Иницијативата е започната поради учеството на корпорациите во онлајн цензурата, особено во Кина. Беа потребни повеќе од две години за да се креира, а голем дел од времето беше потрошено на составуваше на сет од принципи и механизми за поттикнување на согласност од групите за човекови права и од компаниите.

Ребека Мекинон, еден од основачите на Глобал војсис, учествуваше во работната група и напиша за тоа на RConversation:

Неколку луѓе ми се обратија за да ме прашаат „дали ова нешто има заби“ или „дали ова е нешто повеќе од само прикривање на компаниите за да се откачат од конгресот?“

Организациите како Human Right Watch, Човекови права во Кина, Human Right First И Комитетот за заштита на новинарите немаше да ги загрозуваат своите репутации доколку не мислеа дека е значајно.

Поради ова, иницијативата мора да ја докаже својата вредност во наредните неколку години со имплементирање на значајни и доволни издржливи проекти со кои ќе се оценува и мери придружувањето кон принципите на компаниите.

Лесли Харис од Центарот за демократија и технологија, еден од заседавачите на иницијативата, напиша на нејзиниот блог PolicyBeta:

Иницијативата не тежнее само, него и побарува цврста решителност од компаниите за да вклучат на високо корпорациско ниво поради големата обврска и раководење со ризиците, со водење грижа за побарувањата кои ги добиваат од владата, и поголема транспарентност кон корисниците за влијанието на тие побарувања врз слободата на изразување и приватноста, на сите пазари каде тие работат. Исполнувањето на овие обврски од страна на компаниите ќе биде оценувано преку независен и веродостоен процес за одговорност.

Кинеско/англискиот блог против цензурата, GFW овозможи кратка и јасна листа од цитати од учесниците и  нивните контакт информации.

Не секоја вклучена организација ги потпиша принципите. Amnesty International и Reporters sans frontierеs излегоа од процесот. RSF верува дека иницијативата е „чекор во права насока“, но и недостасува капацитет за спроведување и ги наведува своите загрижености тука. Страницата за потиснување на интернетот на англиската Amnesty не ја дискутираше нивната положба, но има видео од основачот на Глобал војсис, Итан Зукерман, во кое тој објаснува за интернет цензурата.

Во основа, изгледа некои организации се чувствуваат дека тие можат да бидат подобри застапници доколку не мора да се водат по принципи, додека други веруваат дека здружувањето и креирањето на процес за дијалог кој ќе води до значајна промена е многу поважно.

Програмата Колективно новинарство започна серија од видео репортажи од погледите на светот за САД. Во „Поглед од онаму“, луѓе од многу различни држави ги искажуваат своите ставови за надворешната политика, војната во Ирак, ситуацијата со Иран и кажуваат кој би сакале да биде следниот претседател на САД. Видео интервјуата се понекогаш на различни јазици, но сите се титлувани на англиски.

Ова видео исто така користи снимки од друга емисија за изборите во САД 2008, но овој пат се концентрира на странската перспектива. Ова е слично на она што Глобал војсес и Ројтерс го прават веќе некое време со Гласови без право на глас: собирање на ставови од целиот свет за изборите во САД. Доколку имате некој пост кој би сакале да го објавите на овој сајт може тоа да го направите тука.

Следната задача на проектот Колективното новинарство ќе биде светското мислење за имиграциските полиси на САД.

Како пример за типот на приказни какви што се бараат, тие имаат поставено серија од видеа кои треба да им помогнат на идните новинари кои сакаат да добијат стипендија од 10 000 американски долари и награда лаптоп. Репортерката Трејси Чанг подготви серија од три видеа со совети за тоа како најдобро да ја раскажете својата приказна (прво, второ, трето). Друго видео има поставено спонзорираната новинарка од Пулицеровиот центар, Бет Марфи, која дава совети за избор на добар лик за вашиот профил во приказната. Како пример кој можат да го следат натпреварувачите, тие го имаат избрано видеото за Ирачкиот воен ветеран Кирк Џонсон кој се има посветено на давање потпора на оние Ирачани кои им помагале на САД и чии животи се сега загрозени поради тоа.

Следните неколку видеа кои ги имаат поставено на ЈуТјуб каналот за натпреварот, се други примери на профили. Првиот е Сајмон Мотиби, јужноафрикански атлетичар-учесник на специјалната олимпијада кој ја носи надежта во неговото семејство. Видеото е поставено од авмендес1:

Следното видео доаѓа од Танзанија, од каде Камфд интернешнл, организација фокусирана на обезбедување образование за девојките во Африка, раскажуваат приказна за една девојка, Јакинта, која го има напуштено училиштето за да работи како куќна помошничка една и пол година, само за да може да си ги плати трошоците за своето школување: Камфд и понуди да и ја плати школарината, па таа сега учи за во иднина да може да им плаќа образование на нејзините браќа и сестри.

Сите правила за проектот на Јутјуб: Извештај, можат да се најдат овде. Крајниот рок за оваа прва фаза е 5 октомври. Па, за сите блогери од дијаспората кои живеат во една од соодветните земји, или кои живеат на друго место, но се легални жители на истите, ова е одлична прилика да му ги покажат на светот своите херои.

Извештајот од Технолошкото партнерство на Фондацијата на Обединетите Нации и Фондацијата на групацијата Водафон објавен во април ги опишува многуте различни начини на кои се користат мобилните телефони за вршење општествени промени низ светот. Насловен е како „Безжична технологија за општествена промена: Трендови во користењето на мобилните уреди од страна на НВОи“ [ПДФ].

Подолу, ги наведов еколошките иницијативи нагласени од авторите на извештајот, Шила Кинкејд (шерајдија.орг) и Кетрин Врклас (мобајлектив.орг). Исто така наведов некои нови проекти кои се појавиле оттогаш.

Аргентина

Користејќи мобилни телефони, Гринпис во Аргентина можеа да соберат приврзаници и успешно да го донесат првиот сојузен закон за заштита на шумите во Аргентина. Блогот МобајлЕктив пишуваше за нивните заложби за спасување на дрвата овој месец:

Мобилните телефони не се ништо ново за Гринпис Аргентина. Организацијата користеше мобилни телефони повеќепати за да го мобилизира својот список од 350.000 лица корисници на мобилни уреди за успешно да лобираат за битното еколошко законодавство. Едно од значајните достигнувања на Гринпис беше усвојувањето на Леи де боск, односно Законот за шумите.

Според извештајот „Безжична технологија за општествени промени“, Гринпис го постигна ова преку создавање на голема база на податоци која содржи имејл адреси и телефонски броеви од мобилни телефони на луѓето кои потпишаа петиција со која го поддржуваат Законот за шумите. Освен тоа, тие испратија предупредувања во вид на текстуални пораки за време на критичните сослушувања, и пред гласањата на градскиот совет. Тие исто така ги координираа демонстрациите и состаноците користејќи текстуални пораки.

Гана

Во Гана, еден проект покажа дека мобилните телефони може да се трансформираат од типична алатка за комуникација присутна насекаде, во супер-чувствителна алатка за прибирање на податоци за околината. Ова се постигнува преку поврзување на специјален сензор со еден мобилен телефон. Сензорот прибира научни информации за квалитетот на воздухот или урбаните сообраќајни шеми, кои подоцна може да се проучуваат или да се претстават на Гугл мапа.

Корин Рејми пишуваше за оваа иницијатива на блогот МобајлЕктив во април:

Во рамките на студијата Акра, седум таксисти добија џи-пи-ес уреди на нивните шал-табли и цевка која виси од прозорецот на совозачот и содржи сензор за јаглерод моноксид. Слично на тоа, на тројца студенти им беше даден мобилен уред со сензор за јаглерод диоксид и џи-пи-ес систем. Од таксистите и студентите беше побарано да ги носат нивните сензори колку што е можно повеќе за време на нивните нормални секојдневни активности. Сензорскиот систем автоматски запишуваше податоци во текот на денот. На крајот на секој ден, пробните учесници ги оставаа нивните сензори на една централна локација каде што се вадеа податоците, а се полнеа сензорите. Боите го претставуваат поединечното исчитување на јаглерод моноксид за време на 24 часа низ градот. Црвените кругови се всушност местата на исчитување.

Кениа

Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“ ја опишува тензијата во областа Лаикипија, Кенија помеѓу сопствениците на земјиште и животинскиот свет. Животните ги убиваат земјоделците и ги уништуваат нивните посеви. Се убиваат слоновите и другите животни. Програмата за спречување на конфликт која користи технологија на мобилни телефони, овозможува комуникација помеѓу локалната заедница, персоналот одговорен за животинскиот свет и сопствениците на земјиште.

Пилот проектот користеше технологија „Притисни за да зборуваш на мобилен (телефон)“, која ја комбинира функционалноста на воки-токи или двонасочно радио со мобилен телефон. Оваа технологија овозможува комуникација помеѓу двајца поединци, или група луѓе, и е особено корисна во поврзувањето на корисничката група од време на време во одреден период (на пример еден работен ден).

Јужна Африка

ФишМС е СМС услуга од Одржливата иницијатива Јужноафриканска морска храна која ги информира потрошувачите за статусот на глобалните рибни резерви. Корисниците го испраќаат текстот со називот на рибата која сакаат да ја купат на +44 (0) 79 499 8795, и веднаш добиваат совет дали рибата била добро одгледувана, и дали треба да подразмислат пред да ја купат. Следува видеозапис кој ја прикажува оваа алатка во акција (краткиот филм беше снимен на мобилен телефон – Нокиа Н93).

Обединето Кралство, САД

ЕрТекст е систем кој испраќа СМС порака, гласовна пошта или имејл кој содржи информации за нивоата на загадување во одредена област на Лондон. Услугата е наменета за лица со кардиоваскуларни и болести на дишните патишта. Постојат слични услуги за специфични локации во САД, вклучувајќи го Ерго (разни поштенски кодови) и АДЕК (во Аризона).

МобГесПипл кои би сакале да знаат колку изнесуваат нивните емисии на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, може да ја симнат апликацијата МобГес на нивниот телефон, со што им се овозможува да известуваат за сопствените активности, на пример готвење, гледање телевизија или возење.

Од Извештајот „Безжична технологија за општествена промена“:

Со помагањето на корисниците да ги поврзат нивните дневни активности и испуштањето на гасови кои придонесуваат за ефектот на стаклена градина, МобГес се надева дека ќе ги охрабри поединците да го променат својот стил на живеење. Апликацијата исто така нуди совети околу тоа како да ги менувате активностите за намалување на емисиите на гас.

Џош Катоун на Ред Рајт Веб блогот го истакнува ФјулФрог – кој е сличен проект. Тоа е апликација која го користи Твитер за следење на потрошувачката на гориво од страна на корисниците:

Фјуел Фрог е исклучително едноставен, и навистина корисен. По секое полнење, корисниците ги внесуваат пропатуваните милји од последното полнење, платениот износ, и износот на бензин во галони. Со тек на време, ФјуелФрог ќе ја следи и графира вашата потрошувачка на гориво за да можете, на пример, да ги идентификувате трендовите на цените на гориво во вашата област, да видите колку гориво троши вашето возило (можеби е време да се напумпаат гумите?), колку возите и колку трошите.

ГлобалВојсис инвајронмент им се заблагодарува на МобајлЕктив и Шерајдиас за извештајот, и би бил заинтересиран за други примери од читателите за користењето на мобилни телефони за еколошки активизам.

Погледнете го и нашиот последен напис околу тоа како ГлобалВојсис ја истакнува употребата на технологиите Веб 2.0 за еколошки активизам.

Од Кигали во Руанда, една од петте главни локации на снимање, следи слајдшоу од фотографии од настанот качени на ОВИ, платформата за видеозаписи и фотографии која се користеше за промоција на содржини од денот Пангеа:

Од Хаифа во Израел, друго слајдшоу од собирот за следење на настанот близу пристаништето Цезареја:

За време на настанот, пријателите на веб-сајтот на Пангеа имаа пренос во живо од различни места низ светот меѓу кои САД, Колумбија, Италија, Јапонија, Нов Зеланд. Другите настани, како на пример Колумбискиот ден Пангеа во Меделин имаа свој веб-сајт на кој во текот на настанот беа објавувани блогирањето во живо, стриминг видеозаписите и фотографиите.

Нокиа, партнерот на денот Пангеа го организираше Натпреварот на Нокиа за најдобри видеозаписи од мобилни уреди 2008 паралелно со останатите настани, а петтемина финалисти беа внесени во секоја од петте различни локации на снимање. Можете да ги погледнете победничките видеозаписи на веб-сајтот ОВИ за денот Пангеа. Финалистите беа: „Кругови насекаде околу нас“ од кајум – Индија, „Насмевка“ од гуфилопез - Индонезија, „Чудесни виножита! снимени и монтирани на мојата Нокиа Н93“ од рупертоу – Обединетото Кралство, „Играта“ – Јужноафрикански деца се забавуваат во просторија за видеоигри“ од екачучо и „Облаци во движење“ од пјерба – Италија.

Добитникот на Големата награда на веб-сајтот на ОВИ за Пангеа/Нокиа е екачучо и неговиот видеозапис со Јужноафриканските деца како играат видеоигри, кој доби патување во Резерватот на горилите во Руанда, во придружба на цела екипа која ќе му помогне на победникот да го сними своето патување.

Од извлекувањето организирано од Нокиа и Вомворлд, чиишто резултати беа објавени од Продукцијата на Дејвид Хауел, креаторот на победничкиот видеозапис би добил Нокиа Н82, футрола, триножник, мемориска картичка, слушалки и звучници. Избраниот видеозапис беше „Чудесни виножита“, и во своето соопштение тој спомна тој бил избран за победникот бидејќи тој најдобро го отсликувал духот на мобилниот видеозапис: снимајќи ги оние ретки моменти кои би можеле да исчезнат и никогаш да не се повторат.

Бидејќи Пангеа денот е за приближување на луѓето, беше испратена покана до публиката да ги постави своите видеа на видео каналот на Пангеа денот, каде може да се погледнат 1037 видеа кои се поставени како одговор на оваа покана.

Како пример, едно од поставените видеа е за студент по уметност од Танзанија, кој ја раскажува својата приказна за својот секојдневен живот и како тој сака да подучува деца бездомници за уметност. Следува приказната за Чадо од џејмссефонброун:

Логистиката на Пангеа денот предизвикува стравопочит: од Каиро, Кигали, Линдон, Лос Анџелес, Мумбаи и Рио де Женеиро, филмови, музика во живо и спикери ќе се здружат за да го инспирираат целиот свет. Филмовите беа избрани од повеќе од 25 000 филмови од преку 100 земји. Сите овие филмови споделуваат неколку карактеристики, како нивната можност да инспирираат, трансформираат и овозможуваат да го доживееме животот низ туѓи очи. Кралицата Нор од Јордан ќе биде еден од говорниците заедно со музичарот и активист Боб Гелдорф, Кристијан Аманпор од СНН и иранската рок група Хипернова. Додека на овие места луѓето ќе се зближуваат, насекаде низ светот групи од луѓе можат да се најават и да покажат дека и тие ќе бидат приклучени: може да присуствувате на отворен настан во вашиот град или дури и да организирате свој.

Меѓутоа, Пангеа денот не е само да се биде заедно за тие 4 часа. Идејата на овој настан е да се инспирираат луѓето да зборуваат за и да прават промени. Исто така им овозможува на другите да учествуваат не само како гледачи. Преку Нокиа, партнерот на организацијата, на неколку амбициозни креатори на филмови од различни локации низ светот им беа дадени мобилни телефони кои поддржуваат снимање на видео, со цел да ги снимат своите приказни. Исто така луѓето можат да постават свое видео за да го освојат мобилниот телефон Нокиа Н95 8ГБ. Ова партнерство ни претстави бегалец од Мианмар во Индија кој снима детска смеа, Иранска фамилија која живее во камп за бегалци во Авганистан кои ја имаат снимено својата идеја за надеж и Индиец во Бангалор кој го снимил сечењето на дрвата во Банјан… и деца кои садат нови дрва. Може да ги погледнете овие и други на оваа страница.

Има многу различни начини на кои може да учествувате. Не ја пропуштајте шансата да бидете дел од овој настан и запознајте ги и другите за настанот.

Претходниот напис на Глобал војсес околу исходот од изборите се однесуваше на реакциите на англофонските српски блогери. Подолу има превод од српски јазик на уште два написи, и двата објавени на блог порталот на Б92.

Бранислав Ковачевиќ Кол на 4 Февруари напиша:

[…] Наместо да му честитам на Борис Тадиќ, би го советувал внимателно да ги проучи резултатите од изборите. Тој не треба да мисли дека рејтингот на неговата Демократска партија се зголемил. Треба да им биде благодарен на сите гласачи кои беа многу позрели отколку нивните политички водачи…[…]

[…] По оваа победа, Борис Тадиќ и Демократската партија имаат огромна одговорност. Нема време за прославување. Им честитам на сите граѓани кои отидоа на гласачките места и со тоа ги спречија радикалите.

Нуне Поповиќ на 5 Февруари напиша:

Анти-демократските сили на Србија ја научија својата политичка лекција на 5-ти октомври 2000 г., и оттогаш нивното влијание се зголемуваше. За разлика од нив, демократските сили не ја научија својата лекција и ги игнорираа предупредувањата. Се затворија во нивниот дилетантски круг, имаа погрешна слика за ситуацијата во Србија и незаслужено си припишаа заслуга за фиктивната демократија во Србија.

Овој пат, Демократската коалиција има малку време за одлучна политичка борба против радикалните национално-социјалистички партии во Србија.[…]

[…] Полска го има „Институтот за национално сеќавање“, државно тело кое овозможува нивниот народ никогаш да не заборави што правеле во минатото криминалците од разните структури на претходниот режим. Целта е тие да бидат пронајдени и уапсени.

Доколку Србија имаше слична институција, немаше да биде потребно да ги потсетуваме граѓаните за тоа кои биле радикалите, [Војислав Шешељ], [Слободан Милошевиќ] и нивниот режим. И немаше да треба да се потсетуваме што ни направија и зошто се уште се неказнети. Тие се повторно веднаш зад нас. Некои од нив се однесуваат како ништо да не се случило кога имале апсолутна власт, и не се казнети.[…]

„Британија е цел на Украинскиот шверц со луѓе“ вели насловот на написот. „Бидејќи повеќето гранични контроли во Источна Европа повеќе ги нема, шверцот на луѓе стана лесен бизнис во Украина.“

Написот на англиски јазик доби 16 коментари од читатели, додека преводот на руски доби 88 коментари.

Иако многумина читатели признаа дека проблемот со илегалното мигрирање постои во Украина и дека корупцијата кај граничарите и други службеници во голем степен придонесува за тоа, повеќето од нив беа многу задоволни поради написот на Франшети. Многумина беа навредени од првата реченица, во која се опишуваше анонимен украински шверцер на луѓе, кој „џвака парчиња свинско сало во неговата куќа која се наоѓа на помалку од две милји од границата со Словачка,“ и „џвака со уста полна златни заби“.

Еве еден коментар, кој во голема мера ја опишува првичната реакција на останатите читатели:

[…] Што се однесува до салото и златните заби – така не замислуваат нас (Украинците). Доколку написот беше за руско-финската граница, тогаш во приказната ќе станеше збор за руските чизми валенки и музичкиот инструмент балалајка. […]

Првиот коментар, кој се појави за помалку од десетина минути по објавувањето на преводот, го отсликуваше гневот од про-западниот став на претседателот Виктор Јушченко:

Во Европа не гледаат како дивјаци, а ние верно продолжуваме да им ги лижеме задниците. Продолжете така, „портокаловци“.

Друг читател прашуваше за заложбите на Јушченко да го намали одливот на работна сила од Украина:

Дали Јушченко направи нешто во врска со отворањето на нови работни места во Украина? Се сеќавам дека нешто се зборуваше за тоа за време на изборите во 2004.

Иако некои незадоволни читатели автоматски заклучија дека британскиот новинар бил поткупен да ја напише оваа статија, имаше и други кои беа поразумни:

Олег: Не верувам дека оваа статија е нарачана – на кого би му требало тоа? Ние не и требаме на Европа, нив и онака не им е гајле за нас. Иако можеби поентата е Европјаните да се чувствуваат повеќе непријателски настроени кон Украина и да ги зајакнат граничните контроли. […]

Нормално, се случи барем една размена помеѓу читател кој „боледува“ од носталгија по Советскиот сојуз и еден реалист:

Киевлианин:

Срамота… Немаше ништо слично во СССР, и немаше причина да се влечкате по Западот кога постоеше Железната завеса; сепак имавме некаков просперитет пред да се случи колапсот во времето на Горбачов. Сега луѓето се подготвени да им ги дадат последните пари на украинските службеници за да можат да работат како мијачи на садови во рестораните на Мекдоналдс во Полска.

Ахимас:

Во СССР, би ве застрелале на границата без многу размислување, и токму затоа немаше многу луѓе кои би ја преминале границата (иако имаше некои очајни). Не го сфаќајте премногу сериозно овој напис, затоа што новинарот не би можел да разликува Полјак од Украинец, а таму ги има многу такви. Словените, како и Арапите, не се баш добредојдени таму, дури и милијардерот Роман Абрамович не може да изгради позитивен публицитет.

Неколку читатели истакнаа дека не може само Украина да биде одговорна за масивната илегална миграција на работна сила:

Макс:

Тврдењето дека Украина е главниот снабдувач со имигранти на Велика Британија е чиста глупост. Каде е Украина, а каде е Велика Британија? И како тие (не-украинските илегални имигранти) стигнуваат тука од Москва? Можеби Москва е главниот снабдувач на имигранти? Што е со останатите земји преку кои имигрантите стигнуваат до Британија – дали тие не се одговорни?

Њусаш:

Граничарите ќе ја разберат сложеноста на ситуацијата доколку парите кои се трошат за депортација се одземат од нивниот буџет – во тој случај „бумот“ веднаш ќе прекине. Европската унија исто така има доволно добра мотивација за силна гранична контрола. Значи, оваа приказна беше напишана за да ги заплаши британските мамички… П.С. Она што е навистина потребно е погранична регулатива со Русија, бидејќи тука е всушност вистинската ДУПКА. Луѓето таму дури не треба ништо да средуваат, може слободно да трчаат наваму натаму колку сакаат.

Еве уште еден предлог за тоа што треба да се направи за да се подобри влошената ситуација со украинската граница – како и забелешка која поттикнува одреден оптимизам, посочувајќи дека игнорирањето на илегалната миграција може наскоро да стане непрофитабилно за украинските службеници:

Александр:

Треба да се отпуштаат службениците и сите други лица што ќе бидат фатени додека пренесуваат луѓе преку граница или се занимаваат со друг вид на нелегален бизнис, и треба да добијат високи затворски казни. Но за тоа би ни требало владеење на правото во оваа земја – нешто што го немаме. И нешто што нема наскоро да го имаме.

[…] Сега, откако Украина и ЕУ го потпишаа договорот за реадмисија, Украина е одговорна за покривање на сите трошоци за престојот и екстрадицијата на сите што влегле нелегално од Украина во ЕУ. На пример, доколку половина од граѓаните на Кина влезат во ЕУ преку Украина, Украина ќе мора да ги плати сите трошоци за екстрадиција. […]

Конечно, неколку коментари од двајца читатели кои се чини дека имаат информација од прва рака за бизнисот со шверц на луѓе во Украина:

Саша Ужгород:

[…] Прекинав со тој бизнис пред четири години. […] Ќе почнам со цените. Сите пресметки се правеа во долари на почетокот, а сега се во евра. Нема да ги наведам специфичните цени, но оние што се наведени во написот дефинитивно не соодветствуваат со оние што ние ги наплатуваме. Водичи најчесто беа самите граничари, имаше и ренџери и ловци (тие се поевтини) – но не мали деца („момчиња“, како што се вели во написот на Сандеј Тајмс). Вистина е дека има многу смртни случаи на границата, особено во текот на зимата. Што се однесува до тоа кој го контролира бизнисот, тоа не се криминални банди туку полицајци заедно со Службата за безбедност на Украина. Јас си заминав кога тие ја презедоа контролата врз бизнисот. Што се однесува до типот кој го напиша ова, сигурно зборувал со некој пијаница во некој бар, некој кој наслушнал само дел од тоа што всушност се случува, но некој кој не е вистински водич. […]

111:

[…] Мојата работа неколкупати ме доведе во контакт со лица вмешани во шверц со луѓе низ Европа. Таму немаше малолетни лица, зелените (граничарите) беа водичи, како и ренџерите и ловците, Саша е потполно во право. И само локалните војници - гуштери се плашат да учествуваат. […] Луѓето од источна Украина и Киев доминираат во бизнисот, а мештаните се вклучуваат само затоа што го знаат теренот околу границата. Овој бизнис го контролира полицијата и Службата за безбедност на Украина, бидејќи сепак се работи за голем бизнис. […]