Организациите за женски права започнаа кампања во почетокот на годинава за репродуктивната и сексуална здравствена грижа во Кенија да биде достапна и евтина. Дел од оваа кампања е и предлог-законот за Репродуктивно Здравје и Права 2008, составен од страна на кениската подружница на Федерацијата на Жени Адвокати и Коалицијата против Насилство врз Жените. Предлог-законот третира разни прашања поврзани со репродуктивното здравје, вклучувајќи и полесен пристап до абортус. На пример, предвидува легален абортус ако трудната жена може да докаже со изјава или други докази дека нејзината бременост е резултат на сексуален напад, силување, полов напад врз дете или инцест.

Артур Оквемба, кој пишува за Африканска Жена и Дете, ја сумаризира дебатата околу абортусот. Тој вели:

Абортусот во Кенија е сѐ уште нешто за коешто се молчи. Но наспроти законот кој го ограничува прекинот на бременоста, нелегалните абортуси непречено се случуваат во оваа држава во Источна Африка. Не постојат едноставни одговори на ова емотивно прашање. На една страна се оние кои се залагаат за правото на жената да избере дали ќе има дете или не, додека другите, кои ја користат религијата како основа, се залагаат за правото на фетусот.

Организациите за женски права тврдат дека пристапот до абортус е исто така е здравствено прашање бидејќи многу жени се подвргнуваат на небезбедни процедури. Иако е тешко да се добијат точни статистички податоци бидејќи абортусот е нелегален, една национална студија покажа дека годишно во Кенија се изведуваат 300,000 абортуси, како резултат на кои околу 2,000 жени и девојки завршуваат во болница поради здравствени компликации. Во превод тоа се 800 абортуси дневно и смрт за 2,600 жени годишно. Еден друг извештај проценува дека повеќе од 40% од смртноста на мајките во Кенија се должи на небезбедни процедури на абортус.

За да го заштитат здравјето на жените, морфеус револушнс укажува дека лекарите понекогаш ги земаат работите во свои раце.

Лекарите во Кенија често многу „либерално“ ја толкуваат забраната на абортуси, бидејќи знаат дека ако тие не го извршат абортусот, жените ќе бидат принудени да побараат небезбедни абортуси со кои ги изложуваат своите животи на висок ризик.

Кенијанобзервер тврди дека законот за абортуси нема смисол и дека е напишан од мажи за да ги заштити мажите. Тој вели:

Кенија има еден од најограничувачките закони за абортус додека остатокот од светот ги олеснува тие закони и сепак бројот на абортуси расте и станува се поопасно бидејќи жените се изложуваат на поголеми ризици за да добијат абортус. Посета на одделението 1Д во Кенија каде што завршуваат жените после диви абортуси е отрезнувачки доказ за ова. Сигурен сум дека постојат легитимни причини за ограничување на абортусот. Она што не го разбирам е дволичноста на владата во врска со ова прашање кога се земат во обѕир овие отрезнувачки статистички податоци. Дали знаете дека лице кои ќе биде фатено како помага при абортус во Кенија може да биде осудено на смрт? А што со мажите кои што силуваат млади девојчиња, роднини, и ментално ретардирани жени по целата земја?

МУНГА, којшто блогира на КОНТРОВЕРЗНО, вели дека решението е да се легализира процедурата.

Абортусот во нашата земја Кенија е приказна без крај. Прво ја имаш полицијата која ги прогонува докторите кои наводно го извршиле овој „грев“ и ги затвора. Меѓутоа, решението на проблемот според мене не е да се прогонуваат докторите, тие всушност само сакале да заработат за живот на погрешен начин. Јас мислам дека треба да се остави „трудната двојка“ сама да реши што сакаат да направат во врска со нивната ситуација. Ова ќе биде можно само доколку абортусот во Кенија се легализира.

Меѓутоа, други блогери се согласуваат со кениските политичари и религиозни лидери кои се спротивставуваат на закон за абортус кој ќе биде помалку ограничувачки. Џон Смитон, кој блогира за Општеството за Заштита на Неродените Деца вели дека предлог-законот не треба да се прифати.

Ако се прифати предлог-законот, тоа ќе доведе до лесно достапен абортус по потреба и неродените деца ќе останат без никаква заштита .

Под суптилната маска на „репродуктивни права“, предлог-законот декларира дека „безбедна и достапна грижа поврзана со абортус“ е репродуктивно право. Абортусот би се дозволил ако се потврди дека „продолжувањето на бременоста би претставувало ризик по физичкото и менталното здравје на жената.“ Ова всушност ќе дозволи абортус на барање.

Артур Оквемба, кој пишува за Африканска Жена и Дете, предупредува дека без разлика која страна од дебатата луѓето од Кенија ќе ја поддржат, ова прашање треба да се расчисти – нема едноставно да исчезне.

Неодамна медиумите во Кенија направија сензација, дури користејќи и слики, од смртта на 15 фетуси наводно како резултат на нелегални абортуси. Јавноста писна и имаше огромна јавна осуда на абортусот. Но ова нема да ги обесхрабри младите жени, коишто немале друг избор, повторно да го направат тоа.

„Живот во фокус“, веб сајт за живот со ХИВ/СИДА во Индија ни го прикажува Медицинското Чудо, видео интервју со млада девојка која живее со ХИВ во засолниште. За ова дете, примањето на анти-ретровирусни лекови и овозможува да напредува над очекувањата, побивајќи ги очекувањата за краток живот, кои порано беа норма за децата со ХИВ/СИДА. Во 4 минутното видео, 12 годишната Депти ја пее својата омилена песна и раскажува за нејзиниот живот во засолништето.

Од Демократската република Конго, организацијата Аџеди-ка ги поттикнува гледачите на акција преку видео наречено Очекувајќи го утрешниот ден, каде 25 годишниот Џин-Џекс зборува за моменталната состојба во источен Конго, каде владата не овозможува економска помош за набавка на лекови со што се намалуваат можностите за подолг живот на заболените од ХИВ/СИДА + популацијата, а владата исто така ги игнорира и барањата за центри за тестирање и лекување.

Групата за поддршка за заболени од СИДА, Тиџезеран, во Малави има креирано видео во кое учесниците говорат за нивните искуства во групата, нивните дневни активности и како групата ги има подобрено нивните животи. На видеото се прикажани и поддршка за болните членови од групата, работилниците каде тие учат за подобри фармерски техники со цел да имаат свеж зеленчук за јадење и продавање и влијанието на групата врз животот на оние во брак.

Индискиот блогер Риан Јифенг одлучи да напише за ветото на својот блог, започнувајќи со истакнување на интерната важност на овој инцидент, покажана и од огромното покривање од западните медиуми, како известувањата за оваа вест на англиски јазик во поголем дел биле критики кон Кина и како е тој збунет од тоа што навистина се случува и какво всушност место е Зимбабве.

Започнувајќи од тоа, тој наоѓа некои бројки за моменталната инфлација таму, трошоците за живот, економската ситуација, позадината на претседателот Мугаби и кратко објаснување на причините за неодамнешното насилство по изборите, а објавува и мапа:

Не е тешко да се види, Зимбабве е многу, многу збркана земја. Всушност, таа е на работ на почеток на цивилна војна.

[…]

Бидејќи земјата има цивилна неслога, зошто тогаш Кина не би се согласила да ги забрани пратките со оружје?
Тоа не е толку едноставно како што го кажа портпаролот на министерството за надворешни работи, бидејќи Кина има многу интерес за инвестирање во Зимбабве.

Подолу во постот:

Од ова може да видите дека Кина е веќе многу вклучена во внатрешните работи на Зимбабве, комплетно игнорирајќи ги принципите на „невклучување во внатрешните работи на другите земји“. Пекинг вложува пари, оружје и обука на војската на владата на Мугаби. Под овие услови, секако дека ќе стави вето на одлуката за санкции на Обединетите нации.

[…]

Сега, не би шпекулирал зошто Пекинг го поддржува Мугаби. Би сакал само да цитирам нешто од Пекинг Дак, што ја истакнува природната заедничка привлечност што двете страни ја споделуваат:

Се повеќе Кина е гледана како закана за надежите и плановите на демократиите низ светот.

Кинеските политичари се доживуваат како да се обидуваат да ја рашират теоријата за економски успех преку силна и автократска централна земја, која може да ги убеди лидерите на сиромашните земји без силен закон да ги променат кршливите демократски закони и да го цементираат нивното правило со оправдување дека ќе ја подобрат нивната економија.

Точно така е, диктаторите насекаде се обожаваат меѓу себе, како што авторитетните режими се поддржуваат. Мислам, од дното на срцето, дека Пекинг е многу повеќе наклонет кон договори со диктатори отколку со демократски влади. Она што можеби не го видовте за време на пренесувањето на олимпискиот факел е дека протестите се случуваа во сите демократски земји, а во сите авторитетни земји се помина без проблеми. Уште повеќе, додека Пекинг ја игра улогата на „пријател на диктаторите“ во преговорите со САД, се обидува и да добие дел од пленот. Нуклеарната криза со Северна Кореја е одличен пример.

Како што е напишано во Библијата: „Нека правдата тече како вода, а праведноста како моќен поток!“ На Кина, на оваа земја, не само што и недостасува правда во нејзините кругови, туку ја блокира правдата и во другите земји и ги угнетува нивните граѓани. Како Кинез, чувствувам екстремна тага и беспомошност.

Дополнување:
Зенг сакаше да види коментари од преведените постови, па затоа:

Санзомалдини:

…и Хитлер и СССР се споија за да поделат Полска

атлас:

Не, ние не може да формираме добри сфери на влијание во места како САД и Велика Британија, ние мора да одиме во очајни места како Зимбабве.

велко:

1. Бидејќи луѓето не беа едногласни во одлуката за забрана на пратките со оружје, зошто Кина да не биде во можност да продава оружје? И која е земјата која е најголемиот извозник на оружје? Вие не мислите дека е мирно и демократски сега, нели? Доколку тие Зимбабвејци со можност да купуваат оружје беа про-Американци, на која страна ќе беше Америка?
2. Зимбабве е нација со право да донесе одлука за судбината на својата земја. Доколку немаше оружје, дали борбите би сопреле? Се плашам дека не. Ова звучи лошо, но доколку тоа е случајот, работите само ќе траат подолго пред некоја страна да победи. Повеќе луѓе ќе умрат и ќе се изгуби цела генерација во борбите. Доколку инсистирате дека оваа земја треба да постапи како што вие предложувате, нема ли тоа само по себе да биде тоталитаризам?

По се изгледа има нешто што го пропуштив, таа не може да била бремена и да родила додека беше на камп!! Не можев да претпоставам како.

Не требаше долго за Изабела да дознае како станала баба: нејзината ќерка заедно со пријател посвоија дете. „Неговото име е Мигел, од Демократска република и сигурна сум дека мора да е Конго.“ Таа одлучи да ја поддржи својата ќерка. „Јас бев 6 години постара од неа кога ги имав истите соништа и не постоеше некој кој би ме поддржал,“ вели таа.

Аше.Селах размислува да разговара со своите деца за секс и искрено го пренесува своето искуство:

Избегнавме да ја кажеме вистината за некој друг ден. А мора да ја кажеме, особено со сите наши разговори за искреноста и како Мама и Тато не се совршени. Но оваа сцена ми го врати сеќавањето за тие денови. Надвор од домот на мајка ми и сама на колеџ. Леле, колку бев луда. Изгледа не знаев да го спелувам зборот апстиненција. Беше како да местам букви на скрембл (scramble board) – буквата „и“ недостасуваше. Мојот пристап кон сексуалноста беше опасен и нездрав – за мојата психичка и емоционална состојба.

Како за крај, со големо задоволство, ви најавувам: Девојката со афро! има уште едно девојче (со афро?). И како што таа предупредува, можеби ќе помине време пред да видиме некој пост од неа…

По се изгледа нема да имам време да блогирам, но повеќе сакам само да седам и гледам во мојата ќерка, да го вовлекувам нејзиниот божествен бебешки мирис и само да се восхитувам на добрината на Господ што се создадел на овој начин :).

Нека Господ ги благослови нашите мајки – нивните раце ја држат идната генерација; нивните зборови ја советува; нивните очи ја надгледува; нивните молитви ја чуваат; нивниот Господ ја заштитува.

Проектот Глобални животи е глобална иницијатива креирана за да ги прикаже животите на 10 различни луѓе од насекаде во светот со нивно следење и снимање на 24 часа од нивниот ден на видео. Овие 240 часа материјал ќе бидат прикажани во исто време во инсталација каде човек би можел да се движи низ 10 различни соби каде се проектираат секој од нивните животи, а на централно седиште ќе се гледаат истовремено сите. Следат нивните презентации за проектот, каде тие ги објаснуваат своите цели, како планираат да ги постигнат и повеќе информации за проектот:

Она што тие се обидуваат да го постигнат е да ги прикажат разликите, да му покажат на секој човек како другите живеат, неуредувани и без сценарио. Овие видеа нема да бидат достапни само за време на инсталацијата, туку ќе бидат достапни и онлајн, нешто како енциклопедија со колаборативни видеа од човекови искуства.

Тие бараат и креатори на видеа од Азија, Источна Европа и Африка, луѓе за изложби кои би ја прикажале 20 дијаметарската изложба, преведувачи и спонзори. Повеќе информации може да се најдат на нивната веб страница. До сега имаат снимено пилот со возач од САД во Сан Франциско и бразилски музичар/инспектор за дозволи, а имаат и видео од Малави и друго во Јапонија.

Извештајот од Технолошкото партнерство на Фондацијата на Обединетите Нации и Фондацијата на групацијата Водафон објавен во април ги опишува многуте различни начини на кои се користат мобилните телефони за вршење општествени промени низ светот. Насловен е како „Безжична технологија за општествена промена: Трендови во користењето на мобилните уреди од страна на НВОи“ [ПДФ].

Подолу, ги наведов еколошките иницијативи нагласени од авторите на извештајот, Шила Кинкејд (шерајдија.орг) и Кетрин Врклас (мобајлектив.орг). Исто така наведов некои нови проекти кои се појавиле оттогаш.

Аргентина

Користејќи мобилни телефони, Гринпис во Аргентина можеа да соберат приврзаници и успешно да го донесат првиот сојузен закон за заштита на шумите во Аргентина. Блогот МобајлЕктив пишуваше за нивните заложби за спасување на дрвата овој месец:

Мобилните телефони не се ништо ново за Гринпис Аргентина. Организацијата користеше мобилни телефони повеќепати за да го мобилизира својот список од 350.000 лица корисници на мобилни уреди за успешно да лобираат за битното еколошко законодавство. Едно од значајните достигнувања на Гринпис беше усвојувањето на Леи де боск, односно Законот за шумите.

Според извештајот „Безжична технологија за општествени промени“, Гринпис го постигна ова преку создавање на голема база на податоци која содржи имејл адреси и телефонски броеви од мобилни телефони на луѓето кои потпишаа петиција со која го поддржуваат Законот за шумите. Освен тоа, тие испратија предупредувања во вид на текстуални пораки за време на критичните сослушувања, и пред гласањата на градскиот совет. Тие исто така ги координираа демонстрациите и состаноците користејќи текстуални пораки.

Гана

Во Гана, еден проект покажа дека мобилните телефони може да се трансформираат од типична алатка за комуникација присутна насекаде, во супер-чувствителна алатка за прибирање на податоци за околината. Ова се постигнува преку поврзување на специјален сензор со еден мобилен телефон. Сензорот прибира научни информации за квалитетот на воздухот или урбаните сообраќајни шеми, кои подоцна може да се проучуваат или да се претстават на Гугл мапа.

Корин Рејми пишуваше за оваа иницијатива на блогот МобајлЕктив во април:

Во рамките на студијата Акра, седум таксисти добија џи-пи-ес уреди на нивните шал-табли и цевка која виси од прозорецот на совозачот и содржи сензор за јаглерод моноксид. Слично на тоа, на тројца студенти им беше даден мобилен уред со сензор за јаглерод диоксид и џи-пи-ес систем. Од таксистите и студентите беше побарано да ги носат нивните сензори колку што е можно повеќе за време на нивните нормални секојдневни активности. Сензорскиот систем автоматски запишуваше податоци во текот на денот. На крајот на секој ден, пробните учесници ги оставаа нивните сензори на една централна локација каде што се вадеа податоците, а се полнеа сензорите. Боите го претставуваат поединечното исчитување на јаглерод моноксид за време на 24 часа низ градот. Црвените кругови се всушност местата на исчитување.

Кениа

Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“ ја опишува тензијата во областа Лаикипија, Кенија помеѓу сопствениците на земјиште и животинскиот свет. Животните ги убиваат земјоделците и ги уништуваат нивните посеви. Се убиваат слоновите и другите животни. Програмата за спречување на конфликт која користи технологија на мобилни телефони, овозможува комуникација помеѓу локалната заедница, персоналот одговорен за животинскиот свет и сопствениците на земјиште.

Пилот проектот користеше технологија „Притисни за да зборуваш на мобилен (телефон)“, која ја комбинира функционалноста на воки-токи или двонасочно радио со мобилен телефон. Оваа технологија овозможува комуникација помеѓу двајца поединци, или група луѓе, и е особено корисна во поврзувањето на корисничката група од време на време во одреден период (на пример еден работен ден).

Јужна Африка

ФишМС е СМС услуга од Одржливата иницијатива Јужноафриканска морска храна која ги информира потрошувачите за статусот на глобалните рибни резерви. Корисниците го испраќаат текстот со називот на рибата која сакаат да ја купат на +44 (0) 79 499 8795, и веднаш добиваат совет дали рибата била добро одгледувана, и дали треба да подразмислат пред да ја купат. Следува видеозапис кој ја прикажува оваа алатка во акција (краткиот филм беше снимен на мобилен телефон – Нокиа Н93).

Обединето Кралство, САД

ЕрТекст е систем кој испраќа СМС порака, гласовна пошта или имејл кој содржи информации за нивоата на загадување во одредена област на Лондон. Услугата е наменета за лица со кардиоваскуларни и болести на дишните патишта. Постојат слични услуги за специфични локации во САД, вклучувајќи го Ерго (разни поштенски кодови) и АДЕК (во Аризона).

МобГесПипл кои би сакале да знаат колку изнесуваат нивните емисии на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, може да ја симнат апликацијата МобГес на нивниот телефон, со што им се овозможува да известуваат за сопствените активности, на пример готвење, гледање телевизија или возење.

Од Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“:

Со помагањето на корисниците да ги поврзат нивните дневни активности и испуштањето на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, МобГес се надева дека ќе ги охрабри поединците да го променат својот стил на живеење. Апликацијата исто така нуди совети околу тоа како да ги менувате активностите за намалување на емисиите на гас.

Џош Катоун на Ред Рајт Веб блогот го истакнува ФјулФрог – кој е сличен проект. Тоа е апликација која го користи Твитер за следење на потрошувачката на гориво од страна на корисниците:

Фјуел Фрог е исклучително едноставен, и навистина корисен. По секое полнење, корисниците ги внесуваат пропатуваните милји од последното полнење, платениот износ, и износот на бензин во галони. Со тек на време, ФјуелФрог ќе ја следи и графира вашата потрошувачка на гориво за да можете, на пример, да ги идентификувате трендовите на цените на гориво во вашата област, да видите колку гориво троши вашето возило (можеби е време да се напумпаат гумите?), колку возите и колку трошите.

ГлобалВојсис инвајронмент им се заблагодарува на МобајлЕктив и Шерајдиас за извештајот, и би бил заинтересиран за други примери од читателите за користењето на мобилни телефони за еколошки активизам.

Погледнете го и нашиот последен напис околу тоа како ГлобалВојсис ја истакнува употребата на технологиите Веб 2.0 за еколошки активизам.

Блогосфера на Мадагаскар имаше измешани реакции за оваа донација, иако сите едногласно ја признаа тагата поради огромната катастрофа, тврдејќи дека 70% од населението сѐ уште живее под линијата на сиромаштија, постои глобален недостиг на храна, а некои региони од Мадагаскар сѐ уште се обидуваат да закрепнат од уништувањата предизвикани од сезоната на урагани.

Томавана, кој исто така преведува за ГВ на малгашки јазик, објави на својот блог, Малагаси Мирај:

Луѓето од Мадагаскар секојдневно се борат за да преживеат кога станува збор за трошоците за живеење: зголемувањето на цената на маслото за готвење, цената на горивата, дневните прекини на електричната енергија и циклоните. Контрастот е очигледен кога ќе се увиде дека изговорот за недостигот на ефективен одговор на овие проблеми е недостигот на средства, а потоа ние ја покажуваме нашата интернационална солидарност кон Кина [со финансиска помош]. Колку што знам јас, оваа донација не доаѓа од Рањева [министерот за надворешни работи] или лични пари на претседателот Раваломанана, туку од даночни пари, така?

Постот на Томавана предизвика неколку реакции во делот за коментари. Маналина се согласува со Томавана (fr):

Ако ти си нечувствителен, тогаш и јас сум… Сите ние знаеме за што станува збор.

Владата на Мадагаскар работи напорно за да ги зајакне односите со Кина. Според неодамнешните вести, претседателот Раваломанана во мај патувал за Шангај и се чека на „проширување на соработката со Кина“. Владата на Мадагаскар исто така ја поддржуваше Кина во справувањето со немирите во март во Ласа и изјави дека тие ќе учествуваат на олимписките игри во Пекинг без разлика дали ќе има бојкотирање или не.

Татум верува дека добротворноста мора да започне дома и Маинтикели вели дека неговата баба сѐ уште чека да бидат сменети покривот и ѕидовите на нејзината куќа, уништени од последниот циклон. Маинтикели исто така напиша на својот блог дека претседателот бил виновен за бесрамен конфликт на интереси кога го заштитил зголемувањето на цената на маслото со државни субвенции, бидејќи тој е сопственик на компанијата која го произведува поголемиот дел од маслото за готвење во Мадагаскар.

Дотмг, од друга страна, не ги разбира негативните реакции на овој акт на солидарност од страна на влада на Мадагаскар (mg):

Кога луѓето од твојот регион ќе ги погоди катастрофа, дали ти не ги посетуваш со цел да ја покажеш својата солидарност и кога ќе го направиш тоа, дали им оставаш само мали суми на пари бидејќи се побогати од тебе и секако нема да ја забележат разликата?

Вола мисли дека делот што шокира е фактот дека 100 000 долари всушност не се доволни кога се зема во предвид дека 70 000 луѓе загинаа и многу повеќе сѐ уште се исчезнати. Доколку беше само симболичен гест на солидарност, таа прашува, нели симболична сума би била посоодветна?

Многу блогери од Мадагаскар преку Фејсбук активно собираат средства за жртвите од земјотресот во Кина и жртвите од циклонот во Мјанмар.

Друга тема за интернационална солидарност која што ја натера блогосфера на Мадагаскар да коментира, беше повикот за помош од Диана, средношколка во Махаџанга, која сака да му помогне на бебе родено со деформација и на неговите родители за да добие соодветна медицинска грижа. Дијаспората на Мадагаскар во Италија, Франција, Канада и Јужна Африка заедно донираа средства за операцијата и транспортот за бебето до главниот град, Антананариво.

По драматичното апсење на Меѓународниот аеродром во Камузу околу 14:45 часот, Претседавачот на УДФ триесетина минути подоцна беше одвлечкан до воен авион Дорние на вооружените сили на Малави со 16 седишта кој го однесе директно до Блантир.
Атупеле, синот на Мулузи потврди дека неговиот татко бил обвинет за предавство.

Сепак, Владата вчера одби да коментира веднаш за апсењето што предизвика тензија во градот Лилонгве додека траеја битките меѓу полицијата и поддржувачите на УДФ кои, разгневени од настаните, ги блокираа патиштата, а особено оние кои водат до КИА…..

„Наводно го уапсија поранешниот претседател поради обвинение за предавство. Немаат налог, го одбија неговото барање да го напушти аеродромот, сакаат да го однесат до непозната локација во војнички авион,“ изјави Атупеле, кој беше единствениот политичар од УДФ и најблискиот сојузник на Мулузи на кој му беше дозволен пристап до аеродромот по апсењето.

Полицијата веднаш по апсењето го разоружа поранешниот шеф на владината служба за обезбедување.

Мулузи беше уапсен по осумте високи лица од опозицијата и службите за безбедност кои оттогаш беа пуштени со кауција.

Во меѓувреме, претседателот на Малави Бингу ва Мутарика е во Јапонија на состанок со Африканските лидери.

Има различни реакции на скорешните апсења. Додека сето ова се случува, еден Малависки блогер спроведува анкета за тоа како граѓаните на Малави гледаат на неодамнешните апсења.

Следува поканата од ЈуТјуб и презентација од Оливија, која ќе биде одговорна за каналот ГраѓанскиВести:

Едно од нивните значајни видеа е продуцирано и снимено од Мијонг Г. Куон од јужен Судан, кој известува за условите во бегалските кампови, каде може да стане многу топло или да има поплава доколку има поројни дождови:

Со ова ја искористувам можноста да ви соопштам дека Глобал Војсис веќе има свој ЈуТјуб канал, каде сите видеа кои се објавени во написите се обележани како омилени и многу од продуцентите се имаат претплатени на нив, а има и неколку видеа кои не се најдоа во написите, но сепак се доста добри и интересни.

Доколку имате некое видео за кое би сакале да биде пишувано во делот за видео блогирање, испратете имејл на Џулијана Ринкон Пара (достапен преку нејзината страница) или напишете го во форма на коментар, со кратко објаснување за што вие мислите дека е важно да се прикаже од видеото.

Да започнеме со суданскиот новинар од Ал-Џазира, Сами ал-Хац кој беше ослободен од Гвантанамо Беј, каде беше држен шест години без судење.

Еман беше очигледно среќен:

Дали го чувствуваш она што јас го чувствувам?
Дали си среќен колку мене?

Дрима го кажа следново за ситуацијата:

Јас имам многу едноставен став за ситуацијава. Дозволете му на човекот фер судење и ако е виновен, затворете го колку што е можно подолго. Ако тој е невин, ослободете го најбрзо што може. Тоа е. Точка. Дали е тоа големо барање?

Амџад напиша пост за ослободувањето на Сами, но потоа го избриша поради нејасна причина, наведена тука:

Јас сакам само да истакнам дека постот со интервјуто со Сами ал-Хаџ, кој го поставив пред два дена, е избришан. Постот зазема друг правец од оној за кој беше постиран и затоа решив дека ќе биде најдобро да го избришам за да го избегнам тој пат.

Ние веруваме дека Сами ал-Хаџ беше ослободен на хуманитарна основа и сите треба да се надеваме дека целиот свет живее во мир без разлика на раса, религија или политика.

Ви благодарам.

Дана, исто како Еман, беше среќна откако ги слушна вестите за ослободувањето:

Сами ал-Хаџ е слободен… по 6 години во Гвантанамо Беј
Не сум била вака среќна некое време.

Сега, да се префрлиме на веста за нападот на Картум, главниот град на Судан. Дрима објави пост со темелно опфаќање на ситуацијата:

Бунтовничката група Движење за правда и еднаквост од Дарфур изврши напад врз Картум пред помалку од два дена, но беше сопрена во периферијата на градот од суданските воени сили

Тоа беше голема битка, која вклучуваше хеликоптери и значителни воздушни бомбардирања.

… Имаше многу измешани и вжештени мислења од Суданците за овој смел потег со тоа што некои (најчесто јужните Суданци и неколку луѓе од Дарфур) силно го поддржуваа, а други беа против него.

Јас строго го осудувам нападот. Соединетите Држави и ОН го осудија исто така. Мило ми е што тие јасно кажаа дека нема да прифатат вакво однесување. Ги нарушува сите напори за спроведување на Севкупниот договор за мир и наоѓање политичко решение за Дарфур.

Андри Хевенс, независен писател од Картум направи листа со можните причини за нападот:

1. Крвав ПР реши да го промовира Движењето за правда и еднаквост (ДПЕ) во медиумите
2. Одмазда – да ги пренесе страдањата на Дарфур во Картум
3. Понижување на Картум и изнесување на дупките во одбранбениот систем.
4. Одмазда од Чад за двата непријателски напади на Картум врз Н’Џамена
5. Потег на луд, желен за власт воен лидер
6. Потег за да се излезе од ќор-сокакот на мировниот процес во Дарфур, така наречен Операција Лонгарм
7. Одвлекување на вниманието додека ДПЕ се подготвува за офанзива на Ел Генена
8. Вистински напад
9. Прва фаза од напад за тестирање на поддршката меѓу војската и опозицијата
10. За да креираат хаос во главниот град, кој ќе води до рушење на државата.

Кизи побара владата да се повлече!

Бунтовниците се во главниот град. Да, невини цивили ќе умрат, а уништувањето на главниот град никако нема да помогне во справувањето со кризите во Дарфур, но ќе се случеше… порано или подоцна.

Што да правиме?

Сега ни треба привремена влада, Башир мора да се повлече!

Предади ја власта на привремената влада за наредната година, па се до изборите во 2009.

Ако владата не го сфати ова сериозно и не го примени договорот за мир со Дарфур, целата земја ќе пропадне.

Ако засегнатата интернационална заедница се грижи за Судан, тогаш треба да изврши притисокот врз владата за нејзино повлекување.

Таа исто така ги објави овие слики од последиците од нападот:

Во меѓувреме, ЏонАкес објави долг пост за мирот во Јужен Судан.