Се претпоставува дека причината за ова е поврзана со Аднан Октар, кој од некои се смета за водечкиот муслимански застапник за креационизам, кој во минатото успеа да ги блокира Wordpress, Google Groups, како и веб сајтот на Ричард Давкинс.

Турските интернет корисници ја гледаат оваа порака кога ќе се обидат да пристапат на Blogger.com и сите блогови хостирани на Blogspot.com: „Пристапот до оваа веб страница е суспендиран според одлуката број 2008/2761 од турскиот Дијарбакир прв криминален суд за мир.“

Ова е втор популарен блог сервис којшто е блокиран во Турција. Во август 2007, Турскиот Фатих втор цивилен суд го блокираше пристапот до целиот wordpress.com домен после наводното клеветење на турскиот исламски креационист Аднан Октар (Харун Јахја).

Аднан Октар им има многу наштетено на турските неризени во однос на нивниот пристап кон интернет. Тој успеа да забрани многу веб сајтови со судска одлука. Наспроти овие два сервиси за блогирање, Аднан Октар има поднесено жалба за Google Groups, што доведе до забрана на сајтот.

Турција исто така го има забрането пристапот до двата сајта за споделување на видеа, YouTube и Dailymotion поради видеата кои го навредуваат основачот на земјата Кемал Ататурк.

Slide, креаторот на виџети (widgets) за социјалните мрежи, исто така е блокиран од турскиот суд поради „креирање фотографии и написи кои се навредувачки за Ататурк“

„ЕУ и нуди уверување на Украина“ е наслов на БиБиСи. „ЕУ не и нуди ветувања на полната со надеж Украина“, пишува Ајриш Тајмс.  „ЕУ дава позитивни знаци, но и нуди само нејасен договор на Украина“, вели Дојче Веле.  „Нервозната ЕУ и нуди на Украина надеж за иднината, но не и место на масата“ заклучува Тајмс.

Негативниот дел од оценката на резултатите од Самитот произлегува од одлуката на ЕУ да не го вклучи терминот „перспектива за членство“ во описот на идниот однос на Украина со ЕУ – фраза, која според Витали од Осмиот круг „би ги идентификувала аспирациите на Украина кон ЕУ како нешто повеќе од хипотетичка идеја“:

[…] Во себе си помислив дека ова не е изненадувачки.  Кога ќе се земе во предвид дека ЕУ сè уште ги „вари“ брановите на проширување од 2004 и 2007 година, го преживува синдромот на замореност од Романија и Бугарија и се справува со внатрешни проблеми предизвикани од гласањето на Ирска против Лисабонскиот Договор, секоја помисла на идната перспектива на проширување со други држави, како Украина со 46 милиони жители и Турција со 70 милиони сигурно им предизвикува несвестица. Иако, помалите држави како Србија со популација од 7 милиони имаат пореалистички шанси како што неодамна дознавме од г-дин Баросо […].

Осмиот круг потенцира уште една наводна причина зошто се донесе одлука против „европската перспектива“ на Украина – тековната политичка криза во Украина – но тврди дека „европските вредности имаат многу голем УДЕЛ во она низ што Украина поминува во моментов“:

[…] Понатаму, зачудувачки е зошто повлекувањето на еден дел од владејачката коалиција и, како резултат на ова, потенцијалните предвремени избори НЕ се примери на вредности кои ЕУ и Украина ги делат. Како демократија со компетитивни, независни и фер избори Украина се обидува да најде институционално решение кое ќе ги задоволи сите нејзини политички актери.

Тоа е демократски процес низ кој мора да помине секоја демократска земја ако сака да го надмине епитетот – „во транзиција“. Консолидираните демократии, како Канада и Јапонија, моментално поминуваат низ истиот процес на формирање коалиција и предвремени избори, а минатата година на Белгија и требаа 196 дена да формира коалиција, што скоро го надмина нивниот рекорд од 1977 година од 208 дена. […]

Џ Клајв Метјус од Ноусманкис ЕУтопија мисли дека ЕУ треба да прифати попрактичен пристап кон Украина:

[…] Значи Украина е помалку добредојдена од малечките Албанија и Македонија? Помалку добредојдена од Србија, земја изградена врз геноцид и граѓанска војна која сè уште спори со поголемиот дел од ЕУ околу статусот на Косово?

Да, браво за ова. Навистина охрабрувачки. Добро изведено.

Ветувањето за идно членство во ЕУ може да биде придвижувач кон подобро, кој ќе инсирира позитивно поместување кон поголеми демократски слободи. Но тоа ветување мора да се даде. Пристапот „морков и стап“ е испитан и тестиран метод за да ги натераш луѓето да направат како што сакаш – тоа важи и за земјите. Сепак, во случајот со Украина, морковот на ЕУ се чини е главно имагинарен – додека во исто време Украинците знаат дека Русија има и стап и морков и не се плаши да ги употреби.

Тарас од Украиниана зазема остар став кон перформансите на украинските политичари:

[…] Се разбира, оние кои сакаат во Европа не можат да си дозволат да бираат. Особено ако седнуваат на масата за преговарање во таква гротескна состојба на неред.

Во меѓувреме, оставете ги нашите олигарси да купат уште по некој дел од Монако. Можеби тогаш ќе имаме шанси да се приклучиме кон ЕУ? […]

Дел од параграфот горе е всушност реакција на наизглед неспретниот и несоодветно позитивен одговор на Виктор Јушченко на она што Николас Саркози наводно го рекол на крајот на Самитот во име на ЕУ. Украиниана објави статија пренесена на една од украинските ТВ станици и понуди англиски титлови за украинскиот превод на зборовите на Саркози:

Францускиот Претседател Саркози: Овој договор за асоцијација [што ќе се потпише во 2009 година] не затвoра патишта, но не ни отвара нови. Тое е сè што можеме да дадеме.

Украинскиот Претседател Виктор Јушченко: Многу го цениме тоа што го постигнавме денеска.

Меѓутоа, излезе дека изјавата на Саркози била погрешно преведена и погрешниот превод бил пренесен на многу украински и неколку западни медиуми (повеќе за тоа – тука). Оригиналната изјава “[…] cet accord d’association ne ferme aucune piste, que même il en ouvre” – наводно треба да гласи вака „[…] овој договор за асоцијација не затвoра патишта, туку дури отвара некои.“

„Па, ќе видиме што ова значи во пракса“, заклучува Украиниана откако објави исправка.

Осмиот круг верува дека ЕУ треба да „остане поврзана со своето Источно Соседство“ и дека полско-шведскиот проект Источно Партнерство би можел да биде „добар мал чекор во таа насока“. Еве зошто:

[…] Ова партнерство повеќе од сè друго ќе покаже дека ЕУ ја задржува лидерската улога во Европа со тоа што останува активно поврзана со „соседните земји“ кои се во различни фази на демократски и економски развој

[…]

Забележете дека не се работи за давање ветување за членство или кандидатски статус – како она што Баросо и го даде на Србија – туку се работи за тоа на политичарите во Киев и на украинската популација да им се сигнализира дека ако сакаат да направат соодветни реформи и ги направат, тогаш ЕУ е остварлива опција. […]

Па како турските блогери протестираат против овие периодични забрани на интернет? Со поставувањето на следниот текст на својата веб страница: Bu siteye erişim kendi kararıyla engellenmiştir што грубо се преведува “Оваа страница е забранета по сопствен избор на авторот”.

Овој протест треба да трае до среда 20ти август. И се разбира, ова не е проблем за којшто многумина пишуваат, туку само учествуваат. Блогот на анафикир [турски] има посебна страница каде може да го најдете кодот за да ја конвертирате веб страницата во “забранета” страница и има листа на страници кои земаат учество. Неколку турски медиумски страници ги покриваат протестите и обезбедуваат линкови до форум групите и Фејсбук страниците. Техкранч дава историја на записите по неговото проучување:

Проблемот толку се влоши што турските блогови сега се забрануваат самите во знак на протест. Лажните забрани започнаа со Фират Јилдиз, кој ја постави следнава порака на својот блог[…] Тогаш еден друг турски блогер, Селим Јорук, ја креираше оваа страница со парче код кое му дозволува на секој блогер лесно да ја додаде истата порака на сопствената веб страница.

Скоро 200 турски блогови (привремено) се недостапни на овој начин. Целта е да се им се покаже на турските веб сурфери како би изгледал интернетот доколку не се намали цензурирањето.

Турскиот блог Метроблогинг: Истанбул ја поддржува забраната со нејзино рекламирање и поттикнува на дијалог:

Откако турската влада стави забрана на многу видео веб страници, блогерите одлучија да ја преземат работата во свои раце, протестирајќи против кинескиот стил на цензура што сега е во тек. Ние се навикнувавме на празнината што ја остави Јутјуб, кога одеднаш, Дејлимоушн, друга веб страница за видеа беше забранета исто така. […] Покажете ја вашата поддршка оставајќи коментар или цимолете со нас за целата ситуација

Прерано е да се предвиди дали протестот ќе има некаков ефект, како и да е, иселеникот блогер лоциран во Турција, Сортипренеур го изјавува следново за ситуацијата:

Да се забрани страница е проблем и мене ми е драго што има глас кој се подига во знак на протест. Сепак, мислам дека турската интернет заедница треба да го адресира овој проблем напоредно со многу позрели потези.

Страниците се забранети не како цензура, туку како резултат на судска одлука. Ова не е различно од затворањето на Напстер во САД. И, спротивно на некои од коментарите на блоговите, не сите забрани имаат врска со навреди на Ататурк (иако неколку од забраните се за овие навреди, што се должи на фактот дека е нелегално да се навредува Ататурк во Турција) , но се резултат на граѓански клевети во парници од приватни индивидуи. Со други зборови, забраните на страниците се во согласност со легалниот систем овде. Патем, јас не велам дека се согласувам со било кој закон особено, но јас категорично немам проблем со системот каде законите се стапени на сила.

Примарниот проблем што јас го гледам е недостаток на разбирање што турските судови го имаат за интернетот и особено за содржините создадени од корисниците. Се чини дека има потреба од специјализирани судови замислени како собиралишта за судско гонење (водење истрага) на онлајн содржините.

По коментирањето на проблемот, дозволете ми да ја истакнам улогата (или недостатокот на истата) на турските НВО-и кои имаа одговорност да лобираат за интернет индустријата.

Дали е ова начинот како конкретно да се обратиме на цензурата во Турција? Или дали има и други можности како што предлага СортиПренеур? Ние ве покануваме да ја процените важноста на овој протест.

Значи колку Курди има на Фејсбук? Всушност нивниот број е значаен. Две Фејсбук групи (членството е само со покани) имаат прилично голем број членови: Колку Курди има на Фејсбук? има 1,367 членови, а Подржете го независен Курдисан има 1,452 членови. Секако ова го повлекува прашањето, со толку многу членови на Фејсбук, зошто нема повеќе Курди блогери? Откако неговата страна беше нападната повеќе пати, Од Холандија до Курдисан го затвори својот блог за регистрирани читатели само; и поради слични прогонувања во Иран, Медја од МедјаДејли беше натеран да запре со блогирање. Како што беше објавено на Фејсбук страницата Јас (срце) Курдисан:

Би сакал да ви кажам дека јас знаев многу курдски блогови, кои беа полни со турски идиоти (не мислам дека сите Турци се идиоти, но тие беа) кои објавуваа навреди на блоговите и секогаш настануваше многу насилно, не постоеше можност за дискусија, а хостинг провајдерот на веб сајтот мораат да ги избрише тие блогови поради ова насилство!
Значи, како може да имаме блогови од Курди, кога други уживаат да ни ги рушат сите надежи за споделување на нашата култура!!?? Секаков тип на луѓе може да оди на интернет и за среќа постојат други начини за да се стане посилен и почитуван!

Како одговор на ова:

Многу е тажно за блоговите и лесното откажување. Луѓето не треба да реагираат на нив и да се повлекуваат и треба да им покажуваат на луѓето какви се всушност. Јас имам блокирано/бришено многу такви луѓе кои доаѓаат и ја навредуваат целата курдска нација, бидејќи не вредат за да си го трошам времето за да им одговорам.

Што може да се направи за поттикне смирување на гласовите во курдската блогосфера? Резан на Фејсбук ја нуди следнава листа:

10 едноставни работи што може да ги направите сега за Курдисан!
1. Создадете блог за Курди. Колку повеќе блогови имаме за Курдисан и курдската култура толку подобро.
2. Биди активен на Википедија, додавај написи и биди активен во промовирање на курдската култура и историја.
3. Креирај групна ИРЛ во својот град, каде ќе се собирате еднаш неделно за да дискутирате за политика. Бидете креативни. Не се плашете да дискутирате за политика. МОРА да научиме да ги дискутираме нашите разлики не нашите сличности. Најдете активности кои може да ги правите, како да креирате група за играње, започнете семинар во вашиот универзитет или училиште.
4. Креирајте веб сајт со фотографии од вашите курдски патувања. Пополнете ги Гугл фотографиите со Курди и Курдисан.
5. Промовирајте го курдскиот јазик. Одете на курсеви или побарајте помош од пријателите и училиштата за да го научите вашиот мајчин јазик. Ако сте добри во тоа, понудете ја вашата помош на оние млади Курди кои не можат да говорат курдски.
6. Напишете напис за Курдисан во вашиот локален весник. Дадете ги вашата надеж и соништа на земјата како нашата. Промовирајте го големиот Курдисан.
7. Донирајте пари на неколку курдски организации. Доколку немате пари, најдете спонзори од компании кои може да донираат пари за курдските млади невладини организации.
8. Станете активен во вашата локална некурдска политичка партија. Имањето Курди во американските или европските политички партии има значајни резултати во надворешните односи.
9. Испратете писмо до вашите локални политичари за да ја вклучат курдската борба во нивните настани и дискусии.
10. Бидете пример за другите млади Курди. Бидете активен. Станете продуктивен. Промовирајте го Курдисан и курдската култура. Уверете се дека ги следите важите чекори!

Доколку сте заинтересирани да видите други Курди онлајн, еве неколку од курдските сајтови на Фејсбук:

Колку Курди има на Фејсбук? (How Many Kurds are on Facebook?)
Керкук- Срцето на Курдисан (Kerkuk-The Heart of Kurdistan)
Јас (срце) Курдисан (I (heart) Kurdistan)
Јас сум Курд (I am a Kurd)
Пријатели на Курдисан (Friends of Kurdistan)
Собирање средства за курдските права (Fundraising for Kurdish Rights)
Asimilasyon bir insanlık suçudur…
Слободен Курдисан (Free Kurdistan)
Среќен е оној што вели, „Јас сум КУРД“ (Happy is the one who says, “I'm a KURD”)
Подржете го независен Курдисан (Support an Independent Kurdistan)

На почетокот на овој месец, Морар (корисничко име natmorar на ЛајвЏурнал) имаше бизарно искуство на инстанбулскиот интернационален аеродром Ататурк, кое го опиша (RUS) на нејзиниот блог:

„Тебе ти е забранет влез во земјава, сега ќе бидеш депортирана во Молдавија“,на лош англиски ми објасни службеник од граничната контрола на аеродромот Ататурк во Истанбул, подавајќи ги моите документи на веднаш повиканиот полицаец. Почнав да верувам дека ова е мојата судбина: аеродром, депортација.

Ме однесоа во полициската станица и ме држеа таму околу 40 минути. Искочи дека тие имале 24 годишна Наталија Морар во нивната база на податоци, проститутка која претходно била депортирана во Молдавија. Ми требаше многу време да им објаснам дека јас не сум таа. Мојата новинарска идентификација и сите други документи ги направија уште повеќе сомничави. Тие мора да мислеле: „Колку паметна проститутка, се заштитила со документи.“

Се искочи добро кога полицајците одлучија да ни ги споредат броевите на личните карти. Ме пуштија […], прашувајќи ме наместо збогум: „Момче од Турција, да?“ […]

Дарил Волк, канадски блогер од претходната категорија, изјавува:

Како католик, се радувам што папата Бенедикт 16 се обрати на оваа тема директно. Ќе бидат потребни многу повеќе од зборови и извинувања за да се излечат лузните предизвикани од постапките на некои свештеници кон жртвите. Мислам дека денес мојата црква направи чекор во вистински правец.

Леон Ј. Сусеран од Гујана Кроникал Блог, посакува да бил таму:

Доколку некогаш сум посакал да бидам во Соединетите Држави тогаш тоа е токму сега, кога лидерот на 1.2 милијарди Католици, папата Бенедикт 16 го има своето прво апостолко патување кај таа нација. Неговата посета доаѓа во време кога Римокатоличката Црква е нападната од сите страни, вклучувајќи ги неодамнешните скандали за сексуални злоупотребувања кои ја размрдаа црквата, но не и верата на милиони верници низ целиот свет, кои и понатаму продолжуваат да ја практикуваат верата која им е понудена од апостолите.

Од Тринидад и Тобаго, Џереми Тајлор, од друга страна, е фрустриран од пасивноста на папата:

Не е доволно тоа што папата е засрамен од неговите американски педофили свештеници, како што тој вели дека е денес во неговото патување во САД. Тој мора да направи нешто околу нив. Всушност, многу повеќе од “нешто“.

Талк Туркеј се прашува какво влијание ќе има посетата на папата на изборите во САД:

Се прашувам дали папата ќе ги посети Обама, Хилари и Мекејн. Сепак ова е година на избори. Во САД има 70 милиони католици, меѓу кои јас мислам дека има и такви кои доживеале развод, применувале секс пред брак, имале абортус, и биле (или знаат некој кој бил) злоупотребувани како деца од свештениците.

И Дејв Веиндерг од Џевнерик се фокусира на позитивните страни од посетата на папата на синагогата, што претставува историска случка:

Посетата на папата на американско школо е многу голема работа и навистина го покажува позитивниот напредок на нашите две заедници. Дури и посоодветно е тоа што папата ја посети синагогата вечерта на Пасха, со тоа што Последната Вечера беше Седер.

Фотографијата е лиценцирана под Криејтив комонс од џон.сондерман