Вие безполезни, неодговорни, себични,  бесрамници. Дали дури се откажавте и од преправање дека не застапувате?

Тој исто така  ги набројува земјите кои беа против самитот:

Ова се земјите кои не можеа да се потрудат :
Египет, Саудиска Арабија, Кувајт, Ирак, Јордан, Тунис, и  Бахран.
Вие свињи.

Syriangavroche се согласува со Саудиска Арабија и Египет за неодржувањето на итен арапски самит со огорчен сарказам:

Мислам дека се согласувам со Египет и Саудиска Арабија во нивното одбивање за одржување на Арапски самит.  Ова согласување потекнува од мојата грижа за психолошкото добро здравје на жителите на Арабија. Подобро е понижувањето да биде поделено на палатите во Арапската престолнина, отколку да биде комбинирано сето тоа одеднаш во еден хол. Тоа ќе предизвика траума и покрај способноста на арапските жители да се справат со нештата, иако оваа способност е многу напредната благодарение на господ и нашиот мудар владеачки  режим.

Ова се случува додека новинските агенции скокаа да објават дека Боливија и Венецуела го избркале израелскиот амбасадор врз основа на делата против човештвото коишто беа извршени во Газа, а израелските амбасадори се уште го уживаат гостопримството на „скромните“ арапски земји.

3abdallah [арапски] ги декларира  двете латино-американски земји како „арапски“. Тој продолжува понатаму за да објасни зошто:

Арапска Република Боливија

Чавез Арапско Кралство

Да, Боливија е арапска, арапското е повеќе од јазик,арапското е застој. Вистинскиот Арап е храбар и одбива неправда.

A.H. од  damascene blog ги искажува своите чувства кон застојот  на „ скромните “ арапски земји:

Порано се нарекував себеси скромен, но во текот на овој бран на кризи, „скромните“ арапски земји успеаа да ја свртат скомноста во синоним за кукавичлук.

Дури и тешките зборови на Al-Gaddafi на претходниот арапски самит „Ништо не не поврзува нас Арапите, освен оваа соба“, сега создаваат празнина

Блогерите ги повикуваат своите читатели да ги земат телефоните и да им се јават на жителите на Газа со цел да им ја покажат својата поддршка. На другиот крај од спектарот, палестинските активисти ги убедуваат своите читатели да им се јават на израелските службеници и да им го трошат времето, како и да ги бомбардираат нивните факсови и електронски пошти со пораки.

Јорданецот Мохд Каваја, кој блогира на Shoot 4 The Moon (Цели кон месечината), ја споделува својата идеја:

Верувам дека протестирањето е навистина поддржувачка акција, како додаток на финансиски донации и други начини на поддршка. Но, ова го пишувам со цел да предложам друг ефективен начин за морална поддршка на луѓето од Газа и да им покажеме дека сочувствуваме со нив; тоа ќе го направиме едноставно со телефонски повик!?
Да, навистина може да ги поддржите луѓето од Газа доколку им се јавите на телефон и да им кажете колку се гордеете со нивната упорност, храброст и отпор против нехуманиот, варварски напад врз Газа. Јас го испробав и можам да ви кажам дека тие би сакале да не слушнат и да бидат ислушани од вас.

Неговиот план е навистина толку едноставен како што звучи. Тој додава:

За да свртите на случаен број во Газа, се што треба да направите е да свртите:
+970828 XXXXX (додадете случаен број составен од 5 цифри)
+970820 XXXXX
+970821 XXXXX

Каваја исто така ги охрабрува читателите да ги снимат своите разговори и да ги објават на Граѓани на Газа онлајн.

Арапскиот Американец Батоул А, кој се идентификува себеси како Муслимански Черкез, собра храброст и телефонот и повика случаен број во Газа. Батоул објаснува:

Денеска повикав број во Газа. Случајно домаќинство, само притиснав неколку случајни броеви и чекав некој да се јави од другата страна…и се случи. Се изненадив. Како да не беше очекувано и како да не верував дека ќе се случи. Моите реченици беа фрагментарни за палестинската госпоѓа од  другата страна на жицата додека собирав сила и додека не ми се нормализираше гласот.
[…]
За кратко таа зборуваше, а јас слушав, но полека ја губев мојата сила од нејзините зборови. Сакав да плачам. Сакав да ги заштитам нејзините чувства некаде длабоко во моето срце. Сакав да и покажам срдечност. Сакав да бидам со неа…барем немаше да се чувствувам толку виновно, толку беспомошно!

Во меѓувреме, палестинскиот блогер Хаитам Сабах предводи напад за бомбардирање на телефоните, мобилните, факсовите и електронските пошти на израелските службеници. Тој ги наведува целите на неговата кампања:

1. Бомбардирајте ги нивните телефони/мобилни/факсови со анти-воени, анти-ционистички пораки. Тие може да бидат во форма на повици, факсови па дури и СМС.
2. Трошете им го времето на овие воени криминалци колку што може повеќе. Некои од нив не прават ништо друго освен што се појавуваат на телевизија за да шират лаги и омраза. Тие го оправдуваат убивањето на палестинските деца и цивили.
3. Директно пренесувајте им ја пораката дека се гадиме од она што го прават и дека треба да престанат веднаш
4. Покажете им го степенот на поддршка која Палестинците ја имаат после сведоштвото на светот за воените злосторства во Газа.

Mystic’s Muses (Мистични музи) се приклучува кон кампањата и вели:

Имате храброст да се приклучите кон технолошката војна?
Ајде сите да ги блокираме/бомбардираме копнените линии, мобилните, факсовите и електронските поштенски сандачиња на израелските воени криминалци со пораки! Да не им дозволиме на овие варвари терористи да уживаат ниедна секунда во масакрот кој го извршуваат!

Блогерот потоа ги предупредува своите читатели да превземаат сигурносни мерки за својата приватност.

Какво е чувството кога не може да ги заштитите своите деца? Во овој пост составен од извадоци од блогови од Газа ќе бидат опфатени мајките кои се уништени од вина гледајќи ги своите деца во терор: „Дали погрешив што имав деца? Дали имам право да бидам мајка?“

Палестинскиот фото-новинар Самех Хабеб блогира на Gaza Strip, The Untold Story (Делот Газа, некажаната приказна):

Голем дел од Газа тоне во темница уште од почетокот на оваа војна. Имав неколку проблеми при праќање на овој извештај поради проблеми со струјата. Денес, ракета ја погоди куќата на вујко ми. Мојата куќа доби неколку шрапнели од ракетата. Благодарение на Господ сите сме добро, но не знам што би се случило следно. Јас живеам источно во Газа, во делот Тофах, каде артилеријата поминува постојано.

Натали Абоу Шакра, либански активист, пишува на групниот блог Moments of Gaza (Моменти од Газа). Во нејзиниот пост таа преведува два летоци фрлени од израелската војска во кои ги замолуваат граѓаните на Газа да им дадат информации за локацијата на војниците на Хамас. Натали коментира:

Она што ме шокираше е корисничкото име што го избрале за нивниот имејл. „Helpgaza2008 (Помогни и на Газа 2008)“?!
Мислам дека овој нивен имејл заслужува да биде бомбардиран со вистинскиот тип на пораки!

Мирмен Карма Елсарај пишува на групниот блог Lamentations-Gaza (Плач-Газа):

Има некои работи коишто не се добро пренесени во вестите, чувствата!! Јас имам три деца, ќерка Ноур која има 14, син Адам кој има 9 и друг син Али кој има 3 години. Ние живееме во дел од Газа кој порано беше именуван како „безбеден“. Веќе никаде не е безбедно. Моите деца не можат да спијат и јас не можам да им помогнам. Чувството на беспомошност и вина (кои секогаш ве прогонуваат поради вашата неспособност да ги заштитите или барем да ги задоволите вашите деца) се посилни од оние на страв и ужас. Вчера, мојата ќерка на телефон му кажуваше на новинар дека никогаш не ја добила вистинската поддршка од мене кога и била потребна при секое бомбардирање. Бев шокирана!! Се чувствувам толку виновна бидејќи мојата ќерка го чувствува мојот страв. Но, зар не е нормално да се биде исплашен?! Адам има асма и користи вентилатор. Поради стресот и загадувањето настанато од руините, тој почесто добива напади, а нема струја за неговиот вентилатор. Секој пат кога тој има напад, мора да го вклучиме генераторот за него и потоа да го исклучиме. Немаме доволно гориво за да го држиме генераторот вклучен и не знаеме до кога ќе трае ова. Али не разбира што се случува. Секогаш кога има бомбардирање тој вреска од страв, а кога ќе заврши тој ја користи својата имагинација и раскажува приказни за „gasef (бомбардирање)“. Децата не спијат. Нашите денови и ноќи ги поминуваме во една соба со мојата снаа и нејзината ќерка. Може да се осети стресот и стравот. Може да ги видите на сечие лице.
Минатата ноќ размислував за сето ова. Не сакам никој од мојата фамилија да биде повреден и мислев ако нешто се случи, се молам да ми се случи мене, а не на моите деца. Тогаш помислив дека не сакам моите деца да ме видат растргната на парчиња. Сцените на телевизија од убиените луѓе се ужасни и знам што значи за децата да видат такво нешто. Она што навистина го сакам е сето ова да престане и јас и моите деца да живееме како сите останати во светот. Сакам да се ослободам од чувството на вина кон моите деца. Дали погрешив што воопшто имав деца? Дали го немам правото да бидам мајка? Но, дали навистина добро ја вршам мајчинската работа во овозможување задоволство на моите деца? Знам дека не е моја вина, но јас знаев дека живеам во Газа, а Газа не е здрава околина за растење на деца. Дали бев толку себична да мислам само на моите чувства и желба да бидам мајка и да ги игнорирам моите очекувани неуспеси за заштита на моите деца?

Австралискиот активист Шарин Лок пишува на Tales to Tell (Приказни за раскажување):

Четврток: Црвениот Крст координираше евакуација во Зајтоун. Докторот Саид би изгледал добро на постер на Црвениот Крст – црн џемпер, избричена глава, доволно мускули за да го држи знамето на Црвениот Крст над неговата глава два саати додека бевме зад воените линии. Дефинитивно би го поканиле на кафе за да го чуете неговото мислење за состојбата на светот. Неговиот колега повеќе личи на сметководител, но неговата работа е да не заштитува – со себе има воки-токи и постојано преговара со војската додека се движиме. Со Мај, мала и брза жена која е инженер за Црвената Полумесечина, која ги надгледува сите возила и слично, носев носилки и вода. Околу 8 смели болничари на Црвената Полумесечина ни се приклучија, носејќи панцири. […]
Кога јас бев дете, бев многу свесна за воените зони, но секогаш мислев дека се случуваат на места различни од мојот дом. Би сакала да ви кажам што гледам сега додека одам. Гледам расцветени винови лози. Светли завеси на прозорците. Кокошки како се движат наоколу. Знаете, ова е вашиот дом. Ова е градината каде си играат вашите деца. Ова е вашата куќа со огромни дупки во неа, со израелски снајпери кои демнат на нејзиниот покрив, со мртов војник на отпорот потпрен на вашиот ѕид.

Низ арапскиот свет блогерите поставуваат песна наречена We will not go down (Song for Gaza) – Ние нема да се предадеме (Песна за Газа) од Микаел Харт. Адхам Калил од кампот Јабилија, кој блогира на Free Free Palestine (Слободна Слободна Палестина) е еден од нив:

Градот Газа и израелскиот град Сдерот се оддалечени само неколку километри. Пред една година, иако луѓето живееја во сурови услови под израелска блокада и Сдерот беше постојана цел на ракетни напади кои доаѓаа од појасот Газа, беше започнат еден блог од страна на двајца мажи, по еден во двете места. Оттогаш, тие го документираат своето искуство и ни ја даваат нивната перспектива на настаните, вклучувајќи ги оние од изминатата недела.

Life must go in Gaza and Sderot (Животот мора да продолжи во Газа и Сдерот) е заеднички блог пишуван од  “Peace Man (Човек за мир)” во Газа и “Hope Man (Човек со надеж)” во Сдерот. Нив двајца ги запознал Дени Гал, кој работи за една НВО која е посветена на ефектите од конфликтите во Средниот Исток и тие блогираат од јануари 2008 година:

Овој блог е пишуван од двајца пријатели. … Постои тековно насилство помеѓу Израел и Газа кое особено се интензивираше од октомври 2000. Многумина се убиени и многумина се повредени. Медиумското покривање на двете страни е екстремно пристрасно. Нашиот блог е пишуван од двајца вистински луѓе кои живеат и комуницираат на двете страни од границата.

Во својот последен пост,  Peace Man вели:

Откако започна операцијата во појасот Газа, во два дена повеќе од 300 луѓе се убиени и 200 исчезнати и околу 160 се во критична состојба. Израел ги уништи сите полициски станици и Владини центри. Полиција и цивили и деца кои [беа] убиени во оваа операција.

Многу е тешко да се опише што се случува во Газа, страшна катастрофа, каде авионите не прават разлика помеѓу цивили и војска и деца.
Во овој момент има тенкови околу Газа кои се подготвуваат за инвазија на појасот Газа.

Јас ја молам меѓународната заедница да го сопре ова што се случува во Газа и се надевам на договор за прекинување на огнот и да се ослободиме од насилството
Затоа што насилството ќе донесе уште повеќе насилство.
Ќе се јавам повторно со повеќе информации за ситуацијата.

Hope Man ни ја дава својата перспектива:

Многу луѓе го напуштија Сдерот и моја проценка е дека помалку од 50% од луѓето се останати. Многу малку луѓе шетаат на улица и не може да се видат деца никаде.

Војната беше голема грешка, па сепак не е чудо што толку многу луѓе во Израел ја поддржуваат. Моменталната реалност од ракети како паѓаат во Сдерот и други места во последните 8 години е страшна реалност. Mногу луѓе од нашиот регион го напуштија засекогаш во изминатите години. Да се подигаат деца во ваква реалност се чини скоро изопачено и со сигурност неодговорно.

Постои едно чувство во најголем дел од израелското општество, дека се нема избор освен да се нападне Газа и да се сопрат пукањата еднаш засекогаш. Ова е очекувана човечка реакција на тековната ситуација.

Кажувајќи го ова, јас лично мислам дека е страшна грешка која можеше да се избегне. Во времетраење од 5 месеци имавме скоро комплетно прекинување на огнот. Наместо да го искористиме овој долг период и да постигнеме долгогодишен договор, двете страни го потрошија времето подготвувајќи се за оваа војна, планирајќи се и вооружувајќи се. Не се направија сериозни напори да се започне дијалог.  Опсадата од страна на Израел продолжи и криумчарењето на оружје од страна на Хамас продолжи. Имаше прекин на огнот, но само за да се подготви следната рунда која ние ја искусуваме токму сега.

Јас сум голем песимиста во овој момент. Се плашам дека се подготвува напад од земја и дека уште поголема болка е пред нас. На крај мора да ќе се постигне некаков договор. Се надевам дека ќе се случи наскоро, но се плашам дека нема.

Hope Man и јас зборуваме секој ден. Ние се поддржуваме меѓусебно и се грижиме за доброто на другиот. Јас имам контакти со други во Газа и ја споделувам мојата ситуација додека слушам за нивните. Многу став и болка на двете страни.

Она што јас и другите го правиме е продолжување на дијалог со пријателите во Газа. Ние работиме на тоа да го прошириме и продлабочиме овој дијалог со што повеќе луѓе на двете страни. Првиот ден после војната ние сакаме да започнеме да бараме начини да работиме заедно и да креираме една нормалност. Ние сме оддалечени само неколку километри и тоа нема никогаш да се смени. Од огромна важност е да се прошири нашиот дијалог и да се создаде доверба помеѓу оние кои сакаат да зборуваат. Да ги делиме нашите стории, стравови и надежи. Денот после војната ќе ни треба нов почеток. Ајде да започнеме да ги садиме семињата на човечност и доверба сега.

Неодамна француско-германската културна телевизија  ARTE презеде еден проект наречен Газа Сдерот каде кратки видеа беа снимени од страна на израелски и палестински тимови на дневна база во период од два месеца, кои следеа 6 луѓе од Газа и 6 од Сдерот. Резултатите можете да ги видите овде.

Фото кредит: Викимедија Комонс

„Што може да ги усреќи повеќе вашите деца оваа година од играчка која наликува на терорист на Ал-Каеда?“, прашува палестинско-американскиот блогер Навал од Bloggin’ Banat.

Играчката ја добивате целосно опремена (што е одлично бидејќи ќе ви заштеди пари за време на оваа финансиска криза). Доаѓа заедно со рачни гранати, пиштол, пушка и најважното исфрлач на ракети (кул, нели?). И колку да знаете има и фигура од нацист мајор. Знаете, само колку да ја изедначите огорченоста.

Креирана по класичните Лего фигури, играчките се направени од BrickArms од Редмонд, Вашингтон (САД). Сајтот нуди 10 војнички кукли, вклучувајќи американски маринци и нацисти, како и 31 различни оружја.

Куклата прикажана погоре е позната како „Mr. White (г. Бел)“ и се продава по цена од 14 американски долари. Додатоците кои доаѓаат со неа се шлем, пиштол, пушка, гранати и реденик.

Доколку размислувате да купите играчка за време на празниците, треба да знаете дека има голема побарувачка и за повеќето од играчките продажбата е сопрена. Но без паника, сопственикот на компанијата уверува дека продажбата набрзо ќе продолжи со нови производи на залиха.